Na igrzyskach w Los Angeles w 1984 r. Florence nazywana w mediach i przez kibiców Flo-Jo zdobyła srebro na 200 m, pół sekundy za rywalką z liceum Valerie Brisco-Hooks. Potem prawie zniknęła z bieżni. Wróciła w 1987 r. Wyszła za mąż za trójskoczka Ala Joynera, a trenerem został Bob Kersee, mąż siostry Ala. Obok amerykańskiej lekkoatletki nie można było przejść obojętnie. Wyróżniała się strojami, od srebrnego kombinezonu z kapturem po długie paznokcie w barwach flagi USA.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
16 lipca 1988 r. w Indianapolis, w amerykańskich kwalifikacjach olimpijskich, Florence Griffith-Joyner pobiła rekord świata. Przebiegła 100 m w 10,49 s. Poprzedni rekord Evelyn Ashford z 1984 r. poprawiła o 0,27 s. Kilka miesięcy później w Seulu ustanowiła rekord świata na 200 m (21,34 s). Wróciła z trzema złotymi medalami i jednym srebrnym, a prasa amerykańska uznała ją za sportsmenkę roku.
Rekord na 100 m budzi wątpliwości. Wiatromierz pokazał 0,0 m/s, z kolei miernik przy trójskoku mężczyzn w tym momencie wskazywał 4,3 m/s, ponad dwa razy więcej niż limit 2,0. Mimo wszystko historyczny wynik został uznany za oficjalny.
Cała jej olimpijska kolekcja to pięć medali: trzy złote i dwa srebrne. Srebro na 200 m wywalczyła w Los Angeles w 1984 r., a cztery lata później w Seulu wygrała 100 m, 200 m i sztafetę 4×100 m oraz zajęła drugie miejsce w sztafecie 4×400 m. Na 100 m dwukrotnie poprawiła rekord olimpijski i wygrała finał z czasem 10,54, wspomaganym wiatrem.
Na 200 m w półfinale pobiła rekord świata, a niespełna dwie godziny później, w finale, poprawiła go do 21,34. Rekordy z 1988 r. nadal nie zostały pobite. Karierę zakończyła nagle w lutym 1989 r. u szczytu możliwości. Zajęła się projektowaniem odzieży oraz pisaniem książek dla dzieci. W chwili śmierci była współprzewodniczącą Prezydenckiej Rady ds. Sprawności Fizycznej.
Niespodziewana śmierć gwiazdy
Patolog Richard Fukumoto zaczął sekcję od opisu paznokci. Były długie, sztuczne, od czerwonych po niebieskie, a na jednym widniały inicjały FGJ. Chwilę później znalazł drobne krwotoki w oczach, szyi i klatce piersiowej. W tym momencie przerwał pracę, bo takie ślady mogą świadczyć o uduszeniu. Sekcję dokończono przy detektywach, ale przyczyny zgonu nie ustalono i sprawę oznaczono jako budzącą wątpliwości.
Przez cztery tygodnie biuro koronera sprawdzało różne hipotezy, także te zgłaszane telefonicznie: zatrucie środkami owadobójczymi, alergię na nabiał i boreliozę. Szybko wyszło, że Flo-Jo miała w przeszłości napady, z których największy w 1990 r.
22 października koroner ogłosił wynik badań. — Mówiąc po ludzku, udusiła się — powiedział Fukumoto cytowany przez CBS News. Do zgonu doszło podczas napadu padaczkowego. Napad wywołała wrodzona wada naczyniowa mózgu. Specjaliści od padaczki podkreślali, że uduszenie podczas napadu zdarza się bardzo rzadko. Rzecznik koronera zapewniał, że wykluczono udział osób trzecich w śmierci gwiazdy.
Flo-Jo przez lata słyszała zarzuty o doping. W 1989 r. sprinter Darrell Robinson twierdził w niemieckim magazynie „Stern”, że Amerykanka zapłaciła mu za zdobycie hormonu wzrostu. Ta z kolei nazwała go na antenie kłamcą i szaleńcem. Nigdy nie oblała testu antydopingowego. Jej nagłe odejście ze sportu pięć miesięcy po igrzyskach w Seulu tłumaczono na różne sposoby. Jedni zarzucali jej strach przed wprowadzonymi wtedy losowymi kontrolami. Mąż twierdził, że Florence chciała poświęcić się życiu rodzinnemu.
— Zdała ostateczny test antydopingowy — powiedział po ogłoszeniu wyników Al Joyner. Ciała nie udało się zbadać pod kątem sterydów, bo w pęcherzu było za mało moczu, a biuro koronera zaznaczyło, że jego zadaniem było ustalenie przyczyny śmierci, a nie rozstrzyganie o dopingu. Badania toksykologiczne wykazały tylko po jednej tabletce paracetamolu i leku przeciwhistaminowego. Urzędnicy twierdzili, że serce wyglądało normalnie, ale raport wspominał o niewielkim przeroście mięśnia sercowego, który ekspert od sterydów Mauro Di Pasquale uznał za możliwy skutek dopingu, choć mógł mieć też inne przyczyny.
— Czas, by szepty i mroczne oskarżenia ustały — powiedział cytowany przez CBC szef amerykańskiego komitetu olimpijskiego Bill Hybl. — Ten raport sprawi, że Florence Griffith Joyner będzie mogła spoczywać w pokoju — skomentował wyniki sekcji zwłok szef IAAF Primo Nebiolo. Federacja wezwała media do powściągliwości. Nie chciano, by rodzina musiała znosić kolejne doniesienia, które próbowały zszargać dobre imię gwiazdy bez dowodów.
Rekordy Florence Griffith-Joyner na 100 m i 200 m mimo upływu lat przetrwały do dziś. W biegu na 100 m najbliżej była Elaine Thompson-Herah, która w 2021 r. osiągnęła czas 10,54 s. Z kolei w 2023 r. w biegu na 200 m Shericka Jackson osiągnęła czas 21,41 s.