\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n
Je hoort de invloed van de triosonates van Bach’<\/p>\n
![\"Bj\u00f6rn](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/983913.jpg\"\/)
\n<\/a><\/p>\n
Na de soundcheck vertellen Schinkel en Ottenheim over het proces van liedjes schrijven en opnemen, dat dit keer zo\u2019n zes jaar duurde. Ze doen alles altijd met zijn twee\u00ebn: het spelen in de oefenruimte, het opnemen in de studio. Tijdens het gesprek vullen ze elkaars woorden aan.<\/p>\n
Briljante volgordes<\/p>\n
Alle details waren belangrijk, zeggen ze. Zoals de flow, oftewel de sfeer, die opwindend moest zijn. Ottenheim (1970, Ede): \u201eOp dit album wilden we alleen maar knallers hebben. Geen rustpunten.\u201d Dat geldt inderdaad voor voortjakkerende nummers als \u2018Freerange Renegade\u2019 en het ophitsende \u2018Hey Hey\u2019.<\/p>\n
De lengte van het album, de volgorde van de nummers, de hoeveelheid decibels per liedje, alles was onderwerp van discussie. Schinkel (1969, Amsterdam): \u201eWe hebben meerdere briljante volgordes bedacht, maar we kwamen er niet uit. Uiteindelijk belde Bj\u00f6rn me met een eureka-moment: \u2018Z\u00f3 moet het\u2019.\u201d<\/p>\n
Ze praten over een A-kant en een B-kant, alsof ze het over een lp hebben. \u201eJa, voor ons is dit een lp, of je hem nou op cd of op Spotify luistert, hij voldoet aan de juiste lengte van een lp. Een vinylplaat kan het best zo\u2019n 40 minuten duren, langer gaat ten koste van de geluidskwaliteit.\u201d<\/p>\n
Hun stijl zweemt naar nostalgie. Beide muzikanten houden van echte lp\u2019s, van de . En van de muziek van begin deze eeuw, toen ze als zZz net begonnen waren en in New York de scene rond groepen als The Strokes, LCD Soundsystem en The Rapture ontdekten. \u2018Sleaze\u2019 noemden Ottenheim en Schinkel hun stijl, en dat is toevallig ook de naam van een recente stroming (\u2018Indie sleaze\u2019) die teruggrijpt op de New Yorkse scene.<\/p>\n
Echo\u00ebnde sjamaan<\/p>\n
Een van de opvallende nummers op het 37 minuten durende album is \u2018Dope Rider\u2019, dat dendert vanaf de openingssirene tot de laatste drum-klap, met Ottenheim als een echo\u00ebnde sjamaan op de achtergrond. Het kostte tijd en aandacht om alle muzikale elementen tot hun recht te laten komen, zegt Schinkel: \u201eEerst het opnemen en produceren, toen mixen, en uiteindelijk masteren.\u201d Ottenheim: \u201eWant we wilden een specifiek geluid. Wij horen als we spelen een combinatie van het podiumgeluid en het zaalgeluid. Voor ons loopt het door elkaar: de energie vanuit de zaal en die van ons. Daar ontstaan ook echo\u2019s die we mooi vinden. Die ervaring wilden we op het nieuwe album oproepen.\u201d<\/p>\n
![\"Bj\u00f6rn](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/583204.jpg\"\/)