{"id":302005,"date":"2026-09-05T09:54:14","date_gmt":"2026-09-05T09:54:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/302005\/"},"modified":"2026-09-05T09:54:14","modified_gmt":"2026-09-05T09:54:14","slug":"de-risicos-van-bewerkt-vlees-wat-het-etiket-niet-vertelt-kassa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/302005\/","title":{"rendered":"De risico\u2019s van bewerkt vlees: wat het etiket niet vertelt – Kassa"},"content":{"rendered":"

theme-icon<\/p>\n

Lijf<\/p>\n

<\/a> \u2022<\/p>\n

Gisteren<\/p>\n

\u2022<\/p>\n

leestijd 5 minuten<\/p>\n

\u2022<\/p>\n

17466 keer bekeken<\/p>\n

\u2022<\/p>\n

Bewaren<\/p>\n

\"vlees\"<\/p>\n

Val jij in de supermarkt voor producten met labels als \u2018100% natuurlijk\u2019 of \u2018ambachtelijk\u2019? Ook vleesverpakkingen staan vol met deze claims. Het doet lijken alsof je een bewuste keuze maakt als je dit koopt, maar vaak blijkt het ultrabewerkt voedsel te zijn.<\/p>\n

Uit onderzoek van consumentenorganisatie Foodwatch blijkt dat ruim 70 procent van het voedsel in de schappen bestaat uit ultrabewerkt voedsel. Aan 93 procent van dit voedsel is suiker en\/of zout toegevoegd. Het is voedsel dat meestal w\u00e9l calorie\u00ebn oplevert maar g\u00e9\u00e9n echte voedingsstoffen. Het hoeft geen betoog: hier regelmatig van eten is ronduit ongezond.<\/p>\n

Misleidende claims ‘natuurlijk’ of ‘ambachtelijk’<\/p>\n

De Europese vleesindustrie brengt vleesproducten op de markt onder de titels \u2018natuurlijk\u2019 en \u2018traditioneel\u2019. Dat klinkt als een verantwoorde keuze. Ondertussen gaat het ook bij vleesproducten met deze claims op het etiket om ultrabewerkt voedsel, stelt consumentenorganisatie Foodwatch.<\/p>\n

Voedingsdeskundige Rineke Dijkinga omschrijft dit als oneerlijk tegenover de consument. \u201cEen consument moet kunnen vertrouwen wat er op een verpakking staat. Je kunt niet verwachten dat elke consument ook voedingswetenschapper wordt om zijn voedsel te analyseren.\u201d<\/p>\n

Er moet een soort bescherming zijn voor de klant, stelt de voedingsexpert. \u201cNatuurlijk en ambachtelijk gebruiken, dat is greenwashing als het niet zo is. Die termen mag iedereen gebruiken terwijl er vaak in de verste verte geen natuurlijk of ambachtelijk proces meer aan ten grondslag ligt.\u201d<\/p>\n

Termen als \u2018ambachtelijk\u2019 niet wettelijk beschermd<\/p>\n

Foodwatch meldt dat termen als \u2018traditioneel\u2019, \u2018ambachtelijk\u2019 en \u2018natuurlijk\u2019 niet wettelijk beschermd zijn binnen de Europese Unie. In de Warenwet staan nauwelijks regels voor claims met \u2018natuurlijke\u2019 ingredi\u00ebnten.<\/p>\n

Fabrikanten kunnen deze termen zodoende slim gebruiken op hun verpakkingen en zo verbloemen welke toevoegingen er in het product zitten. Die worden namelijk ergens anders op het etiket vermeld.<\/p>\n

Waarom deze termen niet beschermd zijn, heeft volgens Dijkinga niets te maken met de moeilijkheid om dit vast te leggen, maar \u00f3\u00f3k met de consument. \u201cOm het wettelijk te regelen: dat is appeltje eitje.\u201d Het probleem zit volgens haar in de\u00a0bewustwording: consumenten geloven de misleidende termen op verpakkingen. \u201cHet is heel spijtig dat wij zo weinig geleerd hebben op school van wat voeding doet voor onze gezondheid. En zolang wij het zonder morren kopen, voelt niemand de noodzaak het wettelijk te reguleren.\u201d<\/p>\n

Impact op je gezondheid<\/p>\n

Welke risico’s brengt ultrabewerkt voedsel met zich mee?<\/p>\n

Zoals bekend, zijn veel bewerkte voedingsmiddelen erg energierijk en zorgen ze voor minder verzadiging. Wanneer je veel ultrabewerkt voedsel in je eetpatroon hebt zitten, levert dit vaak meer calorie\u00ebn op dan een huisgemaakte maaltijd. Dat je er minder lang vol van zit, zorgt er ook voor dat je sneller eet door de structuur van deze producten, wat weer leidt tot grotere porties. <\/p>\n

