{"id":237632,"date":"2026-02-01T21:34:13","date_gmt":"2026-02-01T21:34:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/237632\/"},"modified":"2026-02-01T21:34:13","modified_gmt":"2026-02-01T21:34:13","slug":"pure-retro-23-resident-evil-wspomnienia-z-domu-zlego-czyli-rzut-oka-na-poczatek-jednej-z-najwazniejszych-serii-survival-horrorow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/237632\/","title":{"rendered":"Pure Retro #23 – Resident Evil. Wspomnienia z Domu Z\u0142ego, czyli rzut oka na pocz\u0105tek jednej z najwa\u017cniejszych serii survival horror\u00f3w"},"content":{"rendered":"

\"PureJakkolwiek survival horror jest bardziej pojemnym gatunkiem ni\u017c mo\u017cna by wst\u0119pnie zak\u0142ada\u0107, znajdziemy pewne wsp\u00f3lne punkty. Przede wszystkim s\u0105 to zmagania z przewa\u017caj\u0105cymi, paranormalnymi si\u0142ami przy jednoczesnym dysponowaniu ograniczonymi zasobami oraz znacz\u0105co wi\u0119ksz\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na ataki przeciwnika ni\u017c w np. grach akcji. Podobnie jest z Resident Evil – bodaj najbardziej kasowym IP w historii nurtu. Z jednej strony na przestrzeni blisko trzech dekad odznacza\u0142o si\u0119 wyj\u0105tkow\u0105 eklektyczno\u015bci\u0105, z drugiej jednak wyodr\u0119bnimy powtarzaj\u0105ce si\u0119 cechy. Wielkie korporacje, snuj\u0105cy swoje dalekosi\u0119\u017cne plany socjopaci z mani\u0105 wielko\u015bci, laboratoria i eksperymenty wymykaj\u0105ce si\u0119 spod kontroli – kt\u00f3ra\u015b z tych rzeczy na og\u00f3\u0142 pojawia si\u0119 w danej ods\u0142onie. A jako \u017ce zbli\u017ca si\u0119 nam premiera dziewi\u0105tej ju\u017c cz\u0119\u015bci, uzna\u0142em, \u017ce zafunduj\u0119 sobie ma\u0142y powr\u00f3t do korzeni.<\/p>\n

Autor: Szymon G\u00f3raj<\/p>\n

Dopiero po latach od grania po raz pierwszy w cokolwiek z tej serii<\/a> wpad\u0142em na pewne ciekawe informacje tycz\u0105ce si\u0119 bezpo\u015brednich inspiracji. Jasne, arcywa\u017cn\u0105 cegie\u0142k\u0119 do\u0142o\u017cy\u0142o Alone in the Dark<\/a>, wprowadzaj\u0105c w \u017cycie pomys\u0142y, bez kt\u00f3rych trudno w og\u00f3le by\u0142oby sobie wyobrazi\u0107 ten gatunek. Ale warto przynajmniej mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 istnienia Sweet Home. W pierwszej kolejno\u015bci m\u00f3wimy oczywi\u015bcie o filmie Kiyoshiego Kurosawy. Opowiada on o ekipie filmowej, kt\u00f3ra podczas wizyty w dawnej posiad\u0142o\u015bci pewnego malarza przekonuje si\u0119, \u017ce plotki o jej nawiedzeniu bynajmniej nie s\u0105 fa\u0142szywe. Trudno by\u0142oby nazwa\u0107 produkcj\u0119 specjalnie wybitn\u0105 – zreszt\u0105 swoje robi\u0142 te\u017c ograniczony bud\u017cet – jednak\u017ce tw\u00f3rcy mieli kilka ciekawych pomys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zosta\u0142y wykorzystane chocia\u017cby w Resident Evil. Co istotne, niemal r\u00f3wnolegle powstawa\u0142a te\u017c 8-bitowa gra na bazie Sweet Home (o tym samym tytule), wydana zreszt\u0105 przez Capcom. Rozwin\u0119\u0142a ona pomys\u0142y pierwowzoru (np. historia szale\u0144stwa ma\u0142\u017conki malarza, kt\u00f3rej duch prze\u015bladuje bohater\u00f3w), a pracuj\u0105cy nad ni\u0105 Tokuro Fujiwara \u015bci\u015ble wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Kurosaw\u0105. Co intryguj\u0105ce, ju\u017c w swoich czasach „egranizacja” by\u0142a ceniona wy\u017cej ni\u017c pierwotna wersja. Dzi\u015b ma\u0142o kto pami\u0119ta o tych projektach, ale w\u0142a\u015bnie one przetar\u0142y szlaki Shinjiemu Mikami – m\u0142odemu wtedy cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ry przed survival horrorami dzia\u0142a\u0142 g\u0142\u00f3wnie przy grach zwi\u0105zanych z Disneyem, jak Aladdin, czy Goof Troop, a wcze\u015bniej niespecjalnie nawet wi\u0105za\u0142 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 z gamedevem, dopiero po czasie obieraj\u0105c tak\u0105 a nie inn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 kariery.<\/p>\n

