![\"IMG_4239\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/img-4239.jpg\" "\\"Avatar")
<\/a>![\"Beeld_](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/beeld-dagboek-yogi.jpg\")
<\/p>\n\u2018The thin white duke\u2019 van de Nederlandse Nouvelle vague, Pim de la Parra, heerst zelfs tot over zijn graf. Grofweg twee jaar na zijn dood en 33 (!) jaar na het draaien van zijn laatste film gaat deze laatsteling \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019, alsnog in premi\u00e8re.<\/p>\n
De meester van de minimal-movie zal nu ongetwijfeld vergenoegd glimlachend boven zijn geliefd Suriname zweven. De regisseur, professional troublemaker, maverick, ex-miljonair, cineast en bovenal Witte Raaf van het Nederlands filmlandschap bediende zich graag van een klein team enthousiastelingen waar, in zijn eigen woorden,\u201cniemand, voor noch achter de camera, werd betaald\u201d (zo kon het zomaar dat de titel \u2018Max&Laura\u2019 destijds voor ongeveer 25.000 euro werd afgeleverd!).<\/p>\n
Zijn werkwijze leverde w\u00e9l leuke films op en daarom legde ik mijn nieuwsgierig oor te luister bij zijn leading lady van vier films die in vier jaar (!) gedraaid werden. Manouk van der Meulen speelde in \u2018Lost in Amsterdam\u2019, \u2018Max&Laura&Henk&Willie\u2019, \u2018De nacht van de wilde ezels\u2019 en het nu eindelijk uitgebrachte \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019. \u201cHet was een intensieve periode\u2026 crew en cast van een minimal movie is een slag apart.\u201d Die look en vooral feel ervaart ook het publiek zeer duidelijk.<\/p>\n
Aan logica deed Pim niet, en waarom zou men ook. This-is-movies-men! Het gaat om boeiend beeld op elk vlak. Aansprekende acteurs\/actrices in een filmwerkelijkheid die filmtaal spreken. Als altijd zijn de sekssc\u00e8nes dan weer wel heftig realistisch en voegen de fraaie zwart\/wit-contrasten een geheel eigen, licht vervreemdende sfeer toe, die zo kenmerkend is voor de la Parra\u2019s beste werk.<\/p>\n
\u201cEerder een historisch curiosum dan een film voor de eeuwigheid\u201d kopte Het Parool deze week. Een vrolijke misvatting van het v\u00e9\u00e9l te serieuze filmpers-establishment, alsof Pim uit was op de productie van louter klassiekers! Inherent aan het begrip \u2018minimal movie\u2019 staat juist de snel, met minimaal budget en middelen geschoten film. Dat is het genre. \u00c9n de charme. De la Parra was bovendien een veelfilmer en leverde er liever vijf per jaar af dan \u00e9\u00e9n in de vijf jaar.<\/p>\n
\u201cPim was ge\u00efnteresseerd in mensen, hoe ze in elkaar zaten, \u2018The Human Condition. Iedere filmmaker en acteur zou dat verlangen moeten hebben, dat is de kern waaruit je cre\u00ebrt… nieuwsgierigheid is je motivatie\u201d. Gevraagd naar Manouk\u2019s (spel-)ervaring en stijl die zo heel anders is in de la Parra\u2019s oeuvre dan in haar meer \u2018commerci\u00eble werk\u2019 blijkt vooral het belang van teamspirit.<\/p>\n
Er moest bloedsnel geschakeld worden waardoor het spel \u201cnaturel en fris bleef\u2026 Je kon met suggesties komen en zij filmden of schreven eromheen\u201d. \u2018Zij\u2019 zijn, naast De la Parra, Wik Beckers en met name tovenaarsleerling Paul Ruven die later excelleerde met \u2018De tranen van Maria Machita\u2019 (glansrol voor de nog zeer jonge Ellen ten Damme).<\/p>\n
Over de \u2018gedurfde\u2019 naaktsc\u00e8nes is Manouk opmerkelijk nuchter: Tegen de \u2018Lady Godiva-sc\u00e8ne\u2019, naakt te paard, zag ze wel op maar het idee was uiteindelijk waardevol genoeg \u201chet is krachtige cinema-taal\u2026 t.v. is wat dat betreft \u00e9cht een ander medium\u2026 ik vond de sc\u00e8ne heel mooi\u201d.<\/p>\n
En dat is een understatement.<\/p>\n
Goed te weten dat Het Filmmuseum Amsterdam (EYE) de titel in z\u2019n collectie heeft opgenomen. Wellicht kunnen we dan later nog een fraaie Blu-ray\/DVD-editie verwachten met interessante extra\u2019s\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u2022 Vandaag \u2022 leestijd 3 minuten \u2022 656 keer bekeken \u2022 Bewaren \u2018The thin white duke\u2019 van de…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":302960,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[26],"tags":[99,48,98,102,103,101,46,47,49,45,50],"class_list":["post-302959","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-films","tag-amusement","tag-dutch","tag-entertainment","tag-film","tag-films","tag-movies","tag-nederland","tag-nederlanden","tag-nederlands","tag-netherlands","tag-nl"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/117225409133268105","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302959","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=302959"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/302959\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/302960"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=302959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=302959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=302959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}