Dodaj do zaufanych źródeł w Google

Dzięki temu zobaczysz w Google więcej informacji od portalu pulsHR.pl

Czy Polska może być miejscem, w którym rozwija się technologie przyszłości, a nie tylko korzysta z wiedzy innych? Biotechnologia pokazuje, że tak. Warunek jest jeden: trzeba znaleźć ludzi, dać im szansę i stworzyć warunki do rozwoju. O tym, jak to zrobić, rozmawiamy z Justyną Tyborowską, chief people & communications officerem w Rezon Bio.

Koniec z kompleksem Zachodu? Polska przyciąga specjalistów z całego świata

W biotechnologii trzeba zaakceptować, że nie każdy eksperyment kończy się sukcesem

fot. Gorodenkoff / Shutterstock


Polska biotechnologia rozwija się i daje specjalistom możliwość pracy przy zaawansowanych technologiach oraz międzynarodowych projektach. 
W branżach opartych na zaawansowanych technologiach kluczowe staje się wyszukiwanie osób z potencjałem, rozwijanie ich kompetencji i budowanie zaplecza talentów we współpracy z uczelniami. To proces, który wymaga zaangażowania biznesu już na etapie edukacji.
W biotechnologii przewagę tworzą przede wszystkim ludzie: ich kompetencje i zaangażowanie, zdolność do ciągłego uczenia się. To one przekładają się na innowacyjność, jakość procesów i konkretne efekty dla pacjentów – mówi Justyna Tyborowska.
Rezon Bio będzie gościem merytorycznym konferencji „Nauka. Rozwój. Biznes„, która odbędzie się w Warszawie 25-26 listopada. Rejestracja na wydarzenie trwa. 

Kiedy mówimy „biotechnologia”, to co ludzie najczęściej sobie wyobrażają?

Justyna Tyborowska, chief people & communications officer, członkini zarządu Rezon Bio: – Fascynacja, ambicja i respekt. Myślę, że te trzy słowa dobrze oddają to, jak młodzi ludzie postrzegają biotechnologię. To nowoczesna i perspektywiczna dziedzina, ale dla wielu młodych ludzi pozostaje pojęciem raczej abstrakcyjnym. Mają skojarzenia z laboratorium, nauką i eksperymentami, ale nie wiedzą, jak funkcjonuje branża i jakie możliwości zawodowe oferuje. I właśnie tu widzę największe wyzwanie: pokazać młodym ludziom, jak może wyglądać ich przyszłość w tej branży.

Zapytałam sztuczną inteligencję o stereotypy związane z biotechnologią. Wskazała pewien rozdźwięk: z jednej strony nauka, przełom, przyszłość, „magia”, z drugiej elitarność i hermetyczność, czyli konieczność posiadania specjalistycznej wiedzy na wysokim poziomie. Gdybym miała dziś 16–17 lat i zastanawiała się nad wyborem drogi zawodowej, taki obraz mógłby mnie przestraszyć i zniechęcić.

– Ale ta „specjalistyczność” biotechnologii jest atrakcyjna. Budzi właśnie tę fascynację. Daje możliwość pracy w obszarze, który łączy naukę, technologię i realny wpływ na zdrowie pacjentów, i to również osobom, które nie wybrały zawodu lekarza.

Kiedy Rezon Bio (wtedy jako Polpharma Biologics) postanowiła zbudować w Polsce firmę biotechnologiczną działającą w obszarze medycyny, trudno było znaleźć specjalistów. Absolwenci kierunków biotechnologicznych nie mogli znaleźć pracy w kraju, więc wyjeżdżali za granicę. Dlatego na początku pozyskiwaliśmy zarówno polskich ekspertów wracających z zagranicy, jak i specjalistów z innych krajów. Ale równolegle, od początku, budowaliśmy niezbędne kompetencje lokalnie.

Jestem dumna nie tylko z tak odważnej wizji, choć wielu mówiło, że to się nie uda, ale przede wszystkim z konsekwencji, z jaką rozwijamy kompetencje w obszarze, który ma ogromne znaczenie dla Polski. Chcąc rozwijać biotechnologię na większą skalę, potrzebujemy nie tylko inwestycji i infrastruktury, lecz także ludzi, którzy potrafią tworzyć, skalować i produkować leki biologiczne.

Justyna Tyborowska, chief people & communications officer w Rezon Bio Fot. Materiały prasowe / Rezon Bio

Justyna Tyborowska, chief people & communications officer w Rezon Bio Fot. Materiały prasowe / Rezon Bio

Dlatego budowanie trwałego zaplecza kompetencyjnego jest jednym z warunków dalszego rozwoju sektora?

– Jako firma współpracujemy z uczelniami, współtworzymy programy studiów, a nasi pracownicy prowadzą wykłady, ćwiczenia i szkolenia. Prowadzimy program Horyzonty Biotechnologii, w którym poznając perspektywę innych, staramy się przybliżać młodym ludziom, czym biotechnologia jest w praktyce, jakie daje perspektywy zawodowe i kształcić przyszłych specjalistów. To ważna misja, i jeśli chcemy, aby Polska rozwijała się w tym obszarze, rozwój technologii i infrastruktury musi iść równolegle z rozwojem kompetencji.


Oferują pracę w zawodzie przyszłości. Menedżerów już nie szukają tylko poza Polską


„Najpierw musimy otworzyć „bramę” do całej branży, zanim otworzymy „drzwi” do naszej firmy”

Kluczem jest właśnie to, że wasi pracownicy przychodzą na uczelnie i pokazują swoim niemal rówieśnikom: „Słuchajcie, to świetna droga kariery”? Znam osobę pracującą w polskiej biotechnologii i zazdroszczę jej np. podróży na konferencje naukowe. Z jednej strony zwiedza świat, z drugiej stale się rozwija.

– Zdecydowanie. Nasi pracownicy, którzy współpracują z uczelniami, są najlepszymi ambasadorami branży dzięki temu, że łączą wiedzę naukową z realnym doświadczeniem biznesowym. Mogą pokazać studentom, jak ta wiedza przekłada się na rzeczywiste role zawodowe, rozwój leków i konkretne ścieżki kariery. Dzięki temu biotechnologia przestaje być abstrakcyjnym pojęciem, a zaczyna być realną możliwością zawodową.

Rozmawiając z uczelniami i studentami, widzimy, że wciąż brakuje im wiedzy o możliwościach zawodowych. Młody człowiek, który spotyka się z nieznanym terminem, musi zdobyć informacje, by zdecydować, czy to ścieżka właśnie dla niego.

W tradycyjnych sektorach przedstawia się firmę i przekonuje kandydatów, dlaczego warto do niej dołączyć. W biotechnologii nasza praca zaczyna się znacznie wcześniej. Najpierw musimy otworzyć „bramę” do całej branży, zanim otworzymy „drzwi” do naszej firmy. Dlatego współpracujemy z uczelniami i popularyzujemy biotechnologię. Przygotowaliśmy raporty „Horyzonty Biotechnologii”, w których analizujemy wyzwania stojące przed sektorem i pokazujemy, co powinny zrobić uczelnie, firmy oraz cały ekosystem, by przyciągnąć do niego młodych ludzi. To nie jest działanie employer brandingowe na dziś. To długofalowa inwestycja w kompetencje, których polska biotechnologia będzie potrzebowała, żeby się rozwijać.

Jak wyłapać najlepszych studentów, osoby, które stosunkowo szybko zacznie się wprowadzać do firmy, tak by po otrzymaniu dyplomu byli już przygotowani do pracy przy bardziej skomplikowanych procesach?

– Nie szukamy absolwentów gotowych od pierwszego dnia do pracy przy najbardziej złożonych procesach. Szukamy ludzi z potencjałem, żeby szybko się tego nauczyć. Liczą się dla nas ciekawość , analityczne myślenie, otwartość na nowe technologie, w tym cyfrowe, ambicja, ale przede wszystkim gotowość do ciągłego rozwoju. Wiedzę specjalistyczną można pogłębiać, natomiast ciekawość, zdolność uczenia się i chęć mierzenia się z nowymi problemami są fundamentem rozwoju w tak szybko zmieniającej się branży jak biotechnologia.


W biotechnologii przewagę tworzą przede wszystkim ludzie

A co z młodymi ludźmi, którzy chcą pracować w biotechnologii, ale nie wiedzą jeszcze, w którym obszarze? Jak przeprowadzić ich przez firmę i poszczególne działy, żeby ich nie zniechęcić?

– Nie sądzę, żeby młody człowiek rozpoczynający karierę musiał od razu wiedzieć, w którym obszarze chce się specjalizować. Naszą rolą jest pomóc ludziom odkrywać ich mocne strony i świadomie budować własną ścieżkę zawodową. Pierwszy wybór nie jest przecież wyborem na całe życie. Dlatego stawiamy na rozwój i mobilność wewnętrzną, dając pracownikom możliwość zdobywania nowych doświadczeń i przechodzenia między rolami.

To buduje przewagę konkurencyjną? Biotechnologia jest bardzo konkurencyjną branżą i wszyscy chcą pozyskać najlepszych specjalistów.

– Absolutnie. W biotechnologii przewagę tworzą przede wszystkim ludzie: ich kompetencje i zaangażowanie, zdolność do ciągłego uczenia się. To one przekładają się na innowacyjność, jakość procesów i konkretne efekty dla pacjentów. Dlatego umiejętność przyciągania najlepszych ludzi, tworzenia im warunków do rozwoju i budowania długoterminowej kariery jest jednym z kluczowych elementów przewagi konkurencyjnej.

