„Depresja nie jest jednolitym schorzeniem. Zrozumienie cech poszczególnych podtypów pozwala nam szybciej kierować pacjentów do terapii, które będą dla nich najskuteczniejsze” — powiedziała współautorka badania, Emiliana Tonini z University of Sydney.
Senność rano, późne zasypianie i społeczny jet lagAutorzy publikacji zaznaczają, że wyniki nie zamykają sprawy. Badanie ma ograniczenia, a eksperci niezależni od zespołu wskazują, że konieczne są kolejne analizy, zanim depresja okołodobowa, czyli circadian subtype of depression, zostanie formalnie uznana za osobną kategorię.
Za podstawę rozpoznawania „depresji okołodobowej” badacze przyjęli kilka cech związanych ze snem i rytmem dnia. Wśród nich znalazły się senność rano, późniejsze zasypianie, tak zwany społeczny jet lag, oznaczający rozbieżność między wewnętrznym zegarem organizmu a społecznym planem dnia, nadmierna senność podczas epizodów depresji oraz sezonowość.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideoW projekcie kierowanym przez Tonini ankietą objęto ponad 11 tys. mieszkańców Australii pochodzenia europejskiego, u których występowała ciężka depresja. Pytania dotyczyły między innymi zwyczajów snu, poczucia zmęczenia i innych typowych symptomów, a dodatkowo od uczestników pobrano próbki śliny.
Analiza wykazała, że 2604 badane osoby spełniały przynajmniej trzy kryteria przypisane „depresji okołodobowej”. Chodziło o wspomniane już poranną senność, opóźnioną porę snu, społeczny jet lag, nadmierną senność w czasie epizodów depresyjnych oraz sezonowy charakter objawów.
Regularny sen to klucz
Autorzy pracy akcentują, że kluczowe znaczenie ma nie sama liczba przespanych godzin. Istotniejszy jest według nich układ snu w ciągu doby oraz jego regularność.
Badacze stwierdzili również, że u osób zaliczonych do tego podtypu występuje większe genetyczne ryzyko zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi oraz zaburzeń nastroju. Tonini, cytowana przez Donnę Lu z „The Guardian”, wskazała też na obecność „szereg markerów metabolicznych i stanu zapalnego„. Według niej oznacza to, że przy depresji powiązanej z rytmem dobowym „istnieją podstawy biologiczne, które znacząco różnią się od innych form depresji”.
Objawy tego rodzaju depresji częściej były poważniejsze pod względem zdrowia psychicznego. U tych pacjentów pojawiały się także w młodszym wieku niż u osób, których depresja nie miała związku z rytmem dobowym.
W tej grupie zaobserwowano ponadto słabszą odpowiedź na standardowo stosowane leki przeciwdepresyjne, takie jak inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, do których należy między innymi Prozac. W przypadku opisywanego podtypu większą skuteczność mogą mieć leki nastawione na regulowanie rytmu dobowego.
Źródło informacji: Polska Agencja Prasowa
Treści z serwisu Medonet mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem a jego lekarzem. Serwis ma charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.