Magda ma 41 lat i m\u00f3wi, \u017ce najbardziej boi si\u0119 nie samej Wigilii, ale momentu, w kt\u00f3rym zaczyna si\u0119 o niej rozmawia\u0107.<\/p>\n
Dlaczego Alicja nie chce robi\u0107 \u015bwi\u0105t? <\/p>\n
Jak Magda czuje si\u0119 w czasie rozm\u00f3w o Wigilii? <\/p>\n
Co Ewa my\u015bli o tradycji \u015bwi\u0105tecznej? <\/p>\n
Jak rodzice Magdy sp\u0119dzali Wigili\u0119 przez 40 lat? <\/p>\n
\u2014 Wystarczy jeden telefon od mamy pod koniec listopada \u2014 opowiada. \u2014 „No to jak w tym roku? U Was, czy u nas?”. I ja ju\u017c wiem, \u017ce za chwil\u0119 strac\u0119 kontrol\u0119 nad tym, co b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o przez nast\u0119pny miesi\u0105c.<\/p>\n
„Czym oni sobie na to zas\u0142u\u017cyli”<\/p>\n
A na co dzie\u0144 Magda jest w\u0142a\u015bnie tak\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra lubi planowa\u0107 i mie\u0107 sprawy pod kontrol\u0105. Pracuje w bran\u017cy IT, \u017cyje szybko, ale raczej spokojnie. \u015awi\u0119ta s\u0105 jedynym momentem w roku, kiedy ten porz\u0105dek si\u0119 rozpada. Bo \u015bwi\u0119ta nie s\u0105 dla niej wydarzeniem \u2014 s\u0105 pakietem oczekiwa\u0144, kt\u00f3rych nie da si\u0119 rozbroi\u0107 jednym ruchem.<\/p>\n
Rodzice Magdy przez czterdzie\u015bci lat sp\u0119dzali Wigili\u0119 w ten sam spos\u00f3b. Ta sama kolejno\u015b\u0107 potraw, ten sam plan dnia, ten sam scenariusz rozm\u00f3w. Dla nich \u015bwi\u0119ta s\u0105 czym\u015b nienaruszalnym, niemal sakralnym.<\/p>\n
\u2014 Jakby to nie by\u0142a kolacja, tylko rytua\u0142 podtrzymuj\u0105cy istnienie rodziny \u2014 m\u00f3wi Magda.<\/p>\n
Kiedy dwa lata temu zasugerowa\u0142a, \u017ce mo\u017ce tym razem nie przyjedzie, reakcja by\u0142a natychmiastowa. Pojawi\u0142y si\u0119 pytania o to, czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o, czy kto\u015b jest chory, czy ona „ju\u017c nie chce mie\u0107 rodziny”.<\/p>\n
\u2014 Nikt nie zapyta\u0142, czy ja jestem zm\u0119czona \u2014 m\u00f3wi. \u2014 Tylko „co ja im takiego robi\u0119”. I „czym sobie zas\u0142u\u017cyli na takie traktowanie”.<\/p>\n
Ostatecznie przyjecha\u0142a. Znowu.<\/p>\n
Rodzice wiedz\u0105, jak powinno by\u0107<\/p>\n
Alicja ma 36 lat i dw\u00f3jk\u0119 dzieci w wieku przedszkolnym. Jej \u015bwi\u0119ta zaczynaj\u0105 si\u0119 w momencie, gdy otwiera specjalny kalendarz.<\/p>\n
\u2014 Dla mnie grudzie\u0144 to tabelka w Excelu \u2014 \u015bmieje si\u0119 gorzko. \u2014 Kto, kiedy, gdzie, z czym, z jakim prezentem, co dla kogo.<\/p>\n
Jej rodzice i te\u015bciowie mieszkaj\u0105 w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach miasta. Ka\u017cda strona ma swoje wyobra\u017cenie o tym, „jak powinno by\u0107”. Dla Alicji oznacza to \u015bwi\u0119ta sp\u0119dzane w samochodzie, z dzie\u0107mi, kt\u00f3re s\u0105 zm\u0119czone, przebod\u017acowane i wcale nie marz\u0105 o kolejnej kolacji.<\/p>\n
\u2014 Nikt nie pyta, czy nam si\u0119 chce \u2014 m\u00f3wi. \u2014 Jest za to du\u017co m\u00f3wienia o tradycji, o tym, \u017ce „dzieci musz\u0105 mie\u0107 wspomnienia”. Nikogo nie interesuje, czy ja jestem zm\u0119czona. Mama powiedzia\u0142a mi kiedy\u015b: no takie \u017cycie matki, tak musi by\u0107. Nie odzywa\u0142am si\u0119 do niej przez nast\u0119pny tydzie\u0144.<\/p>\n
W zesz\u0142ym roku Alicja zaproponowa\u0142a, \u017ce Wigilia b\u0119dzie uproszczona. Jedna zupa, ryba, ciasto z cukierni. Chcia\u0142a wsp\u00f3lnego wieczoru, ale nie maratonu.<\/p>\n
\u2014 Us\u0142ysza\u0142am, \u017ce to nie s\u0105 prawdziwe \u015bwi\u0119ta \u2014 opowiada. \u2014 Jakby to w og\u00f3le zale\u017ca\u0142o od liczby potraw i stopnia naszego zm\u0119czenia, energii po\u015bwi\u0119conej na to wszystko…<\/p>\n
Najbardziej bola\u0142o j\u0105 to, \u017ce jej potrzeba odpoczynku zosta\u0142a odczytana jako lenistwo albo brak zaanga\u017cowania.<\/p>\n
\u2014 A ja po prostu jestem zm\u0119czona \u017cyciem, kt\u00f3re na co dzie\u0144 i tak jest intensywne \u2014 m\u00f3wi. \u2014 Mamy z m\u0119\u017cem dwoje jeszcze ci\u0105gle ma\u0142ych dzieci, odpowiedzialne stanowiska, presj\u0119… Nasi rodzice \u017cyli inaczej. Oni tego nie rozumiej\u0105.<\/p>\n
M\u00f3j syn nie potrzebuje 12 potraw<\/p>\n
