Bliep! Volgende in de rij. \u201eHeef u een QR-code of legitimatie?\u201d Michelle Hoetmer (44) scant vanachter haar balie het telefoonscherm van een klant. Bliep! En daar gaat ze, langs stellingen vol pakketjes, tot vijfhoog opgestapeld in de opslag. \u201eEven kijken, dat moet een flinke zijn\u2026\u201d En ja, hoor. Bliep! Volgende in de rij. \u201eYou have an ID?\u201d Bliep! Volgende. \u201eNou, jij hebt een lekkere jas besteld.\u201d Bliep! \u201eFirst name Raymond?\u201d Bliep!<\/p>\n
Bliep! Bliep! Bliep! Bliep!<\/p>\n
Ze heeft er wel eens over gedroomd. Hoorde ze de hele nacht \u2018bliep!\u2019. Want het bliepen houdt nooit op. Elke dag opnieuw laden de koeriers \u2013 \u201evandaag zeventien\u201d \u2013 hun busjes uit voor Buurtservicepunt Michelle aan de Kloekhorststraat in Amsterdam-Zuidoost. Honderden pakketten die ze inscant, opslaat en weer uitscant zodra de klant ze ophaalt.<\/p>\n
Hoetmer begon vijf jaar geleden met twee postzakken per week. Vanuit haar stoel in de zon, voor de deur. Elk pakket levert haar zo\u2019n 20 cent op. Maar ze woonde hier nog niet zo lang en deed het vooral om haar buren te leren kennen. Het jaar daarop breidde ze uit. Ze nam de pakketten aan van twee, drie, vier, vijf bezorgdiensten, huurde de bedrijfsruimte onder haar woning, stopte met werken in de zorg en moet je nu eens zien.<\/p>\n
Bewapend met vier telefoons, twee scanners, twee scharen en een tape-pistool gaat Hoetmer de grenzeloze begeerte van haar medemens te lijf. Maar er is geen beginnen aan. De vrijwel permanente rij met buurtbewoners loopt soms tot om de hoek van de straat. Zeker rond Black Friday. En toen weer Cyber Monday. En na Sinterklaas staan ook de kerstpakketten alweer voor de deur.<\/p>\n
Al die pakketjes worden binnengebracht via de zijdeur door koeriers die soms struikelen\u00a0over hun eigen benen van vermoeidheid. Hoetmer, die zelf ook op haar tandvlees loopt, pept ze op met energydrank. En voor de kinderen in de wijk heeft ze lolly\u2019s. En eenzame ouderen koppelt ze aan buurtgenoten. En ze zamelt doppen in voor het goede doel. Want haar pakketpunt is bovenal b\u00fa\u00fartpunt.<\/p>\n
Diego (32) helpt dezer dagen met inscannen. Hij is zelf koerier geweest, twee jaar lang, maar is blij even wat anders te doen. Om zeven uur \u2019s ochtends je bus inladen, negen uur je eerste pakketje afleveren, zeven uur \u2019s avonds klaar. En in de tussentijd: 180 stops. En als mensen niet opendoen, zeker in deze periode, neemt de tijdsdruk toe, \u201een dan ga je foutjes maken\u201d.\u00a0<\/p>\n
Sommige bezorgers, weet Hoetmer, mieteren dan gewoon de hele lading in een portiek. En wie krijgt de volle laag als een pakketje kwijt is? Juist. Michelle Hoetmer, de enige zichtbare mens in de keten. Terwijl intussen ook op haar telefoon de stroom appjes nooit ophoudt: \u201eWat zijn de openingstijden?\u201d \u201eIs mijn pakketje er al?\u201d\u00a0 \u201ePast het in mijn fietstas?\u201d<\/p>\n
Ze was er eerder dit jaar z\u00f3 klaar mee dat ze de tent dichtgooide. Twee maanden zat Hoetmer thuis. Gordijnen dicht. Geen muziek. Niet hoesten. Het voelde als ondergedoken. Want ook buiten openingstijden stonden ze te bonzen op haar deur.<\/p>\n
En toch is ze weer begonnen. Niet om de drukte en ook niet om geld, maar voor het contact met de buurt. Want het kleinste pakketje in de hele opslag is een gouden doosje Ferrero Rocher, gister bezorgd door een klant. Voor h\u00e1\u00e1r. En zonder bliep.<\/p>\n
Freek Schravesande doet elke donderdag ergens vanuit Nederland verslag<\/p>\n
Geef cadeau<\/p>\n
Deel<\/p>\n
Mail de redactie<\/p>\n
\nNIEUW: Geef dit artikel cadeau
\n\t\t\tAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.\n\t\t<\/p>\n