22 marca 1996 roku na rynku pojawi\u0142 si\u0119 Resident Evil, survival horror, kt\u00f3ry zapocz\u0105tkowa\u0142 jedn\u0105 z najbardziej wp\u0142ywowych serii w bran\u017cy.<\/p>\n

\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #22 – Dragon Age: Origins. Fantasy na wielk\u0105 skal\u0119 sk\u0105pane w mroku. Most \u0142\u0105cz\u0105cy dwa \u015bwiaty od BioWare<\/a><\/p>\n

Mikami nie m\u00f3g\u0142 tworzy\u0107 remake’u Sweet Home – jak pierwotnie zak\u0142adano – przez wzgl\u0105d na to, \u017ce Capcom nie mia\u0142 ju\u017c do niego praw. Nie zmienia to faktu, \u017ce podobie\u0144stw pomi\u0119dzy t\u0105 gr\u0105 a Resident Evil znajdziemy bez liku. Mikami ju\u017c na starcie otrzyma\u0142 chocia\u017cby wst\u0119pny szkic posiad\u0142o\u015bci ze Sweet Home, kt\u00f3ry pos\u0142u\u017cy\u0142 za arcywa\u017cn\u0105 inspiracj\u0119. Poza tym trafimy na niema\u0142o detali dzielonych przez oba projekty. Od takich drobnych kwestii jak animacje otwieranych drzwi, poprzez podobne scenki \u015bmierci w przypadku niepowodzenia, a\u017c po pomys\u0142 na zagadki. Ale wst\u0119pne koncepty Mikamiego – kt\u00f3ry przez pierwsze kilka miesi\u0119cy pracowa\u0142 nad nimi sam – znacz\u0105co r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 pod pewnymi wzgl\u0119dami od tego, co znamy. Przede wszystkim marzy\u0142o mu si\u0119 w pe\u0142ni immersyjne do\u015bwiadczenie w 3D, a same lokacje mia\u0142y przywodzi\u0107 na my\u015bl pokoje z Overlook Hotel w „L\u015bnieniu” Stanleya Kubricka. Fabu\u0142a r\u00f3wnie\u017c przechodzi\u0142a kilka przeobra\u017ce\u0144. Wa\u017cnym pod\u0142o\u017cem dla to\u017csamo\u015bci Resident Evila by\u0142a Yotsuya Kaidan – oparta na sztuce kabuki z 1825 roku historia ducha kobiety zamordowanej przez m\u0119\u017ca, kt\u00f3ra pragnie dokona\u0107 zemsty zza grobu na oprawcach. Kluczowy zwrot nast\u0105pi\u0142 jednak, gdy postanowi\u0142 pokierowa\u0107 si\u0119 nieco bli\u017csz\u0105 inspiracj\u0105 kr\u0119c\u0105c\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 opowie\u015bci z zombie na pierwszym planie.<\/p>\n

\n

Pure Retro #21 – Heroes of Might & Magic IV. Kontrowersyjna ods\u0142ona kultowej serii z klimatem, kt\u00f3rego nie da si\u0119 podrobi\u0107<\/a><\/p>\n

