Lada dzień ogłoszony zostanie przetarg na remont elewacji przychodni przy ul. Wałowej
. Obiekt ma dużą wartość historyczną i jest jednym z najbardziej znaczących dzieł gdańskiego modernizmu. Prace nadzorować będą Gdańskie Nieruchomości.
Remont elewacji stuletniej przychodni „na łuku”
rzadko, z reguły przy okazji badań z medycyny pracy
25%
kiedyś tak, teraz już nie
46%
nie, nigdy tu nie byłe(a)m
12%
– Ten zabytkowy budynek powstał równo sto lat temu. Mieściła się w nim Powszechna Rejonowa Kasa Chorych. Architekci zaprojektowali przychodnię dokładnie tak, jak przebiega w tym miejscu ulica, czyli po łuku. Fasadę ozdobiono ceglaną dekoracją o zróżnicowanej fakturze, nawiązującą do architektury gotyckiej. Była to największa i najbardziej nowoczesna inwestycja budowlana w ówczesnym Gdańsku – słyszymy w GN.
Stan elewacji budynku obecnie jednak pozostawia wiele do życzenia, dlatego planowany jest gruntowny remont tej części zabytku.Najnowocześniejsza inwestycja w dawnym Gdańsku
Budynek Powszechnej Rejonowej Kasy Chorych w Gdańsku, dziś znany potocznie jako „przychodnia na Wałowej” lub „ubezpieczalnia”, jest jednym z najważniejszych przykładów ekspresjonizmu ceglanego w architekturze miasta. Zaprojektowany przez Adolfa Bielefeldta, został wzniesiony w latach 1925-1927 jako największa i najbardziej nowoczesna inwestycja w Wolnym Mieście Gdańsku.
Historia budynku sięga 1914 roku, kiedy to Powszechna Rejonowa Kasa Chorych rozpoczęła działalność przy ulicy Piwnej. W 1924 roku, po zakupie działki przy ulicy Wałowej, ogłoszono konkurs na projekt nowej siedziby.
Zwycięski projekt Bielefeldta oraz konstrukcja zaprojektowana przez Richarda Kohnke’a zaowocowały budową rozpoczętą 5 stycznia 1925 roku. Była to największa i najbardziej kontrowersyjna inwestycja na terenie Wolnego Miasta Gdańska. Mieszkańcy protestowali m.in. przeciwko budowie tak dużego gmachu biurowego.
Główny gmach oddano do użytku już 9 października 1926 roku, a skrzydło zakładu balneologicznego 30 kwietnia 1927 roku.
Przed wojną w budynku przy Wałowej znajdowały się biura, magazyny i archiwum oraz mieszkania służbowe. Na parterze z kolei było pomieszczenie operacyjne z 28 okienkami do obsługi klientów kasy chorych. Po II wojnie światowej budynek służył jako siedziba przychodni lekarskich i Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. W 2019 roku został wpisany do rejestru zabytków.
Przychodnia na 300 betonowych palach
Architektonicznie budynek zlokalizowany jest na pofortecznych terenach, a jego symetryczna fasada z portalem wejściowym tworzy plan łuku dostosowanego do ulicy Wałowej. Ze względu na niestabilny grunt, gmach posadowiono na 300 betonowych palach.
Elewacje charakteryzują się zróżnicowaną fakturą ceglaną, nawiązującą do gotyckiej architektury ceglanej. W piwnicy znajdowały się magazyny, archiwum i mieszkania służbowe, parter przeznaczono na obsługę interesantów, zaś wyższe kondygnacje na biura i mieszkania służbowe, w tym dla dyrektora kasy.