
Kacper Łopata, nowy obrońca Lechii Gdańsk, chcąc nie chcąc, z racji wieku i doświadczenia stał się jednym z liderów nowej drużyny biało-zielonych. Wychowany na Wyspach Brytyjskich zawodnik z miejsca zachwycił się Gdańskiem. – Gdy przyjechałem pierwszy raz, trochę pochodziłem po mieście, nie mogłem uwierzyć w to, co widzę. Jak jest czysto, jak bezpiecznie, jaka wyluzowana atmosfera. To jest bajka w porównaniu z Anglią, gdzie robi się nieciekawie. Dostaję sporo wiadomości od zawodników z poziomu Championship czy League One, którzy pytają o Polskę – jak tu się żyje, ile można zarobić, jakie są ceny itd. Na pewno Polska jest dziś na Wyspach Brytyjskich modna i popularna. Mam długi kontrakt i chcę osiągnąć w Gdańsku wiele sukcesów. Nie ukrywajmy, powrót do ekstraklasy dla Lechii to jest „must” – powiedział nam Kacper Łopata w obszernym wywiadzie.
Maciej Słomiński: Gdy związał się pan kontraktem z Lechią Gdańsk, rozmawiałem z Kevinem Blackwellem, byłym dyrektorem technicznym klubu i dowiedziałem się, że biało-zieloni przyglądali się panu już rok temu. Czy był pan świadom tego zainteresowania?
Kacper Łopata: Jak najbardziej zdawałem sobie z tego sprawę, to zainteresowanie było faktem już wcześniej, dwa i trzy lata temu. Poza tym, że miałem ważny kontrakt z Barnsley, wtedy z różnych powodów nie byłem gotowy na totalne przemeblowanie mojego życia i przeprowadzkę do obcego dla mnie kraju.

Elias Olsson i Kevin Blackwell odchodzą z Lechii Gdańsk
Jak to obcego? Przecież urodził się pan w Krakowie.
Moja historia życia nie jest tajemnicą. Gdy miałem 9 czy 10 lat, całą rodziną przeprowadziliśmy się do Wielkiej Brytanii, moja mama uznała, że tam nam będzie lepiej. W Bristolu, bo tam osiedliśmy, mieszkałem do 17 roku życia, potem podpisałem kontrakt z Brighton. Całe moje świadome życie spędziłem na Wyspach, tam są wszyscy moi znajomi i przyjaciele, dlatego proszę wybaczyć, jeśli podczas rozmowy zabraknie mi polskich słów.
Więcej w serwisie Ogłoszenia
(7254)
To jak z jazdą na rowerze, tego się nie zapomina. Poza tym nie ma za co przepraszać, dobrze pan sobie radzi, wszystko na razie rozumiem.
Dobrze mi to słyszeć, jednak po przyjeździe do Polski mam trochę trudności ze słownictwem specjalistycznym, takich słów jakie słyszałem np. w banku, nigdy wcześniej nie używałem.
Znalazłem wywiad sprzed lat, gdzie opowiadał pan o półrocznym pobycie w jedynym przed Lechią polskim klubie w karierze – Zagłębiu Sosnowiec. Wspominał pan o tym, że była różnica kulturowa, że nie łapał pan wszystkich żartów rzucanych przez kolegów w szatni i była to niemała przeszkoda we wspólnym byciu w drużynie.
Po pierwsze, jestem dziś innym człowiekiem, bardziej dojrzałym niż wtedy. Mając dzisiejszą wiedzę, inaczej bym sobie radził ze złapaniem kontekstu. Po drugie i najważniejsze – szatnia w Gdańsku jest zupełnie inna niż była w Sosnowcu, tu jest o wiele bardziej międzynarodowo. Lubię być w centrum wydarzeń, chcę aby wszyscy dobrze czuli się w towarzystwie. Również z racji swego życiorysu staram się być łącznikiem między polską i zagraniczną częścią szatni. Wiem, jak to jest być młodym, z dala od domu i bez znajomości języka. Mamy młodą drużynę, dlatego staram się pomóc tym, którzy po raz pierwszy wyjechali z domu na długo, bo wiem, jak może być im ciężko w obcym kraju i mieście. Zresztą sam jestem w tej sytuacji – moja narzeczona będzie rodziła synka w grudniu i na razie nie może do mnie przyjechać. Tęsknię za nią i dwoma owczarkami niemieckimi. Po kilku tygodniach w Gdańsku mogę zdecydowanie powiedzieć, że chcę tutaj uwić swoje gniazdo, założyć rodzinę, tu z nimi być i zostać.

