{"id":103844,"date":"2025-11-16T10:07:11","date_gmt":"2025-11-16T10:07:11","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/103844\/"},"modified":"2025-11-16T10:07:11","modified_gmt":"2025-11-16T10:07:11","slug":"ekscytowal-sie-tylko-pieczeniem-chleba-john-lennon-na-oceanie-odnalazl-sens-zycia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/103844\/","title":{"rendered":"Ekscytowa\u0142 si\u0119 tylko pieczeniem chleba. John Lennon na oceanie odnalaz\u0142 sens \u017cycia"},"content":{"rendered":"

Na presti\u017cowej li\u015bcie przeboj\u00f3w ameryka\u0144skiego Billboardu w 1980 r. kr\u00f3lowali brytyjscy arty\u015bci. W tym Blondie<\/a> z hitem „Call Me”, Pink Floyd<\/a> z „Another Brick in the Wall, Part II” czy te\u017c Queen<\/a> z „Crazy Little Thing Called Love”. John Lennon<\/a>, kt\u00f3ry 16 lat wcze\u015bniej by\u0142 jednym z najwa\u017cniejszych muzycznych towar\u00f3w \u00f3wczesnej brytyjskiej inwazji, m\u00f3g\u0142 wtedy tylko pomarzy\u0107 o tym, by zn\u00f3w znale\u017a\u0107 si\u0119 na szczycie.<\/p>\n

Dalszy ci\u0105g artyku\u0142u pod materia\u0142em wideo<\/p>\n

Cho\u0107 oficjalnie niespe\u0142na 40-letni muzyk nie przeszed\u0142 jeszcze na emerytur\u0119, to jego artystyczna dzia\u0142alno\u015b\u0107 by\u0142a naprawd\u0119 znikoma. Po raz ostatni kreatywnie pracowa\u0142 przy kr\u0105\u017ckach „Mind Games” <\/a>(1973) oraz „Walls and Bridges (1974), a oba inspirowane by\u0142y burzliwymi wydarzeniami z \u017cycia osobistego \u2014 roz\u0142\u0105k\u0105 z Yoko Ono i tzw. Straconym Weekendem, gdy przez ponad p\u00f3\u0142tora roku \u017cy\u0142 w zwi\u0105zku ze sw\u0105 m\u0142odziutk\u0105 asystentk\u0105 May Pang.<\/p>\n

W 1975 r. wyda\u0142 przecie\u017c jeszcze album „Rock’n’roll” z klasykami gatunku, ale by\u0142 to owoc nie wybuchu kreatywno\u015bci, a zako\u0144czonej niekorzystnie dla Lennona sprawy s\u0105dowej wytoczonej przez Morrisa Levy’ego w zwi\u0105zku z plagiatem zawartym w hicie Beatles\u00f3w „Come Together”. W pa\u017adzierniku tego samego roku wyda\u0142 te\u017c album kompilacyjny „Shaved Fish” i… nast\u0105pi\u0142a cisza. Lennonowie po raz pierwszy zostali rodzicami. 8 pa\u017adziernika przyszed\u0142 na \u015bwiat Sean. Dla Johna by\u0142 to drugi syn, dla Yoko, pierwsze i wyczekiwane od lat dziecko.<\/a><\/p>\n

John Lennon musia\u0142 troch\u0119 odchorowa\u0107 Beatlemani\u0119<\/a> i wszystko to, co po niej. Zaszycie si\u0119 w nowojorskim apartamencie pozwoli\u0142o mu na poznanie innej strony siebie. Nie jako gwiazdy, odnosz\u0105cego sukcesy wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rcy najs\u0142ynniejszego zespo\u0142u w historii muzyki, ale jako zwyk\u0142ego cz\u0142owieka i ojca, kt\u00f3ry ma na g\u0142owie przyziemne sprawy, jak opieka nad dzieckiem czy pieczenie chleba. Tak, szczeg\u00f3lnie pieczenie chleba wydawa\u0142o si\u0119 Lennonowi w pewnym momencie atrakcyjne na tyle, \u017ce nie chcia\u0142 robi\u0107 nic innego. By\u0142 to dla niego symbol tego, co najistotniejsze. Do czasu, gdy rodzina zjad\u0142a chleb.<\/p>\n

