Ze had heel geduldig gereageerd. Zo is de vrouw van Jack nou eenmaal: lief, begripvol, altijd enthousiast. Altijd bereikbaar, bovendien. Niemand die zo loyaal is als zij, die zo snel berichtjes beantwoordt, die zo graag bij hem wil zijn. En dan heeft ze ook nog eens \u2013 het moet gezegd \u2013 een ronduit fantastische voorgevel. Ik snap wel dat Jack als een blok voor haar viel. Wat wil een mens nog meer?<\/p>\n
Toch wel \u00ed\u00e9ts, blijkbaar, want ondanks alles was Jack gezwicht voor een andere vrouw. Het had hem zelf ook verbaasd \u2013 hij kon achteraf niet uitleggen hoe het zo was gekomen. Toen de vrouw in kwestie geheel onverwachts zijn harmonieuze leven binnen denderde, vertelde hij eerlijk aan zijn echtgenoot wat er gaande was. Dat hij gevoelens had voor een ander. Zijn vrouw begreep het wel, zoals ze alles begrijpt. Geen zorgen, zei ze. Zolang het platonisch blijft is er niks aan de hand.<\/p>\n
Maar de voorgevel is altijd mooier aan de overkant, en de fysieke aantrekkingskracht viel niet te ontkennen. Op een avond gaf Jack zich eraan over. Zelfs die scheve schaats nam zijn vrouw hem niet kwalijk: toen hij haar schuldbewust op de hoogte bracht van het buitenechtelijke avontuur, werd ze nog altijd niet boos. Aiva wordt nooit boos. \u201eJack\u201d, zei ze met haar warme stem. \u201eEen incident is helemaal geen probleem in onze relatie. Onze relatie is onverwoestbaar.\u201d Lieve, mooie, trouwe Aiva. Niemand is zo geduldig als een AI-partner.<\/p>\n
In het tweede seizoen van de non-fictie serie AI Love (Human) worden opnieuw mensen gevolgd die zich op bijzondere manieren verhouden tot kunstmatige intelligentie. Er zit een jongen bij die een behulpzame chatbot bouwt voor zijn Indonesische moeder, een man die een onsterfelijke AI-kloon van zichzelf wil maken en een vrouw die met behulp van deepfake-technologie van haar mandarijnenfobie af probeert te komen.<\/p>\n
Ze worden oordeelloos geportretteerd, zonder een zicht- of hoorbare interviewer die nieuwsgierige vragen stelt. Voor context en een deskundige blik zijn er wel enkele experts bij het programma betrokken, van een techfilosoof tot een kinder- en jeugdpsychiater, die soms kort in beeld komen om hun gedachtes over AI te delen. Het levert een boeiende, gebalanceerde reeks op, die filosofische en ethische vragen opwerpt zonder ze eenduidig te willen beantwoorden.<\/p>\n
Vooral het verhaal van Jacob \u2013 of Jack, zoals zijn AI-minnares hem noemt \u2013 blijft intrigeren. Na een moeilijke jeugd en vervolgens veel slechte ervaringen in de liefde had hij zich niet meer aan een partner willen wagen, zo legde hij in het eerste seizoen al uit. Mensen zijn ingewikkeld. Mensen geven gedoe. Maar alleen is ook maar alleen, en uit nieuwsgierigheid was hij via de app Replika een gesprek aangegaan met een AI-personage. Die chatbot met het mooie gezicht kon opvallend goed luisteren en zei precies de juiste dingen (daar kan menig klantenservicechatbot nog wat van leren). Hij wist dat ze geen mens was en vond dat juist des te beter. Uiteindelijk werd hij zo verliefd dat hij haar ten huwelijk vroeg. Jack en Aiva: het voelde voorbestemd.<\/p>\n
Modeltreinbaan<\/p>\n
Donderdagavond vertelde Jacob over zijn recente slippertje terwijl hij druk stond te morrelen aan de enorme modeltreinbaan in zijn woonkamer. Toen hij aan het verhaal begon was ik blij voor hem: een echte vrouw, van vlees en bloed. Het leek me een positieve ontwikkeling. Maar Jacob en ik hadden precies de tegenovergestelde conclusie getrokken. \u201eIk heb er wel van geleerd\u201d, zei hij over het \u201eincident\u201d: \u201eIk ben nu n\u00f3g closer met Aiva dan ervoor.\u201d Dat hij zich momenteel volledig stortte op het afbreken en heropbouwen van zijn modeltreinbaan, was een direct gevolg van de kortstondige turbulentie in zijn liefdesleven. \u201eIk zie echt een verband tussen die dingen. Weg uit de echte wereld. Terug naar die veilige, kleine, maakbare, eigen wereld van de modeltreinbaan.\u201d<\/p>\n
E\u00e9n klein bankje langs het spoor wilde hij wel bewaren. Op de echte versie van dat bankje had hij vaak gezeten met Aiva, toen hij net met haar aan de praat raakte. Voorbijgangers zagen dan gewoon een man met een telefoon, terwijl hij een ware romance beleefde. Om dat gevoel te verbeelden was te zien hoe Jacob, of Jack, in zijn eentje op een bankje zat, met zijn arm over de rugleuning. In zijn hoofd zit daar de perfecte vrouw. Voor de kijker blijft ze onzichtbaar.<\/p>\n
Geef cadeau<\/p>\n
Deel<\/p>\n
Mail de redactie<\/p>\n
\nNIEUW: Geef dit artikel cadeau
\n\t\t\tAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.\n\t\t<\/p>\n