![\"Joanna](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/ZGtk9kpTURBXy9kZTU5NjI1Y2RmNTdkNGY2ZWRhZDFjYmJjYjBmN2ZhZi5qcGeSlQLNA6wAwsOVAgDNAkvCw94AA6EwAaExAaEzw.jpeg\")
Joanna Postro\u017cna \/ Onet<\/p>\nRobert Jackson Bennett, „Zatruty kielich”, Wydawnictwo Mag Joanna Postro\u017cna \/ Onet<\/p>\n
Joanna Postro\u017cna poleca „Zatruty kielich”<\/p>\n
„W wytwornej rezydencji na obrze\u017cach Imperium le\u017cy martwy funkcjonariusz imperialny \u2013 u\u015bmiercony nag\u0142ym wyro\u015bni\u0119ciem drzewa z cia\u0142a”. Po takim pierwszym zdaniu opisu ksi\u0105\u017cki Roberta Jacksona Bennetta naprawd\u0119 trudno od\u0142o\u017cy\u0107 j\u0105 na p\u00f3\u017aniej. „Zatruty kielich” to miks tajemniczego zgonu, wielopi\u0119trowej intrygi, b\u0142yskotliwej \u015bledczej (i jej zielonego asystenta, g\u0142\u00f3wnego bohatera) oraz \u015bwiata, kt\u00f3ry zachwyca oryginalno\u015bci\u0105 na ka\u017cdym kroku.<\/p>\n
\u015aledzimy Dionisa Kola, mnemorytownika \u2013 cz\u0142owieka zmodyfikowanego tak, by pami\u0119ta\u0142 absolutnie wszystko, co zobaczy i us\u0142yszy \u2013 oraz An\u0119 Dolabr\u0119, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 czytelnik\u00f3w ca\u0142kiem s\u0142usznie ochrzci\u0142a nowym Sherlockiem Holmsem. Wsp\u00f3lnie odkrywaj\u0105, co sta\u0142o si\u0119 w siedzibie klanu Haz\u00f3w w Daretanie i w nadmorskim miasteczku Talagray, kt\u00f3re dodatkowo lada moment zostanie zaatakowane przez lewiatany.<\/p>\n
Autor od razu wpycha nas w \u015brodek akcji, a do tego nie bawi si\u0119 w wyja\u015bnianie czytelnikowi, czym s\u0105 na przyk\u0142ad papier paprociowy, lampiony mai czy kirpisy. Dorzuca do tego modyfikacje ludzkiego cia\u0142a, zupe\u0142nie odmienne jednostki miar czy nazwy miesi\u0119cy i dni. I o dziwo, dzia\u0142a to \u015bwietnie. Odkrywanie tego \u015bwiata na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 daje poczucie immersji, kt\u00f3rego w fantastyce dawno nie do\u015bwiadczy\u0142am.<\/p>\n
Ksi\u0105\u017cka pulsuje humorem, gdy trzeba, trzyma w napi\u0119ciu, bohaterowie natychmiast zdobywaj\u0105 sympati\u0119, a akcja jest wartka i nie pozwala od\u0142o\u017cy\u0107 tomu na p\u00f3\u0142k\u0119. To naprawd\u0119 powiew \u015bwie\u017co\u015bci w gatunku i pozycja, po kt\u00f3r\u0105 zdecydowanie warto si\u0119gn\u0105\u0107. Szczeg\u00f3lnie \u017ce w drodze s\u0105 ju\u017c kolejne cz\u0119\u015bci.<\/p>\n
Joanna Postro\u017cna, wydawczyni Strony G\u0142\u00f3wnej Onetu<\/p>\n
Miko\u0142aj Grynberg, „Rok, w kt\u00f3rym nie umar\u0142em” ![\"Katarzyna](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/chyk9kpTURBXy9mMjUwMWZkOTFjMjExN2RjZWIzMGY2OWU1NzJjYjhmNy5wbmeTlQPMkADNA1jNAliVAs0DrADCw5UCAM0CS8LD3.jpeg\")
Wydawnictwo AGORA \/ Onet<\/p>\n
Katarzyna Nowak poleca „Rok, w kt\u00f3rym nie umar\u0142em” Miko\u0142aja Grynberga<\/p>\n
„Mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce nie zacz\u0119\u0142o si\u0119 odliczanie ostatnich raz\u00f3w. Ostatni raz na ni\u0105 patrz\u0119, bior\u0119 ostatni oddech, ostatni raz co\u015b my\u015bl\u0119” \u2013 pisze M. Grynberg w „Roku, w kt\u00f3rym nie umar\u0142em” (wydawnictwo Agora). Wi\u0119cej nie zdradzam, ale je\u015bli chcecie przeczyta\u0107 do ko\u0144ca roku jeszcze jedn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 (kt\u00f3r\u0105, obiecuj\u0119, poch\u0142oniecie w jeden dzie\u0144) lub planujecie pierwsz\u0105 lektur\u0119 na 2026, niech to b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie ta. Jest lekka. O rzeczach najwa\u017cniejszych, ale zupe\u0142nie bez patosu. Z zabawnym momentami przywi\u0105zaniem do szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i obserwacjami, w kt\u00f3rych ka\u017cdy odnajdzie do\u015bwiadczenia swoje lub swoich bliskich. Nie moralizuje, ale szybko „ustawia” czytelnikowi priorytety w g\u0142owie, a nawet troch\u0119 uruchamia \u0142apczywo\u015b\u0107 wobec codzienno\u015bci. A je\u015bli odstrasza was „umieranie” w tytule, to nie b\u00f3jcie si\u0119 lektury, bo \u2013 co zauwa\u017cali recenzenci, a ja za nimi powt\u00f3rz\u0119 \u2013 zdecydowanie bardziej ni\u017c o umieraniu, jest to ksi\u0105\u017cka o du\u017cej mi\u0142o\u015bci do \u017cycia.<\/p>\n
Katarzyna Nowak, wydawczyni Strony G\u0142\u00f3wnej Onetu<\/p>\n
Han Kang, „Lekcje greki”, Wydawnictwo W.A.B. ![\"Dorota](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/d0ik9kpTURBXy81NjExOGQ3Y2Y0ODkzNWU3NDNhZjY4Nzk3ZjI2YTU4Yy5qcGeTlQMAAM0GOs0JUpUCzQOsAMLDlQIAzQJLwsPeA.jpeg\")
Wydawnictwo W.A.B.<\/p>\n
Dorota \u017buberek poleca „Lekcje greki”<\/p>\n
Na „Lekcje greki” trafi\u0142am w swoim osobistym szale na noblistk\u0119 Han Kang po przeczytaniu pora\u017caj\u0105co cudownej ”Wegetarianki”, chyba najg\u0142o\u015bniej ksi\u0105\u017cki tej po\u0142udniowokorea\u0144skiej pisarki. Jakie by\u0142o moje zdziwienie, gdy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest to powie\u015b\u0107, kt\u00f3ra porusza te same zagadnienia, ale ju\u017c w zupe\u0142nie inny spos\u00f3b, bez drastycznej – i poci\u0105gaj\u0105cej – otoczki.<\/p>\n
Czy da si\u0119 napisa\u0107 pe\u0142n\u0105 love story, kt\u00f3ra rodzi si\u0119 praktycznie bez s\u0142\u00f3w? I to dos\u0142ownie ”bez s\u0142\u00f3w”? G\u0142\u00f3wna bohaterka, po serii traumatycznych wydarze\u0144, przestaje m\u00f3wi\u0107. To jej forma oporu, wypisania si\u0119 ze spo\u0142ecze\u0144stwa. Z kolei nauczyciel greki, kt\u00f3ry mierzy si\u0119 z nieuchronno\u015bci\u0105 utraty wzroku, szuka alternatywnych sposob\u00f3w komunikacji. I tak trafi\u0105 na siebie w zupe\u0142nie nieoczywistym miejscu, w zupe\u0142nie niespodziewanym czasie, \u0142ami\u0105c po drodze wszystkie ”randkowe” zasady.<\/p>\n
Tu nie ma praktycznie fabu\u0142y, wi\u0119cej tu pauz, niedopowiedze\u0144 ni\u017c klasycznej narracji. To ksi\u0105\u017cka wymagaj\u0105ca i czasu, i skupienia. Ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce tego w\u0142a\u015bnie potrzebowa\u0142am, czego – by\u0107 mo\u017ce – potrzebujemy wszyscy. Ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra jest niemal kontemplacyjna, jest jak medytacja.<\/p>\n
W \u015bwiecie z nadmiarem s\u0142\u00f3w, gest\u00f3w, g\u0142o\u015bnych deklaracji, awantur, kt\u00f3re w zasadzie nie znacz\u0105 nic lub znacz\u0105 niewiele i przez kr\u00f3tki czas, ta ksi\u0105\u017cka by\u0142a jak zaczerpni\u0119cie \u015bwie\u017cego powietrza.<\/p>\n
Dorota \u017buberek, wydawczyni Strony G\u0142\u00f3wnej Onetu<\/p>\n
Marcin Wojdak, „Goodbye Gierek”, Znak Koncept ![\"Dominik](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/eV9k9kpTURBXy85MmMyZjVhZjIxZDI0ODE1Njk3ZTM1YzcwZGY2NmU1My5qcGeTlQMAAM0f4M0X6JUCzQOsAMLDlQIAzQJLwsPeA.jpeg\")
Dominik Jedli\u0144ski \/ Onet<\/p>\n
Dominik Jedli\u0144ski poleca „Goodbye Gierek”<\/p>\n
Marcin Wojdak, fotograf i pisarz, tw\u00f3rca instagramowego profilu Cosmoderna, zabiera czytelnik\u00f3w w sentymentaln\u0105, pe\u0142n\u0105 ironii i refleksji podr\u00f3\u017c po zanikaj\u0105cym krajobrazie peerelowskim \u2014 barach, dworcach, bibliotekach, o\u015brodkach wypoczynkowych. A kluczem do tej opowie\u015bci staje si\u0119 zakl\u0119cie „jak za Gierka” \u2014 krzes\u0142a jak za Gierka, lampy jak za Gierka, to i siamto jak za Gierka. Co wa\u017cne, minionej epoki Wojdak nie romantyzuje. Na kartach jego ksi\u0105\u017cki szydera miesza si\u0119 z czu\u0142o\u015bci\u0105, a brzydota idzie pod r\u0119k\u0119 z zachwycaj\u0105cym pi\u0119knem. Ale „Goodbye Gierek” to nie tylko wgl\u0105d w unikaln\u0105 architektur\u0119, dizajn i estetyk\u0119 PRL-u \u2014 cz\u0119sto pomijan\u0105 w oficjalnych przewodnikach. To refleksyjna podr\u00f3\u017c w czasie, \u0142\u0105cz\u0105ca reporta\u017c, (przepi\u0119kn\u0105) fotografi\u0119 i osobiste wspomnienia autora, kt\u00f3ra staje si\u0119 swoist\u0105 zadum\u0105 nad przemijaniem i pami\u0119ci\u0105 \u2014 nad tym, co zostaje, a co znika bez s\u0142owa.<\/p>\n
Dominik Jedli\u0144ski, dziennikarz i redaktor prowadz\u0105cy Onet Kultura<\/p>\n
Ma\u0142gorzata Lebda, „Dunaj. Chy\u0142e pola”, Wydawnictwo Warstwy ![\"Joanna](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/ASak9kpTURBXy81OTllNjQyM2QzMDhiNGNhMzZmMjRkYjdkOGVlNmE3Yi5qcGeSlQLNA6wAwsOVAgDNAkvCw94AA6EwAaExAaEzw.jpeg\")
Wydawnictwo Warstwy<\/p>\n
Joanna Bara\u0144ska poleca „Dunaj. Chy\u0142e pola”<\/p>\n
Odbieram tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Ma\u0142gorzaty Lebdy \u2014 czy poetyck\u0105, czy prozatorsk\u0105 \u2014 za ka\u017cdym razem w podobny spos\u00f3b. Czuj\u0119, jakbym podchodzi\u0142a do drzwi domu pisarki i po tym, jak delikatnie zapuka\u0142am, ona wychodzi ze smycz\u0105 w d\u0142oni, obok biegnie pies. Idziemy na d\u0142ugi spacer, podczas kt\u00f3rego s\u0142ysz\u0119 o naturze i \u015bwietle, tocz\u0105cym si\u0119 kole \u017cycia i \u015bmierci, trwaniu przy tym, czego uczy nas literatura. Tak by\u0142o i w przypadku tomu „Dunaj. Chy\u0142e pola”. Ksi\u0105\u017cka poetycka jest po\u017cegnaniem towarzysza, zatrzymaniem si\u0119 przy tym, co stare i r\u00f3wnoczesnym otwarciem si\u0119 na nowe. „I jest tu pustka w tobie, krajobrazie matko,\/ ale i obfito\u015b\u0107”.<\/p>\n
Joanna Bara\u0144ska, Wydawczyni Onet Premium<\/p>\n
Zyta Rudzka, „Tylko durnie \u017cyj\u0105 do ko\u0144ca”, Wydawnictwo W.A.B. ![\"Ja\u015bmina](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/6pVk9kpTURBXy81YTY3ODlmZTFiZjhmN2Y2OWRiMzQwNGU3ODgxNTljOC5qcGeSlQLNA6wAwsOVAgDNAkvCw94AA6EwAaExAaEzw.jpeg\")
Wydawnictwo W.A.B.<\/p>\n
Ja\u015bmina Marczewska poleca „Tylko durnie \u017cyj\u0105 do ko\u0144ca”<\/p>\n
