Er is een vaststellingsovereenkomst opgesteld waar een geldbedrag voor Pettit aan verbonden is. Dat geld doneert hij aan goede doelen die voor de vrijheid van Palestijnen strijden, zo stelt hij. Tegelijkertijd had hij ook al een contract getekend bij een andere universiteit waar hij in 2026 aan de slag gaat. Pettit neemt als onderzoeksbeurs een ERC Starting Grant van 1,5 miljoen euro mee.<\/p>\n
Wat staat er in die gedragscode waar de universiteit naar verwijst?<\/p>\n
Volgens de gedragscode<\/a> moeten medewerkers zich onthouden van verbale agressie. Ook fungeren medewerkers op social media als ambassadeurs van de universiteit. Het document roept op om duidelijk te maken of je optreedt als medewerker of als priv\u00e9persoon. Pettit heeft in zijn bio op X staan: \u2018opinions my own\u2019.<\/p>\n De gedragscode roept ook op om te checken of posts op sociale media \u201cjezelf, mensen in je omgeving\/anderen of de universiteit in verlegenheid kan brengen.\u201d Punt 8 in de code is<\/a>: \u201cRespecteer een ander.\u00a0Hanteer dezelfde omgangsvormen in op (social) media als in de \u2018re\u00eble\u2019 wereld.\u201d<\/p>\n Het is vooralsnog onduidelijke welke regels van de gedragscode Pettit volgens de universiteit heeft overtreden. Op de wat vage taal in het document kwam eerder kritiek. Arbeidsrechtadvocaat Marlet Bron vroeg zich bijvoorbeeld af<\/a> of de code wel arbeidsrechtelijk ingezet kan worden:<\/p>\n \u00a0\u2018Als je als werkgever een gedragscode of personeelsreglement opstelt, moet je goed aangeven wat de sancties zijn bij overtreding. Die moet je ook goed communiceren, zodat je daarop kunt handelen. Dat ontbreekt volgens mij helemaal in dit geval\u2019, vertelde ze eerder aan Vox.<\/p>\n Wat zijn de reacties binnen de Radboud Universiteit op het vertrek van Harry Pettit?<\/p>\n Als directe leidinggevende noemt hoogleraar Sociale Geografie Arnoud Lagendijk het gedwongen vertrek van Pettit een uitkomst van slecht bestuur. \u2018Het bestuur wil zo neutraal en onuitgesproken mogelijk zijn en reageert als door een wesp gestoken op grove uitingen of op directe handelingen zoals een bezetting. Tegelijkertijd kan men niet omgaan met collega\u2019s die anders zijn of durven te schuren.\u2019<\/p>\n \u2018Ik ken veel mensen die in stilte uit de organisatie zijn gewerkt, vaak met groot persoonlijk trauma tot gevolg. Dat is niets anders dan cancelcultuur. Ook met klokkenluiders, die misstanden aan de kaak stellen, wordt niet goed omgegaan. Daardoor ontbreekt het aan een constructieve benadering van radicaliseringstendenties, waar ik herhaaldelijk om heb verzocht.\u2019<\/p>\n Volgens Lagendijk heeft het bestuur de vrijheid van meningsuiting van Pettit niet volwaardig gerespecteerd. \u2018Dit duidt op een gebrek aan democratische waarden. Daarnaast buigt men te gemakkelijk voor externe druk, vaak uit angst voor vermeende reputatieschade. Tot slot wordt de managementlijn ingezet om collega\u2019s te dwingen zich gepast te gedragen.\u2019<\/p>\n De hoogleraar vraagt zich af of het niet volgen van de gedragscode een reden kan zijn om een medewerker tot vertrek te dwingen. \u2018Dat het bestuur de code betrekt op persoonlijke X-uitingen houdt, denk ik, juridisch geen stand. Dat geldt dus ook voor het zijn van rolmodel. Dat geldt in professionele rollen, maar niet als individuele personen. Het afwegen van en beoordelen van sociale media-uitingen vraagt mijn inziens om het oordeel van een onafhankelijke commissie, net als bij ander grensoverschrijdend gedrag; ik heb daar ook keer op keer om gevraagd, zonder vervolg.\u2019<\/p>\n \u2018Qua taalgebruik hadden we een aantal constructieve afspraken gemaakt, waar Pettit zich aan hield\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n Lagendijk zegt dat Pettit zich zeer stevig uitte op sociale media. \u2018Zelf heb ik geen moeite met scherpe uitlatingen, en zie ik dat ook als nodig in de huidige tijd. Qua taalgebruik hadden we een aantal constructieve afspraken gemaakt, waar hij zich aan hield. De disciplinerende stappen van het bestuur maakten een dialoog daarover in toenemende mate onmogelijk. Hij had zich kunnen temperen, maar hij had goede redenen om dat niet te doen.