Dit is de setlist van Jamiroquai in de Ziggo Dome<\/a><\/p>\nHet decor lijkt aanvankelijk wat sober, maar daar had Jamiroquai ons tuk. Het is \u00e9\u00e9n grote schermenparade en voor ieder nummer zijn weer nieuwe visuals klaargezet. Het ene moment bevinden we ons op een tropisch strand, het andere moment zweven we los in de kosmos. En weer een ander moment resideren we in iets dat het meest weg heeft uit het ruimteveer in Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey.<\/p>\n
Geen vuurwerk bij Jamiroquai in Ziggo Dome<\/p>\n
Wat ergens wel verfrissend is: vuurwerk, co2-kanonnen en confettiregens blijven geheel achterwege. Bij Jamiroquai in de Ziggo Dome gaat het voor de volle honderd procent om de muziek en het spektakel zit hem in andere elementen. We waren bijna vergeten hoe het is om langere live-versies van albumhits te horen. Versies die niet met elkaar worden versmolten tot \u00e9\u00e9n supermedley, maar die juist m\u00e9\u00e9r ademruimte krijgen waarbij solo\u2019s en instrumentale rustmomenten ruim baan krijgen.<\/p>\n
Jay Kay gebruikt die instrumentale momenten een aantal keer voor een snelle outfitwissel. Van donkere hoed en lichte leren jas met franjes gaat hij naar sportjasje en een lichtgevende koptelefoon. Om zich vervolgens een LED-tooi met grijsoranje windjack aan te meten. We zien ook nog een glitterhoed met een jasje met geometrisch lijnenspel en een zwarte hoed met rode jas voorbijkomen. Je bent frontman of je bent het niet.<\/p>\n
\nNieuw album Jamiroquai aangekondigd<\/p>\n
Op driekwart van de set tovert Jamiroquai nog een verrassing uit zijn immer aanwezige hoed. En wel een volledig nieuw nummer afkomstig van een nog te verschijnen album. Jay Kay zegt dat het album klaar is en \u2018volgend jaar\u2019 uitkomt, maar dat het nog gemixt en gemasterd moet worden. E\u00e9n van de nieuwe nummers, \u2018Shadow in the Night\u2019, is onmiskenbaar Jamiroquai: funky en jazzy. Ergens voelt het alsof de tijd heeft stilgestaan, dit nummer had ook uit 2007 kunnen komen.<\/p>\n
Om het publiek weer volledig te betrekken pakt Jamiroquai na dit voorproefje van nieuw werk door met een knaller van een meezinger: \u2018Canned Heat\u2019 van de plaat Synkronized uit 1999. Inmiddels zijn er maar weinig concertgangers die n\u00edet bewegen. Zelfs op de tribunes staan mensen overeind om hun soepelheid in de heupen ten toon te spreiden. Zelfs de uithaaltjes uit de albumversie \u2013 die Jay Kay achterwege laat \u2013 worden luidkeels gezongen.<\/p>\n
Lees ook:\u00a0Het vermogen van Jamiroquai\u2019s Jay Kay drijft je tot virtual insanity<\/a><\/p>\nVerrekte bilspier<\/p>\n
Terwijl Jay Kay zijn laatste hits met overgave \u00e9n een verrekte bilspier speelt, daalt bij ons een besef neer. Het is lang geleden dat we in een zaal als Ziggo Dome een optreden hebben gezien dat zo duidelijk om de livemuziek draaide. Er is weinig opsmuk en bombarie, alle aandacht gaat uit naar wat een stel zeer kundige muzikanten op het podium neerzet. Even voelt die hal met 17.000 dansende mensen aan als Paradiso. En dat is knap.<\/p>\n
Voor een toegift heeft Jamiroquai in Ziggo Dome geen tijd meer. Jay Kay grapt dan ook dat hij het theater van weglopen van het podium en weer terugkeren daarom lekker achterwege laat. In plaats daarvan zet hij direct zijn grootste hit in: \u2018Virtual Insanity\u2019. Een gedroomde afsluiter van een heerlijke show die bijna 2,5 uur duurde, maar voorbij is gevlogen. Al vinden we het h\u00e9\u00e9l stiekem jammer dat \u2018Deeper Underground\u2019 niet voorbij is gekomen. Jay Kay, als je meeleest, doe je die de volgende keer weer eens?<\/p>\n