Diagnoza jako prezent na czterdzieste urodziny. „Guz mia\u0142 ponad dwa centymetry”<\/p>\n
Panowie rzadko chc\u0105 m\u00f3wi\u0107 o chorobach. Jeszcze rzadziej otwieraj\u0105 si\u0119 w taki spos\u00f3b, by opowiada\u0107 o w\u0142asnych do\u015bwiadczeniach i przyzna\u0107 si\u0119, \u017ce z czym\u015b walcz\u0105, co\u015b ich boli, co\u015b przeszli. Wci\u0105\u017c panuje przekonanie, \u017ce m\u0119skie zdrowie to temat wstydliwy, a badania \u2014 co\u015b, co mo\u017cna odk\u0142ada\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Dlatego znalezienie bohatera do takiego tekstu nie jest \u0142atwe. Tym bardziej doceniam, \u017ce Marcin zgodzi\u0142 si\u0119 opowiedzie\u0107 Medonetowi swoj\u0105 histori\u0119.<\/p>\n
Jego historia zacz\u0119\u0142a si\u0119 niewinnie. Jak wielu m\u0119\u017cczyzn, Marcin jednak ignorowa\u0142 sygna\u0142y, kt\u00f3re wysy\u0142a\u0142o cia\u0142o. Dopiero gdy b\u00f3l<\/a> sta\u0142 si\u0119 nie do zniesienia, trafi\u0142 do gabinetu lekarskiego.<\/p>\n \u2014 Na pocz\u0105tku to by\u0142y takie niezauwa\u017calne dolegliwo\u015bci. Okolice pachwiny, wi\u0119c my\u015bla\u0142em: pewnie jakie\u015b naci\u0105gni\u0119cie. Zakwasy<\/a>? Wszyscy si\u0119 \u015bmiali, \u017ce przed czterdziestk\u0105 co\u015b musi zacz\u0105\u0107 bole\u0107. I tak to by\u0142o odbierane \u2014 te\u017c przeze mnie. Potem b\u00f3le by\u0142y coraz cz\u0119stsze, ale dalej w og\u00f3le nie przesz\u0142o mi przez g\u0142ow\u0119, \u017ce to mo\u017ce by\u0107 co\u015b powa\u017cnego. A\u017c w ko\u0144cu b\u00f3l by\u0142 taki, \u017ce nie da\u0142o si\u0119 usi\u0105\u015b\u0107, zmieni\u0107 pozycji. I to jest w\u0142a\u015bnie to, co powtarzam innym panom: nie czekajcie, a\u017c b\u0119dzie tak \u017ale. Jakikolwiek b\u00f3l w okolicach pachwin \u2014 od razu USG<\/a>. Ja przeci\u0105ga\u0142em do samego ko\u0144ca. A jak wyl\u0105dowa\u0142em na badaniu, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce guz jest ogromny \u2014 opowiada w rozmowie z Medonetem.<\/p>\n Marcin pami\u0119ta, jak lekarz zapyta\u0142 go zdziwiony, czy naprawd\u0119 nic go nie bola\u0142o. \u2014 Guz mia\u0142 ponad dwa centymetry. Nie pami\u0119tam dok\u0142adnie, ale by\u0142o dwadzie\u015bcia kilka milimetr\u00f3w. To ju\u017c nie by\u0142o ziarenko grochu, tylko naprawd\u0119 spory przeciwnik. A ja ca\u0142y czas wi\u0105za\u0142em ten b\u00f3l z pachwin\u0105 \u2014 relacjonuje.<\/p>\n \u2014To by\u0142o jakie\u015b pi\u0119\u0107, sze\u015b\u0107 tygodni przed moj\u0105 czterdziestk\u0105. Wie pani, zawsze zastanawia\u0142em si\u0119, co na czterdziestk\u0119 \u2014 jaka impreza, jak to uczci\u0107. Pewnie by\u0142oby hucznie. A obchodzili\u015bmy mi\u0119dzy jednym a drugim szpitalem \u2014 m\u00f3wi gorzko.