Mikami lubi\u0142 te\u017c klasyki gatunku jak „Zombie” Lucio Fulciego, czy nie\u015bmiertelny „\u015awit \u017cywych trup\u00f3w” George’a A. Romero. To na ich kanwie zbudowa\u0142 fundamenty Resident Evila, nie\u015bwiadomie zreszt\u0105 daj\u0105c pocz\u0105tek skomplikowanej, rozbudowywanej przez nast\u0119pne lata, a nast\u0119pnie dekadzie intrydze, w kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em problem\u00f3w nie by\u0142y ponadnaturalne si\u0142y, a bardzo prozaiczna chciwo\u015b\u0107 jednostek. Narodzi\u0142a si\u0119 korporacja Umbrella, a jej eksperymenty doprowadzi\u0142y do znanych nam wydarze\u0144. To, wraz ze wspomnianym zamiarem p\u00f3j\u015bcia w perspektyw\u0119 pierwszej osoby, sta\u0142o si\u0119 zarzewiem problem\u00f3w niewielkiej jeszcze wtedy ekipy. Przede wszystkim o ile shootery pokroju DOOM-a naturalnie pasowa\u0142y do widoku pierwszej osoby, o tyle ju\u017c rozplanowanie zagadek w takim zestawieniu by\u0142o na tamte czasy po prostu niemo\u017cliwe. Wtedy te\u017c w gr\u0119 wesz\u0142a inspiracja Alone in the Dark, sk\u0142aniaj\u0105ca do przej\u015bcia na trzeci\u0105 osob\u0119. Co ciekawe, planowano wprowadzenie a\u017c czterech grywalnych postaci. Poza Chrisem Redfieldem i Jill Valentine, kt\u00f3rych znamy, pojawi\u0142 si\u0119 jeszcze maj\u0105cy s\u0142u\u017cy\u0107 za bardziej komediow\u0105 posta\u0107 Dewey oraz b\u0119d\u0105cy w po\u0142owie cyborgiem Gezzler. Ten ostatni powr\u00f3ci\u0142 w zmienionej wersji jako weteran Barry Burton, z Deweya jako takiego ca\u0142kowicie zrezygnowano, cho\u0107 koniec ko\u0144c\u00f3w jego nazwisko nosi pewna epizodyczna posta\u0107.<\/p>\n

\"Pure<\/a>
\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #20 – Star Wars: Knights of the Old Republic. Troch\u0119 s\u0142\u00f3w o jednym z najwa\u017cniejszych RPG wszech czas\u00f3w<\/a><\/p>\n

Ci\u0105g\u0142e zmiany koncepcji zacz\u0119\u0142y ju\u017c troch\u0119 niepokoi\u0107 w\u0142odarzy z Capcomu, obawiaj\u0105cych si\u0119, \u017ce projekt si\u0119 wykolei. Robota si\u0119 przed\u0142u\u017ca\u0142a, niekt\u00f3rzy pracownicy mieli odczuwa\u0107 wypalenie, a deadline’y nie by\u0142y dotrzymywane. Ambicje zespo\u0142u by\u0142y znacznie wi\u0119ksze ni\u017c pozwala\u0142y im na to zasoby i mo\u017cliwo\u015bci. Resident Evil projektowany by\u0142 na pierwsze PlayStation, z kt\u00f3rym Mikami i sp\u00f3\u0142ka mieli ograniczon\u0105 styczno\u015b\u0107 – co r\u00f3wnie\u017c przyczynia\u0142o si\u0119 do niew\u0142a\u015bciwego oceniania pewnych aspekt\u00f3w. Przyk\u0142adowo, \u015bmia\u0142kowie, kt\u00f3rzy dostali si\u0119 do wype\u0142nionej zombiakami posiad\u0142o\u015bci – czyli os\u0142awiony oddzia\u0142 S.T.A.R.S. (Special Tactics And Rescue Service) – mieli rusza\u0107 wsp\u00f3lnie. Dodajmy do tego chocia\u017cby zamys\u0142 wprowadzenia motion capture. Kolejny raz nale\u017cy tu zatem podkre\u015bli\u0107, \u017ce wyobra\u017ania deweloper\u00f3w wykracza\u0142a daleko poza znane nam rewiry. Trzeba by\u0142o ucieka\u0107 si\u0119 do r\u00f3\u017cnego rodzaju sztuczek, jak wykorzystywanie licznych ekran\u00f3w \u0142adowania (otwierane drzwi, sekwencja schodzenia po schodach itd.), by wyczy\u015bci\u0107 pami\u0119\u0107. Starczy powiedzie\u0107, \u017ce dopiero po dw\u00f3ch latach prac dziennikarze otrzymali wst\u0119pny build do sprawdzenia. R\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 on zreszt\u0105 znacz\u0105co od tego, co pojawi\u0142o si\u0119 na rynku. Da\u0142o si\u0119 gra\u0107 tylko Redfieldem, nie zaimplementowano jeszcze ekwipunku, a na terenie posiad\u0142o\u015bci pojawia\u0142y si\u0119 kreatury z p\u00f3\u017aniejszej fazy gry. To jednak wystarczy\u0142o, by porz\u0105dnie zainteresowa\u0107 media, prowadz\u0105c z kolei do ca\u0142kiem imponuj\u0105cej jak na tamte czasy kampanii promocyjnej – a w jej sk\u0142ad wszed\u0142 niskobud\u017cetowy wst\u0119p live action, przypominaj\u0105cy zacz\u0105tek filmu klasy B. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w ten spos\u00f3b Mikami zrealizowa\u0142 swoje nastoletnie marzenia.<\/p>\n

