Gdańsk rozbudowuje system retencji i chce do 2030 r. zwiększyć pojemność zbiorników do miliona metrów sześciennych. Dziś miasto dysponuje 56 zbiornikami o łącznej pojemności 760 tys. m sześc. Nie oznacza to jednak pełnej ochrony przed zalaniami. – Nie ma górnej granicy wysokości opadu – podkreśla Ryszard Gajewski, prezes spółki Gdańskie Wody.
Gdańsk chce do 2030 r. zwiększyć pojemność zbiorników retencyjnych do miliona metrów sześciennych wobec 760 tys. m sześc. obecnie.
Rozbudowa infrastruktury ma ograniczać skutki intensywnych opadów, ale nie zagwarantuje pełnej ochrony przed zalaniami.
– Nie ma górnej granicy wysokości opadu – podkreśla Ryszard Gajewski, prezes spółki Gdańskie Wody, wskazując, że ekstremalne deszcze mogą przekroczyć możliwości nawet rozbudowanego systemu zabezpieczeń.
Na początku października 2026 r. Gdańsk ma 56 zbiorników retencyjnych o łącznej pojemności 760 tys. m sześc. To jednak nie koniec inwestycji. Miasto realizuje dwa projekty dofinansowane z programu FEnIKS, w ramach których powstają kolejne zbiorniki. Plan zakłada zwiększenie pojemności retencyjnej do miliona metrów sześciennych do 2030 r.
Czy po osiągnięciu tego celu Gdańsk będzie zabezpieczony przed skutkami intensywnych opadów? Ryszard Gajewski, prezes Gdańskich Wód, studzi takie oczekiwania.
Nigdy nie możemy tak powiedzieć, że jesteśmy w stu procentach zabezpieczeni, jeżeli chodzi o takie zdarzenia ekstremalne jak intensywne opady. Nie ma górnej granicy wysokości opadu, zawsze może spaść opad znacznie większy niż wszelkie zabezpieczenia techniczne
– zaznacza.
Intensywne opady narastają. Gdańsk obserwuje dane z czujników
Jak dodaje, na świecie odnotowywano już rekordowe opady przekraczające 1000 mm w ciągu kilku dni. Takie zjawiska pokazują, że nawet rozbudowana infrastruktura nie daje gwarancji uniknięcia wszystkich strat.
Dalsze inwestycje mają przygotować miasto na zagrożenia, których skala może przekraczać dotychczasowe doświadczenia. W Gdańsku działa system monitoringu hydrologicznego, który pozwala obserwować przebieg zjawisk i tempo przyrostu opadów.
– My obserwujemy, że intensywne zjawiska narastają, bo dysponujemy systemem monitoringu hydrologicznego. To są dane z czujników i widzimy, jak szybko przyrastają po prostu intensywne opady – mówi Ryszard Gajewski.
Monitoring dostarcza danych, które pomagają oceniać zagrożenie. Jednocześnie stanowi argument za dalszą rozbudową infrastruktury retencyjnej. Zdaniem prezesa bez realizowanych inwestycji straty związane z intensywnymi deszczami byłyby większe.
– Gdybyśmy nie realizowali tych inwestycji, to z pewnością doświadczalibyśmy dużo większych strat niż podczas właśnie tych deszczy, które co roku doświadczamy – ocenia.
Ile kosztuje brak inwestycji w ochronę przed zmianami klimatu?
Rozbudowa retencji wymaga pieniędzy, ale koszty mogą pojawić się również wtedy, gdy miasto zaniecha inwestycji. Ryszard Gajewski przywołuje szacunki Amerykańskiej Izby Handlowej dotyczące ekonomicznych skutków adaptacji do zmian klimatu.
Według tych danych każdy 1 dolar zainwestowany w adaptację przynosi 13 dolarów korzyści, natomiast każdy dolar, którego nie wydano na takie działania, wiąże się z 33 dolarami strat.
Prezes spółki Gdańskie Wody wskazuje, że te szacunki nie oznaczają, że każda złotówka wydana na konkretny zbiornik w Gdańsku przyniesie dokładnie taki sam zwrot. Pokazują jednak ekonomiczny wymiar przygotowania miast na skutki zmian klimatu. Koszty podtopień i zalanych nieruchomości mogą bowiem obejmować nie tylko naprawę infrastruktury, ale również straty ponoszone przez mieszkańców i przedsiębiorców.
Gdańsk zamierza dalej zwiększać możliwości gromadzenia wody opadowej. Cel na 2030 r. to milion metrów sześciennych pojemności retencyjnej. Nawet jego osiągnięcie nie będzie jednak oznaczało, że miasto może przestać przygotowywać się na ekstremalne opady.

Materiał chroniony prawem autorskim – zasady przedruków określa regulamin.

