— Wydaje mi się, że ludzie myślą, iż trzeba mieć cierpliwość, żeby poświęcić pięć lat na nakręcenie filmu z lalkami. Tak naprawdę cierpliwości potrzeba, żeby żyć z kimś, kto poświęca pięć lat na nakręcenie filmu z lalkami. Chciałbym więc podziękować mojej żonie i córce — mówił ze sceny Lavis.

Maciek Szczerbowski dorzucił: — Chcemy podziękować naszej niesamowitej okolicy oraz niezwykle utalentowanej społeczności artystów, z którymi mieliśmy ogromne szczęście pracować. Dziękujemy fantastycznemu miastu Montreal. Dziękujemy Kanadzie.

Maciej Szczerbowski, urodzony w Poznaniu, dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców animacji w Kanadzie. Jego droga życiowa rozpoczęła się w Polsce, jednak tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego jego rodzina zdecydowała się na emigrację za ocean. To właśnie w Kanadzie Szczerbowski dorastał, zdobywał wykształcenie i rozwijał swoją pasję do animacji, która stała się jego sposobem na opowiadanie historii.

  • Kto otrzymał Oscara za najlepszą krótkometrażową animację?
  • Co powiedział Chris Lavis ze sceny?
  • Jakie miasto podziękował Maciek Szczerbowski?
  • Kim jest Maciek Szczerbowski?

Mimo że od wielu lat mieszka w Kanadzie, Szczerbowski w wywiadach podkreśla, że wciąż czuje silną więź z Polską. „Czuję się Kanadyjczykiem, zdecydowanie. Czuję się jak francuski Anglik. Ale wciąż należę do was, na zawsze. Kocham Polskę” — mówił przed Oscarami.

Maciek Szczerbowski i Chris Lavis od 1997 r. tworzą wspólnie grupę artystyczną Clyde Henry Productions. Ich pierwszy profesjonalny film „Madame Tutli-Putli”, zrealizowany w 2007 r., otrzymał dwie nagrody w Cannes oraz nominację do Oscara.

Dostrzeżony w tym roku przez Akademików obraz „The Girl Who Cried Pearls” opowiada historię biednego chłopca zakochanego w dziewczynce, której smutek przemienia się w perły. Sprzedaje je pracownikowi lombardu, który zawsze pragnie więcej.

Wśród nominowanych w kategorii najlepsza krótkometrażowa animacja znaleźli się także „Butterfly” Florence Miailhe i Rona Dyensa, „Forevergreen” Nathana Engelhardta i Jeremy’ego Spearsa, „Retierment Plan” Johna Kelly’ego i Andrew Freedmana, a także „The Three Sisters” Konstantina Bronzita.