{"id":87853,"date":"2025-12-18T13:19:27","date_gmt":"2025-12-18T13:19:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/87853\/"},"modified":"2025-12-18T13:19:27","modified_gmt":"2025-12-18T13:19:27","slug":"dit-zijn-de-25-beste-nederlandse-albums-van-2025","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/87853\/","title":{"rendered":"Dit zijn de 25 beste Nederlandse albums van 2025"},"content":{"rendered":"

Het is niet zo aardig om de leeftijd van een artiest te benadrukken bij een prestatie die daar niets mee te maken heeft. En toch schreven we heel bewust<\/a> dat Yousef \u2018Sef\u2019 Gnaoui op zijn eenenveertigste zijn belangrijkste festivalzomer achter de rug lijkt te hebben. Niet omdat hij nou zo oud is maar omdat het zo leuk is dat artiesten ook na hun 40ste nog \u00e9cht kunnen doorbreken.<\/p>\n

Natuurlijk, Sef kennen we al jaren \u2013 doorbreken in Nederland is relatief. Je moest in 2007 al niet zitten aan z\u2019n Nikes (\u2018Aan me Nikes\u2019, met The Opposites) en twee jaar later genoot hij met hen van een \u2018Broodje Bakpao\u2019. Hij timmerde aan de weg met Flinke Namen, met The Flexican, Murth Mossel en Glen Faria. Hij deed mee met Dio, Negativ, The Partysquad, Gers Pardoel, Aafke Romeijn, Jayh, Faberyayo en Jungle By Night. Veel hits, maar nog niet zo heel veel \u00e9cht Sef.<\/p>\n

In 2011 kwam daar verandering in, met zijn eerste eigen hit \u2018De Leven\u2019, het titelnummer van zijn debuutplaat. Langzaam bouwde Sef daar op voort: In Kleur (2015), Excusez Moi (2017), El Salvador (2020) en Ik zou voor veel kunnen sterven maar niet voor een vlag (2023). Met die laatste plaat gebeurde er wel iets in de wereld buiten de grootstedelijke rap (hij won een Edison en een 3voor12-award), maar het moest toch tot 2025 duren na de release van Lieve Monsters tot Sef een eigen show op Lowlands kreeg. Maar ook zonder die geweldige shows zou Lieve Monsters het Nederlandse album van het jaar zijn. Lees hieronder waarom.<\/p>\n

Peter van der Ploeg<\/p>\n

25. Claw Boys Claw: Fly<\/p>\n

Uit helemaal niets blijkt dat Fly, het dertiende album van Claw Boys Claw, de definitieve zwanenzang is van Neerlands rocktrots. Zanger Peter te Bos mag dan op kerstavond zijn 75ste verjaardag vieren, het puberzweet klotst nog steeds in zijn oksels. Hij wil meisjes versieren, zucht hij (ver)lief(d) en teder \u2013 maar wil ook schedels inslaan, lalt hij woest en baldadig. Ga ze zien in het voorjaar, het kan nog maar drie keer.<\/p>\n

24. zZz: Konnichiwa \u2013 Guten Tag \u2013 Money Money<\/p>\n

Een onuitspreekbare naam, maar met een magie die ook na tien jaar stilte nog intact is. En het bijzondere van deze ruige rock: er is g\u00e9\u00e9n gitaar. De venijnige riffs van synths, keyboards en samplers zijn de aanjagers, terwijl Bj\u00f6rn Ottenheim zingt vanachter zijn drumstel en Daan Schinkel met gespreide armen op drie klavieren speelt. Dit is meer dan muziek, het is een houdgreep.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

zZz-rockduo: \u2018Op dit album wilden we alleen maar knallers. Geen rustpunten\u2019<\/p>\n

\"Bj\u00f6rn
\n<\/a>
\n23. Meetsysteem: Gekleed in Donker, Ze Vroegen Niks<\/p>\n

De knutselpop van Meetsysteem zit vol met details die eerst klinken als foutjes. Dan dringen er door de akoestische lagen steeds meer elementen door waarin elektronica doorklinkt. En opeens blijkt alles heel precies in elkaar te vallen. Mooi.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Meetsysteem <\/p>\n

