TOP 10 gier, w których umieranie należy do mechanik rozgrywki. Dla tych, którym zwykłe Game Over nie wystarcza

Niezależnie od tego, na jaki moment w branży spojrzymy, porażka jest nieodłączną częścią całego rytuału, w którym mierzymy się z kolejnymi wyzwaniami (nie licząc oczywiście grupy gier, gdzie z określonych względów przegrać się nie da). Z czasem coraz tłumniej zaczęli pojawiać się twórcy przygotowujący scenariusze nadające owym klęskom jakiś sens. Koniec roku coraz bliżej, a w tym okresie na ogół przygotowuję sobie różnej maści kandydatów do potencjalnego ogrywania na nadchodzące wolne dni, toteż uznałem, że korzystając z okazji sporządzę sobie listę zahaczającą o jeden z moich ulubionych motywów. Przyjrzyjmy się więc grom, w których wprowadzono mechaniki nadające umieraniu głębszy sens.

Autor: Szymon Góraj

Motyw śmierci z oczywistych względów interesował różnych twórców od zarania ludzkości. Poświęcano mu poematy, opowieści, analizowano w ramach poszczególnych systemów filozoficznych. Wszak najbardziej tajemniczą sferą naszej egzystencji jest jej kres, wzbudza więc zarówno bojaźń, jak i refleksję. Przez wzgląd na swoje możliwości gry wideo potrafią pobawić się tą tematyką na jeszcze inne sposoby. Bywa, że wariant jest bardziej skomplikowany, a nawet skłaniający do przemyśleń – innym razem skoncentrowany w głównej mierze na tym, jak mniej czy bardziej powiązane z ową problematyką mechaniki funkcjonują w praktyce, nie kłopocząc się specjalnie jakimiś głębszymi dywagacjami na ten temat.

Przedstawiamy TOP 10 gier, w których umieranie nie sprowadza się jedynie do wracania do ostatniego punktu zapisu, a wchodzi w skład ważnych mechanik rozgrywki. Czasem w sposób bardziej bezpośredni, czasem aby nadać znaczeniu pewnym wątkom, czy motywom.

TOP 10 gier, które zyskały po latach. Początkowo były unikane przez graczy, dziś uważane są za klasyki

W większości przypadków śmierć jest elementem kary dla gracza, gdy coś mu się nie uda – to dość oczywista konkluzja. Upadek armii i zarazem finalna klęska naszego dowódcy w grze strategicznej, utrata wszystkich punktów życia w strzelance – przybiera to wiele form, wspólny mianownik przeważnie pozostaje ten sam. Ale po drodze znajdziemy tytuły, w których ów element stanowi coś więcej niż jedynie pozafabularną motywację do działania, gdy cofamy się do punktu wyjścia, a zgon w żaden sposób bezpośrednio nie wpływa na strukturę rozgrywki tudzież narrację. Jak można łatwo się przekonać, na przestrzeni dekad pojawiła się masa gier nadających nieco głębi kolejnym nieudanym próbom – w skrajnych przypadkach sprawiając, że są one wręcz pożądane, by posunąć całą historię naprzód.

TOP 10 legendarnych gier, które (nadal) nie otrzymały remake’u lub godnego portu. Na te odświeżenia czekają zwłaszcza milenialsi

Jako że naprawdę jest z czego wybierać, nie było łatwo wyselekcjonować najmocniejszych przedstawicieli. Jestem też przekonany, że niejedna osoba o odmiennych preferencjach gatunkowych od moich mogłaby spokojnie wymienić co najmniej kilka innych gier i kompetentnie uargumentować, czemu akurat one (żeby daleko nie szukać, sam do końca wahałem się nad np. Until Dawn, jednak uznałem, że wolę koncepty, które finalnie ustawiłem). Postarałem się w tym względzie kierować w głównej mierze pozycjami, które najbardziej zapamiętałem z ich niekonwencjonalnych mechanik, z zastrzeżeniem, że będę w miarę możliwości dobierał reprezentatywne przykłady. Stąd też nie ma opcji, by w tej grupie pojawiła się defilada gier jednego typu – nawet jeżeli każda z nich wywarła na mnie piorunujące wrażenie.