„Zrobi\u0142em Polaroidem zdj\u0119cie mojego pierwszego bochenka. By\u0142em przeszcz\u0119\u015bliwy! By\u0142em tak podekscytowany. Nie mog\u0142em w to uwierzy\u0107! To by\u0142o jak nowy album wyj\u0119ty z pieca. Ta natychmiastowo\u015b\u0107 by\u0142a niesamowita…”<\/p>\n

\n

Ale potem zacz\u0119\u0142o mnie to wyka\u0144cza\u0107. Pomy\u015bla\u0142em: co to ma by\u0107? Do diab\u0142a z tym! Upiek\u0142em dwa bochenki w pi\u0105tek, a do sobotniego popo\u0142udnia ich ju\u017c nie by\u0142o. Emocje opad\u0142y i zn\u00f3w sta\u0142o si\u0119 to rutyn\u0105. <\/p>\n<\/blockquote>\n

„Ale rado\u015b\u0107 jest zawsze, kiedy widz\u0119 Seana. Nie wyci\u0105gn\u0119li go z mojego brzucha, ale, na Boga, to ja go ukszta\u0142towa\u0142em, bo dbam o ka\u017cdy jego posi\u0142ek, o to, jak \u015bpi i o to, \u017ce p\u0142ywa jak ryba” \u2014 m\u00f3wi\u0142 Lennon w rozmowie z Davidem Sheffem w 1980 r.<\/p>\n

Zajmowanie si\u0119 domem powoli zacz\u0119\u0142o go przyt\u0142acza\u0107. Lennon popad\u0142 w depresj\u0119 i mimo \u017ce siada\u0142 przy domowym pianinie i co jaki\u015b czas gra\u0142 lub komponowa\u0142 nowe melodie, brakowa\u0142o mu systematyczno\u015bci i dyscypliny, by zwie\u0144czy\u0107 to, co zaczyna.<\/p>\n

Osowia\u0142y Lennon po sugestii swojej \u017cony zdecydowa\u0142 si\u0119 na podr\u00f3\u017ce za granic\u0119. Od tego czasu zwiedzi\u0142 kawa\u0142 \u015bwiata, w tym m.in. Hongkong, Egipt (w 1977 r.), RPA (w maju 1980 r.) czy Bermudy latem 1980 r., kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 najwa\u017cniejszym z jego cel\u00f3w podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n

John Lennon piek\u0142 chleb i zajmowa\u0142 si\u0119 dzieckiem. „Czas obudzi\u0107 \u017conk\u0119!”<\/p>\n

To tam Lennon \u2014 jak pisa\u0142em na pocz\u0105tku \u2014 dos\u0142ownie z\u0142apa\u0142 za \u017cyciowe stery. Na pok\u0142adzie 13-metrowej \u0142odzi Megan Jaye podczas rejsu z za\u0142og\u0105 (by\u0142 tam z nim tak\u017ce jego niespe\u0142na 5-letni syn Sean), prze\u017cy\u0142 sztorm na Atlantyku i kilkumetrowe fale.<\/p>\n

Gdy cz\u0142onkowie za\u0142ogi zachorowali, a przem\u0119czony kapitan Hank Halstead potrzebowa\u0142 odpoczynku, Lennon stan\u0105\u0142 za sterami. Przez sze\u015b\u0107 godzin w\u0142asnor\u0119cznie utrzymywa\u0142 kurs, wykrzykuj\u0105c w niebiosa s\u0142owa \u017ceglarskich szant. To by\u0142 najwa\u017cniejszy impuls, by zacz\u0105\u0107 prac\u0119 nad albumem, kt\u00f3ry znamy dzi\u015b jako „Double Fantasy”.<\/p>\n

\n

Zalewa\u0142a mnie woda. Fale wali\u0142y mnie w twarz przez sze\u015b\u0107 godzin. To nie mija. Nie mo\u017cesz zrezygnowa\u0107. To jak na scenie: kiedy ju\u017c jeste\u015b na scenie, nie mo\u017cesz z niej zej\u015b\u0107. Kilka fal rzuci\u0142o mnie na kolana. Wisia\u0142em z r\u0119kami na sterze \u2014 pogoda nie odpuszcza\u0142a \u2014 i bawi\u0142em si\u0119 jak nigdy dot\u0105d. \u015apiewa\u0142em szanty i wrzeszcza\u0142em do bog\u00f3w! Czu\u0142em si\u0119 jak wiking, to by\u0142o jak z Jazonem i z\u0142otym runem. Dop\u0142yn\u0105\u0142em na Bermudy. Kiedy tam dotar\u0142em, by\u0142em tak skupiony po do\u015bwiadczeniu na morzu, \u017ce dostroi\u0142em si\u0119, czy jak to si\u0119 m\u00f3wi, do kosmosu. I te wszystkie piosenki pop\u0142yn\u0119\u0142y!<\/p>\n<\/blockquote>\n

