![\"Urwany](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/Urwany-slad.-Zaginieni-w-amerykanskich-parkach-narodowych-Jon-Billman_size-720w.png\")
<\/p>\nPoni\u017cszy fragment pochodzi z ksi\u0105\u017cki pt. „Urwany \u015blad. Zaginieni w ameryka\u0144skich parkach narodowych” autorstwa Jona Billmana w przek\u0142adzie Martyny Tomczak, wydanej 11 pa\u017adziernika 2025 roku nak\u0142adem Wydawnictwa Czarne.<\/p>\n
(…) Od znikni\u0119cia Moore up\u0142yn\u0105\u0142 prawie tydzie\u0144. Wed\u0142ug statystyk czas nie dzia\u0142a\u0142 na jej korzy\u015b\u0107. Nie zwa\u017caj\u0105c na to, sz\u00f3stego dnia wszyscy wci\u0105\u017c pracowali pe\u0142n\u0105 par\u0105. Bliscy zaginionej niemal ju\u017c stracili nadziej\u0119, kiedy zdarzy\u0142 si\u0119 cud – Moore wysz\u0142a z lasu tym samym szlakiem, na kt\u00f3rym znikn\u0119\u0142a. Para turyst\u00f3w zapyta\u0142a j\u0105, jak ma na imi\u0119. Us\u0142yszawszy, \u017ce Kara, stwierdzili: „Mn\u00f3stwo ludzi pani szuka”.<\/p>\n
Kara Moore odnalaz\u0142a si\u0119 sama. Dziesi\u0105tki os\u00f3b, z psami i specjalistycznym sprz\u0119tem, przeszuka\u0142o prawie trzysta kilometr\u00f3w kwadratowych, po czym sze\u015b\u0107 dni p\u00f3\u017aniej zaginiona pojawi\u0142a si\u0119 w tym samym miejscu, z kt\u00f3rego znikn\u0119\u0142a. Istnieje masa przypadk\u00f3w, kiedy zw\u0142oki znajduj\u0105 si\u0119 na przeszukanych wcze\u015bniej terenach, jednak rzadko dotyczy to \u017cywej osoby. Ca\u0142kiem jakby przesz\u0142a przez portal do innego wymiaru, a nast\u0119pnie z niego wr\u00f3ci\u0142a.<\/p>\n
Sama Kara Moore r\u00f3wnie\u017c nie jest w stanie powiedzie\u0107, jak do tego dosz\u0142o. W zwi\u0105zku z doznanym w przesz\u0142o\u015bci urazem m\u00f3zgu pami\u0119ta tylko jak przez mg\u0142\u0119, \u017ce pi\u0142a wod\u0119 z sadzawki i spa\u0142a obok zwalonego pnia. Nie wie, jak znalaz\u0142a drog\u0119 powrotn\u0105. Ale nic jej si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n
W Pictured Rocks znika zazwyczaj od pi\u0119ciu do dziesi\u0119ciu os\u00f3b rocznie. Prawie wszystkie odnajduj\u0105 si\u0119 w ci\u0105gu jednej doby.<\/p>\n
W styczniu 2019 roku dwudziestopi\u0119cioletni Guiancarlo Estupigan, student ochrony \u015brodowiska na Uniwersytecie P\u00f3\u0142nocnego Michigan, zagin\u0105\u0142 w okolicach rzeki Yellow Dog, nieca\u0142e pi\u0119\u0107dziesi\u0105t kilometr\u00f3w od mojego domu. Carlo, jak nazywaj\u0105 go bliscy, by\u0142 zapalonym fotografem przyrody i sp\u0119dza\u0142 d\u0142ugie godziny w g\u0142uszy, gdzie warunki s\u0105 surowe.<\/p>\n
\t\t\t\t\t<\/p>\n
W czwartek po po\u0142udniu og\u0142oszono zagro\u017cenie burz\u0105 \u015bnie\u017cn\u0105, a ja obserwowa\u0142em w telefonie, jak nawa\u0142nica si\u0119 przesuwa. W tak\u0105 pogod\u0119 ma\u0142o kto z w\u0142asnej woli wychodzi z domu, jednak Carlo uwielbia\u0142 sp\u0119dza\u0107 czas na zewn\u0105trz, \u0142owi\u0107 ryby i robi\u0107 zdj\u0119cia – nie by\u0142 to jego pierwszy raz. Mia\u0142 zreszt\u0105 geograficzne punkty odniesienia: rzek\u0119 Yellow Dog, wp\u0142ywaj\u0105c\u0105 do Jeziora G\u00f3rnego, oraz drog\u0119 510, przy kt\u00f3rej zaparkowa\u0142 subaru.<\/p>\n