<\/p>\n MedonetPRO OnetPremiumMedonet<\/p>\n Diagnoza by\u0142a jak cios. Nowotw\u00f3r. \u2014 Jak pewnie ka\u017cdy na moim miejscu\u2026 Przyj\u0105\u0142em to bardzo ci\u0119\u017cko. Smutno. Potem wszystko potoczy\u0142o si\u0119 szybko: szpital w Krakowie, urologia<\/a>, badania, potwierdzenie diagnozy przez ordynatora. Operacja. A potem kolejne badania, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy na tym ko\u0144czymy, czy trzeba wprowadzi\u0107 chemioterapi\u0119<\/a> \u2014 relacjonuje.<\/p>\n Marcin b\u0142yskawicznie znalaz\u0142 si\u0119 na stole operacyjnym. „Tam si\u0119 siostry nie patyczkuj\u0105, nie ma mi\u0119kkiej gry”<\/p>\n Od diagnozy do operacji min\u0119\u0142y zaledwie trzy tygodnie. Marcin wspomina ten czas jako intensywny, ale pe\u0142en profesjonalizmu ze strony personelu medycznego. M\u0119\u017cczyzna zachorowa\u0142 w 2017 r., zako\u0144czy\u0142 leczenie w 2019 r., a wed\u0142ug szpitalnych procedur pacjent onkologiczny jest uznawany za zdrowego po pi\u0119ciu latach. \u2014 U mnie ten moment przyszed\u0142 w 2024 r. To by\u0142 dzie\u0144, kiedy szpital oficjalnie uzna\u0142 mnie za zdrowego \u2014 precyzuje. Jednak droga do tego etapu by\u0142a d\u0142uga i kr\u0119ta.<\/p>\n \u2014 Uda\u0142o si\u0119 za\u0142atwi\u0107 wizyt\u0119 u ordynatora na oddziale urologii w Krakowie. Bardzo dobrzy fachowcy. To on przeprowadzi\u0142 drugie badanie, potwierdzi\u0142 diagnoz\u0119 i od razu zapad\u0142a decyzja: umawiamy si\u0119 na operacj\u0119. Chyba tydzie\u0144 lub dwa p\u00f3\u017aniej. Operacja by\u0142a pod narkoz\u0105 \u2014 wyci\u0119cie guza \u2014 opowiada.<\/p>\n Po zabiegu Marcin sp\u0119dzi\u0142 w szpitalu zaledwie dob\u0119. \u2014 Tam si\u0119 siostry nie patyczkuj\u0105, nie ma mi\u0119kkiej gry. Trzeba si\u0119 pionizowa\u0107 momentalnie. Procedury s\u0105 takie, \u017ce pacjent nie mo\u017ce le\u017ce\u0107 dniami \u2014 po 24 godzinach ma nast\u0105pi\u0107 pionizacja i trzeba zacz\u0105\u0107 funkcjonowa\u0107. Siostry s\u0105 do tego stworzone, wi\u0119c szybko to posz\u0142o. Po dw\u00f3ch dniach by\u0142em w domu.<\/p>\n Czy by\u0142y ostre? \u2014 Nie, wr\u0119cz przeciwnie. W bardzo mi\u0142y spos\u00f3b m\u00f3wi\u0142y o niemi\u0142ych czynno\u015bciach. Maj\u0105 do\u015bwiadczenie, empati\u0119. Trzeba by\u0107 stworzonym do tego zawodu. Na oddziale urologii, a p\u00f3\u017aniej na onkologii, gdzie by\u0142em d\u0142u\u017cej, widzia\u0142em, \u017ce nie ka\u017cdy by sobie poradzi\u0142. Tam jest 30\u201340 r\u00f3\u017cnych przypadk\u00f3w. To wymaga nie tylko wiedzy, ale te\u017c podej\u015bcia.<\/p>\n Po operacji wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce najgorsze za nim. Wtedy us\u0142ysza\u0142: s\u0105 przerzuty<\/p>\n Marcin wr\u00f3ci\u0142 do domu ju\u017c po dw\u00f3ch dobach. \u2014 Le\u017ca\u0142em spokojnie, wszystko si\u0119 goi\u0142o, b\u00f3l pooperacyjny by\u0142, wiadomo. Czeka\u0142em na konsylium. Odby\u0142o si\u0119 w pa\u017adzierniku, chyba w po\u0142owie miesi\u0105ca. Musia\u0142o min\u0105\u0107 troch\u0119 czasu, \u017ceby zrobi\u0107 tomograf \u2014 najpierw wszystko musia\u0142o si\u0119 zagoi\u0107.