{"id":107733,"date":"2025-11-18T21:08:13","date_gmt":"2025-11-18T21:08:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/107733\/"},"modified":"2025-11-18T21:08:13","modified_gmt":"2025-11-18T21:08:13","slug":"nowy-serial-podbija-netflixa-nie-moglem-przestac-ogladac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/107733\/","title":{"rendered":"Nowy serial podbija Netflixa. „Nie mog\u0142em przesta\u0107 ogl\u0105da\u0107”"},"content":{"rendered":"

„Bestia we mnie” umocni\u0142a mnie tylko w przekonaniu, \u017ce od d\u0142u\u017cszego czasu najciekawiej wypadaj\u0105 seriale limitowane, kt\u00f3re zamykaj\u0105 fabu\u0142\u0119 w jednym sezonie. „The Curse”, osza\u0142amiaj\u0105ca czarna komedia i satyra, bez w\u0105tpienia m\u00f3j ulubiony serial ostatnich pi\u0119ciu lat, powiedzia\u0142 mi wszystko, co trzeba w 10 odcinkach. Ubieg\u0142oroczne „Dojrzewanie”, imponuj\u0105cy thriller z Cate Blanchett w roli g\u0142\u00f3wnej, w siedmiu. Tegoroczne, wstrz\u0105saj\u0105ce „Dojrzewanie”, w czterech.<\/p>\n

Dalszy ci\u0105g artyku\u0142u pod materia\u0142em wideo<\/p>\n

Rzecz jasna zawsze znajd\u0105 si\u0119 wyj\u0105tki, czego dowodem s\u0105 na przyk\u0142ad „Kulawe konie”, ale nawet tutaj mamy do czynienia z sze\u015bcioma odcinkami na sezon, dzi\u0119ki czemu wszystko jest opowiedziane w zwi\u0119z\u0142y spos\u00f3b. Podobnie jest z rewelacyjn\u0105 „Pr\u00f3b\u0105 generaln\u0105” \u2014 otrzymali\u015bmy do tej pory dwa sezony po sze\u015b\u0107 odcink\u00f3w. „Rozdzielenie” te\u017c mo\u017ce pochwali\u0107 si\u0119 dwoma, jak na razie, udanymi sezonami.<\/p>\n

Ale ju\u017c taka „Sukcesja”, sk\u0105din\u0105d bardzo dobry serial, mog\u0142a si\u0119 sko\u0144czy\u0107 o sezon szybciej, je\u015bli nie dwa. „The Bear” nie powinno wychodzi\u0107 poza pierwszy, bo by\u0142 on perfekcyjny. „Bia\u0142y Lotos” w trzeciej ods\u0142onie pokaza\u0142, \u017ce \u015bwie\u017cych pomys\u0142\u00f3w na seri\u0119 ju\u017c zbytnio nie ma. Mo\u017cna by\u0142oby tak wymienia\u0107 i wymienia\u0107 sytuacje, w kt\u00f3rych naprawd\u0119 dobre seriale s\u0105 mniej lub bardziej psute przez sztuczne wyd\u0142u\u017canie ich \u017cywotno\u015bci.<\/p>\n

St\u0105d jestem zdania, \u017ce bezpowrotnie sko\u0144czy\u0142y si\u0119 czasy seriali jak „Rodzina Soprano”, „Zadzwo\u0144 do Saula”, „Zaw\u00f3d: Amerykanin”, „Mad Men” czy „Prawo ulicy”, gdzie tw\u00f3rcy bez straty jako\u015bci byli w stanie rozwija\u0107 zajmuj\u0105c\u0105 histori\u0119 na przestrzeni pi\u0119ciu czy sze\u015bciu sezon\u00f3w. Po cz\u0119\u015bci odpowiada za to przesyt, bo seriali jest po prostu za du\u017co. Inna sprawa, \u017ce ci\u0119\u017cko jest inwestowa\u0107 cenny czas, gdy przez trzy czy cztery sezony ogl\u0105damy nieustannie wariacj\u0119 na ten sam temat.<\/p>\n