Een hogere inname van ultrabewerkt voedsel kan samenhangen met chronische ziekten<\/a>, zoals obesitas, diabetes type 2 en hart- en vaatziekten. <\/p>\n

Voor bepaalde types ultrabewerkt voedsel zijn er ook de waarschuwingen wat betreft een verhoogd risico op kans op darm-, maagkanker en borstkanker. \u201cDit heeft vooral te maken met de bewerking van veel rood vlees <\/a>en de wijze waarop het bewaarbaar wordt gemaakt,\u201d legt voedingsdeskundige Rineke Dijkinga uit. Het E-nummer E250<\/a> speelt hier een rol in. Er wordt aangeraden deze minimaal te nuttigen vanwege hogere risico\u2019s op die vormen van kanker. <\/p>\n

Ook overgewicht vormt een groeiend probleem. In Nederland kampt meer dan de helft van de volwassenen met matig tot zwaar overgewicht. Als we geen rem zetten op ultrabewerkt voedsel, dan hebben we over een paar jaar bijna 3,5 miljard mensen met overgewicht, blijkt uit een VN-rapport.<\/p>\n

Er is steeds meer consensus over dat onze niet-overdraagbare chronische ziektes vanuit onze darmen ontstaan. Het westerse voedingspatroon, het overmatig eten van ultrabewerkt voedsel draagt bij aan een ongezond darmmilieu.<\/p>\n

Rineke Dijkinga geeft aan dat we ons niet alleen moeten afvragen wat er in ons voedsel zit dat het overbewerkt maakt, maar dat we ons moeten afvragen wat er juist niet meer in zit. \u201cVezels zijn bijvoorbeeld in de meeste gevallen er uitgehaald.\u201d En die zijn juist erg belangrijk voor gezonde darmflora.<\/p>\n

Hoe korter de ingredi\u00ebntenlijst hoe minder bewerkt<\/p>\n

Natuurlijk, ambachtelijk of traditioneel, klinkt heel vertrouwd als je het op een verpakking leest. Maar wat zit er precies in een product? Alles wat je moet weten staat op het label, maar de ingredi\u00ebntenlijst lezen in de supermarkt, daar maken weinig mensen tijd voor.<\/p>\n

Toch kan een blik werpen op de achterkant van het product genoeg zijn, zegt voedingsdeskundige Dijkinga. Hoe korter de ingredi\u00ebntenlijst, hoe beter, geeft ze aan. \u201cDe meeste etiketten zijn zo lang dat ze niet eens op het product passen, dan weet je eigenlijk al genoeg. Dan zitten er zo veel ingredi\u00ebnten in.\u201d<\/p>\n

Als je toch de ingredi\u00ebntenlijst bekijkt, kun je letten op of het ingredi\u00ebnten zijn die je ook in een kookboek kunt vinden. Als het termen zijn die je daarin niet terug kunt vinden kun je ervan uitgaan dat het (ultra)bewerkt is.<\/p>\n

Hieronder twee voorbeelden: een van ‘ambachtelijk gehakt’ en een ander van barbecueworstjes die op ‘ambachtelijke wijze’ zijn bereid. Let vooral op de ingredi\u00ebntenlijst.<\/p>\n

\"Scherm\u00adafbeelding<\/p>\n

Voorbeeld van ultrabewerkt vlees in de schappen van Albert Heijn<\/p>\n

De ingredi\u00ebntenlijst Streeckgenoten Ambachtelijk gehakt.<\/p>\n

Ingredi\u00ebnten: 74% varkensvlees, 16% rundvlees, ui, zout, tarwebloem, volkoren tarwemeel, voedingszuur (kaliumlactaat [E326], natriumacetaten [E262], natriumcitraten [E331], citroenzuur [E330]), specerijen, aroma, zonnebloemolie, gehydrolyseerd soja-eiwit, dextrose, antioxidant (ascorbinezuur [E300]), stabilisator (difosfaten [E450], polyfosfaten [E452]), conserveermiddel (natriumnitriet [E250]). Waarvan toegevoegde suikers 0,08g per 100 gram en waarvan toegevoegd zout 1,9g per 100 gram<\/p>\n

\"Scherm\u00adafbeelding<\/p>\n

Voorbeeld van ultrabewerkt vlees in de schappen van Albert Heijn<\/p>\n

Omschrijving van het product AH BBQ worst tuinkruiden.<\/p>\n

De barbecue worsten zijn op ambachtelijke wijze bereid door onze slagers. De kruiding van de worst bestaat uit lekkere en verfijnde kruiden zoals bieslook en peterselie en is dus klaar voor bereiding.<\/p>\n

