Veel mensen gebruiken tegenwoordig generatieve AI-tools als ChatGPT. Niet alleen om te helpen bij bijvoorbeeld het samenvatten van notulen, maar ook om hele rapporten te schrijven, werkmailtjes op te stellen en ook om persoonlijke vragen aan te stellen. De NOS berichtte eind september nog dat een groot deel van de Nederlandse jongeren zelfs mentale problemen bespreekt met ChatGPT. <\/p>\n
Ook interessant: Dit is AI’s grote gebrek<\/a><\/p>\n Los van de vraag of een chatbot als therapeut een goed idee is<\/a>, kun je je ook afvragen hoe veilig het is om persoonlijke informatie te delen op het internet. Mari\u00eblle Stoelinga, hoogleraar risicomanagement voor hightechsystemen aan zowel de Universiteit Twente als de Radboud Universiteit, legt uit waarom.<\/p>\n Waar sla je het op? <\/p>\n Allereerst is het goed om te weten dat het bij zogeheten Large Language Modellen (LLM, zoals ChatGPT) niet precies duidelijk is hoe de data in die modellen terechtkomen, zegt de hoogleraar. En ook niet wat er vervolgens precies mee gebeurt. \u2018Je moet het vergelijken met je eigen hersenen. Als jij terugdenkt aan een vakantie van vorig jaar, dan kun je ook niet precies aanwijzen waar in je brein dat precies ligt opgeslagen.\u2019 <\/p>\n Bovendien zul je niet van elke dag op elk moment weten wat je deed of zei. De gebeurtenissen zijn in de tussentijd vervormd tot een soort samenvatting, met wat losse specifieke hoogtepunten. Je weet bijvoorbeeld nog wel dat het landschap mooi was, maar je zal niet elk landweggetje waarop je dat baseert precies uit kunnen tekenen. <\/p>\n Dat geldt voor LLM\u2019s net zo, legt Stoelinga uit. Daar zit meteen het grootste privacygevoelige punt: \u2018Als je niet precies weet waar wat is opgeslagen, dan kun je dat ook niet zomaar verwijderen.\u2019 <\/p>\n Wat wordt opgeslagen?<\/p>\n Nu is het niet helemaal zo dat alles wat jij invoert, vervliegt en er alleen een soort algemene indruk overblijft. Het kan best dat in de krochten van de modellen jouw specifieke zoektermen wel degelijk nog te vinden zijn, vertelt Stoelinga. \u2018Dat is alleen niet voor de gebruiker te vinden.\u2019 Wat dat betreft hoef je niet bang te zijn dat iemand zomaar jouw medisch dossier kan opvragen. Maar misschien dat dat na een hack of lek anders is. \u2018Het probleem is dat bedrijven daar niet transparant over zijn.\u2019<\/p>\n Je kunt daarom beter het zekere voor het onzekere nemen en sowieso niets delen waar je mogelijk spijt van kunt krijgen, adviseert Stoelinga. \u2018Deel dus sowieso nooit medische gegevens en ga ook zorgvuldig om met gegevens van anderen.\u2019 Ook is het goed om te kijken naar zogeheten \u2018opt-out\u2019-regelingen, waarmee je ervoor zorgt dat jouw gegevens beter beschermd zijn. \u2018Openbare profielen worden dan nog steeds gebruikt, maar priv\u00e9gesprekken binnen die accounts (als het goed is) niet.\u2019 <\/p>\n Eigen kennis eerst<\/p>\n Een andere manier om online wat anoniemer te zijn is door geen accounts aan te maken. \u2018Dan worden gegevens iets minder snel aan elkaar gekoppeld\u2019, aldus Stoelinga. \u2018Al heb je dan wel het nadeel dat je ook minder functionaliteiten krijgt.\u2019 Nog beter is het om zo min mogelijk te vragen. Niet alleen vanwege je privacy, maar ook omdat het goed is om een bepaalde hoeveelheid basiskennis te hebben, betoogt Stoelinga. <\/p>\n