Tamtego wieczoru nie wr\u00f3ci\u0142 do swojego domu w Marquette. W pi\u0105tek, po \u015bnie\u017cycy, wsp\u00f3\u0142lokatorzy pojechali go szuka\u0107 i znale\u017ali samoch\u00f3d. Wezwali s\u0142u\u017cby, a Departament Szeryfa Hrabstwa Marquette wys\u0142a\u0142 na miejsce ekip\u0119 specjalist\u00f3w, niezwykle skutecznych w odnajdywaniu zaginionych.<\/p>\n
Niestety po burzy \u015bnie\u017cnej przez kilka dni trzyma\u0142 silny, co najmniej siedemnastostopniowy mr\u00f3z. Temperatura rzeczywista (w odr\u00f3\u017cnieniu od odczuwalnej) wynosi minus dwadzie\u015bcia. Yellow Dog jest cz\u0119\u015bciowo zamarzni\u0119ta i wygl\u0105da jak z poczt\u00f3wki. Dzie\u0144 wcze\u015bniej nad koronami drzew lata\u0142 helikopter. Teraz kilkana\u015bcie pojazd\u00f3w ratunkowych stoi wzd\u0142u\u017c drogi 510, blisko mostu. Na miejscu s\u0105 bliscy Carla, ubrani nie do\u015b\u0107 ciep\u0142o na ten przenikliwy mr\u00f3z. Ratownicy w \u017c\u00f3\u0142tych kamizelkach \u015bmigaj\u0105 po le\u015bnych duktach skuterami \u015bnie\u017cnymi. Podszed\u0142em do psiego przewodnika, kt\u00f3ry zrobi\u0142 sobie przerw\u0119 na ogrzanie si\u0119 i posi\u0142ek.<\/p>\n
– Zimno, ale zaraz idziemy – powiedzia\u0142.<\/p>\n
Zapyta\u0142em, czy m\u00f3g\u0142bym zebra\u0107 znajomych i w czym\u015b pom\u00f3c. – Jeszcze nie teraz. Gdyby\u015bcie tam teraz poszli, psy czu\u0142yby was zamiast niego.<\/p>\n
Carla znaleziono po prawie trzech dniach. Zmar\u0142 wskutek hipotermii – wskazywa\u0142y na to rozrzucone ubrania. Ofiarom hipotermii tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 robi si\u0119 gor\u0105co. Nie wiadomo, dlaczego Carlo nie trafi\u0142 z powrotem do samochodu – cia\u0142o znaleziono tylko nieca\u0142e sto metr\u00f3w dalej. Aparat, sw\u00f3j wielki skarb, zabezpieczy\u0142 przed dzia\u0142aniem \u017cywio\u0142\u00f3w; ostatnie kilka kadr\u00f3w ukazuje zanik funkcji poznawczych osoby, kt\u00f3ra zamarza na \u015bmier\u0107.<\/p>\n
Dzie\u0144 znikni\u0119cia Carla by\u0142 zarazem trzecim dniem od zagini\u0119cia trzyletniego Caseya Hathawaya niedaleko domu jego prababci w hrabstwie Craven w Karolinie P\u00f3\u0142nocnej. Pogoda by\u0142a wstr\u0119tna, dla trzylatka zab\u00f3jcza: mr\u00f3z i padaj\u0105cy uko\u015bnie deszcz, kt\u00f3ry zalewa\u0142 okoliczne lasy. Mierz\u0105cy poni\u017cej metra Casey nie by\u0142 ubrany odpowiednio na zimn\u0105, mokr\u0105 noc. Nie mia\u0142 ze sob\u0105 jedzenia ani wody. W pewnym momencie w poszukiwaniach bra\u0142o udzia\u0142 ponad pi\u0119ciuset ochotnik\u00f3w. Cz\u0119\u015b\u0107 metodycznie przetrz\u0105sa\u0142a las, pocz\u0105wszy od punktu, w kt\u00f3rym widziano ch\u0142opca po raz ostatni (czyli podw\u00f3rka przed domem prababci), poruszaj\u0105c si\u0119 w niedu\u017cych odst\u0119pach, \u017ceby zmniejszy\u0107 prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce co\u015b przeocz\u0105. Szybko sprowadzono wyspecjalizowan\u0105 ekip\u0119 z psami i helikopter z systemem FLIR. Wszystko na pr\u00f3\u017cno.<\/p>\n