\u2014 opowiada\u0142 w jednym z ostatnich wywiad\u00f3w w 1980 r. dla magazynu „Playboy”.<\/p>\n

„Double Fantasy” to okre\u015blenie zapo\u017cyczone przez muzyka od nazwy odmiany kwiat\u00f3w, frezji. „Podw\u00f3jna fantazja” sta\u0142a si\u0119 przestrzeni\u0105 muzycznego i artystycznego dialogu ma\u0142\u017conk\u00f3w, gdy\u017c na 14 utwor\u00f3w siedem napisa\u0142 Lennon, a kolejne siedem \u2014 Ono. Przebywaj\u0105c w jednym z pub\u00f3w na Bermudach, wokalista us\u0142ysza\u0142 piosenk\u0119 „Rock Lobster” z repertuaru grupy B-52. New-wave’owy, surowy klimat utworu i nieoczywiste krzyki wykorzystane w piosence skojarzy\u0142y mu si\u0119 z muzycznymi aktywno\u015bciami jego \u017cony.<\/p>\n

\n

Powiedzia\u0142em sobie: czas wzi\u0105\u0107 si\u0119 do roboty i obudzi\u0107 \u017conk\u0119! <\/p>\n<\/blockquote>\n

\u2014 m\u00f3wi\u0142 o tym momencie w wywiadzie dla „Rolling Stone”.<\/p>\n

John Lennon ku\u0142 \u017celazo, p\u00f3ki jeszcze parzy\u0142o. Z Bermud\u00f3w zadzwoni\u0142 do Yoko Ono, by poprosi\u0107 o rezerwacj\u0119 studia Hit Factory w Nowym Jorku. Producentem nowych nagra\u0144 zosta\u0142 Jack Douglas, a oficjalnie nagrywanie wystartowa\u0142o 6 sierpnia 1980 r. W trakcie 10 dni sesji uda\u0142o si\u0119 nagra\u0107 im a\u017c 22 piosenki \u2014 cz\u0119\u015b\u0107 z nich trafi\u0142a na „Double Fantasy”, a pozosta\u0142a na po\u015bmiertny kr\u0105\u017cek Lennona z 1984 r., „Milk and Honey”.<\/p>\n

Utwory na powstaj\u0105cym albumie dotyczy\u0142y g\u0142\u00f3wnie \u017cycia osobistego i relacji mi\u0119dzy Lennonem a Ono. Niekt\u00f3re z nich by\u0142y optymistyczne w swym wyrazie (jak „[Just Like] Starting Over”, „Hard Times Are Over” czy „Dear Yoko”), a cz\u0119\u015b\u0107 opowiada\u0142a m.in. o rozpadaj\u0105cej si\u0119 przez nieporozumienia relacji („I’m Losing You”), a tak\u017ce uczuciach ojca wzgl\u0119dem syna („Beautiful Boy [Darling Boy]”), wzrastaj\u0105cej ka\u017cdego dnia mi\u0142o\u015bci („Woman”) i niepozornie pi\u0119knej, cho\u0107 pe\u0142nej rutyny codzienno\u015bci („Watching the Wheels”).<\/p>\n

Na albumie mo\u017cna opr\u00f3cz Lennona i Ono mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 te\u017c wielu utalentowanych muzyk\u00f3w, w tym Earla Slicka na gitarze, Tony’ego Levina na basie czy Andy’ego Newmarka na perkusji. W oryginalnej wersji „I’m Losing You” z prawdziwie hardrockowymi gitarami wyst\u0105pili cz\u0142onkowie Cheap Trick, ale przez konflikt wydawnictw w ostatecznej wersji na album trafi\u0142a mniej rockowa wersja, bez udzia\u0142u tych muzyk\u00f3w.<\/p>\n

