![\"Rose](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/2Q2k9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy9hZjE0MjdhM2Y3ODM0ZjBhMzNkZDYzNDYzYmZlZGE1ZC5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\nDzieci\u0119ca intuicja bywa niczym sz\u00f3sty zmys\u0142, kt\u00f3ry pozwala dostrzec to, co niewidzialne dla doros\u0142ych. A jednak Linda (Rose Byrne) podczas wizyty u terapeuty nie chce przyj\u0105\u0107 do wiadomo\u015bci, \u017ce c\u00f3rka dostrzega jej smutek. Z ka\u017cd\u0105 minut\u0105 atmosfera g\u0119stnieje, robi si\u0119 duszno, klaustrofobicznie, a w powietrzu unosi si\u0119 wizja nieuniknionej eksplozji.<\/p>\n
Dalszy ci\u0105g artyku\u0142u pod materia\u0142em wideo <\/p>\n
Kiedy film trafi do polskich kin? <\/p>\n
Kto gra g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 w filmie? <\/p>\n
Jakie emocje wywo\u0142uje film? <\/p>\n
Co symbolizuje dziura w suficie w filmie? <\/p>\n
Prawda uderza nagle \u2014 wraz z sufitem ich mieszkania, gdzie p\u0119kni\u0119ta rura rozsadza \u015bcian\u0119, zostawiaj\u0105c po sobie niedaj\u0105c\u0105 si\u0119 za\u0142ata\u0107 dziur\u0119, kt\u00f3ra dla Lindy jest bardziej jak portal do innego wymiaru. Awaria jednocze\u015bnie determinuje dalszy przebieg wydarze\u0144. Linda i jej c\u00f3rka trafiaj\u0105 do obskurnego motelu przy pla\u017cy, kt\u00f3ry staje si\u0119 ich tymczasowym azylem, a tak\u017ce kolejnym symbolem chwiejno\u015bci \u017cycia g\u0142\u00f3wnej bohaterki.<\/p>\n
Linda nie tyle znajduje si\u0119 w centrum historii widzianej na ekranie, ile sama jest jej centrum. Mary Bronstein serwuje nam bowiem wnikliwe studium postaci, wywo\u0142uj\u0105c przy tym poczucie, jakby\u015bmy dos\u0142ownie patrzyli na ten kr\u0119c\u0105cy si\u0119 w k\u00f3\u0142ko \u015bwiat jej oczami.<\/p>\n
<\/p>\n
Rose Byrne w filmie „Kopn\u0119\u0142abym ci\u0119, gdybym mog\u0142a”Materia\u0142y prasowe Best Film<\/p>\n
Byrne pojawia si\u0119 na ekranie w surowych, intymnych zbli\u017ceniach, a jej drgaj\u0105ce brwi i pe\u0142ne zdumienia spojrzenie ods\u0142aniaj\u0105, jak bardzo narasta w niej poczucie braku kontroli. Bo cho\u0107 najwi\u0119kszym zmartwieniem Lindy jest tajemnicza choroba c\u00f3rki i widmo „rozszerzonego leczenia”, ona sama pozostaje niemal niewidzialna. Przez ca\u0142y film istnieje jedynie jako g\u0142os, a jej twarz ods\u0142ania si\u0119 dopiero w ostatnich uj\u0119ciach.<\/p>\n
Kiedy \u017cycie wali ci si\u0119 na g\u0142ow\u0119, przestajesz ubiera\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107 w \u0142adne s\u0142\u00f3wka <\/p>\n
Mary Bronstein w „Kopn\u0119\u0142abym ci\u0119, gdybym mog\u0142a” (ang. „If I Had Legs I’d Kick You”) rozk\u0142ada macierzy\u0144stwo na czynniki pierwsze, zdzieraj\u0105c z niego ca\u0142y lukier i przypominaj\u0105c, \u017ce kiedy \u017cycie \u2014 dos\u0142ownie \u2014 wali ci si\u0119 na g\u0142ow\u0119, przestajesz ubiera\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107 w \u0142adne s\u0142\u00f3wka.<\/p>\n