<\/p>\n Marcin opowiada o \u017cyciu po pokonaniu choroby nowotworowej. „To przewarto\u015bciowuje \u017cycie”Prywatne archiwum<\/p>\n Badanie tomografem przynios\u0142o z\u0142e wie\u015bci. \u2014 Diagnoza po konsylium by\u0142a taka: s\u0105 przerzuty do w\u0119z\u0142\u00f3w ch\u0142onnych i do p\u0142uca. W zwi\u0105zku z tym musz\u0105 wprowadzi\u0107 chemioterapi\u0119, nawet nie radioterapi\u0119. Zapad\u0142a decyzja: chemioterapia \u2014 opowiada.<\/p>\n Dawka by\u0142a mocna. \u2014 Jak si\u0119 okaza\u0142o p\u00f3\u017aniej \u2014 ko\u0144ska. My\u015bla\u0142em, \u017ce mnie to nie roz\u0142o\u017cy, ale roz\u0142o\u017cy\u0142o. To by\u0142 bardzo ci\u0119\u017cki czas Cztery serie. Pobyt w szpitalu to by\u0142y miesi\u0105ce. Szpital, przerwa w domu, zn\u00f3w szpital. I tak w k\u00f3\u0142ko \u2014 relacjonuje.<\/p>\n Jeszcze przed pierwsz\u0105 dawk\u0105 mia\u0142 plany. \u2014 Pami\u0119tam, \u017ce poszed\u0142em na si\u0142owni\u0119. Powiedzia\u0142em trenerowi: jak wyjd\u0119 ze szpitala, b\u0119d\u0119 si\u0119 rusza\u0142 mi\u0119dzy cyklami chemii. Ustalali\u015bmy diet\u0119, treningi. My\u015bla\u0142em, \u017ce po tych 14 dniach przerwy dam rad\u0119. \u017bycie zweryfikowa\u0142o mnie szybko. Po pierwszym siedmiodniowym pobycie w szpitalu nie by\u0142em w stanie wsta\u0107 z \u0142\u00f3\u017cka. Plany mo\u017cna by\u0142o mie\u0107, ale dawki by\u0142y ko\u0144skie.<\/p>\n Jednak to, co najtrudniejsze, dzia\u0142o si\u0119 w g\u0142owie. \u2014 Na oddziale jest inne \u017cycie. Trzeba si\u0119 dopasowa\u0107. Jak kto\u015b sobie nie pouk\u0142ada pewnych rzeczy w g\u0142owie, nie ma szans. Nawet najlepsze leczenie, lekarze, wsparcie psychologiczne<\/a>, rodzina \u2014 wszystko to jest bardzo wa\u017cne, ale je\u015bli pacjent si\u0119 za\u0142amie, nic nie pomo\u017ce. Widzia\u0142em r\u00f3\u017cne przypadki. Ludzi, kt\u00f3rych chemia wyko\u0144czy\u0142a fizycznie, a potem buntowa\u0142a si\u0119 g\u0142owa. Nie wytrzymywali leczenia \u2014 relacjonuje.<\/p>\n Marcin ma ogromne wsparcie w rodzinie. Na zdj\u0119ciu jest z \u017con\u0105 i z c\u00f3rk\u0105 – promuj\u0105 akcj\u0119 Mosznow\u0142adc\u00f3wPrywatne archiwum<\/p>\n I dodaje: Rodzaj\u00f3w chemii jest kilka, mo\u017ce kilkana\u015bcie. Dawki zale\u017c\u0105 od nowotworu. Ale nie powiem \u2014 to nie jest lekki oddzia\u0142. Chyba najci\u0119\u017cszy ze wszystkich. Wszyscy wiemy, \u017ce stamt\u0105d nie wszyscy wychodz\u0105. Po prostu.