POKAZ WORK IN PROGRESS – nowa formuła wydarzenia w Teatrze Układ Formalny. Już 22 sierpnia o godz. 19:00 zapraszamy Was do Sali Formalnej na pokaz spektaklu „Prądy wsteczne”, a bezpośrednio po nim – na spotkanie z twórczyniami.

Chcemy wspólnie obejrzeć spektakl, a później na chwilę wyjść ze swoich ról i porozmawiać o tym, co wydarzyło się na scenie i w Was podczas oglądania.
Nie trzeba znać się na teatrze. Nie ma dobrych ani złych odpowiedzi. Ważne jest dla nas wszystko: emocje, skojarzenia, wątpliwości, zachwyt, dyskomfort, cisza, a nawet zwykłe „nie wiem”.

Spotkanie odbędzie się bez oficjalnego tonu, wyraźnego podziału na scenę i widownię oraz presji zabierania głosu. Zależy nam na stworzeniu przyjaznej i bezpiecznej przestrzeni, w której będziemy mogli Was naprawdę usłyszeć i lepiej zrozumieć, jak „Prądy wsteczne” działają na widownię. Jesteśmy bardzo ciekawi, co wydarzy się w takim układzie: scena, widownia i wspólna rozmowa.

O SPEKTAKLU
Cztery kobiety. Matka i córki. Jeden rodzinny dom, wspólna przeszłość i wiele spraw, których od lat nikt nie porusza.

„Prądy wsteczne” to intymna, poruszająca opowieść o kobietach, które są sobie najbliższe, a jednocześnie (a może właśnie dlatego) potrafią ranić się najmocniej.
Wiadomość o terminalnej chorobie matki staje się impulsem do wspólnej podróży. Wyjazd, który miał być spełnieniem odkładanego latami marzenia, szybko zamienia się w konfrontację z tym, co przez lata pozostawało niewypowiedziane.
W drogę ruszają osoby, które wychowały się pod jednym dachem, ale z czasem coraz bardziej się od siebie oddaliły. W zamkniętej przestrzeni wspólnej drogi wymuszona bliskość sprawia, że dawne konflikty, zapomniane historie i niewygodne pytania wracają niczym tytułowe prądy wsteczne.

Co naprawdę warto zrobić przed śmiercią? Czy sięgnąć po swoją to do list i przeczytać wszystkie książki, obejrzeć filmy, zwiedzić cały świat? A może wystarczy wypowiedzieć w końcu to, czego nie potrafiło się przez lata?
Inspiracją do powstania „Prądów wstecznych” były rodzinne dramaty psychologiczne: „Sierpień w hrabstwie Osage” Tracy’ego Lettsa oraz „Tęsknię za domem” Radosława B. Maciąga. To teatr oparty na dialogu, intensywnych relacjach i pogłębionych rolach aktorskich, ale niepozbawiony humoru.

Oprawa muzyczna łączy elektronikę z naturalnymi ambientami. Nowe miesza się ze starym, podobnie jak teraźniejszość bohaterek miesza się z pamięcią domu – przystani, od której nigdy do końca nie udało im się odbić.

Czas trwania: około 80 minut
Spektakl rekomendowany dla widzów od 15 roku życia
TW: dym sceniczny, dym papierosowy, światło stroboskopowe.