Polska, Holandia, Dania i Luksemburg sprzeciwiły się zmianom w unijnych przepisach o koordynacji zabezpieczenia społecznego.
Nowe regulacje wprowadzają dodatkowe obowiązki dla firm delegujących pracowników za granicę.
Mimo sprzeciwu części państw projekt ma poparcie większości krajów UE i czeka na głosowanie w Parlamencie Europejskim.
UE zmienia zasady delegowania pracowników i zabezpieczenia społecznego
Chodzi o przepisy o koordynowaniu systemów zabezpieczenia społecznego, które mają ułatwić obywatelom UE przenoszenie praw do zabezpieczenia społecznego z jednego do drugiego kraju Wspólnoty. W czasie prac nad nowelizacją przepisów przeforsowane zostały też kolejne obowiązki dotyczące delegowania pracowników do pracy w innym kraju. Firmy będą np. musiały zgłaszać władzom innego państwa wysłanie pracownika, zanim jeszcze zacznie on w nim pracę.
Polska i kilka innych państw przeciwko nowym regulacjom
W środę zmiany omawiali ambasadorowie państw UE. Według źródła UE przeciw nowym przepisom był Luksemburg, który nie chce zgodzić się na to, by ciężar administracyjny został przeniesiony z państwa, w którym obywatel UE mieszka, na państwo, w którym pracuje. Zmiana ta dotknie także m.in. Szwajcarię, która nie jest państwem członkowskim UE, ale jest zintegrowana z unijnym wspólnym rynkiem.
Jak poinformował PAP unijny dyplomata, na nie były także Polska, Holandia i Dania, które uważają, że zamiast zmniejszać obciążenia administracyjne i ułatwiać prawo, nowe przepisy je zwiększają.
Według źródła PAP zmiany popiera 21 państw członkowskich, w tym Francja, Włochy, Niemcy i Hiszpania.
Nowe obowiązki dla firm delegujących pracowników za granicę
Zmiany musi jeszcze przegłosować Parlament Europejski. Następnie zostaną one formalnie przyjęte przez kraje członkowskie.
Porozumienie wśród krajów członkowskich z zadowoleniem przyjęła Komisja Europejska, która zaproponowała zmiany w 2016 r.
„Zmienione przepisy stanowią ważny krok w kierunku sprawiedliwej mobilności pracowników w UE. Ułatwiają one ludziom pracę, życie lub przejście na emeryturę w innych państwach członkowskich lub poszukiwanie pracy za granicą, zapewniając im dobrą ochronę praw do zabezpieczenia społecznego” – podkreśliła KE w wydanym w środę oświadczeniu.
Sprawiedliwszą mobilność pracowników ma zapewnić nowa definicja oszustwa w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Nowe przepisy przewidują wprowadzenie wymogu uprzedniego ubezpieczenia na trzy miesiące przed delegowaniem oraz dwumiesięcznej przerwy między okresami delegowania, a także obowiązku uprzedniego powiadamiania o delegowaniu.
Wejście w życie uzgodnionych przepisów będzie oznaczać, że zanim pracownik wyruszy do pracy w innym państwie członkowskim UE, będzie musiało ono zostać o tym zawiadomione. Obowiązku wcześniejszego zawiadomienia nie będzie w przypadku podróży służbowych oraz wyjazdów trwających do trzech dni w okresie 30 dni. Ze zwolnienia zostanie wyłączony sektor budowlany.
Spór o pracowników delegowanych powraca w Unii Europejskiej
Zakres swobody przepływu pracowników legł u podstaw sporu o zmiany w dyrektywie o pracownikach delegowanych, które UE zatwierdziła w 2018 r. Linia podziału przebiegała między państwami tzw. starej Unii a krajami Europy Środkowo-Wschodniej, które konkurowały na wspólnym rynku niższymi kosztami zatrudnienia. Państwa zachodnie, zwłaszcza Francja i Niemcy, zarzucały im stosowanie dumpingu socjalnego.
Co zmieni się dla pracowników i osób szukających zatrudnienia w UE
Nowe regulacje dotyczą pięciu obszarów: zasiłków dla bezrobotnych, świadczeń z tytułu opieki długoterminowej, świadczeń dla osób nieaktywnych zawodowo, świadczeń rodzinnych oraz przepisów dla pracowników delegowanych i osób pracujących w dwóch lub więcej państwach członkowskich.
Zgodnie ze zmianami osoby poszukujące pracy w innym państwie UE będą mogły nadal ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych w swoim poprzednim państwie przez sześć miesięcy.
Z kolei pracownicy, którzy byli „aktywni” (zatrudnieni, samozatrudnieni, opłacający składki ubezpieczeniowe) w państwie członkowskim innym niż państwo zamieszkania przez okres 22 tygodni, będą uprawnieni do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych w państwie, w którym ostatnio byli zatrudnieni, jeśli spełniają warunki określone w ustawodawstwie tego państwa, uprawniające do zasiłku dla bezrobotnych.