Pomys\u0142 na intryg\u0119 by\u0142 <\/p>\n

„Bestia we mnie” ma osiem odcink\u00f3w. Po zako\u0144czeniu serialu nie mia\u0142em poczucia niedosytu. Wszystko zosta\u0142o zaplecione fabularnie tak efektywnie, \u017ce nie wyobra\u017cam sobie, by mo\u017cna by\u0142o wycisn\u0105\u0107 co\u015b wi\u0119cej z tego. Gdybym mia\u0142 by\u0107 nieco z\u0142o\u015bliwy, to historia wymy\u015blona przez Gabe\u2019a Rottera wygl\u0105da troch\u0119, jakby \u015bci\u0105gni\u0119to j\u0105 z jakiej\u015b gatunkowej powie\u015bci, kt\u00f3re kupuje si\u0119 na lotnisku, by zabi\u0107 czas podczas lotu. Mowa zatem o czym\u015b, co szybko nas wci\u0105gnie, ale niekoniecznie pozostawi po sobie \u015blad. Na szcz\u0119\u015bcie r\u00f3\u017cnica jest taka, \u017ce nowy serial Netflixa, cho\u0107 bez w\u0105tpienia sk\u0142aniaj\u0105cy do kompulsywnego ogl\u0105dania dzi\u0119ki swojej intrydze, zapada mocno w pami\u0119ci po seansie.<\/p>\n

G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 „Bestii we mnie” jest Agatha „Aggie” Wiggs, ceniona pisarka, w kt\u00f3r\u0105 wcieli\u0142a si\u0119 Claire Danes, aktorka znana z serialu „Homeland”. Bohaterka po \u015bmierci swojego dziecka od czterech lat zmaga si\u0119 z blokad\u0105 tw\u00f3rcz\u0105. To traumatyczne wydarzenie zniszczy\u0142o tak\u017ce jej ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Shelley (Natalie Morales). Co za tym idzie, poznajemy j\u0105 ju\u017c jako pe\u0142n\u0105 gniewu i zgorzknienia samotniczk\u0119.<\/p>\n

Jej pustelnicze \u017cycie zostaje jednak zak\u0142\u00f3cone przez nowego s\u0105siada, Nile’a Jarvisa (Matthew Rhys), potentata nieruchomo\u015bci, kt\u00f3rego media podejrzewaj\u0105 o zab\u00f3jstwo swojej wci\u0105\u017c zaginionej \u017cony Madison. Chwil\u0119 po przeprowadzce Nile chce przekona\u0107 s\u0105siad\u00f3w, aby pozwolili mu zbudowa\u0107 \u015bcie\u017ck\u0119 do joggingu w lesie za ich domami. Aggie odmawia, a Nile, fan jej tw\u00f3rczo\u015bci, za wszelk\u0105 cen\u0119 pr\u00f3buje nawi\u0105za\u0107 z ni\u0105 bli\u017cszy kontakt.<\/p>\n

Dzie\u0144 po lunchu z Nilem bohaterka dowiaduje si\u0119 o znikni\u0119ciu Teddy\u2019ego, w jej oczach sprawcy \u015bmierci syna. Aggie jest przekonana, \u017ce odpowiada za to milioner, kt\u00f3remu opowiedzia\u0142a podczas spotkania o swojej niech\u0119ci do m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny. Pisarka, dodatkowo ostrze\u017cona przez agenta FBI, przekonuje Nile\u2019a, by pozwoli\u0142 jej napisa\u0107 o sobie ksi\u0105\u017ck\u0119. M\u0119\u017cczyzna si\u0119 zgadza, co akurat zostaje w jego rodzinie uznane za z\u0142y pomys\u0142. Nile i jego ojciec Martin (Jonathan Banks) tocz\u0105 bowiem walk\u0119 z post\u0119pow\u0105 radn\u0105 Nowego Jorku o sw\u00f3j ogromny projekt budowy Jarvis Yards. Aggie za wszelk\u0105 cen\u0119 pr\u00f3buje dowiedzie\u0107 si\u0119 prawdy o Nile\u2019u, co wci\u0105ga j\u0105 w niebezpieczn\u0105 gr\u0119 w kotka i myszk\u0119.<\/p>\n

