- Które utwory przyniosły sławę Piotrowi Szczepanikowi.
- W jakich filmach można było podziwiać artystę.
- O czym opowiada „Cham” – adaptacja powieści Elizy Orzeszkowej.
Jeden z najwybitniejszych polskich wokalistów
Piotr Szczepanik już jako student historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim angażował się w działalność artystyczną. Występował z kabaretem „Czart”, a następnie pokazał prawdziwy popis swoich umiejętności na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie, co otworzyło mu drzwi do dalszej kariery estradowej. Jeszcze w latach 60., współpracując m.in. z Andrzejem Korzyńskim, Jerzym Millerem i Andrzejem Tylczyńskim, wylansował kilka przebojów, które zapisały się na kartach historii polskiej
muzyki rozrywkowej. Wiele z tych utworów Polacy do dziś znają na pamięć. To on wykonywał takie hity, jak „Żółte kalendarze”, „Kochać”, „Goniąc kormorany”, „Puste koperty”, czy „Zabawa podmiejska”.
Rozwiąż muzyczny test. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Muzyka w czasach PRL. Rozpoznasz artystę po fragmencie utworu?
Choć Szczepanik przez lata występował zarówno na polskich, jak i zagranicznych scenach – pojawiał się m.in. w programach muzyczno-poetyckich oraz z recitalami pieśni i romansów, nigdy nie zapomniał o… aktorstwie. Mimo niepowodzenia, jakim było oblanie egzaminów do Szkoły Teatralnej, usilnie starał się o kolejne role. Twórcy filmowi najwyraźniej dostrzegli w nim talent, bo słynny piosenkarz dopisał do swojego portfolio kilka kreacji.
Filmowe role Piotra Szczepanika
Na ekranach debiutował w 1967 roku epizodem w
filmie „Cierpkie głogi” Janusza Weycherta. Sporo widzów kojarzy go jednak przede wszystkim za sprawą występu w adaptacji powieści Elizy Orzeszkowej – „Cham”. W produkcji Laco Adamika wcielił się w tytułowego bohatera – Pawła Kobyłeckiego, prostego mężczyznę z nadnemeńskiej wsi, który – choć cieszy się szacunkiem sąsiadów – uchodzi za dziwaka. Jego spokojny żywot odmienia spotkanie z Franką, pokojówką z pobliskiego dworu. Para szybko się w sobie zakochuje, ale ich związek, głównie ze względu na dzielące ich różnice (pochodzenie, styl życia), nie jest udany. Film z 1980 roku nie zdołał osiągnąć takiego sukcesu, jak adaptacja innej słynnej powieści lubianej pisarki. Mimo to, widzowie i krytycy nie szczędzili pochwał obsadzie aktorskiej. Komplementowano nie tylko Szczepanika, ale także wcielającą się we Frankę Monikę Niemczyk. Dla obojga były to pierwsze tak duże role filmowe.
Ceniony wokalista powracał później na ekrany jeszcze dwukrotnie. W 2006 roku zagrał przeora klasztoru w filmie Andrzeja Seweryna – „Kto nigdy nie żył”, a w 2012 Mirka w głośnej produkcji Piotra Trzaskalskiego, „Mój rower”.
fot. Film Polski, Piotr Szczepanik w filmie „Cierpkie głogi”
Źródło: Radio ZET/Wikipedia/Film Polski
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET