Przed francuskim sądem w poniedziałek stawiła się 72-letnia Halima El Bakhti, której zarzucono torturowanie czteroletniej córki ze skutkiem śmiertelnym w latach 80. XX wieku. Przełomem w dawnym śledztwie okazało się dopasowanie materiału genetycznego.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Na sali rozpraw w Blois główna oskarżona przez wiele godzin zasłaniała twarz szalikiem. Kiedy w południe wychodziła z sądu, podążyli za nią działacze broniący praw dzieci, skandując „hańba” i żądając wymierzenia sprawiedliwości.
Halima El Bakhti w sądzie
Ahmed Touloub, 74-letni mąż oskarżonej, z którym kobieta pozostaje obecnie w separacji, pojawił się w sądzie w czarnej czapce, okularach przeciwsłonecznych oraz maseczce. Poruszał się z trudem, wspierając się laską podczas wchodzenia po schodach.
Prokuratura zarzuca matce znęcanie się, które zakończyło się śmiercią dziecka. Jej były partner odpowiada natomiast za ukrywanie przemocy, a postępowanie przed sądem ma trwać do 18 listopada.
Ciało Inass Touloub odnaleziono w 1987 r. w rowie położonym przy autostradzie we Francji.
Inass Touloub i ślady przemocy
Na zwłokach widoczne były drastyczne obrażenia, w tym oparzenia od żelazka oraz odciski ludzkich zębów. Z raportu sekcyjnego wynikało, że ślady ugryzień najpewniej pozostawiła kobieta.
Ponieważ w najbliższej okolicy nie odnotowano zgłoszenia o zaginionym dziecku, policja zwróciła się o pomoc na szeroką skalę, obejmując apelem 30 państw. Wizerunek dziewczynki przekazano także do dziesiątek tysięcy szkół i ratuszów we Francji.
Mimo tych działań sprawy przez lata nie udało się wyjaśnić.
DNA brata ofiary
Po długim czasie śledczy porównali próbkę DNA pobraną od osoby podejrzanej w innej sprawie dotyczącej przemocy ze śladami genetycznymi zabezpieczonymi na ubraniach oraz kocu, którym owinięto ciało Inass.
Analiza wykazała, że materiał genetyczny należał do brata zmarłej dziewczynki. Ten wynik pozwolił ponownie otworzyć dochodzenie i doprowadził w 2018 r. do zatrzymania rodziców.
Małżeństwo miało razem siedmioro dzieci, wśród nich Inass.
Wnioski obrony Toulouba
Podczas zatrzymania ani matka, ani ojciec nie przyznali się do stosowania przemocy, która spowodowała śmierć dziecka. Oboje kierowali natomiast wobec siebie wzajemne oskarżenia o przemoc domową.
Adwokaci wystąpili o przeprowadzenie dodatkowych opinii biegłych dotyczących zdrowia oskarżonych. Ojciec wskazuje na kłopoty z pamięcią, a matka cierpi z powodu silnego bólu nerek.
Sąd zgodził się na takie badanie w odniesieniu do Toulouba i ma ono zostać wykonane w najbliższych dniach. W przypadku matki taki wniosek został oddalony.
W tym rejonie w okresie poprzedzającym znalezienie ciała dziewczynki nie zgłoszono żadnego zaginięcia dziecka, więc policja rozpoczęła akcję poszukiwawczą, wysyłając listy do 30 krajów i umieszczając wizerunek dziewczynki w dziesiątkach tysięcy francuskich szkół i ratuszy.
Sprawa pozostała nierozwiązana
Kilkadziesiąt lat później próbka DNA pobrana od podejrzanej w innej sprawie dotyczącej przemocy pozwoliła na dopasowanie jej do śladów genetycznych pozostawionych na ubraniach Inass i kocu, którym owinięte było jej ciało.
Para miała w sumie siedmioro dzieci, łącznie z Inassem.
Z danych rządowych wynika, że we Francji każdego tygodnia jedno dziecko umiera po pobiciu przez własnych rodziców.