Zgodnie z niepisanym porozumieniem, które obowiązuje w odniesieniu do Wzgórza Świątynnego od czasu wojny sześciodniowej w 1967 r., jordański islamski wakf (zarząd muzułmański) stoi tam na czele lokalnej administracji, a Izrael odpowiada za zapewnienie bezpieczeństwa. Na wzgórzu mogą modlić się wyłącznie muzułmanie, a przedstawiciele innych religii — jedynie odwiedzać to miejsce.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
W niedzielę rano Arnon Segal, prawicowy dziennikarz i aktywista, dążący do poszerzenia swobód religijnych żydów na Wzgórzu Świątynnym, opublikował zdjęcie żydowskich mężczyzn, którzy modlili się tam z tradycyjnych modlitewników — powiadomił Times of Israel.
„Wciąż nie ma wyraźnego zezwolenia [na wnoszenie tam modlitewników], ale to pierwsza próba, by upewnić się, że Bliski Wschód nie oszaleje z tego powodu” — napisał Segal, który nazwał to wydarzenie „historycznym”.
Według izraelskiej gazety „Haarec”, powołującej się na Segala i anonimowego aktywistę, policja zezwoliła odwiedzającym na wejście na teren świątyni z modlitewnikami.
Konflikt wokół Wzgórza Świątynnego
Jak przypomniał dziennik, policja coraz częściej pozwala na judaistyczne modlitwy na Wzgórzu Świątynnym, w tym na publiczne przejawy kultu. Do tej pory wierni mogli jednak wnosić tam zaledwie pojedyncze kartki, na co zezwolono po raz pierwszy w styczniu 2026 r.
Policja poinformowała w oświadczeniu opublikowanym przez „Haarec”, że kompleks jest zarządzany „zgodnie z instrukcjami przywódców politycznych, standardowymi praktykami obowiązującymi na miejscu oraz na podstawie oceny sytuacji operacyjnej”.
Rozpoczęła się walka o duszę Izraela. Główny rywal Netanjahu chce uniknąć „klątwy wiszącej nad Izraelitami”
Na Wzgórzu Świątynnym znajdują się meczet Al-Aksa oraz dominująca w panoramie Jerozolimy Kopuła na Skale z charakterystycznym złotym dachem. Obie budowle wzniesiono w VII w. W tradycji islamskiej miejsce to wiązane jest z wniebowstąpieniem proroka Mahometa.
W starożytności na terenie wzgórza znajdowała się Świątynia Jerozolimska. Obecnie za jej pozostałość uznaje się część zachodniego muru, znaną jako Ściana Płaczu, która pozostaje najświętszym miejscem judaizmu.
W ostatnich dekadach Wzgórze Świątynne pozostawało miejscem sporów politycznych, m.in. z powodu ograniczeń dostępu dla palestyńskich muzułmanów, izraelskich prac archeologicznych w okolicy oraz eksmisji palestyńskich mieszkańców z pobliskich dzielnic.