\u2019<\/p>\n Universitair docent en pro-Palestina-activist Marieke van Houte\u00a0zegt enerzijds verdrietig en kwaad te zijn over het vertrek van Harry Pettit. \u2018Anderzijds kijk ik met bewondering en trots naar hem. Te midden van een heksenjacht heeft hij een ERC-beurs binnengehaald, wat ongelooflijk moeilijk is, en een plek gevonden aan een andere universiteit. Dat getuigt van enorme veerkracht en laat zien wat voor een academisch talent we nu verliezen.\u2019<\/p>\n Door afscheid te nemen van Pettit zwicht de Radboud Universiteit volgens Van Houte voor druk uit uiterst rechtse politieke hoek. \u2018Die is niet gebaat bij kritische stemmen. Ook vanuit zionistische hoek was er druk, denk maar aan de aangifte van het CIDI.\u2019<\/p>\n Volgens Van Houte, die met enkele collega\u2019s een open brief schreef<\/a> over de kwestie, was Pettit zich heel bewust was van wat hij wel en niet kon schrijven op sociale media. \u2018Hij heeft niets gedaan wat buiten die kaders valt. Hij heeft zich stevig uitgesproken tegen Isra\u00ebl en zijn steun uitgesproken voor het Palestijnse verzet tegen een koloniaal en repressief regime. Daar heeft hij alle recht toe.\u2019<\/p>\n \u2018We zijn allemaal Harry, allemaal wetenschappers, en in de kern: kritische denkers\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n Het vertrek van Pettit zal de actiebereidheid van pro-Palestinademonstranten volgens Van Houte niet verminderen. \u2018We moeten blijven strijden voor onze plek en tegen de inkrimping van de academische ruimte en de vrijheid van meningsuiting. Dat zijn grote waarden, waarvan veel mensen nog niet doorhebben dat ze onder druk staan. We zijn allemaal Harry, allemaal wetenschappers, en in de kern: kritische denkers.\u2019<\/p>\n Voor hoogleraar Nederlands en Academische communicatie Marc van Oostendorp was de dag dat Harry Pettit zijn vertrek aankondigde een \u2018donkere dag\u2019. \u2018Ik was het met vrijwel alles wat Pettit zei hartstochtelijk oneens, maar ik vind het van grote waarde binnen een academische gemeenschap dat die verscheidenheid aan opinies er mag zijn. Extreme meningen zouden moeten opgaan in een koor van andere opinies.\u2019<\/p>\n \u2018Eigenlijk constateer ik dat er nauwelijks een echt debat plaatsvindt op de universiteit. We horen alleen de stemmen van de uiterste flanken en de grote meerderheid zwijgt. Blijkbaar lukt het niet om hier normaal met elkaar over te praten en dat vind ik heel erg. Dat is niet zozeer een verwijt aan het bestuur, maar aan ons allemaal als academische gemeenschap. We zouden een voorbeeldfunctie moeten hebben in hoe met deze discussie om te gaan. Al vind ik wel dat het bestuur voor iemand als Pettit moet gaan staan.\u2019<\/p>\n \u2018Als je nooit te ver mag gaan, heb je ook geen debat\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n Pettit kreeg vaak het verwijt \u2018te ver te gaan\u2019, maar daar is Van Oostendorp het niet mee eens. \u2018Als je nooit te ver mag gaan, heb je ook geen debat. En bovendien ging hij dan \u2018te ver \u2019met woorden en idee\u00ebn, dat is vrijheid van meningsuiting. De oproep van de minister om aangifte te doen vind ik dan ook echt alle perken te buiten gaan.\u2019<\/p>\n Van Oostendorp ziet liever meer dan minder uitgesproken wetenschappers op de universiteit en zegt het daarom ook jammer te vinden dat de kritische hoogleraar Frank Hartmann is vertrokken<\/a>. \u2018Discussie heb je alleen als er mensen met verschillende idee\u00ebn van zich laten horen.\u2019<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/harry-pettit-2-of-9-225x300.jpg\")
<\/a>Harry Pettit. Foto: Duncan de Fey<\/p>\n\n
\n
\n