Trass i at eg er halvt dansk, har eg ikkje sett noko av Anders Thomas Jensen før no.
Førsteinntrykket har gjort meg svolten på meir, sjølv om «Den siste viking» ikkje heilt når opp til alle sine ambisjonar.
VELSPELT FARSE: «Den siste viking» er ei herleg snål forteljing om nedgravne pengar og brorskap på brestepunktet.
Foto: Rolf Konow / Nordisk Film Distribusjon
Regissør Jensen har hatt Mads Mikkelsen og Nikolaj Lie Kaas som stjerner i kvar einaste spelefilm han har laga, som «Adams epler» og «Rettferdighetens ryttere».
Det forstår eg godt: Dei to sklir rett inn i rollene sine i «Den siste viking».
Dette er ei herleg snål forteljing om nedgravne pengar og brorskap på brestepunktet. Familie kan vere ei slitsam sak for sjølv dei beste, og desse folka er langt frå toppsjiktet.
Ny identitet og gamle sår
Anker (Nikolaj Lie Kaas) har sona femten år for eit ran med fatale følgjer.
Før han blei arrestert, rakk han å instruere broren Manfred (Mads Mikkelsen) om korleis han skulle gøyme pengane. No ute av fengsel, treng han berre Manfred si hjelp for å finne dei igjen.
VELKOMSTKOMITEEN: Freja (Bodil Jørgensen) og Manfred (Mads Mikkelsen) ønskjer broren deira velkommen.
Foto: Rolf Konow / Nordisk Film Distribusjon
Dessverre er Manfred, som har vore mildt sagt eksentrisk sidan barndommen, ikkje så lett å styre. Han har også utvikla ein ny personlegdom, John, i løpet av åra broren var borte.
Og John? Han nektar for at han veit noko om kor pengane er.
Det som følgjer, er Anker sine forsøk på å få broren til å samarbeide. Vegen dit går gjennom den vanskelege oppveksten deira, og brørne må konfrontere kva som eigentleg hende med dei.
Samstundes er det ingen tvil om at «Den siste viking» er ein komedie.
Både skodespelet og manuset nyt godt av det absurde, og eg lo høgt fleire gonger. Nokre av dei gjennomgåande vitsane blir litt gamle etter kvart, men andre treffer blink gong på gong.
Frå spøk til alvor
Eg er generelt skeptisk til forteljingar som tek utgangspunkt i dissosiativ identitetsforstyrring.
Av og til føler eg at «Den siste viking» gjer tilstanden til ein punchline i seg sjølv.
Det at karakterane trur at dei er andre personar, og at identitetane plutseleg endrar seg, blir brukt mykje til humor i filmen. Sjølv om framstillinga generelt er sympatisk, veit eg ikkje alltid om eg synest den konstante vitsinga er heilt innafor.
BANDØVING: Anker (Nikolaj Lie Kaas) er skeptisk til om det å vere i eit band verkeleg er det Manfred (Mads Mikkelsen) treng.
Foto: Rolf Konow / Nordisk Film Distribusjon
Samtidig får filmen ein del godvilje frå meg i måten han også dekonstruerer dei andre rollefigurane.
Alle har sitt å styre med. Dei som verkar mest oppegåande, kan lett vise seg å vere like langt ute å køyre som resten.
Ingen stadar er det tydelegare enn med Anker, som er ein endra mann innan filmen er omme. Familiedramaet som lurar på botnen, gir nyansar i ein film som elles er ganske tullete.
FOR FULL MUSIKK: Det er fare på ferde for Manfred (Mads Mikkelsen) og Anker (Nikolaj Lie Kaas).
Foto: Rolf Konow / Nordisk Film Distribusjon
Utføringa er likevel litt vinglete.
Medan nokre augeblikk skapar ein givande kontrast og utdjupar karakterane, er det andre som kjennest på kanten til banale.
Spesielt tilbakeblikka køyrer ein litt klein stil som tek vekk det kjenslemessige potensialet. Det er også litt snålt at dei to kvinnelege karakterane må ta støyten av den mest brutale valden her.
Trass desse pirka er «Den siste viking» ein festleg farse som er verdt å få med seg. Sjølv med eit knippe augeblikk med bismak, er det ikkje tvil om at det er ein film med hjarte.
Kanskje på den rette staden, også.
Om filmen
Foto: Nordisk Film Distribusjon
Tittel: «Den siste viking»
Regi: Anders Thomas Jensen
Skodespelarar: Mads Mikkelsen, Nikolaj Lie Kaas, Sofie Gråbøl og Bodil Jørgensen
Distributør: Nordisk Film Distribusjon
Sjanger: Komedie
Lengde: 1 time og 55 minutter
Aldersgrense: 15 år
Kinopremiere: 28. november 2025
Hei!
Eg er frilansar som skriv om film og seriar for NRK.
Publisert
28.11.2025, kl. 14.59