{"id":149274,"date":"2025-12-14T00:06:18","date_gmt":"2025-12-14T00:06:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/149274\/"},"modified":"2025-12-14T00:06:18","modified_gmt":"2025-12-14T00:06:18","slug":"dziki-film-jakiego-w-polsce-nie-bylo-kino-intensywne-do-granic-przesytu-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/149274\/","title":{"rendered":"„Dziki”. Film, jakiego w Polsce nie by\u0142o. Kino intensywne do granic przesytu [RECENZJA]"},"content":{"rendered":"

Pierwszy polski film zrealizowany w ca\u0142o\u015bci przy u\u017cyciu kamer ARRI ALEXA 65 to ju\u017c samo w sobie wydarzenie. M\u00f3wimy w ko\u0144cu o sprz\u0119cie, po kt\u00f3ry si\u0119gali m.in. tw\u00f3rcy obu „Diun” \u2014 superprodukcji z formatem obrazu i jako\u015bci\u0105 detalu stanowi\u0105cymi integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 narracji. „Dziki” Macieja Kawulskiego aspiruje do podobnej skali: chce by\u0107 kinem monumentalnym, fizycznym, zanurzaj\u0105cym widza w przestrzeni i do\u015bwiadczeniu. Ju\u017c od pierwszych minut wida\u0107, \u017ce to film projektowany z my\u015bl\u0105 o wielkim ekranie IMAX-a.<\/p>\n

Kawulski \u2014 wsp\u00f3\u0142scenarzysta i re\u017cyser \u2014 jest tw\u00f3rc\u0105 o do\u015b\u0107 rozpoznawalnym dorobku. Szeroka publiczno\u015b\u0107 kojarzy go z „Akademi\u0105 Pana Kleksa”<\/a>, a wcze\u015bniej z „Jak zosta\u0142em gangsterem. Historia prawdziwa”<\/a> i „Underdog”, gdzie po\u0142\u0105czy\u0142 swoj\u0105 pasj\u0119 do kina z pasj\u0105 do MMA \u2014 jest zreszt\u0105 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem federacji KSW, kt\u00f3ra wprowadzi\u0142a t\u0119 dyscyplin\u0119 do g\u0142\u00f3wnego nurtu polskiego sportu. Tym razem si\u0119ga po opowie\u015b\u0107 osadzon\u0105 w ko\u0144c\u00f3wce XVII w., w Karpatach \u2014 na pograniczu legendy zb\u00f3jnickiej, kina przygodowego i brutalnej przypowie\u015bci o zem\u015bcie.<\/p>\n

Dalszy ci\u0105g artyku\u0142u pod materia\u0142em wideo<\/p>\n

Kto jest re\u017cyserem filmu 'Dziki’? <\/p>\n

Jak d\u0142ugo trwa film 'Dziki’? <\/p>\n

Na jakiej technologii nakr\u0119cony jest film 'Dziki’? <\/p>\n

Gdzie osadzona jest fabu\u0142a filmu 'Dziki’? <\/p>\n

Punkt wyj\u015bcia jest klasyczny, niemal archetypiczny. Niemowl\u0119, kt\u00f3re w dramatycznych okoliczno\u015bciach traci rodzic\u00f3w, zostaje samo w dziczy. Film wykonuje p\u00f3\u017aniej kolejne skoki czasowe: najpierw pokazuje p\u00f3\u0142dzikie dziecko odnalezione po latach, potem nastolatka, kt\u00f3ry zaczyna uczy\u0107 si\u0119 regu\u0142 \u015bwiata ludzi, przemocy i przetrwania, a\u017c wreszcie nieokie\u0142znanego i ci\u0105gle milcz\u0105cego doros\u0142ego. W tle pojawia si\u0119 historyczny kontekst \u2014 wyprawa cesarskiego inkwizytora po papieskie insygnia zrabowane przez rozb\u00f3jnik\u00f3w, prowadz\u0105ca na tereny Rzeczpospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, w czasach Leopolda I Habsburga.<\/p>\n