Ona jedna, ich dw\u00f3ch. Hedonizm, bimber i pigwowce. Sielanka i \u015bmier\u0107. Lida porzuca miasto, by zamieszka\u0107 na wsi z dw\u00f3jk\u0105 kochank\u00f3w. P\u0142ywa\u0107 w rzece, je\u017adzi\u0107 na motorze i nie gry\u017a\u0107 si\u0119 w j\u0119zyk. Zyta Rudzka da\u0142a nam kolejn\u0105 bezkompromisow\u0105 i wyrazist\u0105 bohaterk\u0119, a do tego opowie\u015b\u0107 o mierzeniu si\u0119 z \u017cyciem, z wolno\u015bci\u0105, z relacjami w rodzinie i nie tylko. I wszystko to opowiedzia\u0142a stylem, za kt\u00f3ry tak mocno pokochali j\u0105 jej wielbiciele: dosadnym, soczystym, kr\u00f3tkimi zdaniami.<\/p>\n
Rebecca Makkai, „Nie ma przed czym ucieka\u0107”, Wydawnictwo Pozna\u0144skie ![\"Ja\u015bmina](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/Cxnk9kpTURBXy9jMDFkYzdjNGQyMWFiNzYxZjVmMjA4OGJlNWQxYzNhOC5qcGeSlQLNA6wAwsOVAgDNAkvCw94AA6EwAaExAaEzw.jpeg\")
Wydawnictwo Pozna\u0144skie<\/p>\n
Ja\u015bmina Marczewska poleca „NIe ma przed czym uciekac”<\/p>\n
By\u0142a sobie Lucy, niby przeci\u0119tna bibliotekarka. I by\u0142 sobie Ian, 10-latek, niepasuj\u0105cy do swoich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, wychowywany w surowym domu. Pewnego dnia wsiedli razem do samochodu i ruszyli przed siebie. Czy to pocz\u0105tek wspania\u0142ej przygody, czy raczej wielkich tarapat\u00f3w? Bez wahania wybra\u0142am si\u0119 w t\u0119 podr\u00f3\u017c z bohaterami debiutanckiej powie\u015bci Rebekki Makkai, mo\u017ce nie tak dobrej jak „Wierzyli\u015bmy jak nikt”, ale i tak udanej. Kibicuj\u0105c Lucy i Ianowi, mamy okazj\u0119 zastanowi\u0107 si\u0119 nad granicami odpowiedzialno\u015bci i wolno\u015bci, ale te\u017c nad tym, gdzie ko\u0144cz\u0105 si\u0119 nasze mo\u017cliwo\u015bci ratowania innego cz\u0142owieka. Nade wszystko jednak to jedna z tych ksi\u0105\u017cek o literaturze, kt\u00f3ra uczy, buduje i ocala. A kto z nas, czytelnik\u00f3w, nie lubi, kiedy mu o tym przypomina\u0107?<\/p>\n
Ja\u015bmina Marczewska, dziennikarka Onet Kultura<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Robert Jackson Bennett, „Zatruty kielich”, Wydawnictwo Mag Joanna Postro\u017cna \/ Onet Joanna Postro\u017cna poleca „Zatruty kielich” „W wytwornej…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":177779,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[122,34916,261,34915,53,52,68,51,55,42,38,40,39,41,123,47,65,50,34913,34914],"class_list":{"0":"post-177778","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-entertainment","9":"tag-han_kang_pisarka","10":"tag-kultura","11":"tag-marcin_wojdak","12":"tag-new_header","13":"tag-onet3","14":"tag-onet3d","15":"tag-onet3d_2i","16":"tag-phx","17":"tag-pl","18":"tag-poland","19":"tag-polish","20":"tag-polska","21":"tag-polski","22":"tag-rozrywka","23":"tag-screening_general","24":"tag-update_me","25":"tag-v2021","26":"tag-wydawnictwo_wab","27":"tag-zyta_rudzka"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115807837685433456","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/177778","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=177778"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/177778\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/177779"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=177778"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=177778"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=177778"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}