„Fanfan Tulipan” z\u00a01952 roku, z\u00a0Gerardem Philipem i\u00a0Gin\u0105 Lollobrigid\u0105 w\u00a0g\u0142\u00f3wnych rolach, jest trzecim najwi\u0119kszym zagranicznym przebojem w\u00a0historii polskich kin. Francusk\u0105 produkcj\u0119 obejrza\u0142o 10,3 mln widz\u00f3w. Zrealizowani rok p\u00f3\u017aniej „Trzej muszkieterowie” zgromadzili przed du\u017cym ekranem blisko 7\u00a0mln widz\u00f3w. Oba tytu\u0142y nale\u017ca\u0142y do tych w\u00a0sumie nielicznych zachodnich film\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y p\u00f3\u017aniej powtarzane w\u00a0k\u00f3\u0142ko przez polsk\u0105 telewizj\u0119. I\u00a0zawsze gromadzi\u0142y przed odbiornikami ogromn\u0105 widowni\u0119.<\/p>\n
\ufeffPunktem wyj\u015bcia do nakr\u0119cenia polskiego filmu z\u00a0gatunku p\u0142aszcza i\u00a0szpady by\u0142o oczywi\u015bcie znalezienie ciekawego g\u0142\u00f3wnego bohatera. I\u00a0tutaj rozpoczyna si\u0119 jedna z\u00a0najbardziej tajemniczych historii w\u00a0dziejach polskiej kinematografii. Pierwowzorem Krzysztofa Dowgirda by\u0142 Christian Ludwig von Kalkstein. Pu\u0142kownik wojsk konnych, jeden z\u00a0przyw\u00f3dc\u00f3w opozycji antyelektorskiej w\u00a0Prusach Ksi\u0105\u017c\u0119cych i\u00a0zwolennik ich zespolenia z\u00a0Polsk\u0105, porwany z\u00a0Polski przez ludzi elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma i\u00a0stracony w\u00a0K\u0142ajpedzie. „Jego g\u0142owa spad\u0142a pod katowskim toporem” \u2013\u00a0czytamy w\u00a0„Olecko \u2013\u00a0z\u00a0dziej\u00f3w miasta i\u00a0powiaty” Andrzeja Wakara.<\/p>\n
Tw\u00f3rcy „Czarnych chmur” pokazali w\u00a0serialu porwanie pu\u0142kownika, ale oszcz\u0119dzili widzom jego \u015bmierci. Filmowa historia ko\u0144czy si\u0119 hollywoodzkim happy endem. A\u00a0kto j\u0105 wymy\u015bli\u0142, kto napisa\u0142 scenariusz? Oto zagadka. W\u00a0tej sprawie by\u0142o prowadzone niejedno dziennikarskie \u015bledztwo. Niekt\u00f3re, wiarygodne \u017ar\u00f3d\u0142a twierdz\u0105, \u017ce autorem „Czarnych chmur” by\u0142a osoba nosz\u0105ca to samo nazwisko, co Christian Ludwig von Kalkstein –\u00a0Ludwik Kalkstein.<\/p>\n
Jego nazwiska pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 w\u00a0napisach serialu. Dlaczego? Ludwik Kalkstein by\u0142 postaci\u0105 z\u00a0paskudn\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 –\u00a0\u017co\u0142nierzem ZWZ-AK, ale te\u017c od pewnego momentu agentem Gestapo. Panuje opinia, \u017ce przyczyni\u0142 si\u0119 do aresztowania gen. Stefana Roweckiego „Grota”. Bilans jego dzia\u0142alno\u015bci to ponad 500 aresztowanych cz\u0142onk\u00f3w i\u00a0wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Armii Krajowej. Kalkstein do 1953 roku ukrywa\u0142 si\u0119 pod zmienionym nazwiskiem. S\u0105d skaza\u0142 go „na \u0142\u0105czn\u0105 kar\u0119 do\u017cywotniego wi\u0119zienia z\u00a0pozbawieniem praw publicznych i\u00a0obywatelskich praw honorowych na zawsze”, jednak w\u00a0wyniku amnestii, wyszed\u0142 na wolno\u015b\u0107 ju\u017c w\u00a01965 roku.<\/p>\n