Ewa ma 45 lat, nastoletniego syna i za sob\u0105 rozw\u00f3d. Po rozstaniu zosta\u0142a w rodzinnym mie\u015bcie, blisko rodzic\u00f3w. To oni od lat wyznaczaj\u0105 rytm \u015bwi\u0105t.<\/p>\n
\u2014 M\u00f3wi\u0105, \u017ce robi\u0105 to dla wnuka \u2014 t\u0142umaczy. \u2014 Ale on wcale nie potrzebuje dwunastu potraw. On potrzebuje spokoju.<\/p>\n
Ewa coraz cz\u0119\u015bciej my\u015bli o tym, \u017ce \u015bwi\u0119ta, kt\u00f3re pami\u0119ta z dzieci\u0144stwa, mia\u0142y sens w zupe\u0142nie innym \u015bwiecie. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym Wigilia by\u0142a momentem oddechu od trudnej codzienno\u015bci, a nie kolejnym projektem do zrealizowania.<\/p>\n
\u2014 Moi rodzice \u017cyli kiedy\u015b od \u015bwi\u0105t do \u015bwi\u0105t \u2014 m\u00f3wi. \u2014 Dla nich to by\u0142o co\u015b, co scala\u0142o rodzin\u0119. Dla mnie to raczej test: czy dam rad\u0119, czy wszystkich zadowol\u0119, czy nie zawiod\u0119. Czy ryba po grecku zas\u0142u\u017cy w ko\u0144cu na pochwa\u0142\u0119, a nie na „no wiesz, cioci jako\u015b to lepiej wychodzi\u0142o”.<\/p>\n
„Nie wiadomo, ile jeszcze b\u0119dzie tych \u015bwi\u0105t”<\/p>\n
Wszystkie te historie \u0142\u0105czy jedno: poczucie, \u017ce \u015bwi\u0119ta przesta\u0142y by\u0107 wyborem, a sta\u0142y si\u0119 obowi\u0105zkiem. Czym\u015b, co trzeba „zrobi\u0107”, zamiast czym\u015b, co si\u0119 prze\u017cywa.<\/p>\n
Ewa my\u015bli co roku: a gdyby tak nie robi\u0107 \u015bwi\u0105t wcale? Albo zrobi\u0107 je po swojemu. Bez presji, bez udowadniania czegokolwiek, bez scenariusza napisanego przez poprzednie pokolenia.<\/p>\n
Ale potem przychodz\u0105 rozmowy. Argumenty o tradycji. O tym, \u017ce „kiedy\u015b si\u0119 to doceni”. O tym, \u017ce „nie wiadomo, ile jeszcze tych \u015bwi\u0105t b\u0119dzie”.<\/p>\n
\u2014 Moi rodzice nie rozumiej\u0105, \u017ce \u015bwiat si\u0119 zmieni\u0142 \u2014 m\u00f3wi Magda. \u2014 \u017be my inaczej pracujemy, inaczej odpoczywamy, inaczej jeste\u015bmy zm\u0119czeni.<\/p>\n
\u2014 Mam wra\u017cenie, \u017ce \u015bwi\u0119ta sta\u0142y si\u0119 egzaminem z bycia dobr\u0105 c\u00f3rk\u0105 i dobr\u0105 matk\u0105 \u2014 dodaje Alicja.<\/p>\n
I t\u0142umaczy, \u017ce mo\u017ce to rzeczywi\u015bcie kwestia pokoleniowa. \u2014 A mo\u017ce po prostu nie nauczyli\u015bmy si\u0119 jeszcze, jak negocjowa\u0107 blisko\u015b\u0107 bez poczucia winy. Jak spotyka\u0107 si\u0119, by by\u0107 ze sob\u0105 naprawd\u0119, a nie tylko dlatego, \u017ce wypada zgodnie z harmonogramem \u2014 zastanawia si\u0119 g\u0142o\u015bno. \u2014 I dlatego co roku wraca to samo zdanie: nie b\u0119dzie \u017cadnych \u015bwi\u0105t. A potem \u2014 z bardzo r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w \u2014 zn\u00f3w siadam z rodzin\u0105 do wigilijnego do sto\u0142u.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Magda ma 41 lat i m\u00f3wi, \u017ce najbardziej boi si\u0119 nie samej Wigilii, ale momentu, w kt\u00f3rym zaczyna…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":163984,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[32,33,27,34,35,28,31,48,25,46,40,41,47,80,5806,29,30,32444,26,82,83,84,20296],"class_list":{"0":"post-163983","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-swiat","8":"tag-breaking-news","9":"tag-breakingnews","10":"tag-headlines","11":"tag-latest-news","12":"tag-latestnews","13":"tag-naglowki","14":"tag-najwazniejsze-artykuly","15":"tag-nat_styl","16":"tag-news","17":"tag-omp","18":"tag-polish","19":"tag-polski","20":"tag-screening_general","21":"tag-swiat","22":"tag-swieta","23":"tag-top-stories","24":"tag-topstories","25":"tag-tradycja","26":"tag-wiadomosci","27":"tag-world","28":"tag-world-news","29":"tag-worldnews","30":"tag-zmeczenie"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115760069826220776","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/163983","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=163983"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/163983\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/163984"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=163983"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=163983"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=163983"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}