Wygl\u0105da bardziej jak film<\/p>\n

Nie da si\u0119 ukry\u0107, \u017ce „Bestia we mnie” jest stworzona z raczej oklepanych schemat\u00f3w fabularnych. To w sumie zbitka dobrze znanych trop\u00f3w z konwencji thrillera \u2014 chocia\u017cby w\u0105tek z s\u0105siadem podejrzanym o zabicie swojej \u017cony to przecie\u017c sprawa stara jak \u015bwiat. Mimo wszystko jest na tyle przyjemnie przyrz\u0105dzona i odpowiednio zag\u0119szczona, \u017ce nie my\u015bli si\u0119 zbytnio o tym podczas seansu. Spor\u0105 zas\u0142ug\u0119 ma w tym te\u017c to, jak serial zosta\u0142 nakr\u0119cony. Dawno ju\u017c nie widzia\u0142em produkcji z tego medium, kt\u00f3ra pod k\u0105tem realizacyjnym przypomina\u0142yby bardziej film ni\u017c telewizj\u0119.<\/p>\n

Nie jest to akurat \u017caden przypadek. Za po\u0142ow\u0119 serialu odpowiada dobry fachowiec \u2014 Antonio Campos, re\u017cyser znany m.in. z mocnego dramatu psychologicznego „Afterschool”. Dzi\u0119ki niemu „Bestia we mnie” charakteryzuje si\u0119 nie tak znowu cz\u0119sto spotykan\u0105 w serialowych thrillerach mroczn\u0105 elegancj\u0105 \u2014 bohaterzy albo s\u0105 sk\u0105pani w n\u0119c\u0105co z\u0142owieszczych cieniach, albo podgl\u0105dani przez kamer\u0119 z nietypowych k\u0105t\u00f3w. Stosowane s\u0105 tutaj nawet chwyty rodem z repertuaru Briana De Palmy, gdy przedni i tylny plan s\u0105 jednocze\u015bnie ostre. Ten pieczo\u0142owicie wykreowany \u015bwiat ma co\u015b z klimatu kina noir. Trudno tego nie doceni\u0107.<\/p>\n

\"Matthew<\/p>\n

Matthew Rhys i Claire Danes w „Bestia we mnie”Chris Saunders\/Netflix<\/p>\n

Wielkie aktorstwo<\/p>\n

Kolejnym aspektem, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce ten serial wybija si\u0119 ponad rzesz\u0119 podobnych mu produkcji z tego roku (i nie tylko tego), jest aktorstwo. Generalnie ca\u0142a obsada zagra\u0142a pierwszorz\u0119dnie. Danes jako Aggie pewnie nie b\u0119dzie zaskoczeniem dla tych, kt\u00f3rzy widzieli t\u0119 aktork\u0119 w innych produkcjach. Amerykanka jest do tego stopnia neurotyczna, \u017ce jej stan emocjonalny mo\u017ce udzieli\u0107 si\u0119 widzowi dwojako \u2014 po komentarzach w sieci widzia\u0142em zreszt\u0105, \u017ce jedni reagowali z du\u017c\u0105 irytacj\u0105, inni byli z kolei zachwyceni jej wej\u015bciem w rol\u0119. O ile rozumiem, \u017ce nieustannie dr\u017c\u0105ce usta Danes i jej p\u0142aczliwo\u015b\u0107 mog\u0105 by\u0107 m\u0119cz\u0105ce, to jednak jej rola broni si\u0119, bo jest dobrze uzasadniona fabularnie. Jeste\u015bmy w ko\u0144cu w stanie sobie wyobrazi\u0107, \u017ce po latach zam\u0119czania si\u0119 Aggie to chodz\u0105cy strz\u0119pek nerw\u00f3w.<\/p>\n

