Rzeka Lamus w Łodzi przez 100 lat płynęła w podziemnym kanale. Teraz wraca na powierzchnię. Trwa budowa nowego, meandrującego koryta. To unikatowy projekt na skalę Polski.
Powstaje ok. 80-metrowy odcinek rzeki Lamus z matą bentonitową, która ogranicza przesiąkanie i stabilizuje poziom wody.
Deszczówka będzie oczyszczana przez gabiony wiążące fosfor i strefę roślin wodnych. Rozwiązanie poprawi jakość wody i retencję.
W parku powstaną też nowe alejki i oświetlenie. Ławki, leżaki, nasadzenia drzew i roślin nadwodnych stworzą przestrzeń wypoczynku i ograniczą efekt miejskiej wyspy ciepła.
Po ponad stu latach spędzonych w podziemnym ceglanym kanale rzeka wraca na powierzchnię
W Parku im. Jana Kilińskiego w Łodzi trwa jedna z najbardziej wyjątkowych inwestycji w Polsce. Po ponad stu latach spędzonych w podziemnym ceglanym kanale rzeka Lamus wraca na powierzchnię.
Miasto kończy budowę nowego, około 80-metrowego koryta, które ma nie tylko przywrócić rzekę do krajobrazu, lecz także stać się elementem nowoczesnego systemu retencji i oczyszczania wód.
Jak podaje lodz.pl, dno przyszłego cieku jest zabezpieczone matą bentonitową. To materiał, który ogranicza przenikanie wody do gruntu i pozwala utrzymać jej poziom nawet przy braku opadów.
To kluczowy element projektu, bo Lamus przez ponad 100 lat płynął w szczelnym kanale, pozbawiony naturalnych funkcji przyrodniczych
– czytamy.
Odkryty fragment rzeki będzie miał około 80 m długości i metr szerokości – donosi z kolei portal lodzplus.pl. A więc znacznie mniej niż pierwotnie zapowiadane 200 m.

W Parku Kilińskiego trwa ostatni etap prac. Zdjęcie z sierpnia 2026 r. Fot. Materiały prasowe / źródło: Łódź.pl
Park Kilińskiego przechodzi metamorfozę. Nie tylko estetyka, ale też bezpieczna retencja
Odsłonięcie Lamusa to tylko część większej przebudowy parku. Wokół rzeki powstaną nowe alejki z materiałów przepuszczających wodę, oświetlenie, ławki, leżaki i wygodne podejścia do wody. Projekt przewiduje także 26 nowych drzew, ponad 800 m kw. krzewów i bylin oraz około 600 m kw. roślinności nadwodnej.
Miasto podkreśla, że odsłonięcie rzeki ma stworzyć przestrzeń rekreacyjną, poprawić mikroklimat i zwiększyć odporność terenu na suszę. Woda i roślinność mają ograniczać efekt miejskiej wyspy ciepła.
Główne cele projektu to m.in.: odtworzenie małej retencji, wprowadzenie obecności wody w krajobrazie miasta i ekosystemach, zatrzymanie wód opadowych i roztopowych oraz właściwe ich skierowanie, w celu rozwiązania występujących aktualnie problemów związanych z deficytem i chwilowym nadmiarem wody
– czytamy na stronie łódzkiego magistratu.
W centrum miasta powstanie naturalna oczyszczalnia
Najbardziej zaawansowanym elementem inwestycji jest system podczyszczania wód burzowych – zauważa lodzplus.pl. Deszczówka trafi do Lamusa po przejściu przez gabiony wypełnione materiałem skalnym wiążącym fosfor, a następnie przez strefę biofiltracyjną z roślinami wodnymi.
Takie rozwiązania wykorzystują procesy geochemiczne i biologiczne, ograniczają ilość zanieczyszczeń trafiających do miejskich cieków, zwiększają retencję i poprawiają jakość wody. To także sposób na tworzenie niewielkiego ekosystemu w centrum miasta.
Renaturyzacja miejskich rzek jako odpowiedź na zmiany klimatu
Odkrycie Lamusa wpisuje się w szerszy trend renaturyzacji miejskich rzek. Przez dziesięciolecia traktowano je jako przeszkodę w rozwoju miasta – prostowano, kanalizowano, przykrywano betonem. Dziś coraz częściej stają się narzędziem adaptacji do zmian klimatu: poprawiają retencję, łagodzą skutki miejskiej wyspy ciepła, zwiększają bioróżnorodność i porządkują przestrzeń publiczną.
Prace trwają dłużej, niż zakładały wcześniejsze harmonogramy. Miasto pierwotnie wskazywało IV kwartał 2025 r. Jak ostatnio informował magistrat, finał nastąpi jeszcze w 2026 r. Wartość robót to ponad 14,4 mln zł, a cały projekt – 15 mln zł. Inwestycja jest w całości finansowana z unijnego programu Pilot Projects & Preparation Actions.
Portal Łódź+ zauważa przy tym, że Lamus ma dla Łodzi znaczenie historyczne. To nad nim Karol Scheibler budował swoje pierwsze fabryki. Z czasem rzeka stała się odbiornikiem ścieków przemysłowych, a jej zapach był tak uciążliwy, że na ponad 100 lat trafiła do podziemnego kanału.

Materiał chroniony prawem autorskim – zasady przedruków określa regulamin.