<\/p>\n Na oddziale jest inne \u017cycie. „Widzia\u0142em r\u00f3\u017cne rzeczy. Jedn\u0105 osob\u0119 wywo\u017cono przy nas”<\/p>\n \u2014 S\u0105 dwa przypadki, kt\u00f3re pami\u0119tam do dzi\u015b. Pierwszy \u2014 m\u00f3j kolega. Zachorowa\u0142 mniej wi\u0119cej w tym samym czasie co ja. U niego stwierdzono inny rodzaj nowotworu. Zdiagnozowano go tydzie\u0144 lub dwa po mnie \u2014 w po\u0142owie wrze\u015bnia. A na pocz\u0105tku listopada by\u0142 ju\u017c pogrzeb. To by\u0142o tak zaawansowane, \u017ce nie uda\u0142o si\u0119 go uratowa\u0107. To by\u0142 moment, kiedy w mojej g\u0142owie co\u015b si\u0119 zacz\u0119\u0142o uk\u0142ada\u0107. Pomy\u015bla\u0142em: mnie si\u0119 musi uda\u0107. Cho\u0107 nie by\u0142o \u0142atwo, bo mo\u017cna sobie tylko wyobrazi\u0107, co ka\u017cdy ma w g\u0142owie, b\u0119d\u0105c na oddziale, a jeszcze maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce osoba, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 zna\u0142o, z kt\u00f3r\u0105 pracowa\u0142o w jednym pokoju przez kilka lat\u2026 ju\u017c jej nie ma \u2014 opowiada ze smutkiem.<\/p>\n To mo\u017ce ci\u0119 zainteresowa\u0107: Badania ratuj\u0105 \u017cycie, ale wielu m\u0119\u017cczyzn je odk\u0142ada. Ekspertka daje pi\u0119\u0107 rad, jak rozmawia\u0107 z blisk\u0105 osob\u0105<\/a>.<\/p>\n Drugi przypadek by\u0142 r\u00f3wnie bolesny. \u2014 Pozna\u0142em dziewczyn\u0119, szybko sta\u0142a si\u0119 moj\u0105 dobr\u0105 kole\u017cank\u0105. By\u0142a ju\u017c na ko\u0144c\u00f3wce leczenia, mia\u0142a remisj\u0119. Utrzymywali\u015bmy kontakt. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce wszystko jest dobrze. A potem nagle \u2014 ostre przerzuty, znik\u0105d. Rok p\u00f3\u017aniej zmar\u0142a. To by\u0142o po zako\u0144czeniu leczenia, wi\u0119c nikt nie wie, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n Marcin m\u00f3wi, \u017ce te dwa „strza\u0142y” \u2014 jak je nazywa \u2014 by\u0142y najtrudniejsze. Ale nie jedyne. \u2014 Na oddziale widzia\u0142em r\u00f3\u017cne rzeczy. Jedn\u0105 osob\u0119 wywo\u017cono przy nas. Znali\u015bmy j\u0105, bo z regu\u0142y by\u0142o tak, \u017ce jak si\u0119 raz pozna\u0142o ludzi, to potem widywa\u0142o si\u0119 ich co kilka tygodni. Ten sam sk\u0142ad, te same osoby \u2014 bo mo\u017ce dobierano podobn\u0105 chemi\u0119, podobne leczenie. I nagle kto\u015b znika. Po prostu \u2014 podsumowuje.<\/p>\n Dalszy ci\u0105g artyku\u0142u pod materia\u0142em wideo<\/p>\n Jakie objawy mia\u0142 Marcin przed diagnoz\u0105? <\/p>\n Kiedy Marcin us\u0142ysza\u0142 diagnoz\u0119 nowotworu? <\/p>\n Jakie zmiany wprowadzi\u0142 Marcin po chorobie? <\/p>\n Co sugeruje Marcin dla innych m\u0119\u017cczyzn w kontek\u015bcie bada\u0144? <\/p>\n Marcin dodaje, \u017ce jego brat r\u00f3wnie\u017c by\u0142 pacjentem onkologicznym. Nazywa go „twardym wojownikiem” \u2014 obecnie w pe\u0142ni si\u0142 i zdrowia, jemu te\u017c uda\u0142o si\u0119 wyj\u015b\u0107 ca\u0142o z choroby nowotworowej.