Jak opisuje Bloomberg, decyzja WHO zapadła po potwierdzeniu przypadków Eboli w stolicach obu krajów — Kampali w Ugandzie oraz Kinszasie w Kongu, liczącej około 20 mln mieszkańców. To oznacza, że wirus wydostał się poza pierwotny, odległy region górniczy, gdzie wykryto pierwsze zakażenia. Organizacja podkreśliła, że sytuacja spełnia kryteria najwyższego poziomu alarmu zgodnie z międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi, ze względu na transmisję transgraniczną, niewyjaśnione zgony oraz niepewność co do rzeczywistej skali epidemii.

Dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus zaznaczył, że wydarzenie to jest wyjątkowe, wskazując na brak zatwierdzonych szczepionek lub terapii specyficznych dla szczepu Bundibugyo, trwające zagrożenie bezpieczeństwa w wschodniej części Konga oraz dowody sugerujące, że epidemia może być znacznie większa, niż pokazują oficjalne statystyki.

Skala epidemii i rozprzestrzenianie się wirusa

Według danych Africa Centres for Disease Control and Prevention, do 16 maja w Kongu potwierdzono osiem przypadków laboratoryjnych, 336 podejrzanych zakażeń oraz 87 podejrzanych zgonów w prowincji Ituri. W Ugandzie potwierdzono dwa przypadki w Kampali, w tym jeden śmiertelny, dotyczące podróżnych przybywających z Konga.

Eksperci zwracają uwagę, że epidemia mogła rozwijać się niezauważenie przez kilka tygodni, zanim została wykryta. Wstępne badania wykazały osiem pozytywnych próbek Eboli spośród trzynastu pobranych z różnych lokalizacji, a kolejne niewyjaśnione zgony i podejrzane przypadki pojawiły się w prowincji Ituri oraz sąsiednim Północnym Kiwu.

Czytaj także w BUSINESS INSIDER

Zagrożenie dla personelu medycznego

Co najmniej czterech pracowników służby zdrowia zmarło w okolicznościach wskazujących na gorączkę krwotoczną, co budzi obawy o możliwość transmisji wirusa w placówkach medycznych. WHO podkreśla, że brak skutecznych środków ochrony i leczenia zwiększa ryzyko zakażeń wśród personelu oraz pacjentów.

Znaczenie międzynarodowego alarmu

Deklaracja WHO, znana jako PHEIC (Public Health Emergency of International Concern), ma na celu uruchomienie międzynarodowego wsparcia finansowego, koordynację działań oraz przyspieszenie reakcji kryzysowej. Jest to pierwsze ogłoszenie tego typu od czasu, gdy w 2024 r. mpox został uznany za globalne zagrożenie zdrowotne.

Władze podkreślają, że sytuacja wymaga pilnych działań na poziomie międzynarodowym, zwłaszcza w kontekście braku zatwierdzonych szczepionek i terapii dla szczepu Bundibugyo oraz trudności w monitorowaniu rzeczywistej skali epidemii.