\u2018Waarom vinden de mensen het zo moeilijk om over zo\u2019n erfelijke ziekte te praten? Zijn de consequenties dan zo groot dat je erover moet zwijgen?\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n
Dat zwijgen heeft de familierelatie flink onder druk gezet. Stolp kan er moeilijk mee leven dat zijn moeder al die jaren heeft gezwegen, zeker omdat niet alleen hij, maar mogelijk ook zijn twee kinderen Huntington hebben. Uit frustratie heeft hij een paar jaar geleden het boek Huntingtonblues<\/a> geschreven. Dat boek uit 2018 eindigt met de vraag waarmee de film van Van Willigen begint. Want waarom wordt er gezwegen?<\/p>\n \u2018Samen met Edwin ben ik op zoek gegaan naar het antwoord\u2019, vertelt de filmmaker. Dat antwoord hebben ze gevonden, maar er zijn vanzelfsprekend veel redenen om te zwijgen. \u2018Pure ontkenning bijvoorbeeld\u2019, zegt Van Willigen. \u2018Je ziet het ook vaak bij mensen die dementie hebben. Die ook ontkennen dat ze het hebben.\u2019 Maar er kunnen ook maatschappelijke of financi\u00eble redenen zijn. Als drager van het gen kun je mogelijk niet in aanmerking komen voor een hypotheek of is het lastig om een baan te vinden. Ook kunnen er problemen komen met verzekeringen.<\/p>\n Met \u2018Het zwijgen doorbroken\u2019 komt een langgekoesterde wens van Van Willigen uit. Zijn jeugdvriend Peter van der Wal werd jaren geleden gediagnosticeerd met Huntington. Van Willigen maakte het verloop van zijn ziekte van dichtbij mee en wilde toen een documentaire maken. De familie van Van der Wal wilde niet meewerken. Nadat zijn vriend was overleden, liet het idee van een documentaire de filmmaker niet los. Toen hij Stolp ontmoette was er meteen een klik en bleek hij graag mee te willen werken.<\/p>\n Samen met Stolp, die ook bij de premi\u00e8re aanwezig was, wil Van Willigen zijn film aan een breder publiek tonen:<\/p>\n \u2018Ik wil een soort van toertje houden langs allerlei instellingen, want heel veel mensen zijn natuurlijk niet in staat om deze film te kijken vanwege hun ziekte.\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n De ziekte van Huntington is een erfelijke hersenaandoening. In Nederland lijden er ongeveer 1700 mensen aan, volgens de pati\u00ebntenvereniging van Huntington. Als een van je ouders het gen draagt, heb je 50 procent kans om de ziekte ook te krijgen. Mensen met Huntington zijn vaak rusteloos en zenuwachtig. Ze krijgen zenuwtrekken in het gezicht en onwillekeurige samentrekkingen in armen en benen. Ook spreken en slikken kan moeilijk worden. Daarnaast zijn er vaak psychische klachten, zoals vergeetachtigheid, somberheid, agressie en verlies van verstandelijke vermogens. Er bestaat geen medicijn dat de ziekte kan genezen of afremmen. Wel lopen er verschillende onderzoeken naar het ontstaan en de behandeling van Huntington.<\/p>\n \u2018Het zwijgen doorbroken\u2019 kun je hieronder bekijken.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/huntingtonblues-edwin-stolp-cover.jpg\")
<\/p>\n\n