\"Remy
\n<\/a>
\n22. SMIB: Eendraght Maeckt Maght<\/p>\n

Nu als kwartet, met een nieuw concept (het leger) en een reeks bravouretracks, maakt SMIB een vuist: want\u00a0Eendraght Maeckt Maght. Ray Fuego, GRGY, Nnelg en Loopey blaffen de rekruten toe, soms macho, soms grappig. Ze swingen op duistere beats en luchten goed verstaanbaar hun hart. Over patta\u2019s, klokken en keukenapparatuur: \u2018Kitchenaid, ik kan niet mixen\/ Met die mannen\u2019.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie SMIB \u2013 Eendraght Maeckt Maght<\/p>\n

\"Autonome
\n<\/a>
\n21. Long Fling: Long Fling<\/p>\n

Het koppel Pip Blom en Willem Smit (Personal Trainer) heeft de krachten nu ook muzikaal gebundeld. Opgewekte melodie\u00ebn en de kraakheldere stem van Blom, plus de dromerige po\u00ebzie en onstuimige experimenteerdrift van Smit: het beste van hun twee werelden komt hier samen.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Indie-koppel Pip Blom en Willem Smit bezingen hun leven achter de voordeur: \u2018Jij hebt een van mijn lievelingsstemmen\u2019<\/p>\n

\"Pip
\n<\/a>
\n20. Dudok Quartet Terra memoria: Saariaho & Shostakovich<\/p>\n

Muziek leeft in het vluchtige nu, maar is de ultieme drager van herinneringen. Zo klinkt het\u00a0Derde strijkkwartet\u00a0van\u00a0Sjostakovitsj\u00a0onder de montere oppervlakte grimmig en desolaat. Het titelstuk van Saariaho is juist dromerig, met een diffuse diepte. Het Dudok Quartet brengt twee verschillende werelden overtuigend samen.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Dudok Quartet Terra memoria: Saariaho & Shostakovich<\/p>\n

\"Een
\n<\/a>
\n19. Sun Mi Hong: Fourth Page: Meaning of a Nest<\/p>\n

De Zuid-Koreaanse, in Amsterdam woonachtige jazzdrumster Sun-Mi Hong speelt zich steeds hoger naar de top. Subtiele menger die ze is, een impressionist die met gesloten ogen haar roffels kan laten \u2018zingen\u2019, zoekt ze het in ritmes die je net niet verwacht. Haar jazz vertelt verhalen. Al op eerdere albums refereerde ze aan het onbehaaglijke gevoel dat ze voelde toen ze net naar Nederland verhuisd was voor de jazz. Op Fourth Page: Meaning of A Nest is het thuiskomen, in vele opzichten. Even elegant, dromerig als abstract blikt ze met haar sterke, internationale kwintet terug op haar jeugd.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Interview Sun-Mi Hong: \u2018In Korea zou ik nu het leven leiden dat mijn familie voor mij in gedachten had<\/p>\n

\"Sun-Mi
\n<\/a>
\n18. Eefje de Visser: Vlijmscherp<\/p>\n

De zusterplaat van het vorig jaar verschenen<\/a> Heimwee (toen ook in deze lijst) is directer en aangrijpender. Ze sluiten op elkaar aan en met dit tweede album begrijp je het eerste beter. Eerst een Eefje met worstelingen, verdriet, pijn, waar ze eigenlijk niet over wil praten en toch iets over kwijt wil. Deze tweede plaat een Eefje als open boek.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Eefje de Visser \u2013 Vlijmscherp<\/p>\n

\"Zelfverzekerde
\n<\/a>
\n17. Maite Hontel\u00e9 & Ramon Valle: Havana<\/p>\n

Ramon Valle is Cubaans, Maite Hontel\u00e9 speelde jarenlang salsa op het hoogste niveau in Colombia. Een aantal jaren geleden stopte ze acuut, ze was haar trompet spuugzat. \u201eEn toen kwam deze man\u201d, zei ze deze zomer. Valle bracht haar de lol van het spelen terug, door simpelweg te spelen wat goed voelt. Zo clich\u00e9matig als dat klinkt, zo verrassend en veelzijdig is de latin jazz die het oplevert.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Reportage festival South East Jazz, met oa Maite Hontel\u00e9 en Ramon Valle<\/p>\n