<\/p>\n Pobyt w szpitalu to ci\u0119\u017cki epizod. „Wieczorami, kiedy oddzia\u0142 pustoszeje, zostaje si\u0119 sam ze sob\u0105. I wtedy zaczynaj\u0105 si\u0119 my\u015bli”<\/p>\n \u2014 Na pocz\u0105tku nie by\u0142o to wcale takie oczywiste. Jak si\u0119 le\u017cy samemu\u2026 Przyjdzie rodzina, najbli\u017csi, znajomi \u2014 to wszystko jest wa\u017cne. Jest wsparcie psychologiczne na oddziale, piel\u0119gniarki naprawd\u0119 pomagaj\u0105. Ale wieczorami, kiedy oddzia\u0142 pustoszeje, kiedy pacjenci s\u0105 w r\u00f3\u017cnym stanie i nie wszyscy maj\u0105 si\u0142\u0119 funkcjonowa\u0107, zostaje si\u0119 sam ze sob\u0105. I wtedy zaczynaj\u0105 si\u0119 my\u015bli. My\u015bl\u0119, \u017ce ka\u017cdy na pocz\u0105tku jest tak samo przera\u017cony. Jeszcze je\u015bli dochodz\u0105 przypadki, \u017ce kto\u015b z bliskich odchodzi przez nowotw\u00f3r\u2026 To nie pomaga \u2014 opowiada Marcin.<\/p>\n Jak sobie poradzi\u0142? \u2014 S\u0142ucha\u0142em du\u017co muzyki. W chwilach, kiedy by\u0142em sam. Na pocz\u0105tku mia\u0142em jeszcze si\u0142y, ale im dalej w leczenie, tym gorzej. Fizycznie by\u0142o coraz trudniej. W pewnym momencie powiedzia\u0142em \u017conie, \u017ce mam kryzys. To by\u0142o po trzeciej dawce. Wtedy wa\u017cy\u0142y si\u0119 losy \u2014 czy kolejna chemia b\u0119dzie ostatnia, czy nie. Konsylium mia\u0142o zdecydowa\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie wcze\u015bniejsze serie dawa\u0142y efekt, przerzuty znika\u0142y, leczenie sz\u0142o w dobr\u0105 stron\u0119. Ale ja ju\u017c wtedy m\u00f3wi\u0142em: je\u015bli powiedz\u0105, \u017ce mam i\u015b\u0107 na jeszcze jedn\u0105, nie wiem, czy dam rad\u0119 \u2014 opowiada.<\/p>\n Marcin zatrzymuje si\u0119 na chwil\u0119, jakby wraca\u0142 do tamtych emocji. \u2014 Ci\u0119\u017cko to opisa\u0107. Ka\u017cdy pacjent onkologiczny ma swoje blokady, swoje obawy. Znam ludzi, kt\u00f3rzy nie dotarli na leczenie \u2014 wycofali si\u0119, bo nie wytrzymali. S\u0105 chemioterapie, gdzie ludzie przychodz\u0105 na godzin\u0119, dwie i potem id\u0105 do pracy \u2014 ma\u0142e dawki, profilaktyczne. A s\u0105 takie, gdzie pacjent le\u017cy ca\u0142y czas i czeka, a\u017c b\u0119dzie lepiej. Ja mia\u0142em t\u0119 ci\u0119\u017csz\u0105 \u2014 m\u00f3wi.<\/p>\n Na pytanie, co by\u0142o najtrudniejsze, odpowiada bez wahania: Pouk\u0142ada\u0107 sobie w g\u0142owie, \u017ce b\u0119dzie co\u015b dalej. Bo na pocz\u0105tku przychodz\u0105 tylko najgorsze my\u015bli. Widzi si\u0119, ile os\u00f3b choruje, ile nie doczeka\u0142o pozytywnego fina\u0142u. To nie pomaga. Najlepsze wsparcie bliskich jest bezcenne, ale trzeba si\u0119 zmierzy\u0107 ze sob\u0105. Samemu.<\/p>\n Jaka jest perspektywa drugiej strony? „Rodzina ma gorzej. To wiara pomieszana z bezsilno\u015bci\u0105”<\/p>\n \u2014 Wydaje mi si\u0119, \u017ce najbli\u017csi maj\u0105 gorzej ni\u017c pacjent. Rozmawia\u0142em z wieloma osobami na oddziale \u2014 wszyscy m\u00f3wili to samo. My, chorzy, jeste\u015bmy chorzy. Musimy si\u0119 zmierzy\u0107 sami ze sob\u0105, z chemi\u0105, z b\u00f3lem, z tym \u017ce si\u0142 jest coraz mniej. Ale jako\u015b trzeba sobie z tym poradzi\u0107. A rodzina? Oni nie mog\u0105 zrobi\u0107 nic. To jest wiara pomieszana z bezsilno\u015bci\u0105 \u2014 opisuje.