\n

Pure Retro #19 – Neverwinter Nights. \u017bycie i \u015bmier\u0107 w cieniu Baldur’s Gate. R\u00f3\u017cne oblicza ambitnego projektu BioWare<\/a><\/p>\n

Dzi\u015b Resident Evil to absolutny klasyk. Odnotowa\u0107 nale\u017cy, \u017ce tak udana premiera by\u0142a zupe\u0142nym zaskoczeniem dla wszystkich – \u0142\u0105cznie z Capcomem. Fujiwara mia\u0142 podobno liczy\u0107 na chocia\u017c 200 tysi\u0119cy sprzedanych egzemplarzy, nawet Mikami nie by\u0142 jako\u015b mocno nastawiony na finalny sukces. Tymczasem owoc ich pracy sta\u0142 si\u0119 bestsellerem w paru krajach, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o gigantycznym wp\u0142ywie nie tyle na gatunek, co ca\u0142\u0105 bran\u017c\u0119. Jednocze\u015bnie jest to gra, kt\u00f3r\u0105 szczeg\u00f3lnie trudno doceni\u0107 nie patrz\u0105c na pewien kontekst. Tak\u017ce i sterowanie – na czele z si\u0142\u0105 rzeczy wymuszonym tzw. fixed camera angle (wiem, \u017ce s\u0105 tego zwolennicy, ale raczej w mniejszo\u015bci) – bywa trudne do prze\u0142kni\u0119cia. Odk\u0142adaj\u0105c na chwil\u0119 na bok prze\u0142omowo\u015b\u0107, wydaje si\u0119, \u017ce ma\u0142o klasyk\u00f3w z lat 90. zestarza\u0142o si\u0119 tak kiepsko, jak bohater tego tekstu. Ale jednocze\u015bnie zwraca on uwag\u0119 na wiele odmiennych standard\u00f3w w okresie, gdy tytu\u0142 powsta\u0142. Na przyk\u0142ad nawet zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce jeste\u015bcie fanami perspektywy, z jakiej poruszamy si\u0119 Chrisem b\u0105d\u017a Jill, bardzo bym si\u0119 zdziwi\u0142, gdyby\u015bcie to samo stwierdzili w przypadku aktor\u00f3w g\u0142osowych. Niew\u0105tpliwie s\u0105 one nieprawdopodobnie sztuczne – zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem stylu rodem z tanich film\u00f3w akcji sprzed dekad, jak i sztywnej realizacji. Niestety, ale cz\u0119st\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 \u00f3wczesnej bran\u017cy by\u0142o zatrudnianie os\u00f3b, kt\u00f3re nast\u0119pnie wyg\u0142asza\u0142y konkretne kwestie bez wiedzy, w jakich okoliczno\u015bciach ich postacie je wypowiadaj\u0105. Efekt? Ci\u0119\u017cko si\u0119 tego s\u0142ucha. Swoj\u0105 drog\u0105, dzi\u015b jeste\u015bmy przyzwyczajeni do tytu\u0142u obowi\u0105zuj\u0105cego w wi\u0119kszo\u015bci kraj\u00f3w, jednak okre\u015blenie „Resident Evil” brzmi przecie\u017c do\u015b\u0107 infantylnie. C\u00f3\u017c, japo\u0144skie „Biohazard” nie mog\u0142o funkcjonowa\u0107 poza Azj\u0105 z powodu praw autorskich, st\u0105d owa zmiana. Ale RE si\u0119 przyj\u0119\u0142o, a niekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce je\u015bli co\u015b jest g\u0142upie, a dzia\u0142a, to wcale takie g\u0142upie nie jest…<\/p>\n