Aktorce uda\u0142o si\u0119 te\u017c umiej\u0119tnie wyci\u0105gn\u0105\u0107 na wierzch to, \u017ce Aggie nie jest wcale a\u017c tak niewinn\u0105 i bezbronn\u0105 istot\u0105, jak mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 na pocz\u0105tku. Tu trzeba napisa\u0107 wprost \u2014 tytu\u0142 serialu odnosi si\u0119 nie tylko do Nile\u2019a, ale tak\u017ce do g\u0142\u00f3wnej bohaterki. Podobie\u0144stwa mi\u0119dzy nimi s\u0105 uderzaj\u0105ce. Oboje s\u0105 lud\u017ami nap\u0119dzani przez „\u017c\u0105dz\u0119 krwi”. Lubi\u0105 opowiada\u0107 sobie historie, aby ukoi\u0107 poczucie winy z powodu roli, jak\u0105 odegrali w tragediach swojego \u017cycia. W jednym z odcink\u00f3w pos\u0142u\u017cono si\u0119 nawet teori\u0105 z Zygmunta Freuda, by wyja\u015bni\u0107, co mo\u017ce \u0142\u0105czy\u0107, na pierwszy rzut oka, tak dwie skrajnie r\u00f3\u017cne jednostki. To wszystko sprawia, \u017ce na ich osobliw\u0105 przyja\u017a\u0144 patrzy si\u0119 z niema\u0142\u0105 fascynacj\u0105.<\/p>\n

\""Bestia<\/p>\n

„Bestia we mnie”Chris Saunders\/Netflix<\/p>\n

T\u0119 fascynacj\u0119 podczas ogl\u0105dania podbija tylko mocniej Matthew Rhys, kt\u00f3ry po kreacji w serialu „Zaw\u00f3d: Amerykanin” popisa\u0142 si\u0119 kolejn\u0105 doskona\u0142\u0105 rol\u0105. Mog\u0119 nawet zaryzykowa\u0107 tez\u0119, \u017ce to on jest w\u0142a\u015bciwie g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 „Bestii we mnie”. Jego Nile, niezwykle pewny siebie i przebieg\u0142y bogacz, z niek\u0142aman\u0105 satysfakcj\u0105 dra\u017cni nie tylko Aggie, ale tak\u017ce i nas swoj\u0105 postaw\u0105 \u2014 gdy zanosi si\u0119 na to, \u017ce zaraz przyzna si\u0119 do zabicia \u017cony, po chwili og\u0142asza swoj\u0105 niewinno\u015b\u0107. I tak w k\u00f3\u0142ko.<\/p>\n

Dzia\u0142a to dlatego, \u017ce Rhys \u015bwietnie poradzi\u0142 sobie z ukrywaniem prawdziwej natury swojego bohatera. Nawet gdy kolejne rozdzia\u0142y zaczynaj\u0105 ods\u0142ania\u0107 kolejne cechy jego osobowo\u015bci, w zasadzie do ko\u0144ca pozostaje frapuj\u0105co niezdefiniowany. To facet, kt\u00f3ry na przemian cytuje buddyjsk\u0105 filozofi\u0119, w zwierz\u0119cy spos\u00f3b je kurczaka na oczach swoich \u015blini\u0105cych si\u0119 ps\u00f3w, i pokracznie ta\u0144czy do „Psycho Killer” Talking Heads.<\/p>\n