24 stycznia wieczorem jaka\u015b kobieta spaceruj\u0105ca z psem us\u0142ysza\u0142a p\u0142acz z zaro\u015bli. Shane Grier, koordynator pogotowia, razem z zespo\u0142em wszed\u0142 do si\u0119gaj\u0105cej pasa wody, i wkr\u00f3tce znale\u017ali ch\u0142opca, kt\u00f3ry przemoczony, ale \u017cywy, zapl\u0105tany w cierniste chaszcze, chlipa\u0142, \u017ce chce do mamy. W szpitalu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nic mu nie jest, a ju\u017c po kilku godzinach jad\u0142 cheetosy i ogl\u0105da\u0142 kresk\u00f3wki. Miejsce, w kt\u00f3rym wyci\u0105gni\u0119to go z krzak\u00f3w, znajduje si\u0119 czterysta metr\u00f3w od domu jego prababci.<\/p>\n
\u015aledzi\u0142em histori\u0119 Caseya z du\u017cym zainteresowaniem. Z moich w\u0142asnych bada\u0144 wynika\u0142o, \u017ce szansa na happy end by\u0142a niewielka. To cud, \u017ce ch\u0142opiec unikn\u0105\u0142 hipotermii – w podobnych warunkach zmar\u0142y dziesi\u0105tki doros\u0142ych. Sprawa trafi\u0142a do zagranicznych medi\u00f3w, kiedy ch\u0142opiec opowiedzia\u0142 prababci, \u017ce zaopiekowa\u0142 si\u0119 nim nied\u017awied\u017a.<\/p>\n
Oto co na temat Caseya powiedzia\u0142a mi Tanya Barba:<\/p>\n
– Jestem na sto procent pewna, \u017ce te dzieciaki porywa Wielka Stopa. Jak niby taki maluch mia\u0142by przej\u015b\u0107 na bosaka przesz\u0142o kilometr pod g\u00f3r\u0119 w nieca\u0142e dwa dni? Albo tak jak Casey brn\u0105\u0107 po pas w mokrad\u0142ach?<\/p>\n
Zastanawiam si\u0119, czy aby to, \u017ce Casey sp\u0119dzi\u0142 czas z Wielk\u0105 Stop\u0105, jest na pewno mniej prawdopodobne ni\u017c to, \u017ce setki ludzi z psami i helikopterami nie zdo\u0142a\u0142o go zlokalizowa\u0107 czterysta metr\u00f3w od podw\u00f3rka i trzydzie\u015bci siedem od szosy.<\/p>\n
Najbardziej ze wszystkich nierozwi\u0105zanych spraw poch\u0142aniaj\u0105 mnie te, w kt\u00f3rych brak logiki. Jest ich wiele. Sam nigdy nie zamierza\u0142em ich katalogowa\u0107, bo to dzia\u0142ka Davida Paulidesa, cho\u0107 nawet on nie jest w stanie za wszystkimi nad\u0105\u017cy\u0107.<\/p>\n
Jeszcze par\u0119 lat temu, s\u0142uchaj\u0105c Tanyi, u\u015bmiechn\u0105\u0142bym si\u0119 pod nosem i pewnie rzuci\u0142 jakim\u015b g\u0142upim \u017cartem, ale teraz odpar\u0142em tylko, \u017ce nie b\u0119d\u0119 si\u0119 z ni\u0105 k\u0142\u00f3ci\u0142. Zna\u0142em ju\u017c zbyt wiele przypadk\u00f3w tak dziwnych, \u017ce trzeba by je uzna\u0107 za niewyt\u0142umaczalne. Albo spraw os\u00f3b, kt\u00f3re nadal si\u0119 nie odnalaz\u0142y. Mo\u017ce Casey zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z nied\u017awiedziem; a mo\u017ce naprawd\u0119 spotka\u0142 tajemnicze zwierz\u0119 zwane Wielk\u0105 Stop\u0105. Mo\u017ce zdarzy\u0142a si\u0119 jeszcze inna dziwna rzecz i nigdy si\u0119 nie dowiemy jaka. Tak czy inaczej, do podobnych przypadk\u00f3w dochodzi na tyle cz\u0119sto, \u017ce kierowanie si\u0119 wy\u0142\u0105cznie logik\u0105 mo\u017ce prowadzi\u0107 nas do b\u0142\u0119dnych wniosk\u00f3w. Sam by\u0142em \u015bwiadkiem tego, jak inteligentnie dzia\u0142aj\u0105 cz\u0142onkowie OMR T i z jakim zaanga\u017cowaniem w\u0142\u0105czyli si\u0119 w poszukiwania Jacoba; te same cechy towarzysz\u0105 im w d\u0105\u017ceniu do pog\u0142\u0119biania wiedzy na temat Wielkiej Stopy.<\/p>\n