Lechia Gdańsk ma nowego obrońcę. Grał w Anglii i młodzieżowej kadrze Polski
Mocna deklaracja jak na osobę, która jest dopiero od kilku tygodni w Gdańsku.
Być może ci, którzy tu mieszkają na stałe, nie zdają sobie sprawy, że Polska to piękny kraj. Gdy przyjechałem pierwszy raz do Gdańska, trochę pochodziłem po mieście, nie mogłem uwierzyć w to, co widzę. Jak jest czysto, jak bezpiecznie, jaka wyluzowana atmosfera. To jest bajka w porównaniu z Anglią, gdzie robi się nieciekawie. Dostaję sporo wiadomości od zawodników z poziomu Championship czy League One, którzy pytają o Polskę – jak tu się żyje, ile można zarobić, jakie są ceny itd. Na pewno Polska jest dziś na Wyspach Brytyjskich modna i popularna.
Więcej w serwisie Ogłoszenia
(613)
Słowa o chęci pomocy i bycia łącznikiem brzmią jak wyznania jednego z liderów szatni. 25 lat to wiek wciąż młody, ale niewielu w Lechii Gdańsk jest starszych piłkarzy.
Nie jestem stary i doświadczony i nie jestem pewien, czy mam charakter lidera, niezręcznie jest siebie oceniać. Lista klubów, w których byłem, jest długa, byłem w wielu szatniach, sporo sytuacji widziałem, mam swoje wnioski i wiem, co zrobić, żeby było dobrze. Szatnia w Lechii Gdańsk dopiero się tworzy i dociera, sam wciąż szukam w niej miejsca dla siebie. Jeśli ktoś ma jakiś problem, sportowy bądź nie, powinien wiedzieć, że może na mnie liczyć. Można to nazwać liderem czy jakkolwiek, chcę być po prostu człowiekiem i pomagać, jeśli ktoś czegoś potrzebuje. Tak właśnie tworzą się prawdziwe drużyny. Im szybciej chłopacy przyzwyczają się do nowego miejsca, tym będzie lepsza atmosfera. Im będzie lepsza atmosfera, tym lepiej będziemy grali. Tak to się nakręca.

Lechia Gdańsk – Stal Mielec 7:1. Mieli wystrzelić i to zrobili. Pogrom w Letnicy
Ze Stalą Mielec zagraliście więcej niż przyzwoicie i wygraliście aż 7:1. To Lechia Gdańsk taka mocna czy rywal tak słaby?
Na pewno nie będę mówił o innych drużynach, wolę skupiać się na sobie. Sezon jest długi, każdy ma swoje lepsze i gorsze momenty. Uważam, że Lechii Gdańsk do ideału jeszcze sporo brakuje. To takie oklepane hasło, które spopularyzował Diego Simeone – „partido a partido” – „od meczu do meczu”. Brzmi jak mega banał, ale ja wierzę, że to jedyna droga. Co z tego, że powiem, że chcemy mieć na mecie 80 punktów, co mogę tym zyskać? Nic, za to wiele stracić. Tzw. „pompka” w piłce nożnej jest potrzebna, byle bez przesady. Jesteśmy młodą drużyną, jesteśmy w dobrym miejscu. Sztuka w tym, żeby nie odlecieć i nie osiąść na laurach po jednym meczu. Trener na pewno na to nie pozwoli, wiele od nas oczekuje, ale ja lubię ambitne osoby, sam taki jestem.
