Barbara Kwiatkowska-Lass była nie tylko chrzestną Pawła Pawlikowskiego, ale też pierwszą żoną Romana Polańskiego. To właśnie jej obecność w życiu obu reżyserów tworzy symboliczny pomost między ich biografiami. Paweł Pawlikowski, który po zdobyciu Oscara za „Idę” i nagrodzie za reżyserię „Zimnej wojny” w Cannes, dziś może powtórzyć sukces Romana Polańskiego z 2002 r., kiedy ten otrzymał Złotą Palmę za „Pianistę”.
Jego nowy film „Ojczyzna” opowiada historię Tomasza Manna i jego córki Eriki, którzy przemierzają zniszczone wojną Niemcy. To opowieść o pamięci, ruinach i powrocie do miejsca, które przestało być tym samym krajem. Krytycy podkreślają, że Paweł Pawlikowski ponownie sięga po tematy nostalgii, wykorzenienia i tożsamości — motywy, które od lat definiują jego kino.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo Zaskakujące powiązanie Pawła Pawlikowskiego i Romana Polańskiego. Łączy ich Barbara Kwiatkowska-Lass
Wróćmy jednak do Barbary Kwiatkowskiej-Lass, która zapisała bardzo ciekawą kartę w historii polskiej kinematografii. Była ona jedną z najbardziej fascynujących aktorek końca lat 50. i początku 60. Zachwycała naturalnością, ekranową lekkością i niezwykłą fotogenicznością. W czasach, gdy polskie kino dopiero zaczynało otwierać się na Zachód, ona bardzo szybko trafiła do międzynarodowego obiegu filmowego.
9 września 1959 r. poślubiła młodego, dopiero rozpoczynającego karierę Romana Polańskiego. Ich małżeństwo nie przetrwało długo — zakończyło się bowiem rozwodem w 1962 r. — jednak nazwisko aktorki na zawsze pozostało częścią historii reżysera takich arcydzieł jak „Chinatown”, „Dziecko Rosemary” czy „Nóż w wodzie”. Jednocześnie Kwiatkowska-Lass była bliską przyjaciółką matki Pawła Pawlikowskiego i została jego matką chrzestną.
Barbara Kwiatkowska i Roman Polański w Klubie Studenckim „Żak”, listopad 1959 r.Jan Kopeć / PAP
Popularność Barbarze Kwiatkowskiej-Lass przyniosła przede wszystkim komedia Tadeusza Chmielewskiego „Ewa chce spać”. Po premierze tego filmu stała się bardzo rozpoznawalna w Polsce, a jej zdjęcia pojawiały się na okładkach poczytnych czasopism. Wbrew krążącym przez lata historiom, nie trafiła do filmu dzięki konkursowi „Piękne dziewczyny na ekrany”. Reżyser Tadeusz Chmielewski i Andrzej Czekalski dostrzegli ją podczas realizacji scen tanecznych do krótkometrażowego filmu „Epizod”.
Później zagrała m.in. w „Panu Anatolu szuka miliona”, „Żołnierzu królowej Madagaskaru”, „Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka oraz w dyplomowym filmie Romana Polańskiego „Gdy spadają anioły”.
W 1959 r. podczas festiwalu młodzieży w Wiedniu została zauważona przez francuskiego reżysera Roberta Menegoza, który obsadził ją obok Jeana-Louisa Trintignanta w filmie „Tysięczne okno”. Później występowała również u boku Alaina Delona. 
Alain Delon i Barbara Kwiatkowska-LassPHOTO12 / Agencja BE&W
Po rozwodzie z Romanem Polańskim związała się z aktorem Karlheinzem Boehmem i kontynuowała karierę głównie za granicą, choć z czasem coraz bardziej wycofywała się z życia aktorskiego. Nie ograniczała się jednak wyłącznie do kina. Współpracowała z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa, działała w środowiskach emigracyjnych i angażowała się w inicjatywy polsko-niemieckiego pojednania. Zmarła 6 marca 1995 r. w Baldham koło Monachium, w wieku niespełna 55 lat.
Barbara Kwiatkowska-Lass w filmie „Pan Anatol szuka miliona”mat. prasowe
Paweł PawlikowskiPaweł Wrzecion / MW Media
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. W serwisie Plejada.pl każdego dnia piszemy o najważniejszych wydarzeniach show-biznesowych. Bądź na bieżąco! Obserwuj Plejadę w Google. Odwiedź nas także na Facebooku, Instagramie, YouTubie oraz TikToku.Chcesz podzielić się ciekawym newsem lub zaproponować temat? Skontaktuj się z nami, pisząc maila na adres: plejada@redakcjaonet.pl.