\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #18 – Dark Messiah of Might and Magic. Przepis na immersyjn\u0105 rozgrywk\u0119, o kt\u00f3rej wi\u0119kszo\u015b\u0107 bran\u017cy zapomnia\u0142a<\/a><\/p>\n

Je\u015bli mia\u0142bym wskaza\u0107 najwa\u017cniejsze czynniki wp\u0142ywaj\u0105ce na nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 Resident Evil, przypuszczam, \u017ce zacz\u0105\u0142bym od kapitalnego po\u0142\u0105czenia intrygi z pewnymi unikalnymi aspektami rozgrywki. Oczywi\u015bcie nie chc\u0119 napisa\u0107, \u017ce mamy do czynienia z jakim\u015b mistrzowskim scenopisarstwem, a koncept wype\u0142nionego zombie\/duchami\/niepotrzebne skre\u015bli\u0107 domostwa nawet wtedy by\u0142 wt\u00f3rny. Zreszt\u0105 patrz\u0105c na te blisko ju\u017c trzy dekady istnienia marki, rzadko kiedy sta\u0142a ona znakomitymi fabularnymi wybiegami. Chodzi o budowanie napi\u0119cia, atmosfery tajemnicy. Cz\u0142onkowie elitarnego oddzia\u0142u S.T.A.R.S. przybyli do okolic, w kt\u00f3rych w akcji zagin\u0119li koledzy z Bravo Team, wys\u0142ani uprzednio, by zweryfikowa\u0107 doniesienia o tamtejszych makabrycznych wydarzeniach. Na miejscu „nasi” z Alpha Team trafili na \u015blad \u015bmig\u0142owca, a tu\u017c obok – zdeformowane psy. Nie by\u0142o czasu na rekonstrukcj\u0119 zdarze\u0144, jako \u017ce pilot naszego helikoptera (niejaki Brad Vickers, p\u00f3\u017aniej pojawiaj\u0105cy si\u0119 te\u017c na chwil\u0119 w trzeciej cz\u0119\u015bci gry) po prostu zwia\u0142. Pozosta\u0142 wi\u0119c jeden trop: po\u0142o\u017cona niedaleko elegancka posiad\u0142o\u015b\u0107. Zanim gracz na dobre zd\u0105\u017cy odetchn\u0105\u0107, wybrana przez niego grywalna posta\u0107 rusza na rekonesans. Po korytarzach pa\u0142\u0119taj\u0105 si\u0119 umarlaki, a na drodze natykamy si\u0119 czy to na martwych koleg\u00f3w, czy coraz to kolejne fragmenty uk\u0142adanki, pozwalaj\u0105ce zrekonstruowa\u0107 kluczowe fabularne wydarzenia – i tak a\u017c do najwi\u0119kszych zwrot\u00f3w akcji i wybuchowej, finalnej batalii. W p\u00f3\u017aniejszych cz\u0119\u015bciach ta granica zaczyna si\u0119 nieco zaciera\u0107, ale g\u0142\u00f3wnym bohaterem Resident\u00f3w na og\u00f3\u0142 nie s\u0105 postacie, kt\u00f3rymi kierujemy, tylko obce, niego\u015bcinne otoczenie. Wr\u00f3g maj\u0105cy na ka\u017cdym kroku przewag\u0119 i d\u0105\u017c\u0105cy do ca\u0142kowitego unicestwienia intruza.\u00a0<\/p>\n

\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #17 – Star Wars: Dark Forces. Kyle Katarn na ratunek, czyli o grze wyj\u0105tkowej nie tylko w odleg\u0142ej galaktyce<\/a><\/p>\n