Więcej w serwisie Ogłoszenia
(7356)
Kilka tych meczów dobrych było. Wcześniej z Miedzią Legnica czy pana debiut z Polonią Warszawa, w którym nie dotrwał pan do końca meczu. Ile procent najlepszego Kacpra Łopaty do tej pory widzieliśmy?
Myślę, że ok. 60. Nie przeszedłem latem okresu przygotowawczego, teraz go mam, dochodzę do formy w trybie meczowym. Cieszę się, że ten pierwszy okres za mną, wiedziałem, że pierwsze mecze po przyjeździe będą dla mnie najcięższe, zostałem rzucony na głęboką wodę, prawie bez treningu, do nowej ligi, bez znajomości drużyny. Cieszę się na ten obóz, na którym jesteśmy na południu kraju, już złapałem trochę oddechu. Wiem, że kolejne mecze będą już nie tylko na przetrwanie, ale będę chciał dać coś więcej, żebyśmy byli jako drużyna coraz lepsi i lepiej bronili.

Piłkarze Lechii Gdańsk wyjechali na obóz, by powtórzyć scenariusz sprzed 3 lat
Nie wiem, kto z was stoperów jest wyższy, pan czy Daniło Beskorowajny, w każdym razie rzadko się zdarza, że para stoperów ma razem prawie cztery metry wzrostu. Kiedyś preferowane były raczej pary: duży i mały. Bruk-Bet Termalica Nieciecza trochę obnażyła to ustawienie.
Dla mnie to nie jest nowa sytuacja, w angielskiej piłce raczej nie ma niskich zawodników na stoperze. Drużyna Lechii Gdańsk ma dość niską średnią wzrostu, jednym z naszych zadań jest bronić stałych fragmentów gry, w trzech ostatnich spotkaniach to się nie udało, co mnie szczególnie boli.

Nie wierzę, że w Anglii nie było internetu i nie czytał pan o problemach Lechii Gdańsk – kwestie płynności finansowej, rozwiązane kontrakty, ujemne punkty, które skutkowały ostatecznie degradacją z ekstraklasy.
Miałem tego typu historie, gdy występowałem w Southend United. Były opóźnienia w płatnościach, przyszedł do szatni właściciel, mówiąc, że za parę tygodni będzie okej i żebyśmy nie szli do sądu, bo i tak nie wygramy. Dobrze znałem „club secretary”, po polsku „sekretarka” brzmi bardzo zwyczajnie, w Anglii to jest instytucja. Ta pani spinała cały klub organizacyjnie, była samotną matką, a mimo to poświęcała całą siebie tej pracy. Zawsze oglądała mecze z moją dziewczyną, przyjaźniliśmy się. Gdy dowiedziałem się, że ona od kilku miesięcy pracuje bez wynagrodzenia, coś we mnie pękło. Poszedłem do sądu i wygrałem.

Kaukaski finisz transferowy w Lechii Gdańsk. Dwóch Ormian przyszło, kapitan został
Jeżeli chodzi o Lechię Gdańsk, zostałem zapewniony, że takich problemów nie będzie. Klub dostał bardzo dużo pieniędzy ze sprzedaży zawodników i wszystko jest w jak najlepszym porządku. A jak będzie dalej – zobaczymy.
Ma pan sporo występów w juniorskich reprezentacjach Polski – jak się odbywa proces znajdywania polskich młodych piłkarzy za granicami kraju?
Gdy podpisałem kontrakt z Brighton, skontaktował się ze mną Przemek Soczyński, który pracował dla PZPN. Zaraz dostałem powołanie do reprezentacji U18. Potem były kolejne szczeble, zawsze uwielbiałem przyjeżdżać na kadrę i występować z orłem na piersi. W U21 po raz pierwszy zostałem kapitanem reprezentacji, to było jedno z moich marzeń i jedna z najlepszych chwil w dotychczasowej przygodzie z piłką. Teraz celem jest debiut w pierwszej reprezentacji. Dziś to odległe, ale jak to powiedzieć? „I’ve seen crazier things happen” – „Widziałem bardziej zwariowane rzeczy, które się wydarzyły”. Wiadomo, że bez awansu do ekstraklasy to pozostanie tylko marzeniem więc motywacja jest podwójna.