Solidna podstawa pod widowiskow\u0105 filmow\u0105 opowie\u015b\u0107? Jak najbardziej. Do\u015bwiadczenie uczy nas jednak, \u017ce dobra baza to nie wszystko.<\/p>\n

„Dziki”: Trailer niemal jak film. A tu odwrotnie<\/p>\n

Problem w tym, \u017ce „Dziki” od pierwszych minut przypomina raczej nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 zwiastun ni\u017c film, kt\u00f3ry pozwala historii oddycha\u0107. Kawulski stawia na ekstremalnie szybki monta\u017c, mn\u00f3stwo uj\u0119\u0107 slow motion i ci\u0105g\u0142e podbijanie emocji. Efekt jest bardzo teledyskowy \u2014 jakby ka\u017cda scena musia\u0142a by\u0107 kulminacj\u0105. To strategia bliska estetyce gier komputerowych i wsp\u00f3\u0142czesnych trailer\u00f3w, gdzie nie ma miejsca na cisz\u0119, pauz\u0119 czy zwyk\u0142e „bycie” z bohaterem. Chocia\u017c\u2026 nawet tam czasami jest miejsce na oddech.<\/p>\n

\"Kadr<\/p>\n

Kadr z filmu „Dziki”Next Film<\/p>\n

Z jednej strony trudno odm\u00f3wi\u0107 filmowi energii, z drugiej \u2014 przy 130 minutach ten spos\u00f3b narracji staje si\u0119 m\u0119cz\u0105cy. Historia, z \u0142atwym do przewidzenia w\u0105tkiem zakazanej mi\u0142o\u015bci, jest w gruncie rzeczy prosta, a mimo to rozci\u0105gni\u0119ta do granic wytrzyma\u0142o\u015bci. Ca\u0142e sekwencje przygotowa\u0144 do ostatecznej konfrontacji przypominaj\u0105 monta\u017cowe kola\u017ce, kt\u00f3re trwaj\u0105 i trwaj\u0105, nie wnosz\u0105c nowych znacze\u0144 ani emocji. Tempo nie buduje napi\u0119cia \u2014 raczej je rozprasza.<\/p>\n

„Dziki”: Przesyt i jego granice<\/p>\n

Trzeba produkcji odda\u0107, \u017ce zdj\u0119cia Bartka Cierlicy oferuj\u0105 zapieraj\u0105ce dech w piersiach panoramy Karpat \u2014 surowe, majestatyczne, niemal poczt\u00f3wkowe. Ale nawet tu napotykamy problem nadmiaru \u2014 „Dziki” bardzo szybko zaczyna eksploatowa\u0107 ten sam wizualny motyw. G\u00f3ry wracaj\u0105 tak cz\u0119sto, \u017ce zamiast wzmacnia\u0107 dramaturgi\u0119, trac\u0105 swoj\u0105 si\u0142\u0119 oddzia\u0142ywania.<\/p>\n

Dodatkowo Kawulski zbyt cz\u0119sto pracuje na bardzo bliskich planach. Poza widokami krajobraz\u00f3w zaskakuj\u0105co rzadko dostajemy oddech w postaci szerszych uj\u0119\u0107 sytuacyjnych. W po\u0142\u0105czeniu z chaotycznym monta\u017cem i ogromnym ekranem IMAX-u obraz dos\u0142ownie „wchodzi widzowi w oczy”. To kino intensywne do granic przesytu \u2014 zamiast wci\u0105ga\u0107, zaczyna przyt\u0142acza\u0107.<\/p>\n

\"Tomasz<\/p>\n

Tomasz W\u0142osok w filmie „Dziki”Next Film, Bartek Cierlica \/ mat. prasowe<\/p>\n

