{"id":37725,"date":"2025-10-28T10:57:07","date_gmt":"2025-10-28T10:57:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/37725\/"},"modified":"2025-10-28T10:57:07","modified_gmt":"2025-10-28T10:57:07","slug":"in-films-is-alles-toegestaan-voor-een-shot-feelgood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/37725\/","title":{"rendered":"In films is alles toegestaan voor een shot feelgood"},"content":{"rendered":"<p>Moet waargebeurd in films waar gebeurd zijn? Of maakt dat ons niets uit? Juridisch wel degelijk. Neem miniserie Baby Reindeer, over een komiek en zijn agressieve stalker. Een waargebeurd verhaal, aldus Netflix. Dus niet: gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dat semantische detail maakte Netflix kwetsbaar voor een Amerikaanse schadeclaim van \u2018stalker\u2019 Fiona Harvey \u2013 die zaak loopt nog. Want ook al klopt de serie grotendeels, \u00a0helemaal waar is het niet.<\/p>\n<p>Normaliter luidt de disclaimer daarom \u2018gebaseerd op\u2019 of \u2018ge\u00efnspireerd door\u2019 een waargebeurd verhaal. Maar wat als dat waargebeurde verhaal zelf onzin is? Doet dat ertoe in de bioscoop? Of gaat het daar louter om een shot feelgood?<\/p>\n<p>Als bezoeker van  wandelfilm The Salt Path kun je je bijvoorbeeld bekocht voelen. Schrijver\u00a0Raynor Winn, alias Sally Walker, beweerde in haar autobiografische bestseller dat ze na een onhandige investering harteloos uit haar huis werd gezet terwijl haar echtgenoot Timothy gediagnosticeerd was met\u00a0de fatale hersenziekte CBD. Het berooide koppel ging met een tentje aan de wandel en\u00a0hervond zichzelf en elkaar terwijl de helende kracht van de natuur zijn werk deed en de echtgenoot wonderbaarlijk genas.<\/p>\n<p>The Salt Path was in mei met ruim 4 miljoen euro recette een hit in Nederland. Maar in juli <a href=\"https:\/\/observer.co.uk\/news\/national\/article\/the-real-salt-path-how-the-couple-behind-a-bestseller-left-a-trail-of-debt-and-deceit\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">concludeerde de Britse krant The Observer <\/a>dat de echtgenoot er nooit zo ernstig aan toe was, het dakloze koppel een Frans buitenhuisje had en de financi\u00eble malheur te danken was aan malversaties van Winn, die als accountant van een familiebedrijf 64.000 pond had ontvreemd.<\/p>\n<p>Mosterd na de maaltijd; distributeur Paradiso Films bidt vermoedelijk\u00a0vurig dat het rumoer rond de verfilming van  \u2018autobiografische\u2019 bestseller The Penguin Lessons eveneens overwaait. Deze suikerzoete en routineuze film ging vorige week in roulatie. Docent Tom Michell belandt anno 1976, naar blijkt verbitterd  door het verlies van een dochtertje, op \u00a0de kostschool \u00a0St. George\u2019s bij Buenos Aires. Als hij wordt gedwongen tot ongewenste adoptie van een koddige  pingu\u00efn raakt hij opnieuw bezield. De pingu\u00efn groeit uit tot inspiratie, troost en biechtvader van zijn verwende scholieren en labbekakkerige schoolhoofd.<\/p>\n<p>Het is aalgladde feelgood, met de Argentijnse \u2018vuile oorlog\u2019 als decor voor een  standaardverhaal over trauma en engagement. Maar met auteur Tom Michell is meer gaande:  <a href=\"https:\/\/www.nrc.nl\/nieuws\/2025\/10\/12\/auteur-en-hoofdpersoon-uit-feelgoodfilm-the-penguin-lessons-beschuldigd-van-seksueel-wangedrag-a4909277\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">hij wordt verdacht van kindermisbruik<\/a>. Het Britse Channel Four<a href=\"https:\/\/www.channel4.com\/news\/exclusive-the-penguin-lessons-author-accused-of-historic-sexual-abuse\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">liet drie oudere mannen aan het woord<\/a> die als scholieren begin jaren zeventig\u00a0op een\u00a0kostschool  in Dorset zeggen te zijn gegroomd, gedrogeerd, bepoteld en aangezet tot masturbatie door Michell, die zich toen Mike Thompson liet noemen. De auteur ontkent boos, maar de biografie van deze pensionado uit Cornwall is verdacht leeg.<\/p>\n<p>Wordt vervolgd? Je neemt aan dat de Britse pers aan het graven is, maar vermoedelijk niet te snel, zal de Nederlandse distributeur Paradiso Films wel hopen. Paradiso Films benadrukt dat Michells schuld onbewezen is en later onderzoek \u2013 in 2017 \u2013 niets opleverde. Volgens Channel Four omdat de feiten verjaard bleken; Michell zou\u00a0nu wel een aantekening in zijn dossier hebben.<\/p>\n<p>De film lijkt er weinig hinder van te ondervinden. Zondag\u00a0zag ik The Penguin Lessons in Rotterdam in een goed gevulde zaal. Achter me zat een moeder met zoontje, ik hoorde haar na afloop fluisteren: \u201eZo schattig, die pingu\u00efn.\u201d Zelf kon ik de kwestie lastig uit mijn hoofd zetten. Toen acteur Steve Coogan zijn nieuwe schoolhoofd  vertelde dat hij lesgaf in Chicago, Ecuador, Venezuela en Brazili\u00eb, dacht ik: wanderlust of was hij op de vlucht nadat zijn oude kostschool zijn misbruik in de doofpot stopte (\u2018beter voor iedereen\u2019) na een advies aan Michell zich een paar jaar heel onzichtbaar te maken? Hield hij daar in Argentini\u00eb zijn handen w\u00e9l thuis?<\/p>\n<p>Vragen, vragen, de geest sloeg aan het dwalen. Toch viel ook ik bij vlagen voor de charmante koddigheid van de inspirerende pingu\u00efn-verlosser Juan Salvador. Helder dus: bij \u2018gebaseerd op een waargebeurd verhaal\u2019 is alles toegestaan. Zie ook de baarlijke nonsens die recente biopics beweerden over Freddy Mercury, Elvis of Amy Winehouse. De waarheid interesseert ons geen lor als het zaallicht dooft. Dan kan zelfs  een mogelijke kindermisbruiker ons inspireren.<\/p>\n<p>Geef cadeau<\/p>\n<p>Deel<\/p>\n<p>Mail de redactie<\/p>\n<p>\nNIEUW: Geef dit artikel cadeau<br \/>\n\t\t\tAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.\n\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Moet waargebeurd in films waar gebeurd zijn? Of maakt dat ons niets uit? Juridisch wel degelijk. Neem miniserie&hellip;\n","protected":false},"author":2,"featured_media":37726,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[99,48,98,102,103,101,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-37725","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-films","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-film","12":"tag-films","13":"tag-movies","14":"tag-nederland","15":"tag-nederlanden","16":"tag-nederlands","17":"tag-netherlands","18":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/115451438205543688","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37725","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37725"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37725\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/37726"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37725"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37725"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37725"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}