<\/p>\n Marcin wspomina, jak wygl\u0105da\u0142y wizyty bliskich. \u2014 Kiedy kto\u015b przychodzi\u0142 na oddzia\u0142, by\u0142 zdziwiony: onkologia, a tu \u015bmiechy, rozmowy, \u017carty. Tak sobie radzili pacjenci \u2014 robili\u015bmy wszystko, \u017ceby nie my\u015ble\u0107 o tym, co si\u0119 dzieje. Ale najbli\u017csi\u2026 Oni wychodzili ze szpitala i musieli funkcjonowa\u0107, ogarnia\u0107 \u017cycie, a w g\u0142owie ca\u0142y czas kr\u0105\u017cy\u0142y my\u015bli. To jest ci\u0119\u017car, kt\u00f3rego nie wida\u0107.<\/p>\n Jego s\u0142owa s\u0105 mocne: Zdecydowanie gorzej maj\u0105 osoby zdrowe z najbli\u017cszej rodziny ni\u017c pacjent. Choruje ca\u0142a rodzina \u2014 i to nawet podw\u00f3jnie, potr\u00f3jnie.<\/p>\n Marcin wie, co m\u00f3wi \u2014 by\u0142 po obu stronach. \u2014 Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce m\u00f3j ojciec odszed\u0142 w poniedzia\u0142ek. Mia\u0142 przerzuty do ko\u015bci. Widzia\u0142em, jak cierpia\u0142a moja rodzina. By\u0142em pacjentem, wiem, jakie s\u0105 odczucia, ale widz\u0119, \u017ce najbli\u017csi maj\u0105 gorzej. To, co pani powiedzia\u0142a \u2014 choruje ca\u0142a rodzina \u2014 to prawda. Nawet dwa, trzy razy mocniej.<\/p>\n Pobyt w szpitalu by\u0142 ci\u0119\u017cki, jednak to w domu zaczyna\u0142 si\u0119 prawdziwy dramat. \u2014 Musia\u0142em bra\u0107 zastrzyki. Jedne robi\u0142a piel\u0119gniarka \u015brodowiskowa, drugie \u2014 nauczy\u0142em si\u0119 sam k\u0142u\u0107 w brzuch. To by\u0142o na szpik kostny, bo wszystko musia\u0142o si\u0119 odbudowa\u0107 od nowa. A b\u00f3l\u2026 B\u00f3l by\u0142 taki, \u017ce nie do wytrzymania. Po pierwszej serii by\u0142o jeszcze w miar\u0119, ale ka\u017cda nast\u0119pna \u2014 koszmar. Nie \u017cycz\u0119 nikomu, nawet najwi\u0119kszemu wrogowi. W szpitalu jest opieka, kropl\u00f3wki, przeciwb\u00f3lowe. W domu tego nie ma. W domu jest tylko b\u00f3l. Moja \u017cona by\u0142a \u015bwiadkiem, jak si\u0119 zachowywa\u0142em.<\/p>\n Marcin zatrzymuje si\u0119 na chwil\u0119, jakby wraca\u0142 do tamtych dni. \u2014 To jest taki b\u00f3l, \u017ce chce rozerwa\u0107 wszystko od \u015brodka. Cz\u0142owiek ma ochot\u0119 otworzy\u0107 sk\u00f3r\u0119 i wyj\u0105\u0107 to, co boli. Po ka\u017cdej serii by\u0142o gorzej. Dlatego, kiedy czeka\u0142em na decyzj\u0119 konsylium, czy b\u0119dzie kolejna dawka, nie wiem, co bym zrobi\u0142, gdyby powiedzieli, \u017ce tak. Nawet gdybym wiedzia\u0142, \u017ce to ostatnia, \u017ce potem b\u0119dzie dobrze \u2014 nie wiem, czy bym wytrzyma\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce tej kolejnej serii ju\u017c nie by\u0142o.