Do tego dochodzi perspektywa, o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142em wcze\u015bniej. Przyznaj\u0119, \u017ce chyba nigdy nie by\u0142em fanem owej statycznej kamery – i prawdopodobnie nigdy w stu procentach do niej nie przywykn\u0119 – jednak po latach zacz\u0105\u0142em rozumie\u0107, czemu pewna grupa graczy tak niezmiennie j\u0105 sobie ceni, w skrajnych przypadkach marz\u0105c o jej powrocie. Poruszanie si\u0119 po lokacjach z tego typu widokiem wzmaga poczucie braku kontroli nad wydarzeniami. Pami\u0119tam, \u017ce gdy po raz pierwszy dorwa\u0142em si\u0119 do tytu\u0142u (zaznacz\u0119, \u017ce b\u0119d\u0105c w wieku, w kt\u00f3rym formalnie nie powinienem – co te\u017c wp\u0142yn\u0119\u0142o na moje pierwotne odbicie si\u0119 od serii i powr\u00f3t dopiero po latach), bardziej ni\u017c zombiaki do paniki doprowadza\u0142o mnie toporne, wymagaj\u0105ce precyzyjnego planowania sterowanie. Wchodzenie do klaustrofobicznych pomieszcze\u0144 i bycie osaczanym przez jednego lub wi\u0119cej zmierzaj\u0105cych w twoj\u0105 stron\u0119 wrog\u00f3w, konieczno\u015b\u0107 podj\u0119cia szybkiej decyzji, czy wykorzysta\u0107 na nich amunicj\u0119, czy spr\u00f3bowa\u0107 ich wymanewrowa\u0107 – bywa\u0142o za\u015b, \u017ce na ko\u0144cu drogi jedyne drzwi wymaga\u0142y znalezienia klucza. Gra wymaga uczenia si\u0119 odpowiedniego podej\u015bcia, dog\u0142\u0119bnego poznawania poszczeg\u00f3lnych pokoi, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o zagadkach i ograniczonym miejscu w ekwipunku. A nie zapominajmy o sugestywnej \u015bcie\u017cce audio, czy coraz to trudniejszych przeciwnikach do ubicia b\u0105d\u017a omini\u0119cia. Zreszt\u0105 nawet na pocz\u0105tkowych etapach, gdy w pewnym momencie przez okno wyskoczy\u0142a para superszybkich zmutowanych ps\u00f3w, zat\u0119skni\u0142em do poczciwych, „podstawowych” zombie. A zaczekajcie, a\u017c spotkacie wielkiego paj\u0105ka, ju\u017c nie wspominaj\u0105c o pierwszym Tyrancie, jaki zawita\u0142 do serii.<\/p>\n

\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #16 – Half-Life 2. Wojna \u015bwiat\u00f3w wed\u0142ug Valve. Dwadzie\u015bcia lat od triumfalnego powrotu Gordona Freemana<\/a><\/p>\n

Nawet wyb\u00f3r postaci ma znaczenie. Chris dysponuje wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 ognia, jest nieco mobilniejszy i mo\u017ce przyj\u0105\u0107 wi\u0119cej cios\u00f3w, ale z drugiej strony np. mniej slot\u00f3w na ekwipunek, przez co polecany jest bardziej do\u015bwiadczonym graczom. W trakcie rozgrywki pojawia si\u0119 u jego boku Rebecca Chambers, pe\u0142ni\u0105ca rol\u0119 medyczki ocala\u0142a z Bravo Team. Jill ma z kolei m.in. dwa sloty wi\u0119cej (dla kogo\u015b, kto nie ma por\u00f3wnania brzmi to ma\u0142o, ale zapewniam, \u017ce nie jest), wytrych, czy wsparcie kolegi z Alpha Team Barry’ego Burtona, maj\u0105cego bardziej bojowe funkcje, od czasu do czasu ratuj\u0105cego te\u017c m\u0142odsz\u0105 kole\u017cank\u0119 z nie lada opa\u0142\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 gry przebiega tak samo, lecz pewne konkretne etapy czy dialogi robi\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119. Na tyle, \u017ce w p\u00f3\u017aniejszych cz\u0119\u015bciach zacz\u0119to coraz \u015bmielej eksperymentowa\u0107 z perspektywami bohater\u00f3w, a\u017c w ko\u0144cu sta\u0142o si\u0119 to jednym ze znak\u00f3w rozpoznawczych serii. Szczytem by\u0142 oczywi\u015bcie etap Resident Evil 6, podzielonego na przecinaj\u0105ce si\u0119 fabularne segmenty o odmiennej dynamice, jednak by\u0142 to r\u00f3wnie\u017c zarazem najni\u017cszy punkt w historii IP i ma\u0142o kto dzi\u015b wspomina go ciep\u0142o. W ka\u017cdym razie grywalne postacie przechodz\u0105 sta\u0142\u0105 ewolucj\u0119, w zale\u017cno\u015bci od potrzeby zyskuj\u0105c okre\u015blone cechy – czasem nieco mocniejsze, czasem podkre\u015blaj\u0105ce np. brak do\u015bwiadczenia kombatanta mimo woli, tak czy inaczej wesz\u0142o to na sta\u0142e do kanonu serii.<\/p>\n