Linda nie ma ju\u017c cierpliwo\u015bci do \u015bwiata. Do wiecznie nieobecnego m\u0119\u017ca (w tej roli praktycznie niewidoczny Christian Slater) b\u0119d\u0105cego jedynie irytuj\u0105cym, natr\u0119tnym g\u0142osem w s\u0142uchawce, nagminnie przypominaj\u0105cym jej o \u017cyciu, kt\u00f3re straci\u0142a, o wolno\u015bci i wytchnieniu, kt\u00f3rych tak bardzo jej brakuje, a przede wszystkim o nieszcz\u0119snej dziurze w suficie, kt\u00f3rej nie udaje si\u0119 za\u0142ata\u0107.<\/p>\n
Na nerwy Lindzie dzia\u0142aj\u0105 tak\u017ce parkingowy s\u0142u\u017cbista, uszczypliwa recepcjonistka, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o k\u0142opotliwych pacjentach w klinice terapeutycznej, w kt\u00f3rej pracuje. Bronstein przewrotnie nie ujawnia od razu, \u017ce Linda zawodowo udziela porad, kt\u00f3rych sama desperacko potrzebuje. Do tego dochodzi narastaj\u0105ce zoboj\u0119tnienie jej w\u0142asnego superwizora, z kt\u00f3rym \u0142\u0105czy j\u0105 do\u015b\u0107\u2026 dziwna relacja (Conan O’Brien w roli terapeuty zaskakuje, zupe\u0142nie odcinaj\u0105c si\u0119 od swojego charakterystycznego telewizyjnego wizerunku).<\/p>\n
![\"Rose](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/-rsk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy9kZDk4NTE1NDQ1NGZlM2EzOTY3YmUyZmFlMTNlNTJjZi5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\n
Rose Byrne w filmie „Kopn\u0119\u0142abym ci\u0119, gdybym mog\u0142a”Materia\u0142y prasowe Best Film<\/p>\n
Wyczerpana, przyt\u0142oczona i nieustannie n\u0119kana pilnymi \u017c\u0105daniami, Linda pogr\u0105\u017cona w oparach wina, marihuany i czego\u015b na kszta\u0142t halucynacji, przede wszystkim jednak nie ma cierpliwo\u015bci do samej siebie. Z desperacj\u0105 granicz\u0105c\u0105 z wrzaskiem b\u0142aga o gotowe rozwi\u0105zania \u2014 o najmniejsz\u0105 wskaz\u00f3wk\u0119, by nie uton\u0105\u0107 w rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra j\u0105 poch\u0142ania.<\/p>\n
Mimo rosn\u0105cej frustracji bohaterki nikt jednak nie oferuje jej pomocy. A przynajmniej tak si\u0119 Lindzie wydaje.<\/p>\n
Nie trzeba by\u0107 rodzicem, by wyj\u015b\u0107 z kina ze \u015bci\u015bni\u0119tym \u017co\u0142\u0105dkiem<\/p>\n
Film nie ocenia ani nie naprawia g\u0142\u00f3wnej bohaterki, nie demonizuje te\u017c macierzy\u0144stwa \u2014 przynajmniej w mojej ocenie. Raczej ukazuje je takim, jakie potrafi by\u0107, niezale\u017cnie od tego, czy nam si\u0119 to podoba, czy nie.<\/p>\n
Bronstein przypomina, \u017ce cho\u0107 \u015bwiat idzie do przodu, matki wci\u0105\u017c postrzegane s\u0105 jako g\u0142\u00f3wne opiekunki ogniska domowego, podczas gdy ojcowie potrafi\u0105 zbiera\u0107 pochwa\u0142y za „pomoc” przy w\u0142asnych dzieciach. Pokazuje, \u017ce mimo spo\u0142ecznego przekonania o sile i psychicznej stabilno\u015bci m\u0119\u017cczyzn, cz\u0119sto nie s\u0105 oni w stanie w r\u00f3wnym stopniu podj\u0105\u0107 odpowiedzialno\u015bci za opiek\u0119 nad dzie\u0107mi, szczeg\u00f3lnie gdy pojawia si\u0119 choroba.<\/p>\n
Re\u017cyserka zrywa przy tym z postrzeganiem macierzy\u0144stwa jako \u017ar\u00f3d\u0142a wszelkiego spe\u0142nienia i przypisywaniem „instynktowi macierzy\u0144skiemu” niemal nadludzkiej mocy, rzekomo pozwalaj\u0105cej kobietom intuicyjnie rozumie\u0107 swoje dzieci.<\/p>\n
