Sandra Bullock poznała Bryna Randalla w 2015 r. Wówczas zatrudniła go jako fotografa na piąte urodziny swego syna, Louisa. Już 10 miesięcy później po raz pierwszy pojawili się razem na czerwonym dywanie.
Ich szczęście nie trwało długo. Randall zmarł 5 sierpnia 2023 r. po zmaganiach ze stwardnieniem zanikowym bocznym. Miał zaledwie 57 lat. W trakcie ośmioletniego związku — jak opowiada w rzadkim wywiadzie Bullock — przez jego połowę jej partner był poważnie chory.Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideoSandra Bullock pochowała partnera. Jego chorobę trzymała w sekrecie: odszedł wcześniej niż ciało
— Mój człowiek odszedł o wiele wcześniej, niż odeszło jego ciało — stwierdza w podcaście „Smartless”. — Chyba nigdy sobie z tym nie poradziłam, dopóki nie odszedł, bo człowiek po prostu cały czas jest pochłonięty pędem życia — dodaje.
Jej partnerowi zależało na ogromnej dyskrecji. Jedyną osobą, która „była wtajemniczona” w jego chorobę, była Gesine Bullock-Prado, siostra aktorki. Sekret okazał się sporym brzemieniem i „odizolował ją”.
— Przez pewien czas tylko moja siostra o tym wiedziała. […] Na początku pomyślałam: „Poradzę sobie z tym, potrafię zachować milczenie” — wspomina. Jednak opieka nad dwójką małych dzieci i schorowanym mężem w pandemii COVID-19, była dla niej „trudną, naprawdę ciężką mieszanką”.
Ostatecznie Bullock zdecydowała się zrzucić ciężar sekretu z własnych barków i opowiedziała o nim przyjaciółkom: Amandzie Bateman oraz Jennifer Aniston.
Myślę, że na tym etapie jego choroby, zarówno fizycznie, jak i psychicznie, zaczęłam żegnać się z Bryanem cztery lata przed jego śmiercią. Coś się wtedy zmieniło
— mówi z perspektywy czasu.
„Śmiertelna czwórka”. Ta choroba nie daje objawów, a wyniszcza latami. Lekarz: przy tych oznakach niezwłocznie na badania
Nie daje dolegliwości bólowych, nie wychodzi w morfologii krwi, a może latami wyniszczać organizm. Stłuszczenie wątroby to bardzo podstępna choroba — ale na szczęście da się ją cofnąć. Trzech lekarzy wyjaśnia, jak ją rozpoznać i co zrobić, by jej uniknąć. — Kiedy pacjenci zgłaszają się do nas, zazwyczaj jest już za późno — mówi Tobias Weismueller z kliniki gastroenterologii i hepatologii w Niemczech.
