Explosieve types, puncheurs en klassiekerrenners zullen donderdagmiddag met gefronste wenkbrauwen het Tour-parcours van 2026 bestuderen. Voor hen liggen er amper mogelijkheden. Hoewel nog niet alle profielen bekendgemaakt zijn door Tour-organisatie ASO (vaak gebeurt dat pas in het nieuwe jaar), is het wel gebruikelijk dat ze de meest interessante etappes alvast prijsgeven. Dat heeft de ASO ook nu gedaan, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit eigenlijk alleen maar bergetappes, enkele overgangsritten, de ploegentijdrit en de individuele tijdrit zijn.<\/p>\n
Vijf kleine kansen Toch hebben al die kansen wel een aantal mitsen en maren, die er de afgelopen editie een stuk minder waren. In de laatste vier kilometer van etappe twee liggen de Montju\u00efc (1,6 km \u00e0 9,3%) en de finish op de helling naar het Olympisch Stadion Llu\u00eds Companys (600 meter \u00e0 7%). Wellicht net iets te zwaar voor Van der Poel en Van Aert ten opzichte van Tadej Poga\u010dar<\/a> en Jonas Vingegaard<\/a>. De overgangsrit naar Ussel lijkt ook iets te lastig voor klassiekertypes, net als de beginfase van rit zeventien naar Voiron. En dat terwijl de ASO rit twaalf bestempelt als laatste kans voor sprinters.<\/p>\n Afwachten Het is een jammerlijke constatering, net omdat de eerste week van de afgelopen editie van de Tour juist liet zien hoe mooi de wielersport kan zijn als alle toppers tegen elkaar strijden. \u201cDe grote rondes kunnen veel beter inspelen op de karakteristiek van deze kampioenen. In de eerste week van de Tour, Giro en Vuelta zou je standaard vier \u00e0 vijf typische klassiekers moeten hebben. Wat mij betreft mag daar zeker ook een gravel- of een kasseienrit tussen zitten. Dan zijn er voor de typische klassieke renners ook voldoende uitdagingen in de grote rondes\u201d, schreef onze opiniemaker Raymond Kerckhoffs daar afgelopen zomer over.<\/p>\n
Met externe bronnen zoals La Flamme Rouge is er wel enigszins een beeld te krijgen op het aantal kansen voor renners zoals de kopmannen bij Alpecin-Deceuninck<\/a> en Visma | Lease a Bike<\/a>. We tellen slechts vijf etappes waar mogelijk iets te rapen valt. Dat zijn rit twee naar Barcelona, rit negen naar Ussel, rit twaalf naar Chalon-sur-Sa\u00f4ne, rit zeventien naar Voiron en de slotrit naar Parijs. Met een beetje verbeelding zou je daar de individuele tijdrit naar Thonon-les-Bains aan de oevers van het Meer van Gen\u00e8ve (rit zestien) aan toe kunnen voegen, maar dan houdt het wel op.<\/p>\n
De slotrit naar Parijs ziet er ook iets anders uit dan afgelopen editie. Toen werd dat in de stromende regen een spektakelstuk. Butte Montmartre zit er net als toen komend jaar ook weer drie keer in, maar de top van de laatste passage ligt op vijftien kilometer voor het einde. Afgelopen zomer was dat nog op zes kilometer van de finish. Toen was het voor sterke spurters onmogelijk om terug te keren, terwijl de ASO die hoop komende zomer wel in leven houdt. Het is nog even afwachten op de definitieve profielen, maar heel veel kansen liggen er voor hen dus niet.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/RIDE-Najaar-2025-Cover_3.jpeg\")
<\/a><\/p>\n