Resident Evil mia\u0142 swoje problemy nawet w trakcie powstawania, ale wyszed\u0142 z nich zwyci\u0119sko. Masa rozwi\u0105za\u0144 wyewoluowa\u0142a i jest obecna a\u017c do dzi\u015b, inne, cho\u0107 przestarza\u0142e, nadal znajduj\u0105 swoich zwolennik\u00f3w.<\/p>\n

\"Pure<\/a><\/p>\n

Pure Retro #15 – Planescape Torment. B\u0142\u0105dzenie po kraw\u0119dziach Wielo\u015bwiata. Dekonstrukcja gier RPG, jakiej nie powt\u00f3rzy nikt<\/a><\/p>\n

Pierwszym Residentem, kt\u00f3ry uda\u0142o mi si\u0119 przej\u015b\u0107, by\u0142a dopiero „czw\u00f3rka”, niejako odblokowuj\u0105c m\u00f3j brak zapa\u0142u do przebijania si\u0119 przez t\u0119 seri\u0119, st\u0105d te\u017c zawsze b\u0119dzie dla mnie najwa\u017cniejsza, aczkolwiek niezmiennie b\u0119d\u0119 mia\u0142 szacunek do osi\u0105gni\u0119\u0107 hitu z 1996 roku, czy ods\u0142on z incydentu w Raccoon City. Nie dziwi, \u017ce Capcom wypu\u015bci\u0142 go w tylu wersjach – w 2015 roku pojawi\u0142 si\u0119 HD Remaster, poprawiaj\u0105cy wiele anachronicznych aspekt\u00f3w, wraz z tragicznymi aktorami g\u0142osowymi z orygina\u0142u. Na dzie\u0144 dzisiejszy to rzecz jasna prymitywny projekt i trudno oczekiwa\u0107, by wielu m\u0142odszych graczy by\u0142o w stanie si\u0119 w niego zagrywa\u0107, niemniej fanom nowszych cz\u0119\u015bci polecam go nawet i pobie\u017cnie sprawdzi\u0107 cho\u0107by na GOG-u, gdzie do\u015b\u0107 cz\u0119sto kosztuje grosze. W\u0142a\u015bnie tutaj bowiem rozpoznacie zacz\u0105tki wielu znanych Wam mechanik. Ciekawe, \u017ce pocz\u0105tkowy zamys\u0142 Mikamiego, by przygotowa\u0107 perspektyw\u0119 pierwszej osoby, zosta\u0142 zrealizowany dopiero przy RE7 – i to na tyle dobrze, \u017ce praktycznie uratowa\u0142 ca\u0142\u0105 mark\u0119. „\u00d3semka” przynios\u0142a DLC przywracaj\u0105ce trzecioosobowy widok, a Requiem, na kt\u00f3re czekamy obecnie, oferuje ju\u017c obie wymienione opcje w przypadku dwojga grywalnych postaci.\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Jakkolwiek survival horror jest bardziej pojemnym gatunkiem ni\u017c mo\u017cna by wst\u0119pnie zak\u0142ada\u0107, znajdziemy pewne wsp\u00f3lne punkty. Przede wszystkim…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":237633,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[20],"tags":[6640,2074,8755,120,118,119,42,38,40,39,41,42870,6643,5492,116,114,115,6645,42871,121,117,3314],"class_list":["post-237632","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-nauka-i-technika","tag-capcom","tag-gry","tag-klasyk","tag-nauka","tag-nauka-i-technika","tag-naukatechnika","tag-pl","tag-poland","tag-polish","tag-polska","tag-polski","tag-pure-retro","tag-resident-evil","tag-retro","tag-science","tag-science-and-technology","tag-sciencetechnology","tag-survival-horror","tag-sweet-home","tag-technika","tag-technology","tag-zombie"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/115997525094154036","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/237632","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=237632"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/237632\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/237633"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=237632"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=237632"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=237632"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}