S\u0105 jeszcze dwie sprawy dzieci zaginionych w g\u0142uszy, kt\u00f3rych nie mog\u0119 tu pomin\u0105\u0107. Pierwsza dotyczy sze\u015bcioletniego Dennisa Lloyda Martina z Knoxville w stanie Tennessee, kt\u00f3ry znikn\u0105\u0142 podczas rodzinnej zabawy w chowanego w pewne popo\u0142udnie 1969 roku w Parku Narodowym Great Smoky Mountains. Wkr\u00f3tce p\u00f3\u017aniej okolic\u0119 zala\u0142a ulewa. Tysi\u0105c czterysta os\u00f3b przeczesa\u0142o teren o powierzchni stu trzydziestu kilometr\u00f3w kwadratowych i do dzi\u015b jest to najwi\u0119ksza akcja poszukiwawcza w historii parku. Znaleziono skarpetk\u0119 i but oraz \u015blady bosych dzieci\u0119cych st\u00f3p w b\u0142ocie. Harold Key, turysta przebywaj\u0105cy jakie\u015b osiem kilometr\u00f3w od miejsca, w kt\u00f3rym widziano ch\u0142opca po raz ostatni, twierdzi\u0142, \u017ce us\u0142ysza\u0142 „straszliwy, przera\u017caj\u0105cy wrzask” i ujrza\u0142 w\u0142ochatego m\u0119\u017cczyzn\u0119 z czym\u015b czerwonym przerzuconym przez rami\u0119. Martin w chwili znikni\u0119cia mia\u0142 na sobie czerwon\u0105 koszulk\u0119.<\/p>\n
Inna nies\u0142awna sprawa to przypadek Jaryda Atadera z Littleton w stanie Kolorado. 2 pa\u017adziernika 1999 roku jedena\u015bcioro doros\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w stowarzyszenia Christian Singles Network zatrzyma\u0142o si\u0119 w g\u00f3rskim domku niedaleko kanionu rzeki Poudre, wynajmowanym turystom przez Allyna Atadera, ojca Jaryda. Zaproponowali, \u017ce wezm\u0105 trzyletniego ch\u0142opca i jego sze\u015bcioletni\u0105 siostr\u0119 Josallyn na wycieczk\u0119 w oddalonym o trzydzie\u015bci par\u0119 kilometr\u00f3w szlakiem Big South w Parku Narodowym G\u00f3r Skalistych. Jaryd znikn\u0105\u0142 w trakcie zabawy w chowanego na szlaku. Spanikowani opiekunowie rzucili si\u0119 go szuka\u0107, ale bez skutku. Kilku w\u0119dkarzy zezna\u0142o, \u017ce jaki\u015b ma\u0142y ch\u0142opiec pyta\u0142 ich, czy w okolicy s\u0105 nied\u017awiedzie. W tym samym czasie niedaleko rozbi\u0142 si\u0119 \u015bmig\u0142owiec z Bazy Lotniczej Francisa E. Warrena w Cheyenne w stanie Wyoming i pi\u0119\u0107 os\u00f3b zosta\u0142o rannych. W nocy temperatura spad\u0142a poni\u017cej minus sze\u015bciu. Niczego nie znaleziono.<\/p>\n
W czerwcu 2003 roku dw\u00f3jka turyst\u00f3w znalaz\u0142a ubrania, kt\u00f3re, jak p\u00f3\u017aniej potwierdzono, nale\u017ca\u0142y do Jaryda. Nied\u0142ugo potem kto\u015b natrafi\u0142 na pojedynczy z\u0105b i kawa\u0142ek g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci czaszki ch\u0142opca. Wszystko ponad sto pi\u0119\u0107dziesi\u0105t metr\u00f3w powy\u017cej szlaku, z kt\u00f3rego znikn\u0105\u0142.<\/p>\n