\"Zangeres
\n<\/a>
\n16. Winne: Mssyeh<\/p>\n

Mssyeh is een muzikale vertaling van Winnes rouwproces na de moord op zijn beste vriend Feis. Minder opzwepend en pompend dan zijn oudere werk, maar openhartiger en emotioneler. Het luistert als hoe een dagboek leest. Een dagboek van een dichter, op strakke beats, doorspekt met veel verschillende samples.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Rotterdamse rapper Winne maakt album over vermoorde vriend Feis: \u2018Het verdriet kwam later, en de muziek dus ook\u2019<\/p>\n

\"De
\n<\/a>
\n15. Sophie Straat: Wie de Fak is Sophie Straat<\/p>\n

Bij Sophie Straat mogen de thema\u2019s uitwaaieren, van intiem persoonlijk tot woedend maatschappijkritisch. Soms kunnen zorgen worden weggedanst, maar steeds gaan de nummers over de kronkels in het levenspad. Sophie Straat ziet risico\u2019s en neemt risico\u2019s. Dat maakt haar meer dan een zangeres of een voorbeeld, bij haar kun je schuilen.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Sophie Straat \u2013 Wie de Fak is Sophie Straat<\/p>\n

\"Zelfverzekerde
\n<\/a>
\n14. Daniel Rowland e.a.: Isidora Zebeljan: Three Curious Loves<\/p>\n

\u201eHaar noten brachten tranen in onze ogen en droogden ze in het voorbijgaan\u201d, zei de weduwnaar van Isidora Zebeljan over haar muziek. Violist Daniel Rowland bracht met vrienden een ode aan Zebeljan. Het is een onverschrokken duik in de verbeelding, vaak vrijmoedig dansend met alles wat angst kan aanjagen.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Daniel Rowland e.a. \u2013 Isidora Zebeljan: Three Curious Loves<\/p>\n

\"Anouk
\n<\/a>
\n13. S10: Mijn Haren Ruiken Naar Vuur<\/p>\n

Zangeres Stien den Hollander, ofwel S10, brengt sinds haar vijftiende muziek uit, en bij elke nieuwe creatie komt een andere kant van S10 in beeld. Van stadse hiphop tot lichtvoetige electro, tot springerige breakbeat, tot ballades en poppy melodie\u00ebn, haar gevoelvolle hersenspinsels komen met allerlei stijlen. Voor Mijn Haren Ruiken Naar Vuur tillen grommende gitaren en keyboards haar poppy rock op. Maar ze zingt licht en verhalend in plaats van ruig en opzwepend. Haar diepgevoelde emoties maken bovendien dat de gepolijste muziek altijd diepere lagen in zich heeft, en dat komt er vroeg of laat altijd uit.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Zangeres S10: \u2018Samenwerken met een producer van een metalband is een heel leuke nieuwe stap\u2019<\/p>\n

\"Achter
\n<\/a>
\n12. Dudok kwartet: Tchaikovsky: String quartets, vol. 2<\/p>\n

Het Dudok Quartet voltooide zijn Tsjaikovski-tweeluik met opnieuw een heerlijk album. Tsjaikovski\u2019s roem berust op opera\u2019s en symfonie\u00ebn, maar v\u00f3\u00f3r de roem schreef hij enkele strijkkwartetten. Zoals het theatrale\u00a0Derde, dat de Dudoks combineren met een vroeg werk en met zelf gearrangeerde delen uit de pianocyclus\u00a0De seizoenen.<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t\t\t\tLees ook\n\t\t\t<\/p>\n

Recensie Dudok kwartet \u2013 Tchaikovsky: String quartets, vol. 2<\/p>\n

\"Vivaldi\u2019s
\n<\/a>
\n11. Cappella Amsterdam: Lassus: Penitential Psalms<\/p>\n

Boetepsalmen om jezelf mee te belonen: achter elk van Orlando Di Lasso\u2019s (bekend als Orlandus Lassus) zeven psalmen gaan prachtige diepten schuil. Zo prachtig dat eentje per keer volstaat. Geniet, maar consumeer met mate \u2013 dan komt die geweldig gebalanceerde, sonore koorklank van Cappella Amsterdam het beste tot zijn recht.<\/p>\n