Ook de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) en de beroepsgroep van gynaecologen NVOG wisten al in 2017 dat spermadonor Simon een massadonor was. Dat erkennen beide instanties na vragen van Nieuwsuur.<\/p>\n
De instanties bespraken de zaak destijds uitgebreid met het ministerie van Volksgezondheid (VWS). Maar ze informeerden ouders niet. Simon kon nog jaren doorgaan met spermadonatie.<\/p>\n
Zelf zegt<\/a> Simon minstens 199 kinderen te hebben verwekt. Uit onderzoek van een groep getroffen moeders bleek<\/a> eerder dat het er minstens 121 zijn.<\/p>\n Ties van der Meer van Stichting Donorkind noemt de gang van zaken “onbegrijpelijk”. “Ministerie, inspectie en de NVOG hebben tien jaar lang deze schade aan ouders en kinderen priv\u00e9 en via klinieken steeds groter laten worden.”<\/p>\n Het ministerie erkende<\/a> vorige week dat het al in augustus 2017 wist van de casus. De IGJ ontkende in eerste instantie, maar geeft nu dus toch toe destijds al te zijn ge\u00efnformeerd over Simon.<\/p>\n Alsnog vrouwen informeren<\/p>\n Vrouwen die via een vruchtbaarheidskliniek zwanger werden van Simon, moeten alsnog door die klinieken ge\u00efnformeerd worden, zegt de NVOG tegen Nieuwsuur. Veel van die vrouwen weten namelijk niet dat hun donor vermoedelijk zeker 199 kinderen heeft. “Ouders specifiek inlichten is echt het minste wat de klinieken moeten doen”, zegt Van der Meer.<\/p>\n Massadonoren<\/p>\n Een spermadonor mag bij maximaal twaalf gezinnen doneren. Dat is vorig jaar vastgelegd in de donorwet<\/a>. Eerder gold een maximum van 25 kinderen, maar dat was een richtlijn voor fertiliteitsklinieken, geen wet.<\/p>\n Massadonoren kunnen tot problemen leiden, omdat hun kinderen zich psychologisch moeten gaan verhouden tot tientallen of soms honderden broertjes en zusjes. Normaal contact ontwikkelen met hun donorvaders is voor die kinderen lastig, zeker als de donor zelf de moeder en de kliniek heeft misleid. Daarnaast is ontspannen daten zonder dna-test voor deze kinderen lastig, omdat er een redelijke kans is dat ze contact hebben met een bloedverwant.<\/p>\n Vorig jaar berichtte(opent in nieuw venster)<\/a> Nieuwsuur dat door fouten van klinieken zeker 85 massadonoren zijn gecre\u00eberd.<\/p>\n Simon (43) is nu vijftien jaar actief als zaaddonor. Via internet komt hij in contact met wensmoeders, die hij priv\u00e9 van sperma voorziet. Daarnaast verwekt hij kinderen via zeven klinieken. Vrouwen nemen hem mee naar de kliniek als ‘eigen donor’, in de veronderstelling dat hij slechts enkele andere gezinnen helpt.<\/p>\n Had Simon eerder gestopt kunnen worden? Uit Nieuwsuur-onderzoek op basis van interne stukken van het ministerie blijkt dat Simon al in 2017 op de radar komt van het ministerie, de IGJ en de beroepsgroep van gynaecologen. Zij overleggen acuut(opent in nieuw venster)<\/a> in augustus 2017. Kort daarvoor waarschuwt de NVOG publiekelijk(opent in nieuw venster)<\/a> voor twee andere massadonoren. Na de derde melding over een donor die via meerdere klinieken probeert kinderen te verwekken, vindt het ministerie het tijd voor groot onderzoek(opent in nieuw venster)<\/a>.<\/p>\n Maar toenmalig demissionair minister Edith Schippers ziet daarvan af. Er zou geen wettelijke basis zijn om de gegevens van alle vruchtbaarheidsklinieken aan elkaar te koppelen, en zo massadonoren te ontdekken. Ambtenaren geven echter aan dat het “zwaarwegende belang van donorkinderen en hun moeders” een onderzoek zou kunnen rechtvaardigen(opent in nieuw venster)<\/a>.<\/p>\n