Z jakimi zawodnikami z pierwszych stron gazet miał pan okazję grać?
W Anglii akademie piłkarskie dzielą się na trzy kategorie, najwyższa z nich jest trampoliną na ten najwyższy poziom zawodowy – w Brighton moja droga przecięła się z Viktorem Gyokeresem i Benem Whitem, w Bristol City z Antoine Semenyo. Ale zawsze, gdy mnie pytają o najlepszego zawodnika, z którym byłem na jednej murawie to odpowiadam – Iliman Ndiaye, z którym byłem w Sheffield United. Niesamowity gracz, to co on robił z piłką to poezja.
Katalog.trojmiasto.pl –
Restauracje w Trójmieście
Anglia – Anglią, ale na najwyższym poziomie ligowym występował pan w Szkocji – Ross County grało wtedy w Premiership. Chciałem zapytać o wrażenia z tego kraju, ligi i przede wszystkim zapytać, czy spotkał pan Nessie, potwora z Loch Ness?
Pływałem w tym jeziorze, ale potwora niestety nie spotkałem. Północ Szkocji jest piękna i muszę przyznać, że atmosfera na meczach zbliżona jest do tej polskiej. W Anglii wszystko odbywa się grzeczniej i spokojniej, są zasady, których trzeba przestrzegać, a po północnej stronie granicy są fanatycy, którzy odpalają race itd. Derby Glasgow czy Edynburga to jest piłkarska wojna i ja nie mam z tym problemu, podoba mi się taka atmosfera.
W innym z wywiadów wspomniał pan, że jest „student of the game”. Co to miało oznaczać i czy wciąż tak jest?
To musiało być dawno. Kiedyś, np. w czasie pobytu w Brighton, każdy swój mecz i trening analizowałem na wszystkie sposoby. Szedłem do domu i dalej o tym myślałem, co mogłem zrobić inaczej i lepiej. Jednak doszedłem do takiego momentu, że zacząłem interesować się psychologią sportu, co z kolei sprawiło, że nabrałem więcej luzu. Przestałem się spinać na mecze, wróciłem do korzeni. Just enjoy the game, just have fun, you know, just love it. I wtedy na nowo pokochałem piłkę nożną, gdy przestałem traktować ją śmiertelnie poważnie. Przestałem się zadręczać, że muszę ten mecz obejrzeć, muszę przeanalizować, że muszę to i muszę tamto. Wychodzę z klubu i jestem Kacper, pójdę z psami na spacer, zadzwonię do brata, porozmawiam z mamą. Mogę iść na kawę i kompletnie się odciąć od piłki nożnej. To jest coś, czego ja kompletnie nie umiałem kiedyś.

Lechia Gdańsk rozmawia z pogromcami Cristiano Ronaldo w sprawie byłego kapitana
Pewnie pana praca też nie jest taka, że od rana do nocy pisze pan wywiady. Musi być jakaś odskocznia, bo nie ma siły, kiedyś ciało powie, że tak się nie da. Jak nie będziesz miał przerwy, to się wypalisz. Nie można cały czas nogi trzymać na gazie w żadnej dziedzinie życia.
Na razie kibice Lechii Gdańsk są trochę na klub obrażeni po spadku z ekstraklasy, na ten wielki stadion przychodzi 7 czy 8 tysięcy widzów, ale proszę uwierzyć, że derby Trójmiasta to będzie naprawdę coś. Jakie ma pan derbowe doświadczenia?
Z tego, co opowiadają chłopaki, którzy przeżyli derby Trójmiasta to w czymś takim jak tutaj jeszcze nie brałem udziału. Widziałem z bliska „Steel City Derby”, czyli mecz Sheffield United z Wednesday, i było ostro, ale do polskich standardów kibicowskich daleko. Szczerze mówiąc, nie mogę się już tego dnia derbowego doczekać.

