Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy programWindows 11 aktualnie zdaje się być najpopularniejszą wersją z rodziny Windows, a zarazem najchętniej wybieranym systemem dla PC. Codziennie korzysta z niego naprawdę wiele osób z całego świata – nie tylko do pracy, ale i rozrywki. Z pewnością do takiej sytuacji przyczyniła się również informacja o zakończeniu wsparcia dla edycji Windows 10. Jednak nie każda osoba mogła sobie pozwolić na aktualizację do nowszej odsłony, ponieważ ich osobisty komputer nie spełniał nowych wymagań. Z tego względu niektórzy zapewne zdecydowali się na kupno lepszego sprzętu, który takowe wymagania spełniał. Nie oznacza to jednak, że starszy i w wielu przypadkach nadal wydajny komputer, nie mógłby współpracować z Windowsem 11. W tym poradniku się o tym przekonamy.

Autor: Natan Faleńczyk

Oficjalne stanowisko firmy Microsoft w sprawie instalacji Windows 11 na niewspieranym sprzęcie lub innymi słowy takim, który nie spełnia jego wymagań, jest następujące: wróć do Windows 10. Jeśli zdecydujemy się pójść w swoim kierunku, to musimy się liczyć z brakiem wsparcia ze strony tej firmy, problemami z kompatybilnością, a przy tym tracimy gwarancję do otrzymywania aktualizacji. Z drugiej strony niektóre osoby, które podjęły taką decyzję, nie mają problemów ani z działaniem, ani z aktualizacjami. Mimo to powinniśmy sobie zdawać sprawę z potencjalnych konsekwencji. Oczywiście musimy posiadać licencję na system Windows 11, żeby przystąpić do dalszych kroków, ale zanim to nastąpi, zajmiemy się krótko oficjalnymi wymaganiami systemu.

Windows 11 ma swoje wymagania sprzętowe, ale nie trzeba ich spełniać, aby go zainstalować na starszym PC. Jednym ze sposobów jest posłużenie się znanym, a zarazem darmowym programem o nazwie Rufus.

Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy program [1]

Jak sprawdzić zdrowie dysku? Zobacz darmowe programy na Windows i Linux dla nośników SSD oraz HDD

System Windows 11 wymaga do działania przynajmniej 2-rdzeniowego procesora o minimalnym taktowaniu wynoszącym 1 GHz. Jednak nie wszystkie jednostki, które spełniają to założenie, wchodzą tutaj w grę. Listę kompatybilnych procesorów znajdziemy pod tymi adresami: Intel oraz AMD. W przypadku procesorów Intel z serii Core i3, Core i5, czy też Core i7, mowa przynajmniej o 10. generacji. Oprócz 4 GB pamięci RAM, czy nośnika danych chociaż o pojemności 64 GB, nasz komputer musi mieć moduł TPM 2.0, jak również system UEFI z obsługą bezpiecznego rozruchu (tzw. Secure Boot). Stronę z pełnymi wymaganiami znajdziemy tutaj.

  Windows 11 – Wymagania sprzętowe Procesor Przynajmniej 2 x 1 GHz, 64-bitowy Pamięć RAM 4 GB Miejsca na nośniku 64 GB Oprogramowanie układowe UEFI z obsługą Secure Boot Trusted Platform Module (TPM) TPM 2.0 Układ graficzny Zgodny min. z DirectX 12 ze sterownikiem WDDM 2.0

Jak sprawdzić realną pojemność karty pamięci lub pendrive? Weryfikacja oszustwa (fake flash) na Windows i Linux

Na początku musimy udać się pod ten adres, znaleźć zakładkę Pobierz obraz dysku z Windows 11 (ISO) dla urządzeń x64, nacisnąć na listę z napisem Kliknij przycisk Pobierz i wybrać w niej Windows 11 (ISO w wielu wersjach dla urządzeń x64). Po tym kroku klikamy niżej Pobierz teraz, wskazujemy język -> Potwierdź -> 64-bitowe Pobierz. W moim przypadku plik nazywał się Windows11_Client_x64_pl-pl_26300_9457.iso. W międzyczasie pobieramy program Rufus z tej strony internetowej (zakładka Pobieranie i naciskamy nazwę programu np. rufus-4.15.exe).

Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy program [2]

Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy program [3]

Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy program [4]

Stwórz bootowalny pendrive z Windows, Linux lub innym systemem. Krótki poradnik z udziałem dwóch programów

Po pobraniu ISO od Microsoftu możemy otworzyć program Rufus, podłączyć naszego pendrive’a lub inny sprzęt do portu USB, z którego stworzymy rozruchowy nośnik, a potem oznaczamy go w sekcji Urządzenie. Następnie niżej naciskamy WYBIERZ i wskazujemy wspomniane ISO. Jeżeli nasz komputer wspiera system UEFI, to wybieramy partycjonowanie GPT, natomiast jeśli nie, to MBR. Po wszystkim klikamy przycisk Start i w nowym okienku zaznaczamy pierwszą opcję – Dezaktywuj wymaganie niezbędnej minimalnej ilości pamięci RAM (4GB+), Secure Boot i TPM 2.0. Przy okazji możemy zdecydować się na inne opcje, takie jak stworzenie lokalnego konta. Późniejsza konfiguracja będzie dzięki temu szybsza. Na koniec klikamy OK i czekamy na zakończenie.

Jak zainstalować Windows 11 na PC, który nie spełnia wymagań? Z pomocą przychodzi darmowy program [5]
Tło: Ayush Kumar

Steruj jasnością i parametrami monitora z poziomu systemu. Zobacz aplikacje Open Source dla Windows i Linux

Teraz (z podłączonym pendrivem) musimy uruchomić komputer ponownie i wejść do BIOS-u lub bezpośrednio do menu rozruchowego. W zależności od tego, kto jest producentem naszej płyty głównej, wciskamy odpowiedni przycisk tuż po samym starcie. Chodzi o to, aby wskazać, z którego nośnika ma się uruchomić nasz komputer. Instrukcje zapewne bez problemy znajdziemy w sieci. Później przechodzimy już przez standardowy proces instalacji, a więc tworzymy partycje na dysku, wpisujemy klucz produktu (lub nie, jeśli mamy licencję cyfrową) i tak dalej. Cała operacja nie jest więc za bardzo skomplikowana – musimy wszak tylko pobrać ISO i stworzyć nośnik przez program Rufus, który odpowiednio skonfiguruje całość.

Źródło: Microsoft, Reddit, Grafiki: mobilna – Alex Shuper, główna: Ayush Kumar