Ingredi\u00ebnten: 91% varkensvlees (Beter Leven keurmerk 1 ster), water, zout, glucosestroop, specerijen (o.a. mosterd, selderij), 0,3% kruiden, voedingszuur (ascorbinezuur, E262, E326), aardappelzetmeel, gehydrolyseerd plantaardig eiwit (koolzaad, ma\u00efs), stabilisator (E450), dextrose, suiker, gistextract, aroma, rijstzetmeel, varkensdarm, conserveermiddel (E250).<\/p>\n

Biologisch, een term die w\u00e9l is beschermd<\/p>\n

We kennen allemaal de term \u2018biologisch<\/a>\u2019, die in tegenstelling tot ‘ambachtelijk’ wel beschermd is. Eigenlijk is het opvallend dat we landbouw die werkt met\u00a0natuurlijke kringlopen\u00a0en teelt zonder kunstmest of synthetische bestrijdingsmiddelen zijn gaan zien als\u00a0alternatief, terwijl dit vroeger de normale manier van voedsel produceren was.<\/p>\n

Zoals voedselexpert Dijkinga zegt: \u201cIk vind het bijzonder dat wat duizenden jaren lang de normale manier van voedsel produceren \u00e9n verwerken was, nu als alternatief wordt gezien voor een manier van produceren die nog maar relatief jong is. De grootschalige industrialisering van ons voedselsysteem kwam immers pas na de Tweede Wereldoorlog echt op gang.\u201d<\/p>\n

Onze schappen liggen overvol met voedsel dat op industri\u00eble wijze is geteeld, samengesteld en verwerkt. \u201cEen manier van voedsel produceren waar we als samenleving pas zo\u2019n tachtig jaar op grote schaal mee te maken hebben. En waar we dus alleen de korte termijneffecten van weten\u201d, aldus Dijkinga.<\/p>\n

“Gezien die eeuwenlange staat van dienst zou het logischer zijn om juist het industri\u00eble voedsel als het alternatief te benoemen en te labelen. Zet liever een duidelijke sticker op wat afwijkt van het oorspronkelijke, natuurlijke en ambachtelijke. Dan kan de consument in de supermarkt veel gemakkelijker door de bomen het bos zien”, bepleit ze.<\/p>\n

30.000 kilometer per maaltijd<\/p>\n

De voedingsdeskundige benadrukt dat de klimaatimpact van ultrabewerkt voedsel veel groter is dan we beseffen. \u201cWe kunnen met messen en vorken ongelooflijk veel doen voor het klimaat,” volgens Dijkinga. “Ultrabewerkt voedsel leidt tot uitgeputte bodems, kwetsbare monoculturen en gigantische transportafstanden die oplopen tot wel 30.000 kilometer per maaltijd.”<\/p>\n

De industrie gebruikt nog maar een paar gewassen, zoals soja of tarwe, voor vrijwel alle ultrabewerkte producten, waardoor we steeds minder divers eten. Die monoculturen verzwakken ecosystemen en vergroten de afhankelijkheid van kunstmest en bestrijdingsmiddelen, wat weer zorgt voor vervuiling van water, bodem en lucht. \u201cWe hebben onszelf in een lastig pakket gemanoeuvreerd\u201d, vindt de voedselexpert. Zij pleit daarom voor een terugkeer naar lokale basisvoedingsmiddelen en meer seizoensvoedsel, wat niet alleen uitstoot en afval vermindert, maar ook de biodiversiteit op het land \u00e9n op ons bord herstelt.<\/p>\n

‘Call to action’<\/p>\n

Ze pleit voor een duidelijke call to action: \u201cConsumenten moeten mondiger worden en misleiding actief melden, omdat de industrie pas verandert wanneer mensen producten massaal laten staan.\u201d Volgens Dijkinga heeft de voedingsindustrie door mooie marketing en gebrek aan kennis bij consumenten bijna een monopolie gecre\u00eberd, met grote gevolgen zoals overgewicht bij volwassenen. Daarom vindt ze dat we samen een vuist moeten maken voor eerlijkere informatie en gezondere voeding. \u201cWant als wij het niet doen, gaat het niet gebeuren. De industrie gaat pas iets doen als wij zeggen: \u2018Dit eten wij niet meer.\u2019\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"theme-icon Lijf \u2022 Gisteren \u2022 leestijd 5 minuten \u2022 17466 keer bekeken \u2022 Bewaren Val jij in de…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":302006,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[23],"tags":[48,94,93,46,47,49,45,50],"class_list":["post-302005","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-gezondheid","tag-dutch","tag-gezondheid","tag-health","tag-nederland","tag-nederlanden","tag-nederlands","tag-netherlands","tag-nl"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/117217831996438181","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302005","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=302005"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302005\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/302006"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=302005"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=302005"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=302005"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}