<\/p>\n Marcin anga\u017cuje si\u0119 w akcje profilaktyczne w klimacie Movember. Na zdj\u0119ciu wida\u0107 relacj\u0119 z jednej z nich (\u017ar\u00f3d\u0142o: publiczna relacja prasowa)Facebook<\/p>\n Ale to nie by\u0142 koniec. \u2014 Potem miesi\u0105ce dochodzenia do siebie. Te\u017c nie\u0142atwe. Problemy, \u017ceby si\u0119 pozbiera\u0107 ze wszystkim. \u017bycie dzieli si\u0119 na trzy etapy: przed, w trakcie i po. W trakcie \u2014 to osobny rozdzia\u0142, ma\u0142y koszmarek. A po? Jest lepiej, ale te\u017c trzeba sobie wszystko pouk\u0142ada\u0107 w g\u0142owie, zacz\u0105\u0107 funkcjonowa\u0107.<\/p>\n Powr\u00f3t do normalno\u015bci nie by\u0142 prosty. „Nie chcieli mnie przyj\u0105\u0107 z powrotem do pracy”<\/p>\n Marcin wspomina, \u017ce nie chciano go przyj\u0105\u0107 z powrotem do pracy, wysy\u0142ano na rent\u0119. W jego opinii to by\u0142a kolejna walka \u2014 o powr\u00f3t do \u017cycia.<\/p>\n \u2014 Zawodowo zajmuj\u0119 si\u0119 teraz czym\u015b zupe\u0142nie innym. Wr\u00f3ci\u0142em do tej samej firmy, ale na inne stanowisko. To firma produkcyjno-us\u0142ugowa, sprzedajemy nasze produkty na ca\u0142y \u015bwiat. Kiedy\u015b pracowa\u0142em w laboratorium. Po tym wszystkim \u2014 wiadomo, \u017ce to drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 bezpowrotnie. Tam by\u0142y chemikalia, r\u00f3\u017cne substancje, wi\u0119c nie ma mo\u017cliwo\u015bci. Teraz jestem typowo biurowym pracownikiem \u2014 siedz\u0119 za biurkiem, pisz\u0119 na komputerze.<\/p>\n Marcin dodaje, \u017ce poza prac\u0105 dzieje si\u0119 du\u017co wi\u0119cej. \u2014 Mam inne aktywno\u015bci. Wszed\u0142em w morsowanie, p\u0142ywanie lodowe. Jestem w stowarzyszeniu mors\u00f3w w Krakowie, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0119 z Fundacj\u0105 Mosznow\u0142adcy. Jestem w radiu internetowym. Dzieje si\u0119 du\u017co ciekawych rzeczy. My\u015bl\u0119, \u017ce choroba otworzy\u0142a oczy \u2014 nie tylko mnie, ale te\u017c najbli\u017cszym. Skupiamy si\u0119 na czym\u015b innym. Na ciekawszych rzeczach. Na tym, \u017ceby nie goni\u0107 przys\u0142owiowego kr\u00f3liczka \u2014 praca, dom, praca, dom. Tylko \u017ceby \u017cy\u0107.<\/p>\n Czy to pozytywna zmiana? \u2014 Rozmawiali\u015bmy z \u017con\u0105, \u017ce nie b\u0119dziemy biega\u0107 za nie wiadomo czym. Po co? S\u0105 wa\u017cniejsze rzeczy. W naszym przypadku \u2014 wyjazdy, podr\u00f3\u017ce. Staramy si\u0119 to robi\u0107. Wsp\u00f3lnie weszli\u015bmy w morsowanie, p\u0142ywanie lodowe. Dzi\u0119ki temu mamy now\u0105 grup\u0119 znajomych, z kt\u00f3rymi mocno si\u0119 zwi\u0105zali\u015bmy. Jeste\u015bmy w stowarzyszeniu w Krakowie. Od trzech lat mam przyjemno\u015b\u0107 by\u0107 jego prezesem. W \u017cyciu nie my\u015bla\u0142em, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142 z tym co\u015b wsp\u00f3lnego.