![\"ASAP](\"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/mCUk9lBaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy8zNTAzOTU3MDA3ZTYwMTMwOTBhMGVhODcwOTc4Y2U0ZC5qcGeRlQLNB.jpeg\")
<\/p>\n
ASAP Rocky i Rose Byrne w filmie „Kopn\u0119\u0142abym ci\u0119, gdybym mog\u0142a”Materia\u0142y prasowe Best Film<\/p>\n
Cho\u0107 g\u0142\u0119boko zakorzeniona w do\u015bwiadczeniu macierzy\u0144stwa, historia ta pozostaje jednocze\u015bnie opowie\u015bci\u0105 uniwersaln\u0105. G\u0142\u00f3wne przes\u0142anie filmu przypomina mantr\u0119 znan\u0105 z instrukcji umieszczanych w samolotach: najpierw za\u0142\u00f3\u017c mask\u0119 tlenow\u0105 sobie, potem dziecku. Bez wzgl\u0119du na okoliczno\u015bci to w ko\u0144cu o siebie musimy zadba\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci \u2014 nauczy\u0107 si\u0119 dostrzega\u0107 i prosi\u0107 o pomoc, wyzbywaj\u0105c si\u0119 przy tym przekonania, \u017ce w ten spos\u00f3b tracimy na warto\u015bci. Bo przeciwnym razie nie b\u0119dziemy w stanie prawdziwie pom\u00f3c innym.<\/p>\n
I gwarantuj\u0119, \u017ce nie trzeba by\u0107 rodzicem, by wyj\u015b\u0107 z kina ze \u015bci\u015bni\u0119tym \u017co\u0142\u0105dkiem. Napi\u0119cie na ekranie jest tak namacalne, \u017ce niemal mo\u017cemy poczu\u0107 je na w\u0142asnej sk\u00f3rze. Rose Byrne swoim wyst\u0119pem \u2014 s\u0142usznie docenionym Z\u0142otym Globem dla najlepszej aktorki w komedii lub musicalu oraz nominacj\u0105 do Oscara \u2014 dos\u0142ownie wci\u0105ga nas w wir niepokoju, w kt\u00f3rym miota si\u0119 g\u0142\u00f3wna bohaterka. Do tego stopnia, \u017ce desperacko pragniemy wyrwa\u0107 si\u0119 z kina, tak jak Linda stara si\u0119 wyrwa\u0107 z w\u0142asnego \u017cycia.<\/p>\n
„Kopn\u0119\u0142abym ci\u0119, gdybym mog\u0142a” w polskich kinach od 20 lutego 2026 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dzieci\u0119ca intuicja bywa niczym sz\u00f3sty zmys\u0142, kt\u00f3ry pozwala dostrzec to, co niewidzialne dla doros\u0142ych. A jednak Linda (Rose…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":269996,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[45912,122,816,39701,48,46,42,38,40,39,41,2747,36700,123,47],"class_list":{"0":"post-269995","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-rozrywka","8":"tag-conan_o_brien","9":"tag-entertainment","10":"tag-film","11":"tag-najnowsze_wiadomosci","12":"tag-nat_styl","13":"tag-omp","14":"tag-pl","15":"tag-poland","16":"tag-polish","17":"tag-polska","18":"tag-polski","19":"tag-recenzje","20":"tag-rose_byrne","21":"tag-rozrywka","22":"tag-screening_general"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@pl\/116103949866118159","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/269995","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=269995"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/269995\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/269996"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=269995"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=269995"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=269995"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}