John Lennon i Yoko Ono nie mogli pracowa\u0107 razem. „Doprowadza\u0142a go do sza\u0142u”<\/p>\n

Ma\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce w przesz\u0142o\u015bci John Lennon i Yoko Ono cz\u0119sto ze sob\u0105 pracowali. Od czasu, gdy zostali par\u0105, byli niemal\u017ce nieroz\u0142\u0105czni.<\/a> Przy pracach nad „Double Fantasy” po pewnym czasie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie mog\u0105 pracowa\u0107 w jednym czasie, tak te\u017c Jack Douglas wspomina\u0142 w jednym z wywiad\u00f3w o rozdzieleniu sesji na dzienne i wieczorne.<\/p>\n

\n

Wiem, \u017ce oboje s\u0105 r\u00f3wnowa\u017cnymi artystami na tej p\u0142ycie, ale musia\u0142em traktowa\u0107 [sesje] jako album Johna i album Yoko. Moja rutyna wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: o 9 rano \u015bniadanie z Johnem. Yoko od 11, a potem John wraca\u0142 do domu. Yoko od 11 do ok. 18.30. Potem wraca\u0142a do domu. John przychodzi\u0142 o 19 i pracowa\u0142 do oko\u0142o pierwszej lub drugiej w nocy. Nigdy nie pracowa\u0142em z nimi obojgiem jednocze\u015bnie. To by\u0142o niemo\u017cliwe. Poniewa\u017c ona doprowadza\u0142a Johna do sza\u0142u<\/p>\n<\/blockquote>\n

\u2014 m\u00f3wi\u0142 w jednym z wywiad\u00f3w producent (cyt. Beatles Bible).<\/p>\n

Nagrania zako\u0144czy\u0142y si\u0119 dok\u0142adnie 19 sierpnia, a w kolejnym miesi\u0105cu odby\u0142y si\u0119 dogrywki. „Double Fantasy” w swojej finalnej formie zosta\u0142 nagrany na ta\u015bm\u0119 19 pa\u017adziernika, na nieca\u0142y miesi\u0105c przed wydaniem. Yoko Ono bardzo zale\u017ca\u0142o, by nagrania do „Double Fantasy” by\u0142y utrzymywane w tajemnicy. Album ukaza\u0142 si\u0119 nak\u0142adem Geffen Records, bo \u2014 wed\u0142ug Lennona \u2014 w\u0142a\u015bciciel wytw\u00f3rni David Geffen w ciemno, bez wys\u0142uchania materia\u0142u, zgodzi\u0142 si\u0119 na wydanie kr\u0105\u017cka. Pojawia\u0142y si\u0119 te\u017c plotki o niech\u0119ci bran\u017cy wobec albumu z udzia\u0142em Ono, a inne wydawnictwa mia\u0142y naciska\u0107 na by\u0142ego cz\u0142onka The Beatles<\/a>, by nagra\u0142 p\u0142yt\u0119 w pojedynk\u0119.<\/p>\n

Na ok\u0142adce „Double Fantasy” znalaz\u0142o si\u0119 kultowe dzi\u015b uj\u0119cie autorstwa Kishiny Shinoyamy, na kt\u00f3rym Lennon i Ono oddaj\u0105 si\u0119 nami\u0119tnemu poca\u0142unkowi. Yoko Ono wspomina\u0142a w wywiadzie dla „Record Collector”, \u017ce wraz z m\u0119\u017cem czuli, jakby byli reinkarnacj\u0105 wybitnej brytyjskiej pary tw\u00f3rc\u00f3w \u2014 Roberta Browninga i jego \u017cony Elizabeth Barrett Browning. Na pierwotnej ok\u0142adce mia\u0142y znale\u017a\u0107 si\u0119 ich wizerunki ze wklejonymi twarzami Johna i Yoko.<\/p>\n

