Warszawa rozpoczyna długo zapowiadaną modernizację Placu Narutowicza na Ochocie. Zniknie część betonu, przybędzie zieleni i udogodnień dla pieszych oraz rowerzystów, a tramwaje pojadą po „zielonym dywanie”.
XVIII Europejski Kongres Gospodarczy • Polecamy ścieżkę nieruchomości i mieszkalnictwo
22-24 kwietnia 2026 • Katowice • Międzynarodowe Centrum Kongresowe & Spodek
Zarejestruj się
Ruszyła modernizacja Placu Narutowicza na warszawskiej Ochocie, a pierwsze utrudnienia mieszkańcy odczują już na początku prac.
W planach są nowe drzewa, pergole i wygodne chodniki oraz rozwiązania przyjazne pieszym, rowerzystom i osobom z niepełnosprawnościami.
Władze Warszawy zapowiadają, że przebudowa ma przywrócić placowi charakter lokalnego centrum i zielonej przestrzeni, a prace potrwają do końca 2026 roku.
Rozpoczyna się przebudowa Placu Narutowicza. Jak zapowiadają władze Warszawy, w sercu Ochoty powstanie zielona przestrzeń sprzyjająca wypoczynkowi i spotkaniom na świeżym powietrzu. Prace potrwają do końca 2026 roku, ale pierwsze utrudnienia mieszkańcy odczują już teraz.
Inwestycję realizuje Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta wspólnie z Tramwajami Warszawskimi, wykonawcą prac jest Zakład Remontów i Konserwacji Dróg.
Zielona przestrzeń na Placu Narutowicza
Plac Narutowicza zyska nowe drzewa, pergole, wygodne chodniki i rozwiązania przyjazne pieszym, rowerzystom oraz osobom z niepełnosprawnościami.
Dla miłośników architektury Plac Narutowicza to coś znacznie więcej niż pętla tramwajowa. To jedno z kluczowych miejsc międzywojennej urbanistyki Warszawy, zaprojektowane jako elegancki plac dzielnicowy, a nie wyłącznie skrzyżowanie tras.
Układ placu powstał w latach 20. XX wieku, w czasie gdy Ochota dynamicznie się rozwijała jako dzielnica nowej inteligencji – profesorów, urzędników i pracowników naukowych. Sama nazwa – nadana w 1922 roku – upamiętnia Gabriela Narutowicza, pierwszego prezydenta odrodzonej Polski.
Urbanistycznie plac był pomyślany jako lokalne centrum życia społecznego, inspirowane ideami miasta-ogrodu: z zielenią, czytelnym układem przestrzeni i dominantą architektoniczną.
Architektoniczna dominanta, czyli kościół Oskara Sosnowskiego
Tą dominantą stał się monumentalny kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, projektowany przez jednego z najwybitniejszych architektów II RP — Oskara Sosnowskiego. To wyjątkowe połączenie modernizmu i wątków romańskich, którego bryła była od początku projektowana jako punkt zamykający perspektywę placu.
To plac, który poświęcono dla komunikacji. Po wojnie Plac Narutowicza stopniowo tracił swój reprezentacyjny charakter. Stał się przede wszystkim węzłem tramwajowym i drogowym, a przestrzeń publiczna ustąpiła miejsca torom, jezdniom i chaotycznemu parkowaniu.
Czy modernizacja Placu Narutowicza przez władze Warszawy, przywróci go jako lokalne centrum życia społecznego?
Podobał się artykuł? Podziel się!