![\"Ben](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/111125CUL_2022295292_2.jpg\")
<\/p>\nDe bromance tussen acteurs Glen Powell (1988) en Tom Cruise (1962) houdt de sensatiepers flink bezig. Cruise vroeg Powell \u201epersoonlijk\u201d om in Top Gun: Maverick te spelen. Cruise verscheen met een bak popcorn naast Powell bij de premi\u00e8re van Twisters! Cruise leerde Powell twee uur lang filmisch rennen en hoe \u201eniet te sterven\u201d tijdens stunts voor The Running Man, deze week in de bioscoop. Als Cruise mocht kiezen, zou Powell zijn meest iconische hoofdrol in de Mission Impossible-reeks overnemen. Glen Powell: de erfgenaam van Tom Cruise.<\/p>\n
Inderdaad hebben weinig acteurs meer succes in een post-pandemisch Hollywood. Na zijn doorbraak als arrogante vechtpiloot naast Cruise in Top Gun: Maverick revitaliseerde Powell in 2023 (grootdeels naakt) de romantische komedie (Anyone but You), speelde hij zijn eerste echte hoofdrol in actiekomedie Hit Man, maakte hij Twisters tot een verrassend groot financieel succes, als arrogante, maar toch sympathieke tornado-chaser. <\/p>\n
Vanaf deze week speelt Powell in zijn grootste uitdaging tot nu toe: The Running Man. Powell (1988) is \u00e9\u00e9n van de voormannen van een nieuwe generatie filmsterren. Nu superhelden uit de mode zijn en het sterrenkwartet \u2018de Chrisses\u2019 (Pine, Pratt, Evans en Hemsworth) te rimpelig wordt voor Gen Z, is een nieuwe lichting dertigers aan de beurt. En naast de verfijnden (Timoth\u00e9e Chalamet), smeulenden (Michael B. Jordan) en getroebleerden (Jacob Elordi, Austin Butler), is Powell de lolligste, meest Amerikaanse garantie voor een popcornavond.<\/p>\n
Achtergrondmacho<\/p>\n
Powell had als tiener al Hollywoodsucces. Na opgevallen te zijn in jeugdtheater in geboorteplaats Austin (Texas), werd hij gecast als \u201ejongen met lange vingers\u201d in Spy Kids 3. Twee jaar later speelde hij een overreden krantenjongen in The Wendel Baker Story \u2013 hij oefende met zijn moeder op een parkeerplaats. En in 2006 castte mede-Texaan Richard Linklater (Boyhood) hem in Fastfood Nation \u2013 het begin van een innige samenwerking.<\/p>\n
Het was Denzel Washington die hem overtuigde acteren \u201eserieus te proberen\u201d, nadat Powell in diens film The Great Debaters (2007) speelde. Washington bracht hem in contact met Ed Limato, een kingmaker in Hollywood, impresario van Mel Gibson, Richard Gere, Kevin Costner. Maar twee jaar later stierf Limato al aan een longemfyseem. En belandde Powell in vrije val. Zijn eerste agentschap ontsloeg hem. Hij \u201ehad geluk als hij een rol kreeg als lijk in een misdaadprogramma\u201d, werd hem verteld.<\/p>\n
Het werd iets vergelijkbaars: achtergrondmacho. Powell speelde advocaten, foute vriendjes, drugsdealers: dat paste wel bij zijn pestkoppenkop en zwemmerslijf. Een arrogante Wallstreet-bankier om wie geen kijker treurt als Batman-schurk Bane in The Dark Knight Rises hem bij de nek grijpt. Een wandelende boksbal van Sylvester Stallone geriatrische actie in The Expandables 3. Hij bleef een ijverige student; er zijn talloze anekdotes over Powell die zijn beroemde tegenspelers vraagt hoe je het \u2018maakt\u2019 in Hollywood.<\/p>\n
Misschien had hij die jaren nodig: met wat rimpels zag hij er minder studentikoos uit, ruiger, meer leading men. In 2015 begon hij op te vallen. Aanvankelijk in horrorserie Scream Queens, waar hij als seksverslaafde student het bed deelde met Jamie Lee Curtis \u2013 hij werd teruggevraagd voor seizoen twee. En daarna in romantische komedie Set it Up (2018). Hollywood zag eindelijk een ster in hem. Al was het pas na de pandemie, met Top Gun Maverick, dat Glen Powell echt beroemd werd.<\/p>\n
Richard Linklater begrijpt het best hoe hij Powell moet inzetten. Ze werkten vier keer samen, en voor zijn eerste hoofdrol, Hitman in 2024, schreven ze het scenario samen. Als filosofieprofessor die de politie helpt door zich te vermommen als huurmoordenaar, speelde Powell al zijn talenten: jolige komedie, romantiek en actie \u2013 zoals Cruise doet Powell zijn eigen stunts. Op zijn best is Powell cocky maar quirky: arrogant, knap op een irritante manier, maar benaderbaar en jolig als oudere broer. Een kruising tussen Jack Black en het type barbecue-hippie dat Matthew McConaughey (ook ontdekt door Linklater) vaak speelde.<\/p>\n
Powell wil niet zozeer een acteur zijn, maar een ster. \u201eActeur die serieus willen zijn, doen het fout\u201d, zei hij in The New York Times. Hij begrijpt dat je in het moderne Hollywood ook buiten de film moet doorspelen in podcasts, interviews, TikToks. Voor zijn dood vertelde impresario Ed Liman hem \u201ekeer op keer\u201d dat een filmster iemand is \u201emet wie mannen een biertje willen drinken \u2013 leuk, niet bedreigend \u2013 en wie vrouwen willen daten en voorstellen aan hun ouders.\u201d<\/p>\n