Rhys przekonywaj\u0105co przeskakiwa\u0142 tutaj mi\u0119dzy rejestrami \u2014 niemal\u017ce nie wida\u0107, kiedy z czaruj\u0105cego faceta przeistacza si\u0119 w monstrum. Nile to ten rodzaj cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wykorzystuje w\u0142adz\u0119, by zwabi\u0107 nas na swoj\u0105 stron\u0119 i nast\u0119pnie bezlito\u015bnie wykorzysta\u0107 do osi\u0105gni\u0119cia swojego celu. Tym samym czujemy si\u0119 troch\u0119 jak Aggie, gdy patrzymy na niego \u2014 z jednej strony odczuwamy przed nim l\u0119k, z drugiej darzymy go dziwn\u0105 sympati\u0105. Na tym w\u0142a\u015bnie polega wielkie aktorstwo \u2014 antypatyczny bohater w wykonaniu Rhysa jest tak bole\u015bnie prawdziwy w swoim ludzkim bestialstwie i zarazem wielowymiarowy, \u017ce ani przez chwil\u0119 nie wydaje si\u0119 kolejnym ma\u0142o realistycznym wymys\u0142em konwencji, w kt\u00f3rej pe\u0142no przecie\u017c przerysowanych z\u0142oczy\u0144c\u00f3w.<\/p>\n

\"Matthew<\/p>\n

Matthew Rhys w „Bestia we mnie”Chris Saunders\/Netflix<\/p>\n

Zas\u0142u\u017cona popularno\u015b\u0107<\/p>\n

„Bestia we mnie” nie m\u00f3wi nam mo\u017ce nic nowego o ludzkiej naturze, ani te\u017c o systemowej korupcji, kt\u00f3ra notabene jest do\u015b\u0107 znacz\u0105cym w\u0105tkiem w tym serialu. Ale ostatecznie dobrze pokazuje, jak zdeterminowani potrafimy by\u0107 w oszukiwaniu samego siebie. „Wolisz wymy\u015bli\u0107 morderstwo, ni\u017c spojrze\u0107 w cholerne lustro” \u2014 m\u00f3wi by\u0142a partnerka do Aggie w pewnym momencie. S\u0105 to s\u0142owa, kt\u00f3re w prawdziwym \u015bwiecie mo\u017cna by\u0142oby skierowa\u0107 do ka\u017cdego.<\/p>\n

Przyznam, \u017ce od czasu wspomnianego wy\u017cej „Dojrzewania” \u017caden serial Netflixa nie wci\u0105gn\u0105\u0142 mnie tak mocno jak „Bestia we mnie”. Mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 tutaj o du\u017cym zaskoczeniu, bo przed premier\u0105 chyba ma\u0142o kto m\u00f3g\u0142 si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce dostaniemy tak \u015bwietnie wyre\u017cyserowany i zagrany thriller. Patrz\u0105c na reakcje w internecie, nie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce „Bestia we mnie” jest obecnie drugim najpopularniejszym serialem platformy na \u015bwiecie. W poniedzia\u0142ek (17 listopada) by\u0142 jedynk\u0105 w 34 krajach. I, co mnie cieszy, nie s\u0142abnie wok\u00f3\u0142 niego rozg\u0142os. To jeden z tych przypadk\u00f3w, gdzie popularno\u015b\u0107 jest zas\u0142u\u017cona. Reasumuj\u0105c, thriller roku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"„Bestia we mnie” umocni\u0142a mnie tylko w przekonaniu, \u017ce od d\u0142u\u017cszego czasu najciekawiej wypadaj\u0105 seriale limitowane, kt\u00f3re zamykaj\u0105…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":107734,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[23827,122,816,23834,48,216,46,42,38,40,39,41,123,47,218,10633,224],"class_list":{"0":"post-107733","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-claire_danes","9":"tag-entertainment","10":"tag-film","11":"tag-matthew_rhys","12":"tag-nat_styl","13":"tag-netflix","14":"tag-omp","15":"tag-pl","16":"tag-poland","17":"tag-polish","18":"tag-polska","19":"tag-polski","20":"tag-rozrywka","21":"tag-screening_general","22":"tag-seriale","23":"tag-seriale_zagraniczne","24":"tag-telewizja"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115572749605035959","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107733","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=107733"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107733\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/107734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=107733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=107733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=107733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}