{"id":43367,"date":"2025-11-03T06:46:11","date_gmt":"2025-11-03T06:46:11","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/43367\/"},"modified":"2025-11-03T06:46:11","modified_gmt":"2025-11-03T06:46:11","slug":"de-onweerstaanbare-verleiding-van-het-franse-chanson-joop","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/43367\/","title":{"rendered":"De onweerstaanbare verleiding van het Franse chanson &#8211; Joop"},"content":{"rendered":"<p>\u00a0 \u2022 \u00a0<\/p>\n<p>Gisteren<\/p>\n<p>\u00a0 \u2022 \u00a0<\/p>\n<p>leestijd 3 minuten<\/p>\n<p>\u00a0 \u2022 \u00a0<\/p>\n<p>331 keer bekeken<\/p>\n<p>\u00a0 \u2022 \u00a0<\/p>\n<p>bewaren<\/p>\n<p><a role=\"link\" tabindex=\"0\" aria-label=\"Profiel van Jan Bart Dieperink\" class=\"\" href=\"https:\/\/www.bnnvara.nl\/joop\/personen\/D\/jan-bart-dieperink\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\"><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/6f14jvl8lt9e-dieperink.jpg\" alt=\"dieperink\" title=\"Avatar van Jan Bart Dieperink\" aria-label=\"Avatar van Jan Bart Dieperink\" class=\"sc-79650bab-0 bXzzmG\"\/><\/a><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/anp-413681221.jpg\" loading=\"lazy\" alt=\"ANP-413681221\"  class=\"sc-31a2e9c5-0 kiynKR\"\/><\/p>\n<p>Gilbert B\u00e9caud (Mr. 100.000 Volt!) kwam zingen in het Amsterdams Concertgebouw en \u201c..of ik mee ging\u201d. Pardon?! Poept een beer in het woud? Natuurlijk ging ik mee! De legendarische B\u00e9caud betrad de zaal in pak en altijd en eeuwige blauwe strop met witte polkadot, en zong in een krap uur het behang van de muur.<\/p>\n<p>Wat een aanwezigheid, wat een showman, wat een typisch Frans icoon! Want die bestaan, typisch Franse iconen. Ook al versta je natuurlijk veel te weinig van die prachtige taal, die in zang alleen maar nog beter klinkt.<\/p>\n<p>In de sixties was het ineens over met \u2018L\u2019amour toujour\u2019. Over arme, onzalige harten en warme omhelzingen die uitbleven was men uitgezongen. Of, in een nog vroeger epoque, over klein dorpsleven, spelende kinderen en vlinders die over de weide zweefden. Nikserige niemandalletjes zo vluchtig als de wind. Nostalgie, in zang-zegvorm bedreven door dames en heren van weleer. De Tralala-de-Paris in de figuur van Ferr\u00e9, Piaf of Patachou werd aan de kant geschoven en de moderne chansonnier nam het podium met energieke (vaak vertaalde) shownummers.\u00a0Voor de Franse \u2018Peter Koelewijn\u2019s\u2019 braken gouden tijden aan. Lekkere deuntjes en Engelse teksten verwerden in een ommezwaai tot Franse (zomer-)hits van formaat.<\/p>\n<p>Julien Clerc\u2019s liedjes klonken in de zomervakantie net zover weg als Frankrijk zelf. Onverstaanbaar prachtige po\u00ebzie die, op camping en vanaf de achterbank, fonetisch prima mee te bl\u00e8ren was. Drang, levenslust en natuurlijk toujours de l\u2019amour gutsten uit de speakers. Als Fransen inderdaad de liefde bedrijven zoals ze zingen dan vrees ik voor de nachtrust der Fran\u00e7aises (zou de mythe dan toch waar zijn?). Nummers worden gezongen op leven en dood, nationalistisch bloed, eerlijk zweet en hete tranen.<\/p>\n<p>Een Fransman die stoer gaat zingen in semi-Anglais ontroert vooral. Er zo graag mondiaal bij willen horen terwijl ze eiland Frankrijk eigenlijk liever helemaal niet verlaten. En toch doen ze het, met de arrogantie van de wereldwijze Fransman die in eigen land nog nooit in Parijs is geweest. En waarom zouden ze?\u00a0Het chanson, hun eigen geluid is meer dan genoeg om in de hele wereld een grote buik op te zetten. Juist die aanstellerigheid is zo leuk aan de Fransen. Hun malle trots en d\u00e9dain voor alles wat \u2018\u00e9tranger\u2019 is (Europa of niet, ja dat is nog steeds zo). En ze komen er mee weg, wij vinden dat charmant zoals wij ook graag de Belgen ridiculiseren maar tegelijkertijd benijden om hun taalgevoeligheid.<\/p>\n<p>Julien Clerc die \u2018zijn\u2019 Californi\u00eb bezingt:\u201cLa Californie s\u2019endort pr\u00e8s la mer. Et ne connait pas l\u2019\u00e9t\u00e9 de la mer\u201d. Ongemakkelijk Frans vertaalde Engelse hits met een hoog kromme-tenen-gehalte: \u201cLaissons, laissons entrer le soleil. Laissons, laissons. Laissez, laissez entrer le soleil. Laissez, laissez!\u201d. \u2018(\u2018Let the sun shine in\u2019 \u00a0uit de geweldige musical HAIR, u had \u2018m natuurlijk allang herkend).\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>De Aznavours, Becauds en Halliday\u2019s. \u00c9chte ruige muziek van eigen bodem heeft zo\u2019n heel eigen klank en hier laten de dames zich uiteraard ook niet onbetuigd. De zuchtmeisjes van Vic van der Reijt en zomerhitmeisjes als LIO hebben namelijk wel degelijk ruige popzusjes als Eleonore Lytton, Axelle Red (Belgisch\/Frans keuren we ook goed) en in wat minder ruige mate Vanessa Paradis. Urgentie en pathos, kreunen, kroelen en zweten, kroonjuwelen van het Frans sjanson. En wat heerlijk dat een hit als \u2018Maman la plus belle du monde\u2019 dan toch weer zo tijdloos blijkt. Daar kunnen geen vlieger (Hazes), glimlach van een kind (Alberti) of Maamaaaa! (Heintje) tegen op. \u201cAucune autre \u00e0 la ronde!&#8230;Le visage d\u2019un ange\u201d, zoals de Spaanse bard Luis Mariano zijn liefde bezong. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Wat een geluid, wat een volk!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u00a0 \u2022 \u00a0 Gisteren \u00a0 \u2022 \u00a0 leestijd 3 minuten \u00a0 \u2022 \u00a0 331 keer bekeken \u00a0 \u2022&hellip;\n","protected":false},"author":2,"featured_media":43368,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[99,48,98,120,121,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-43367","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-muziek","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-music","12":"tag-muziek","13":"tag-nederland","14":"tag-nederlanden","15":"tag-nederlands","16":"tag-netherlands","17":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/115484425237579338","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43367","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43367"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43367\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/43368"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43367"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43367"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43367"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}