Śledzę czasem kariery osób, które stawiały u nas pierwsze kroki, a dziś pracują w różnych miejscach, czasem za granicą. Mam satysfakcję, widząc, jak zdobyte u nas doświadczenie pomaga im dalej się rozwijać.

Czyli praca w dziale HR firmy biotechnologicznej jest trochę z gatunku detektywistycznych?

– Trochę tak, a może raczej headhunterska. Nasz zespół rekrutacji w dużym stopniu działa w ten sposób. Rynek jest dość wąski, dlatego często nie czekamy, aż kandydat odpowie na ogłoszenie. Śledzimy kariery ekspertów, spotykamy się na konferencjach i budujemy długoterminowe relacje, i pozostajemy w kontakcie. Takie relacje mogą doprowadzić do współpracy nawet po dłuższym czasie.


Firmy muszą odejść od schematu "kto się pierwszy odezwie, ten jest bardziej lotny"


Polska może być atrakcyjnym miejscem na budowanie kariery

Wrócę do wątku ściągania ludzi do Polski. Przyznaję, że sama (niesłusznie) często bardzo krytycznie podchodzę do oceniania konkurencyjności Polski firm, w imię przysłowia – „cudze chwalicie, swego nie znacie”. Tu mamy przykład, że Polska staje się coraz bardziej atrakcyjna nie tylko dla naszych specjalistów, lecz także dla osób innych narodowości.

– Pracuję w polskiej firmie, która jest naprawdę międzynarodowa i widzę, jak zmienia się postrzeganie Polski przez zagranicznych specjalistów. Coraz częściej słyszymy, że doceniają tempo rozwoju kraju czy nowoczesną infrastrukturę, ale przede wszystkim kompetencje polskich pracowników. Podkreślają ich kreatywność, determinację i umiejętność rozwiązywania problemów. To pokazuje, że Polska może być atrakcyjnym miejscem na budowanie kariery.

Kto może zostać biotechnologiem? Czy brak ścisłego wykształcenia sprawia, że sami wykluczamy się z tej branży? Może przecież okazać się, że świetnie się w niej odnajdziemy, nawet jeśli nie chcemy pracować w laboratorium.

– Nie trzeba być biotechnologiem z wykształcenia, żeby pracować w biotechnologii. Oczywiście są obszary, jak np. badania i rozwój, które wymagają specjalistycznego przygotowania, ale branża potrzebuje bardzo różnych kompetencji. Sama jestem psycholożką z wykształcenia, a HR-owcem z powołania i doświadczenia. Biotechnologia przyciągnęła mnie możliwością połączenia wyzwań biznesowych z poczuciem, że uczestniczę w czymś ważnym dla społeczeństwa, dla pacjentów. Można więc wejść do branży równymi drogami, na różnych etapach kariery.

Dobrym przykładem jest nasza współpraca z SGGW przy studiach podyplomowych z biotechnologii farmaceutycznej. Uczestniczą w nich nie tylko osoby po kierunkowych studiach, ale również osoby, które chcą zdobyć nową wiedzę i kompetencje lub się przekwalifikować. To pokazuje, że droga do biotechnologii nie musi być jedna.

A ktoś kto ma np. 40 lat i chce znaleźć nową ścieżkę zawodową, może wejść do biotechnologii bez wcześniejszego przygotowania? Czy istnieje jednak „wiekowy próg wejścia” po którego przekroczeniu jest już za późno?

– Oczywiście wiele zależy od stanowiska: role naukowe wymagają specjalistycznego przygotowania, ale w innych obszarach można wykorzystać doświadczenie zdobyte wcześniej i uzupełnić je o wiedzę branżową.

Nie trzeba być biotechnologiem z wykształcenia, żeby pracować w biotechnologii Fot. ultramansk / Shutterstock

Nie trzeba być biotechnologiem z wykształcenia, żeby pracować w biotechnologii Fot. ultramansk / Shutterstock

Rozwój to jedna z waszych przewag? Dla młodszych pokoleń ważne jest nie tylko wynagrodzenie, lecz także możliwość podnoszenia poprzeczki i awansu. Nie chcą spędzić 20 lat na jednym stanowisku.

– Zdecydowanie. Ale rozwój nie oznacza dla nas wyłącznie awansu. To także zdobywanie nowych kompetencji, przyjmowanie większej odpowiedzialności. Firma się rozwija, pojawiają się nowe zadania, a to tworzy kolejne możliwości. Mamy przykłady osób, które zaczynały na stanowiskach „wejściowych”, a dziś mają odpowiedzialne role menedżerskie.

Czyli ważne jest też pokazywanie studentom przykładów osób, które awansują wewnętrznie, nawet jeśli ich wykształcenie nie było związane z branżą?

