Narrację o „winie Tuska” przez cały czwartek grzała bliska prawicy Telewizja Republika. Jej paski, zgodnie z najlepszymi tradycjami „kurszczyzny” z TVP, krzyczały między innymi: „Tragiczne żniwo lewackiej ideologii w szkołach Tuska i Nowackiej”, „Uczniowie boją się chodzić do szkoły pod rządami Tuska”, „Tusk zamiast psychiatrii dziecięcej finansuje rządową propagandę”. Z wszystkich pasków, jakie w czwartek pojawiły się w stacji, na szczególne wyróżnienie zasługuje jednak „Szkoła Tuska i Nowackiej — dieta planeterna zamiast bezpieczeństwa”, w którym nienawiść do politycznego przeciwnika, prawicowe ideologiczne obsesje i skrajny cynizm tworzą mieszankę, która osiąga taki poziom absurdu, że zamiast uderzać w rząd, wyłącznie ośmiesza stację.

Jeśli faktycznie za ostatnią falą ataków kryły się jakieś działania Rosji, to ich mocodawcy nie mogli wymarzyć sobie lepszej reakcji niż ta polskiej opozycji. W wojnie hybrydowej chodzi przecież o radykalną polaryzację, zaostrzenie konfliktu politycznego, tak by osłabiał przeciwnika — w tym wypadku nas — oraz o sianie paniki. Paski Republiki obwiniające rząd o tragedię i wykorzystujące ją, by podkręcić konflikt między Polską prawicową i nieprawicową, lider opozycji przekonujący, że rząd nie panuje nad sytuacją i przegrywa wojnę hybrydową, tworzą nastrój paniki, podkręcają emocje, które odpowiedzialni liderzy opinii powinni uspokajać.

Rząd znów próbuje zaszachować prezydenta

Tragedie z ostatnich dni politycznie wykorzystać postanowił jednak także rząd. Premier Donald Tusk, komentując to, że sprawca spod Wyszkowa miał hełm umożliwiający transmisję online jego planowanego morderczego ataku, przypomniał weto prezydenta Nawrockiego ze stycznia, blokujące wprowadzanie w życie nowelizacji ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, wprowadzającą w Polsce unijną dyrektywę DSA.

— Gdyby dzisiaj ten młodociany nożownik transmitował zbrodnię w internecie, to nie moglibyśmy tej treści zablokować, ponieważ nie dostaliśmy tego narzędzia prawnego do ręki — mówił Tusk na posiedzeniu Rady Ministrów. Tego samego dnia premier wrzucił na swój kanał na YouTubie wideo, w którym zaatakował Nawrockiego nie tylko za weto „obłudnie” odwołujące się do haseł wolności słowa, ale także za przedstawione niedawno przez prezydenta pomysły liberalizacji dostępu do broni. — Prezydent chciał rozpocząć wielką debatę narodową, bo jest zwolennikiem, aby dostęp do broni był możliwie amerykański. Wiecie, o czym mówię, czyli powszechny. Ja bym bardzo się tego bał. […] Wyobraźcie sobie, ci zamachowcy, na razie może większość z nich projektuje to sobie tylko w tych chorych marzeniach w internecie. Ale niektórzy, jak widzieliście, ruszyli. Wyobraźcie sobie, że oni wszyscy mieliby broń — mówił premier.

Wieczorem w czwartek Sejm przegłosował nowelizację ustawy dającej państwu narzędzia do blokady nielegalnych treści w internecie pod rygorem natychmiastowej wykonalności. Rząd i sejmowa większość próbują tu znów zaszachować prezydenta, wymusić na nim podpis i wycofanie się z poprzedniego stanowiska, tak jak w przypadku ponownego uchwalenia ustawy o paliwach.

Podobnie jak przy tamtej ustawie, prezydent nie ma zbyt dobrego ruchu. Jeśli zawetuje ustawę, to narazi się na zarzuty, że chroni patologie w internecie i w imię walki z rządem naraża bezpieczeństwo dzieci. Jeśli podpisze, to media znów będą pisać, że Tusk ograł prezydenta i wymusił na nim ustępstwa.

Jak na razie ze strony prezydenckiego obozu woli ustępstw nie widać. Szef prezydenckiej kancelarii Zbigniew Bogucki atakował w czwartek w Sejmie Tuska, zarzucając mu, że atakując prezydenta „zachował się jak hiena”. Jednocześnie to, że prawie wszyscy głosujący posłowie PiS — poza czterema — nie zagłosowali przeciw, tylko wstrzymali się od głosu, pokazuje, jak politycznie wrażliwa jest kwestia patologicznych treści w internecie i że także prezydentowi może być trudno po raz drugi sięgnąć po weto.

Czy znów nie zostaniemy bez ustawy?

Między tym, jak ostatnie ataki próbuje politycznie wykorzystać rząd, a tym, jak robią to prawicowa opozycja i otoczenie prezydenta, jest jedna istotna różnica. PiS-owi chodzi wyłącznie o bicie politycznej piany i uderzenie w Tuska, rząd chce wymusić na prezydencie podpis pod potrzebną ustawą, która wcześniej padła ofiarą polaryzacji i wojny prezydenta z rządem.

Karol Nawrocki zawetował ją wtedy, powołując się na wolnościowe argumenty i porównując wprowadzane przez ustawę rozwiązania do świata z „Roku 1984” Orwella. Te argumenty były faktycznie, jak mówił w swoim wideo Tusk, skrajnie obłudne. Trudno było oprzeć się wrażeniu, że prezydentowi mniej chodziło o wolność słowa, a bardziej o wojnę z rządem, ochronę interesów wielkich platform cyfrowych czy o głosy konfederackiego elektoratu, obawiającego się, że regulacja platform cyfrowych uderzy w jego wolność słowa, którą często rozumie jako prawo do hejtu.

Pytanie jednak, czy tym razem nacisk rządu, inaczej niż przy okazji ustawy o paliwach, nie odniesie przeciwnego skutku i nie utwardzi stanowiska prezydenta? Czy dająca państwu potrzebne narzędzia ustawa nie padnie znów ofiarą mechanizmu polaryzacji? Jeśli jedynym politycznym efektem ostatnich tragedii w szkołach będą tylko wzajemne oskarżenia — Tuska z jednej, prezydenta z drugiej — to jakkolwiek nierówno byłyby tu rozłożone winy, wystawi to fatalne świadectwo całej klasie politycznej.