\n

Zrobili\u015bmy to zdj\u0119cie, na kt\u00f3rym si\u0119 ca\u0142ujemy, i wydawa\u0142o nam si\u0119, \u017ce wygl\u0105da \u015bwietnie, ale nie byli\u015bmy do ko\u0144ca pewni. Kiedy pokazali\u015bmy je naszej wytw\u00f3rni p\u0142ytowej, powiedzieli: „Nie, nie; zdj\u0119cie na ok\u0142adce musi przedstawia\u0107 Johna wygl\u0105daj\u0105cego jak kawaler. Chcemy, \u017ceby na ok\u0142adce by\u0142o tylko jedno zdj\u0119cie Johna. Nie mo\u017cecie si\u0119 ca\u0142owa\u0107”. Wtedy postanowili\u015bmy, \u017ce to zrobimy [\u015bmiech], bo oboje byli\u015bmy zbuntowani. John powiedzia\u0142: „Od teraz b\u0119dziemy robi\u0107 tylko zdj\u0119cia, na kt\u00f3rych patrzymy na siebie”<\/p>\n<\/blockquote>\n

\u2014 wspomina\u0142a.<\/p>\n

\n

Poszli\u015bmy do Central Parku, \u017ceby zrobi\u0107 zdj\u0119cia w blasku zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Obserwowa\u0142em ich pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci nastawienie, wi\u0119c zaproponowa\u0142em poca\u0142unek. To zdj\u0119cie zosta\u0142o wybrane na ok\u0142adk\u0119 albumu. Zdj\u0119cie na ok\u0142adk\u0119 tyln\u0105 zosta\u0142o zrobione na ulicy przed Dakot\u0105, gdzie mieszkali John i Yoko<\/p>\n<\/blockquote>\n

\u2014 opowiada\u0142 natomiast autor fotografii.<\/a><\/p>\n

Jak mo\u017cna si\u0119 by\u0142o spodziewa\u0107, premiera albumu wywo\u0142a\u0142a prawdziwe poruszenie. G\u0142\u00f3wnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie od ponad dziewi\u0119ciu lat \u017cyli Lennonowie. Brytyjskie listy przeboj\u00f3w najwy\u017cej zanotowa\u0142y album na 14. miejscu po dw\u00f3ch tygodniach po premiery, a p\u00f3\u017aniej kr\u0105\u017cek spad\u0142 kolejno o 11 i 32 oczka. W USA natomiast trafi\u0142 maksymalnie na 11. miejsce, ale wszystko zmieni\u0142 8 grudnia 1980 r.<\/p>\n

To tego dnia John Lennon podpisa\u0142 kilka egzemplarzy p\u0142yty <\/a>zgromadzonym pod swoim mieszkaniem fanom. Jednym z nich by\u0142 Mark David Chapman, psychofan Lennona. <\/a>Premiera kr\u0105\u017cka wi\u0105za\u0142a si\u0119 z wieloma zobowi\u0105zaniami \u2014 wywiadami i sesjami zdj\u0119ciowymi.<\/p>\n

Gdy Lennonowie wracali po dniu pe\u0142nym zaj\u0119\u0107 do swojego mieszkania, Chapman, kt\u00f3ry par\u0119 godzin wcze\u015bniej przyj\u0105\u0142 autograf na swoim „Double Fantasy”, strzeli\u0142 do muzyka z pistoletu. By\u0142y Beatle zgin\u0105\u0142 na miejscu. „Double Fantasy” natomiast, ju\u017c po \u015bmierci artysty trafi\u0142o na szczyt i utrzymywa\u0142o si\u0119 tam przez wiele tygodni \u2014 zar\u00f3wno w USA, jak i ojczy\u017anie muzyka.<\/p>\n

\"John<\/p>\n

John Lennon i Yoko Ono w listopadzie 1980 r.Jack Mitchell\/Getty Images \/ Getty Images<\/p>\n

Zobacz te\u017c:<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Na presti\u017cowej li\u015bcie przeboj\u00f3w ameryka\u0144skiego Billboardu w 1980 r. kr\u00f3lowali brytyjscy arty\u015bci. W tym Blondie z hitem „Call…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":103845,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[122,12233,1252,919,48,46,42,38,40,39,41,123,47,12232,3064,12229],"class_list":{"0":"post-103844","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-entertainment","9":"tag-john_lennon","10":"tag-muzyka","11":"tag-najnowsze_wiadomosci_kultura","12":"tag-nat_styl","13":"tag-omp","14":"tag-pl","15":"tag-poland","16":"tag-polish","17":"tag-polska","18":"tag-polski","19":"tag-rozrywka","20":"tag-screening_general","21":"tag-the_beatles","22":"tag-wywiady_i_artykuly","23":"tag-yoko_ono"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115558826141855423","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103844","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=103844"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103844\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/103845"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=103844"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=103844"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=103844"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}