„Dziki”: Tam, gdzie brakuje ciszy<\/p>\n

Jeszcze bardziej wyrazi\u015bcie daje si\u0119 to odczu\u0107 na poziomie muzyki. Jest jej po prostu\u2026 za du\u017co. \u015acie\u017cka d\u017awi\u0119kowa Mateusza Schmidta \u2014 sta\u0142ego wsp\u00f3\u0142pracownika Kawulskiego \u2014 oraz Ape Chimba, hiszpa\u0144skiego multiinstrumentalisty i wokalisty, wylewa si\u0119 niemal z ka\u017cdej sceny. Mieszaj\u0105 si\u0119 tu wp\u0142ywy etniczne, g\u00f3ralskie, afryka\u0144skie, elektronika i dubstep, z u\u017cyciem najprzer\u00f3\u017cniejszego instrumentarium \u2014 od tradycyjnych instrument\u00f3w smyczkowych, poprzez duduki, dudy i gongi, na kobiecych i m\u0119skich wokalizach ko\u0144cz\u0105c. To przede wszystkim za ich spraw\u0105 niemal ka\u017cdy utw\u00f3r brzmi ultradramatycznie i dos\u0142ownie.<\/p>\n

Brakuje moment\u00f3w ciszy, zawieszenia, kontrapunktu. Emocje s\u0105 nieustannie podkr\u0119cane, jakby tw\u00f3rcy bali si\u0119, \u017ce bez muzyki widz straci zainteresowanie. Efekt zn\u00f3w przywodzi na my\u015bl estetyk\u0119 gier komputerowych \u2014 wszystko jest „na klimaksie”, ca\u0142y czas, bez chwili wytchnienia. Wyobra\u017acie sobie 130 minut muzycznej kulminacji w stylu \u015bmierci Maximusa z „Gladiatora” \u2014 tylko w du\u017co mniej frapuj\u0105cym wydaniu.<\/p>\n

\"Kadr<\/p>\n

Kadr z filmu „Dziki”Next Film<\/p>\n

„Dziki”: Jest szale\u0144stwo. A metoda?<\/p>\n

Obsada to mieszanka znanych twarzy i r\u00f3l mocno nier\u00f3wnych. Tomasz W\u0142osok fizycznie dobrze odnajduje si\u0119 w roli p\u00f3\u0142dzikiego bohatera, ale scenariusz nie daje mu wystarczaj\u0105co du\u017co przestrzeni, by zbudowa\u0107 pe\u0142nowymiarow\u0105 posta\u0107. Leszek Lichota gra targanego wyrzutami sumienia Macieja z Doliny Staw\u00f3w w dobrze wpisuj\u0105cym si\u0119 w jego emploi trybie „m\u0119drca po przej\u015bciach”, a Agata Buzek jako szamanka wypowiada kwestie, kt\u00f3re brzmi\u0105 bardziej jak wsp\u00f3\u0142czesne aforyzmy ni\u017c my\u015bli zakorzenione w realiach XVII w.<\/p>\n

Najbardziej szalony nie jest wcale tytu\u0142owy „Dziki”, a Sebastian Fabija\u0144ski jako inkwizytor<\/a>. To antagonista przerysowany, jednowymiarowy, balansuj\u0105cy na granicy parodii. Wida\u0107, \u017ce aktor dobrze si\u0119 bawi, ale jego gra bywa tak „teatralna”, \u017ce mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, jakby na chwil\u0119 wyrwa\u0142 si\u0119 z pr\u00f3by do wyj\u0105tkowo dziwacznej inscenizacji „Hamleta”. W tle pojawia si\u0119 wiele znanych nazwisk \u2014 w tym Borys Szyc w na sw\u00f3j spos\u00f3b zabawnym epizodzie trwaj\u0105cym mniej wi\u0119cej tyle, co reklama sieci fast food\u00f3w.<\/p>\n

\"Sebastian<\/p>\n

Sebastian Fabija\u0144ski w filmie „Dziki”Next Film, Bartek Cierlica \/ mat. prasowe<\/p>\n