– Tak jak wcześniej wspomniałam, najlepszymi ambasadorami branży i firmy są sami pracownicy. Pokazujemy ich historie i kariery, zachęcamy do dzielenia się wiedzą na konferencjach. Nie zawsze są to osoby z najwyższych stanowisk. Pokazujemy firmę z perspektywy ludzi, którzy ją tworzą, bo ich doświadczenia najlepiej pokazują, jakie możliwości daje ta branża.

Porozmawiajmy o samym kształceniu. Wszyscy podkreślają znaczenie współpracy uczelni z pracodawcami. Jak stworzyć kierunek studiów bliski ideałowi w tak dynamicznej branży, która z jednej strony jest mocno regulowana, a jednocześnie wymaga innowacyjności i szybkości działania?

– Kluczowe jest połączenie solidnych podstaw naukowych z jak najwcześniejszym poznawaniem realiów biznesu. Studia rozwijają wiedzę i umiejętność eksperymentowania i szukania rozwiązań, ale warto pokazywać również, jak wygląda ich zastosowanie w biznesie. Dlatego w naszym programie realizowanym we współpracy z SGGW pokazujemy studentom biznesowy wymiar biotechnologii, pracę w określonych ramach jakościowych, czasowych i kosztowych oraz współpracę między różnymi zespołami. W tej branży trzeba umieć łączyć rygor naukowy z efektywnym działaniem.


Ważne, by o biotechnologii mówić prostym językiem

Mam wrażenie, że zapominamy o jeszcze wcześniejszym etapie. Przyszłych pracowników kształtujemy już w liceum, a ciekawość zaszczepiamy w podstawówce. Tymczasem wiele rozmawiamy o idealnych studiach i współpracy uczelni z pracodawcami, a mało o niższych poziomach edukacji.

– To bardzo trafna uwaga. W naszych analizach również doszliśmy do wniosku, że świadomość branży trzeba budować już na etapie liceum. Co więcej, należy docierać nie tylko do uczniów, ale też do ich rodziców, którzy mają duży wpływ na wybory edukacyjne.

Dlatego tak ważne jest, żeby o biotechnologii mówić prostym, zrozumiałym językiem. Czasem żartuję, że jednym z najtrudniejszych ćwiczeń jest wytłumaczenie własnej babci, czym zajmujemy się w pracy. Jeśli potrafimy to zrobić, potrafimy też zainteresować branżą ludzi, którzy wcześniej niewiele o niej wiedzieli.

Tylko jak wytłumaczyć rodzicom, że biotechnolog to nie tylko osoba siedząca w laboratorium, lecz także przedstawiciel jednej z najbardziej perspektywicznych branż? Jak go odczarować?

– Przede wszystkim pokazując, co kryje się za terminem „biotechnologia”, jakie daje możliwości zawodowe. Biotechnologia to nowoczesne leki, przyszłość medycyny i rozwiązania pomagające w leczeniu ciężkich chorób oraz poprawiające jakość życia pacjentów. Możemy je rozwijać w Polsce, budować własne know-how i tym samym niezależność od innych krajów.

Wybierając ścieżkę zawodową, dobrze jest patrzeć nie tylko na jeden krok do przodu, lecz także zastanowić się, jakie możliwości otworzy ona za kilka lat.


Biotechnologia przyciąga młodych. Uczelnie kuszą karierą i pieniędzmi

Jak zbudować firmę, której pracownicy chcą być ambasadorami? Biotechnologia wymaga cierpliwości, a procesy nie zawsze kończą się sukcesem. Jak sprawić, by ludzie byli dumni z miejsca, w którym pracują?

– Użyła pani słowa klucza: duma. Ludzie chcą mówić o swojej firmie wtedy, kiedy są dumni z tego, co robią, mają poczucie, że robią coś wyjątkowego i przyczyniają się do realizacji większego celu. Autentyczna duma pracowników jest znacznie silniejsza niż najlepsza kampania employer brandingowa.

A jak przygotować pracowników na konieczność cierpliwego czekania na efekty, porażki i trudne sytuacje? Branża farmaceutyczna i medyczna może przecież wzbudzać emocje społeczne.

– W biotechnologii trzeba zaakceptować, że nie każdy eksperyment kończy się sukcesem. To wymagająca branża, w której istotne są wysokie standardy jakości, cierpliwość i konsekwencja. Nie ma tu drogi na skróty.

Dlatego budujemy kulturę, w której o problemach mówi się otwarcie, wyciąga się z nich wnioski i szuka lepszych rozwiązań. Niepowodzenie nie powinno oznaczać porażki, jeśli prowadzi do wiedzy i pozwala następnym razem zrobić coś lepiej.


Miliony na badania, ale brakuje efektów. Nauka i biznes nie mogą się dogadać