13 lutego ruszą wypłaty. Przelewy na 3386 zł bez względu na dochody

Od 1 stycznia 2026 r. świadczenie pielęgnacyjne wynosi 3386 zł miesięcznie. To o 99 zł więcej niż w 2025 r. Podwyżka wynika z corocznej waloryzacji powiązanej ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia.Świadczenie:

• jest wypłacane co miesiąc (zwykle około 15. dnia miesiąca),
• jest zwolnione z podatku PIT,
• nie wymaga składania nowego wniosku przy samej waloryzacji,
• wlicza się do stażu ubezpieczeniowego (odprowadzane są składki emerytalne i zdrowotne).

Jeśli opiekun sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem spełniającym kryteria, kwota świadczenia wzrasta o 100 proc. na drugie i każde kolejne dziecko. Co istotne – nie obowiązuje kryterium dochodowe. Wysokość zarobków rodziny nie ma znaczenia przy przyznawaniu świadczenia.

Nowe zasady, obowiązujące od 2024 r., dotyczą przede wszystkim opiekunów dzieci z niepełnosprawnością do 18. roku życia.

Warunki są dwa:

1. Opieka dotyczy dziecka, które nie ukończyło 18 lat.

2. Dziecko posiada:

• orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności
  lub
• orzeczenie o niepełnosprawności ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki oraz stałego współudziału opiekuna w leczeniu, rehabilitacji i edukacji.

O świadczenie mogą ubiegać się nie tylko matka lub ojciec dziecka z niepełnosprawnością, ale również opiekun faktyczny dziecka, rodzina zastępcza, osoba prowadząca rodzinny dom dziecka, dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

Najważniejsza zmiana: opiekun dziecka z niepełnosprawnością do 18. roku życia może pracować bez ograniczeń i jednocześnie pobierać świadczenie pielęgnacyjne. To przełom w stosunku do wcześniejszych przepisów, które wymagały rezygnacji z aktywności zawodowej. Dziś opiekun może łączyć opiekę z etatem, działalnością gospodarczą czy umową cywilnoprawną – bez utraty wsparcia.

W 2026 r. funkcjonują równolegle dwa porządki prawne. Nowe zasady obejmują głównie opiekunów dzieci z niepełnosprawnością do 18 lat. Pozwalają łączyć pracę z pobieraniem świadczenia.

Zaś stare zasady dotyczą osób, które nabyły prawo do świadczenia przed zmianą przepisów. Zachowały one uprawnienia (m.in. bez kryterium wieku podopiecznego), ale nie mogą łączyć świadczenia z pracą zarobkową. Podjęcie zatrudnienia oznacza utratę prawa do świadczenia. Dla wielu rodzin oznacza to trudny wybór między aktywnością zawodową a gwarantowanym wsparciem.

Nowe regulacje nie objęły opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami. W ich przypadku kluczowe znaczenie ma świadczenie wspierające przyznawane bezpośrednio osobie z niepełnosprawnością. I tu pojawia się istotny problem: Nie można pobierać jednocześnie świadczenia pielęgnacyjnego i świadczenia wspierającego za ten sam okres.

Jeżeli osoba z niepełnosprawnością otrzyma świadczenie wspierające, opiekun traci prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 3386 zł. W praktyce może to oznaczać spadek dochodu rodziny nawet o kilka tysięcy złotych miesięcznie, zwłaszcza gdy świadczenie wspierające jest znacznie niższe. Decyzja w tej sprawie bywa więc finansowo bardzo poważna i często nieodwracalna.

Za przyjmowanie wniosków i wypłatę świadczenia odpowiadają:

• wójt,
• burmistrz,
• prezydent miasta właściwy dla miejsca zamieszkania.

W praktyce sprawy obsługują:

• ośrodki pomocy społecznej,
• centra usług społecznych,
• urzędy gmin i miast.

Wniosek można złożyć:

• w formie papierowej,
• elektronicznie przez portal Emp@tia.

Źródło: Radio ZET

Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?