![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/no\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/1787495663_485_jerv_.+jpeg.jpeg\")
<\/p>\n
\n Les ogs\u00e5<\/p>\n
F\u00e5r felle 26 jerver\n <\/p>\n
<\/a><\/p>\n
I ungdomen gjorde han <\/b>gode pengar som sesongarbeidar p\u00e5 den norske kvalfangststasjonen like ved der han vaks opp. Men p\u00e5 kveldane og dei m\u00e5nelyse nettene kunne han ta seg turar for \u00e5 bidra til hushaldet med ei hind eller ein ungbukk fr\u00e5 godseigaren sin leikeplass. Og p\u00e5 dei svartaste nettene kunne han enda driste seg til \u00e5 ro ut eit garn over elveosen \u00e5 forsyne seg av laksen som han, i motsetnad til godseigaren sine vener, aldri fekk gleda av \u00e5 fiske lovleg langs elvebreidda.<\/p>\n
\u00abMe hadde gjensidig respekt for kvarandre, me og game keeperen\u00bb fortel han, og skildrar ein farleg leik med godseigaren sin viltforvaltar. Dei trong vere raske og smarte for \u00e5 lure han, og ferdigheitene deira gjorde somtid inntrykk p\u00e5 viltforvaltaren som ved fleire h\u00f8ve ogs\u00e5 uttrykte at han var imponert over dugleiken til tjuvjegerane.<\/p>\n
Den farlege leiken med<\/b> gamekeeperen gav tjuvjakta ein ekstra dimensjon. \u00abDet var v\u00e5r form for sporting\u00bb, seier han og legg til at han aldri har likt dei engelske omgrepa for verken jakt eller vilt. Der b\u00e5de stalking og shooting vitnar om at jakta er redusert til berre \u00e5 vere ein sport for rikfolk, og ordet hunting er eintydig forst\u00e5tt som revejakt til hest og ein flokk hundar halsande etter ein livredd rev. S\u00e5 er det ordet game han har aller st\u00f8rst problem med. \u00abDet er ei direkte kopling til leik og sport i det ordet og det fortel litt om engelskmennenes umoralske syn p\u00e5 naturen\u00bb, seier han. \u00abN\u00e5r me jakta var det ikkje for sport\u00bb, legg han til \u00ab..it was for the pot\u00bb. Derfor f\u00f8retrekker han \u00e5 bruke dei skotsk-g\u00e6liske orda \u00absealg\u00bb og \u00abfladhaich\u00bb som begge handlar om hausting av matvilt, meir enn om sport. \u00abDet blir som jakt og vilt p\u00e5 norsk\u00bb, fortel han og avsl\u00f8rer dermed at han har ein viss kjennskap til det norske spr\u00e5ket, gjennom dei \u00e5ra han gjekk som sesongarbeidar p\u00e5 kvalstasjonen i ungdomen.<\/p>\n
Men tjuvjakta skulle koste<\/b> han dyrt. Ein haustdag i 1981 tok han ein litt for stor risiko. Med 50 kilo kj\u00f8t p\u00e5 ryggen og n\u00e6r 55 \u00e5r i kroppen greidde han ikkje \u00e5 stikke fr\u00e5 gamekeeperen og prisen vart seks \u00e5r i fengsel. Det var ein risikofylt aktivitet, men likevel var det mange som dreiv som poachers heilt opp til i dag. <\/p>\n
Fyrst etter den omstridde <\/b>land-reforma der lokalsamfunna fekk h\u00f8ve til \u00e5 kj\u00f8pe eigedomar fr\u00e5 godseigarane kring \u00e5rtusenskiftet vart det mogeleg for dei lokale \u00e5 f\u00e5 ut\u00f8ve jakta utan \u00e5 risikere straff. Dei lokale forvaltingsmyndigheitene som fekk ansvaret for \u00e5 forvalte utmarksressursane etter at dei kj\u00f8pte eigedomen, hadde stor nytte av dei tidlegare tjuvjegerane. Sj\u00f8lv om dei bestemte seg for \u00e5 leige ut halve eigedomen til ein entrepren\u00f8r som ville drive kommersiell jaktutleige med utgangspunkt i godseigaren sitt slott, forstod dei at dei kunne spare mykje arbeid og pengar ved \u00e5 bruke dei tidlegare tjuvjegerane n\u00e5r forvaltarplikta kravde at hind og ungdyr m\u00e5tte takast ut.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/no\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/NTB_e0bmE-ihg5g.jpg\")
<\/p>\n