– Wzi\u0119li mnie do miejsca, w kt\u00f3rym znaleziono ubranie, trudno by\u0142o tam wej\u015b\u0107 – opowiada\u0142 mi Allyn, nauczyciel, w swoim domu w g\u00f3rach Front Range. – Strasznie trudna droga. Nie mam poj\u0119cia, jak Jaryd mia\u0142by si\u0119 tam dosta\u0107.<\/p>\n
Pokaza\u0142 mi buty synka – bia\u0142e trampki – oraz identyczn\u0105 par\u0119, wci\u0105\u017c w pude\u0142ku, kt\u00f3r\u0105 wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 dla por\u00f3wnania. Buty Jaryda, przez cztery lata wystawione na dzia\u0142anie \u017cywio\u0142\u00f3w, wygl\u0105da\u0142y prawie tak samo jak te nowe. I pokaza\u0142 mi jeszcze co\u015b dziwnego: spodnie od dresu by\u0142y wywr\u00f3cone na lew\u0105 stron\u0119. Na ubraniach by\u0142y w\u0142osy, ale testy w laboratorium nie przynios\u0142y konkretnej odpowiedzi.<\/p>\n
Allyn i jego brat Arlyn opisali t\u0119 histori\u0119 w ksi\u0105\u017cce\u00a0Missing. When the Son Sets. The Jaryd Atadero Story [Zaginiony syn. Historia Jaryda Atadera]. Rozwa\u017cano postawienie chrze\u015bcija\u0144skim singlom – kt\u00f3rych Allyn uwa\u017ca\u0142 za dobrych znajomych – zarzutu nieumy\u015blnego spowodowania \u015bmierci, ale do tego nie dosz\u0142o. Pracownicy Biura Szeryfa Hrabstwa Larimer konsultowali si\u0119 z ekspertami z Wyoming, zdaniem kt\u00f3rych Jaryd m\u00f3g\u0142 pa\u015b\u0107 ofiar\u0105 pumy. Allyn nie jest co do tego przekonany.<\/p>\n
Pos\u0142uchaj:<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Poni\u017cszy fragment pochodzi z ksi\u0105\u017cki pt. „Urwany \u015blad. Zaginieni w ameryka\u0144skich parkach narodowych” autorstwa Jona Billmana w przek\u0142adzie…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":166064,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[32,33,14985,3760,27,34,35,28,31,25,32838,40,41,4293,80,29,30,71,26,82,83,84,2206],"class_list":{"0":"post-166063","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-swiat","8":"tag-breaking-news","9":"tag-breakingnews","10":"tag-fragment-ksiazki","11":"tag-gory","12":"tag-headlines","13":"tag-latest-news","14":"tag-latestnews","15":"tag-naglowki","16":"tag-najwazniejsze-artykuly","17":"tag-news","18":"tag-parki","19":"tag-polish","20":"tag-polski","21":"tag-stany-zjednoczone","22":"tag-swiat","23":"tag-top-stories","24":"tag-topstories","25":"tag-usa","26":"tag-wiadomosci","27":"tag-world","28":"tag-world-news","29":"tag-worldnews","30":"tag-zaginiecia"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115766168715728941","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/166063","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=166063"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/166063\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/166064"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=166063"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=166063"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=166063"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}