<\/p>\n Marcin na spacerze z \u017con\u0105Prywatne archiwum<\/p>\n Marcin m\u00f3wi o tym z u\u015bmiechem, ale w jego s\u0142owach jest g\u0142\u0119boka refleksja: choroba przewarto\u015bciowuje \u017cycie. \u2014 Nie goni\u0119 kr\u00f3liczka. Nie chodzi tylko o praca\u2013dom\u2013praca\u2013dom. Chodzi o to, \u017ceby \u017cy\u0107. Robi\u0107 rzeczy, kt\u00f3re daj\u0105 rado\u015b\u0107. I to jest najwi\u0119kszy pozytyw. Rozmawia\u0142em z wieloma lud\u017ami na oddziale \u2014 wszyscy m\u00f3wili: jak wyjd\u0105 ze szpitala, zaczn\u0105 si\u0119 realizowa\u0107. I tak jest.<\/p>\n Mity o m\u0119skim zdrowiu wci\u0105\u017c maj\u0105 si\u0119 dobrze. „Panowie boj\u0105 si\u0119, \u017ce zawsze b\u0119dzie ten przys\u0142owiowy palec w ty\u0142ek”<\/p>\n Choroba nowotworowa przynios\u0142a m\u0119\u017cczy\u017anie nowe si\u0142y do dzia\u0142ania i dzi\u015b chce inspirowa\u0107 innych. \u2014 Panowie \u2014 badajcie si\u0119! Co w zamian? Do wygrania zdrowie i \u017cycie… \u2014 apeluje. Marcin od lat anga\u017cuje si\u0119 w akcje profilaktyczne. Widzi zmiany, cho\u0107 przyznaje, \u017ce droga jest d\u0142uga. W jego s\u0142owach pobrzmiewa nadzieja, ale te\u017c realizm: m\u0142odsze pokolenie jest bardziej otwarte, starsi wci\u0105\u017c maj\u0105 opory. Wida\u0107 to w statystykach i w codziennych rozmowach.<\/p>\n \u2014 Na podstawie naszych akcji, kt\u00f3re trwaj\u0105 ju\u017c jedena\u015bcie lat, mog\u0119 powiedzie\u0107 jedno: m\u0142odsi panowie maj\u0105 mniejsz\u0105 blokad\u0119. Powiedzmy, \u017ce podzielimy ich wed\u0142ug bada\u0144 \u2014 na przyk\u0142adzie raka j\u0105dra i raka prostaty \u2014 na tych poni\u017cej czterdziestki i tych powy\u017cej. Ci m\u0142odsi s\u0105 bardziej \u015bwiadomi, \u0142atwiej im rozmawia\u0107. Du\u017co si\u0119 zmienia w przestrzeni publicznej, nowe pokolenie jest bardziej otwarte. Starsi panowie wci\u0105\u017c maj\u0105 problem, ale widz\u0119, \u017ce krok po kroku to si\u0119 zmienia \u2014 opowiada Marcin w rozmowie z Medonetem.<\/p>\n![\"MedonetPRO](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/1760947870_673_9xOk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy9hMGY5NWNmMDcwYzA5MjFiZDc2NTFlYzU4MDEzNGIzNy5wbmeSlQMAA.jpeg\")
<\/a><\/p>\n![\"Marcin](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/EDHk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy8xZjc0OGI1MGFiOGZlYTc3MjAyYTRlMjdjNmYzOTkyZi5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\n![\"Marcin](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/bHik9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy9kZTRlZTA0ZGI5M2JkNGJmZWFiMDVjMzMwNDcxNGVlMC5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\n![\"Marcin](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/eZYk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy9lODdjMjAxZDdmMWNiYjA4NTBhMjZiYjMwNjExZjFhOS5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\n![\"Marcin](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/I0Kk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy82YTIyYzliZDliZGU2ODQ3NjllOWRmZmEzNTg5NTA5Ni5qcGeRlQLNA.jpeg\")
<\/p>\n