Dat is de man die Powell op promotietoer uitdraagt. Hij neemt zijn handtashondje Brisket (borststuk, op z\u2019n Texaans) mee naar interviews. Ploft op de bank bij influencers alsof hij hun beste vriend is. En begrijpt hoe je viraal moet gaan met een naaktsc\u00e8ne of een wild verhaal. Bij podcast Therapuss vertelde hij over de keer dat zijn zus op Tinder-date ging met een kannibaal.<\/p>\n
Hij komt authentiek over, zelfs als we weten dat het niet echt is \u2013 omdat hij zich totaal niet schaamt voor zijn zelfpromotie. Zo bleek afgelopen jaar dat hij en Sydney Sweeney openbaar flirtten en geruchten over een affaire oppookte om hun romantische komedie Anyone but You te verkopen. Het kostte Powell zijn driejarige relatie; ex Gigi Paris zei dat de pr-campagne haar \u201evoor gek zette\u201d. \u201eUiteindelijk kwam het erop neer dat werk op \u00e9\u00e9n stond\u201d.<\/p>\n
<\/p>\n
Ben (Powell) en Elton (Michael Cera) op de vlucht in een huis vol valstrikken.<\/p>\n
Foto Ross Ferguson<\/p>\n
Zoom in<\/p>\n
Redford<\/p>\n
In een Trumpiaans Hollywood heeft Powell momentum: nuchter, wit, Southern en wars van intellectuele pretenties. Hij pakt elke rol die hem de publieksfavoriet kan maken. Er staan zeker zes projecten op stapel, waaronder naar verluidt films van regisseurs Barry Jenkins, Ron Howard, J.J. Abrams en Judd Apatow. En een serie-versie van Butch Cassidy and the Sundance Kid, met Powell in de Robert Redford-rol.<\/p>\n
The Running Man is Powells grootste uitdaging tot nu toe. Kan hij een 110-miljoen-kostende remake van een cultfilm uit de jaren tachtig winstgevend maken? En kan hij een film echt dragen? Powell heeft zijn beperkingen. Grappend boeven slachten? Naakt abseilen van een hotelgevel? Niemand doet het beter. Maar hij moet in die film ook \u201ede meeste boze man op aarde\u201d zijn. Daar schiet hij tekort: hij blijft de jolige vader die een standje probeert te geven. De nieuwe Tom Cruise? Dan moet je toch meer dan olijk zijn; kunnen razen en huilen.<\/p>\n
Recensie <\/p>\n
The Running Man. Regie: Edgar Wright. Met: Glen Powell, Josh Brolin, Colman Domingo. Lengte: 133 minuten.<\/p>\n
De originele Running Man was een campy cultfilm met Arnold Schwarzenegger. Gesitueerd in een verre toekomst die er onmogelijk m\u00e9\u00e9r als de jaren tachtig uit had kunnen zien. De plot toonde ook een toekomstbeeld dat erg bij de jaren tachtig paste: Amerika was vervallen tot fascistische, geweldsminnende dictatuur, geobsedeerd met brute spelshows om het volk te pacificeren. De populairste was The Running Man, waarin misdadigers in een cyberpunk-arena mochten vechten voor hun vrijheid.<\/p>\n
Voor zijn remake verplaatst Edgar Wright het verhaal naar de 21ste eeuw. The Running Man is nu een realityshow, waarin berooide arbeiders zichzelf vrijwillig dertig dagen door heel fascistisch Amerika laten opjagen voor miljoenen \u201eNew Dollars\u201d. Ben je na een maand niet dood? Dan kun je \u00e9\u00edndelijk weg uit de sloppen: griepmedicijnen voor je dochter kopen. <\/p>\n
De film hapt als een puppy naar AI en sociale media, maar The Running Man is vooral een vehikel voor de creatiefste actiesc\u00e8nes die je dit jaar hebt gezien, van een naakt hotelgevecht tot een huis vol Home-Alone-achtige valstrikken. Het duurt wat lang en de film wordt wat warrig tegen het einde. Maar er is genoeg om je bezig te houden in deze wereld vol wrede verloedering en komische details. Is dat een portret van Arnold Schwarzenegger op de dollar?<\/p>\n
Geef cadeau<\/p>\n
Deel<\/p>\n
Mail de redactie<\/p>\n
\nNIEUW: Geef dit artikel cadeau
\n\t\t\tAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.\n\t\t<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De bromance tussen acteurs Glen Powell (1988) en Tom Cruise (1962) houdt de sensatiepers flink bezig. Cruise vroeg…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":52410,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[99,147,48,98,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-52409","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-celebrities","8":"tag-amusement","9":"tag-celebrities","10":"tag-dutch","11":"tag-entertainment","12":"tag-nederland","13":"tag-nederlanden","14":"tag-nederlands","15":"tag-netherlands","16":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/115535700608295152","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/52409","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=52409"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/52409\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/52410"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=52409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=52409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=52409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}