„Dziki”: Wielkie s\u0142owa, wielkie ambicje<\/p>\n

Dialogi pe\u0142ne s\u0105 sentencji i „\u017cyciowych prawd”: o \u017cyciu i \u015bmierci, losie i przeznaczeniu, wierze i jej braku. „Nie ma kary ani nagrody, s\u0105 tylko konsekwencje”. Albo: „Ta melodia mia\u0142a by\u0107 pisana r\u0119k\u0105 Boga, ale nawet Boga trzeba czasem poprowadzi\u0107 za r\u0119k\u0119”. Jest tego mn\u00f3stwo \u2014 zdecydowanie za du\u017co \u2014 i starczy\u0142oby ich na niejedno pude\u0142ko z wr\u00f3\u017cbami z ciasteczek czy kapsle z napojami owocowymi. Ca\u0142o\u015b\u0107 nie ufa obrazowi, emocji ani widzowi. Ka\u017cd\u0105 my\u015bl trzeba wypowiedzie\u0107 na g\u0142os, ka\u017cd\u0105 ide\u0119 dopowiedzie\u0107 do ko\u0144ca.<\/p>\n

Najwi\u0119kszy problem „Dzikiego” polega jednak na tym, \u017ce nie do ko\u0144ca wiadomo, czym chce by\u0107. Polskim „Tarzanem”? „Braveheartem”? A mo\u017ce „Apocalypto”? Ostatecznie nie jest \u017cadnym z tych film\u00f3w. Fabu\u0142a jest chaotyczna, a jej rozwi\u0105zanie \u2014 zw\u0142aszcza uzasadnienie fina\u0142u \u2014 pozostawia niedosyt. Epilog wyra\u017anie flirtuje z patosem znanym z opowie\u015bci o Williamie Wallacie<\/a>, ale nie ma za sob\u0105 emocjonalnego ci\u0119\u017caru, kt\u00f3ry by go usprawiedliwia\u0142.<\/p>\n

„Dziki”: W krainie tysi\u0105ca bod\u017ac\u00f3w<\/p>\n

Wida\u0107, \u017ce Kawulski i ca\u0142a ekipa w\u0142o\u017cyli w ten projekt ogrom pracy i serca. Scenografia \u2014 w tych niewielu momentach, w kt\u00f3rych j\u0105 naprawd\u0119 wida\u0107 \u2014 jest dopracowana, Karpaty wygl\u0105daj\u0105 przepi\u0119knie, sceny walk s\u0105 krwawe i brutalne \u2014 to zdecydowanie nie jest film na rodzinny seans. Aktorzy, mimo drewnianych dialog\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c daj\u0105 z siebie wszystko. Problem w tym, \u017ce intensywno\u015b\u0107 staje si\u0119 celem samym w sobie. Monta\u017c, muzyka i inscenizacja nie s\u0142u\u017c\u0105 historii, lecz j\u0105 zag\u0142uszaj\u0105.<\/p>\n

„Dziki” jest filmem skrajnie przebod\u017acowanym. Dwugodzinnym trailerem w\u0142asnego filmu. Kinem, kt\u00f3re krzyczy, zamiast opowiada\u0107. Mimo to warto go zobaczy\u0107 \u2014 cho\u0107by po to, by samemu wyrobi\u0107 sobie zdanie o projekcie, kt\u00f3ry ma ambicj\u0119 sta\u0107 si\u0119 klasyk\u0105 polskiego kina przygodowego, a ostatecznie mo\u017ce sko\u0144czy\u0107 jako test granic cierpliwo\u015bci widza \u2014 zw\u0142aszcza tego, kt\u00f3ry liczy\u0142 na opowie\u015b\u0107, a nie tylko na do\u015bwiadczenie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Pierwszy polski film zrealizowany w ca\u0142o\u015bci przy u\u017cyciu kamer ARRI ALEXA 65 to ju\u017c samo w sobie wydarzenie.…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":149275,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[122,816,29965,30115,919,48,46,42,38,40,39,41,2747,123,47,27898],"class_list":{"0":"post-149274","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-entertainment","9":"tag-film","10":"tag-imax","11":"tag-maciej_kawulski","12":"tag-najnowsze_wiadomosci_kultura","13":"tag-nat_styl","14":"tag-omp","15":"tag-pl","16":"tag-poland","17":"tag-polish","18":"tag-polska","19":"tag-polski","20":"tag-recenzje","21":"tag-rozrywka","22":"tag-screening_general","23":"tag-tomasz_wlosok"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115715007303709999","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/149274","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=149274"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/149274\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/149275"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=149274"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=149274"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=149274"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}