Jak Anna Dymna rozpoczęła swoją karierę aktorską
Które role filmowe przyczyniły się do jej popularności
Dlaczego Kraków odegrał ważną rolę w jej życiu
Co skłoniło Annę Dymną do założenia fundacji
Miała 18 lat, gdy zachwycał się nią Kraków. 2 lata później poznała ją cała Polska
Anna Dymna jest jedną z najważniejszych polskich
aktorek i trudno sobie wyobrazić ją jako nieśmiałą dziewczynę, która dopiero zastanawia się, czy aktorstwo rzeczywiście jest jej drogą. Dymna urodziła się w Legnicy w 1951 roku jako, a w domu nazywano ją Małgorzatą.
Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Pamiętasz te piosenki? Powstały w PRL, a dziś śpiewają je wszyscy
Ważną postacią na początku jej drogi był sąsiad, aktor i pedagog Jan Niwiński. Młoda Dymna poznawała dzięki niemu także klasykę – grała w przedstawieniach inspirowanych między innymi Szekspirem i Goldonim. Niwiński namówił ją, żeby spróbowała swoich sił w krakowskiej szkole
teatralnej.
Kraków miał stać się jej miastem na całe życie. W 1969 roku rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Dostała angaż do „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Lidii Zamkow. Miała zaledwie 18 lat. Była więc jeszcze studentką, a nie aktorką z dyplomem i ugruntowaną pozycją.
Fot. Wikipedia Commons
Anna Dymna z mężem Wiesławem
Krakowski teatr tamtego okresu był przecież miejscem, w którym spotykali się artyści wyznaczający kierunki polskiej scenie. W 1973 roku Anna Dymna ukończyła szkołę teatralną i w tym samym roku została związana ze Starym Teatrem w Krakowie. To właśnie tam przez kolejne dekady miała stworzyć wiele ze swoich najważniejszych ról.
Anna Dymna przyciągnęła uwagę widzów w młodym wieku
Rok 1971 był dla młodej aktorki kolejnym ważnym etapem. Miała 20 lat, kiedy zaczęła pojawiać się w produkcjach filmowych. Jej ekranowy debiut wiąże się z
filmem „Pięć i pół bladego Józka” Henryka Kluby, choć produkcja nie trafiła wówczas do regularnej dystrybucji.
Za jej pierwszy oficjalny filmowy występ uznaje się natomiast rolę Gabrysi w „Szerokiej drodze, kochanie” Andrzeja J. Piotrowskiego. Przełomem okazał się serial „Janosik” zagrała Klarę. Produkcja Jerzego Passendorfera przyciągała przed telewizory ogromną publiczność, a młoda aktorka zaczęła być rozpoznawalna.
Szczególnie mocno zapisała się jako Ania Pawlakówna w komediach „Nie ma mocnych” oraz „Kochaj albo rzuć”. Oba filmy stały się częścią jednej z najbardziej znanych polskich serii komediowych, a bohaterowie stworzeni przez Władysława Hańczę i Wacława Kowalskiego przeszli do historii rodzimego kina. Pracowała z najwybitniejszymi polskimi reżyserami, między innymi Andrzejem Wajdą, Konradem Swinarskim, Jerzym Jarockim i Jerzym Grzegorzewskim.
Anna Dymna budowała swoją karierę od najmłodszych lat
Można by pomyśleć, że początek kariery Anny był niemal bajkowy. Młoda dziewczyna trafia do Krakowa, już na pierwszym roku studiów pojawia się w „Weselu”, a kilka lat później zaczyna być jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek w kraju.
W rzeczywistości za tym obrazem kryła się jednak ciężka praca. Aktorka zaczęła otrzymywać bardzo różnorodne role – od bohaterek romantycznych po role dramatyczne i charakterystyczne. Na ekranie pojawiła się między innymi jako Marysia Wilczur w „Znachorze”, Melania Barska w „Trędowatej” czy Barbara Radziwiłłówna w „Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny”.
Fot. Wikipedia Commons/Paweł Matyka
Anna Dymna
Poza aktorstwem pojawił się jeszcze jeden niezwykle ważny rozdział jej życia – działalność społeczna. W 2003 roku założyła Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, która zajmuje się pomocą osobom z niepełnosprawnościami intelektualnymi.
Anna Dymna została aktorką, której kolejne pokolenia widzów poznawały ją na nowo. Jej droga jest niezwykle ciekawa – z bardzo młodej aktorki, która dostała swoją pierwszą wielką szansę w krakowskim teatrze, powoli rodziła się artystka obecna w polskiej kulturze od ponad pięciu dekad.
Źródło: Radio ZET/
Wikipedia