W wi\u0119zieniu Kalkstein pracowa\u0142 w\u00a0bibliotece, redagowa\u0142 og\u00f3lnopolskie pismo wi\u0119\u017ani\u00f3w „Prze\u015bwit”, pisa\u0142 s\u0142uchowiska radiowe i\u00a0zbiera\u0142 nagrody za wzorowe zachowanie, a\u00a0tak\u017ce pilnie i\u00a0sumiennie skroba\u0142 raporty dla S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa. <\/p>\n
Serial „Czarne chmury” mia\u0142 premier\u0119 23 grudnia 1973 roku. Oficjalnie jego scenarzystami byli Antoni Guzi\u0144ski oraz Ryszard Pietruski (aktor, kt\u00f3ry gra\u0142 w\u00a0serialu wachmistrza Kacpra). Jednak… „To Kalkstein pisa\u0142 scenariusz \u2018Czarnych chmur\u2019. Rysio Pietruski tylko to za niego podpisa\u0142. Zdradz\u0105 panu pewn\u0105 tajemnic\u0119. Nazwisko bohatera musia\u0142em zmieni\u0107 na pi\u0119\u0107 dni przed rozpocz\u0119ciem zdj\u0119\u0107. W\u00a0scenariuszu by\u0142 Kalkstein. To by nie przesz\u0142o” \u2013\u00a0powiedzia\u0142 re\u017cyser serialu w\u00a0rozmowie z\u00a0Piotrem K. Piotrowskim, autorem ksi\u0105\u017cki „Kultowe seriale”.<\/p>\n
Piotrowski dotar\u0142 te\u017c do informacji, \u017ce jeszcze przed powstaniem serialu Ludwik Kalkstein chcia\u0142 zrobi\u0107 s\u0142uchowisko o\u00a0Christianie Ludwigu von Kalksteinie, a\u00a0w\u00a0latach 70. w\u00a0\u015brodowisku filmowym m\u00f3wi\u0142o si\u0119, \u017ce „Czarne chmury” wymy\u015bli\u0142 w\u0142a\u015bnie Kalkstein, kt\u00f3ry \u2013\u00a0dodajmy \u2013\u00a0po wyj\u015bciu z\u00a0wi\u0119zienia zmieni\u0142 nazwisko.<\/p>\n
Jak wida\u0107, sama historia powstania „Czarnych chmur” jest r\u00f3wnie pasjonuj\u0105ca, jak sam serial. Nie trzeba chyba dodawa\u0107, \u017ce cieszy\u0142 si\u0119 on ogromn\u0105 popularno\u015bci\u0105 w\u00a0naszym kraju. \u015awietne zdj\u0119cia Antoniego W\u00f3jtowicza, niezapomniana muzyka Waldemara Kazaneckiego oraz wspania\u0142e role Leonarda Pietraszaka (Dowgird), Ryszarda Pietruskiego (Kacper), Stanis\u0142awa Niwi\u0144skiego (rotmistrz Zaremba), Macieja Rayzachera (kapitan Knothe), Edmunda Fettinga (margrabia von Ansbach), Janusza Zakrzewskiego (von Hollstein) oraz El\u017cbiety Starosteckiej (Anna Ostrowska) i\u00a0Anny Seniuk (Magda Domaradzka).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"„Fanfan Tulipan” z\u00a01952 roku, z\u00a0Gerardem Philipem i\u00a0Gin\u0105 Lollobrigid\u0105 w\u00a0g\u0142\u00f3wnych rolach, jest trzecim najwi\u0119kszym zagranicznym przebojem w\u00a0historii polskich kin.…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":162874,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[122,42,38,40,39,41,123],"class_list":{"0":"post-162873","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-entertainment","9":"tag-pl","10":"tag-poland","11":"tag-polish","12":"tag-polska","13":"tag-polski","14":"tag-rozrywka"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115757037885163255","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/162873","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=162873"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/162873\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/162874"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=162873"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=162873"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=162873"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}