Bilety na derby Trójmiasta Lechia Gdańsk – Arka Gdynia już dla wszystkich chętnych
Wracając do początku wywiadu i wątku trenerskiego – gdyby nie spadek z ekstraklasy, zapewne wciąż w Lechii Gdańsk byliby angielscy trenerzy John Carver i Kevin Blackwell. Nie żałuje pan trochę, że nie udało się wam spotkać i współpracować ze szkoleniowcami, którzy mają wielką wiedzę wyniesioną z ojczyzny futbolu?
Powiem tak: nie żałuję niczego, chociaż oczywiście lepiej by było, żeby Lechia Gdańsk była w ekstraklasie. Po to tu jestem, żeby ona wróciła na swoje miejsce. Mam długi kontrakt i chcę osiągnąć w Gdańsku wiele sukcesów. Nie ukrywajmy, powrót do ekstraklasy dla Lechii Gdańsk to jest „must”.
12 października 2026, godz. 18:00
3 pkt.
Zyskaj +1 pkt, ale możesz też stracić -3 pkt
Zaznaczenie tej opcji podczas typowania skutkuje tym, że w przypadku trafienia rozstrzygnięcia zostanie przyznany dodatkowy 1 punkt, jednakże jeśli nie uda się poprawnie wytypować takiego spotkania zostaną odjęte aż 3 punkty.
Korzystanie z tej opcji jest nieobowiązkowe i jest dodatkowym elementem strategii pozwalającym na uzyskanie dodatkowych punktów. Sugerujemy z niej korzystać tylko w przypadku gdy jesteśmy pewni proponowanego rozstrzygnięcia, w przeciwnym wypadku możemy być narażeni na straty punktowe.
Jak typują inni?
12%
12 typowań
Stal Rzeszów
13%
13 typowań
REMIS
75%
75 typowań
LECHIA Gdańsk
Tabela po 9 kolejkach
Piłka nożna – Betclic I liga
Drużyny
M
Z
R
P
Bramki
Pkt.
1
Pogoń Grodzisk Mazowiecki
9
5
3
1
15:8
18
2
Bruk-Bet Termalica Nieciecza
9
5
1
3
14:12
16
3
Warta Poznań
9
5
0
4
17:13
15
4
ŁKS Łódź
9
4
3
2
13:9
15
5
Miedź Legnica
9
4
2
3
14:9
14
6
Polonia Warszawa
9
4
2
3
15:12
14
7
Stal Rzeszów
9
4
2
3
10:15
14
8
Lechia Gdańsk
9
4
1
4
17:15
13
9
Chrobry Głogów
9
3
3
3
11:8
12
10
Pogoń Siedlce
8
3
3
2
9:7
12
11
Ruch Chorzów
9
3
3
3
9:11
12
12
Arka Gdynia
9
3
2
4
11:11
11
13
Unia Skierniewice
9
3
1
5
10:15
10
14
Odra Opole
9
2
3
4
7:9
9
15
Polonia Bytom
9
1
6
2
14:17
9
16
Stal Mielec
9
2
3
4
14:23
9
17
Podbeskidzie Bielsko-Biała
9
0
8
1
12:14
8
18
Puszcza Niepołomice
8
2
0
6
8:12
6
Każdy gra z każdym mecz i rewanż. Dwie najlepsze drużyny awansują do ekstraklasy, a trzy najsłabsze spadną do 2. Ligi. Zespoły z miejsc 3-6 zagrają w dwustopniowych barażach o jedno miejsce premiowane awansem do ekstraklasy.
Tabela wprowadzona: 2026-10-01
Wyniki 9 kolejki
LECHIA GDAŃSK – Stal Mielec 7:1 (2:1)Pogoń Siedlce – ARKA GDYNIA 2:1 (1:1)Warta Poznań – Puszcza Niepołomice 3:2 (2:2)Polonia Bytom – Ruch Chorzów 0:0Bruk-Bet Termalica Nieciecza – Odra Opole 1:0 (1:0)Pogoń Grodzisk Mazowiecki – ŁKS Łódź 2:0 (1:0)Polonia Warszawa – Chrobry Głogów 2:0 (0:0)Miedź Legnica – Stal Rzeszów 2:3 (1:3)Podbeskidzie Bielsko-Biała – Unia Skierniewice 1:1 (0:0)