Polscy eksporterzy żywności mierzą się z poważnymi utrudnieniami w dostawach do krajów Zatoki Perskiej. Konflikt w rejonie cieśniny Ormuz doprowadził do gwałtownego wzrostu kosztów transportu i wydłużenia czasu dostaw nawet do 70 dni. Jak informuje „Rzeczpospolita”, część firm wstrzymuje wysyłki, a operatorzy logistyczni szukają alternatywnych tras. Problemy dotykają rynku, na który Polska eksportuje produkty rolno-spożywcze warte setki milionów euro rocznie.
Koszty transportu morskiego do krajów Zatoki Perskiej wzrosły nawet pięciokrotnie, a czas dostawy wydłużył się ze standardowych 30 dni do 45–50 dni, a w skrajnych przypadkach nawet 70 dni.
W 2025 r. Polska wyeksportowała produkty rolno-spożywcze o wartości 245 mln euro do Arabii Saudyjskiej i 152 mln euro do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Tegoroczne wyniki są zagrożone przez problemy logistyczne.
Część eksporterów ogranicza lub wstrzymuje wysyłki. Szczególnie trudna jest sytuacja producentów żywności wymagającej transportu chłodniczego, w tym mięsa, nabiału i innych produktów o krótkim terminie przydatności.
Cieśnina Ormuz blokuje polski eksport. Transport droższy nawet pięciokrotnie
Utrzymujące się zakłócenia w żegludze w rejonie cieśniny Ormuz coraz mocniej uderzają w polskich eksporterów. Jak opisuje „Rzeczpospolita”, koszty transportu morskiego do państw Zatoki Perskiej wzrosły nawet pięciokrotnie, a terminy dostaw stały się znacznie mniej przewidywalne.
Z obserwacji firmy logistycznej Logwin wynika, że transport morski, który wcześniej zajmował około 30 dni, obecnie trwa średnio 45–50 dni. W skrajnych przypadkach dostawa może wydłużyć się nawet do 70 dni.
To poważny problem dla firm dostarczających na Bliski Wschód produkty spożywcze. Wśród ważnych kategorii polskiego eksportu znajdują się wyroby piekarnicze i cukiernicze, sery, mleko w proszku, syropy cukrowe, mięso drobiowe oraz jaja.
Według danych Ministerstwa Rolnictwa, przytoczonych przez dziennik, w 2025 r. wartość eksportu polskich produktów rolno-spożywczych do Arabii Saudyjskiej wyniosła 245 mln euro, a do Zjednoczonych Emiratów Arabskich 152 mln euro. Utrzymujące się utrudnienia mogą sprawić, że osiągnięcie podobnych wyników w 2026 r. będzie znacznie trudniejsze.
Polskie firmy wstrzymują wysyłki. Problemem nie tylko ceny
Rosnące stawki frachtowe to tylko część problemów, z jakimi mierzą się eksporterzy.
Jak informuje „Rzeczpospolita”, część przedsiębiorstw zdecydowała się ograniczyć lub czasowo wstrzymać wysyłki do regionu Zatoki Perskiej. Powodem są zarówno wysokie koszty przewozu, jak i ryzyko opóźnień oraz trudności z zapewnieniem odpowiednich warunków transportu.
Szczególnie wymagający jest przewóz produktów spożywczych, które muszą być przechowywane w kontrolowanej temperaturze.
– Wiele z nich wymaga przewozu w kontenerach chłodniczych (tzw. reeferach), które muszą utrzymywać odpowiednią temperaturę przez całą podróż – wyjaśnia cytowana przez dziennik Magdalena Siemiątkowska, menedżer ds. eksportu morskiego w Logwin Poland.
Przy dostawach trwających nawet dwa miesiące dodatkowe przeładunki, postoje i zmiany tras zwiększają ryzyko problemów logistycznych.
Porty przeciążone. Eksporterzy szukają alternatywnych tras
Jednym z najważniejszych punktów przeładunkowych dla polskiego eksportu do państw Zatoki Perskiej pozostaje port Jebel Ali w Dubaju.
W związku z ograniczeniami w żegludze operatorzy logistyczni coraz częściej kierują towary alternatywnymi trasami.
Część ładunków trafia do portów Khor Fakkan i Fujairah, skąd są przewożone drogą lądową do Dubaju. Innym rozwiązaniem jest wykorzystanie portów położonych przed cieśniną Ormuz, a następnie transport kolejowy lub drogowy.
Eksporterzy korzystają również z portu Salalah w Omanie, gdzie towary mogą być przeładowywane na mniejsze jednostki kierowane do Jebel Ali.
Problem polega jednak na tym, że alternatywne terminale również zaczynają się zatykać.
Według obserwacji firm logistycznych z końca września opóźnienia w portach Sohar i Salalah wynosiły średnio od trzech do pięciu dni. W części terminali sytuacja pogorszyła się na tyle, że niektóre wysyłki zostały całkowicie wstrzymane.
– Utrudniony dostęp do głównych portów, przeciążenie alternatywnych terminali, skokowy wzrost kosztów i wydłużony czas transportu sprawiają, że konieczne jest szukanie nowych rozwiązań – wskazuje Piotr Sprzęczka, regionalny dyrektor zarządzający Logwin CEE, cytowany przez „Rzeczpospolitą”.
Transport lotniczy też drożeje. Stawki nawet trzy razy wyższe
Alternatywą dla transportu morskiego pozostają przewozy lotnicze, jednak również w tym przypadku eksporterzy muszą liczyć się z dodatkowymi kosztami.
Jak podaje „Rzeczpospolita”, dostępność przestrzeni cargo wynosi obecnie około 70–80 proc. poziomu sprzed kryzysu.
Stawki transportu lotniczego są natomiast nawet dwu- lub trzykrotnie wyższe niż wcześniej.
Choć bezpośrednie loty cargo z Polski do Dubaju są realizowane, nie wszyscy przewoźnicy przywrócili pełną siatkę połączeń w regionie.
17 października LOT poinformował o zawieszeniu połączeń na kierunkach bliskowschodnich do końca sezonu zimowego. British Airways planuje z kolei wznowienie wybranych połączeń od listopada.
Ograniczona dostępność transportu lotniczego dodatkowo komplikuje sytuację eksporterów, szczególnie tych, którzy muszą dostarczać towary w krótkim czasie.
Eksport żywności do krajów Zatoki Perskiej pod znakiem zapytania
Państwa Zatoki Perskiej pozostają ważnym kierunkiem dla europejskich producentów żywności. Region w dużym stopniu opiera się na imporcie produktów spożywczych, maszyn, pojazdów i dóbr konsumpcyjnych.
Jak podkreślają eksperci Logwin, towary z Europy są tam często postrzegane jako produkty premium, co stwarza możliwości również dla polskich firm.
Utrzymujące się problemy w rejonie cieśniny Ormuz mogą jednak ograniczać te szanse.
Dla polskich eksporterów najbliższe tygodnie oznaczają konieczność funkcjonowania w warunkach wysokich kosztów transportu, ograniczonej dostępności połączeń i trudnych do przewidzenia terminów dostaw.
Jeżeli zakłócenia się utrzymają, część przedsiębiorstw może być zmuszona do dalszego ograniczania wysyłek lub poszukiwania nowych sposobów dostarczania towarów na bliskowschodnie rynki.






